Tag Archives: book

🐸 «Αγαπήστε με, ό,τι κι αν κάνω». Ορισμένοι τα κάνουν θάλασσα ή μπαίνουν σε μπλεξίματα μόνο και μόνο για να δουν ως που μπορούν να φτάσουν πριν κάποιος πάψει να τους συγχωρεί’ πόσο μακριά μπορούν να πάνε πριν κάποιος τους απορρίψει ολοκληρωτικά. | Robert De Board

blue_sea_sky_beach_umbrella_shadow

Hellas | N. Plagia | May 2022 | photo by ChrisTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Robert De Board «Ο βάτραχος στο ντιβάνι»

🐸 Μόνο το ποτάμι κυλούσε, μαύρο και κατσουφιασμένο, πάντα αλλάζοντας και πάντα μένοντας ίδιο, για μερικά ζώα όριο και για άλλα λεωφόρος‘ κυλούσε με μια συγκρατημένη ενέργεια και δύναμη που γίνεται επικίνδυνη μονάχα όταν την αγνοούμε.

🐸 «όταν βλέπω κάποιον να εκδηλώνει την αγάπη του, να θυμώνει, να λυπάται ή να φοβάται, μπορώ να πω ότι βρίσκεται σε ‘κατάσταση παιδικού Εγώ‘;» «Ακριβώς!» Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πίστη στο φως

photo by DesPin

“Στον πιο βαθύ μηδενισμό μας, απάντησα ψάχνοντας να βρω μόνον αιτίες να τον ξεπεράσω. Κι όχι βέβαια από αρετή ούτε από σπάνια μεγαλοψυχία, αλλά από ενστικτώδη πίστη στο φως όπου γεννήθηκα κι όπου, εδώ και χιλιετίες, οι άνθρωποι έμαθαν να τιμούν τη ζωή ακόμη και στη δυστυχία της. Ο Αισχύλος κατέχεται συχνά από απελπισία, παρ’ όλα αυτά ακτινοβολεί κι εκπέμπει ζεστασιά. Στο κέντρο του κόσμου του δε βρίσκουμε το ισχνό παράλογο, αλλά το αίνιγμα, ένα νόημα δηλαδή που δύσκολα γίνεται κατανοητό γιατί τυφλώνει με τη λάμψη του”.

Αλμπέρ Καμύ

Το ελληνικό φως είναι τραγικό φως. Το φως αυτό γέννησε την τραγωδία και η τραγωδία με τη σειρά της  έφερε αυτό το φως στο θέατρο, του ’δωσε λόγο και το άφησε να μιλά, να τραγουδά και να χορεύει μπροστά στα μάτια των θεατών του πανάρχαιου δράματος. Η τραγικότητα του ελληνικού φωτός έγκειται στη διττή φύση του, απόρροια της αντιφατικότητάς του:  τη λαμπρότητα και τη σκοτεινότητά του. Εκτυφλωτικές και οι δύο. Ο Σεφέρης το έδειξε  αυτό σε ένα μόνο στίχο στο ποίημά του Κίχλη (1946):  «αγγελικό και μαύρο, φως». Ο Νίτσε χρειάστηκε ένα ολόκληρο βιβλίο (Η γέννηση της τραγωδίας) για να το εξηγήσει. Ο Έλληνας ποιητής δείχνει, δεν εξηγεί. Και οι δυο τους όμως, ο ποιητής κι ο στοχαστής, μιλούν για το ελληνικό φως ενεργοποιώντας τον ελληνικό μύθο. Κι εδώ συναντούν τον Αλμπέρ Καμύ.
Η μεσογειακή ευαισθησία του Αλμπέρ Καμύ  –απόρροια των βιωμάτων της δύσκολης αλλά ηλιόλουστης νιότης του στην Αλγερία– και η συνακόλουθη ακλόνητη πίστη του στον κόσμο του φωτός, ο θαυμασμός του για τον ελληνικό μύθο και η αξιοποίηση των αρχετυπικών συμβόλων του στη λογοτεχνία του[1],  η εύθραυστη υγεία του και το τραγικό  (παράλογο) τέλος του (σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα σε ηλικία 47 ετών), όλα αυτά  τον φέρνουν και ως συγγραφέα και ως πεπρωμένο κοντά στη σύλληψη της τραγικότητας του ελληνικού φωτός του Γιώργου Σεφέρη. Τα λιγότερο γνωστά δοκίμιά του (Το καλοκαίρι, Οι γάμοι) δίνουν την πιο διαυγή προσωπική  μαρτυρία της τραγικότητας του μεσογειακού  ήλιου. Αυτό το πρόσεξε ο Ελύτης, ο οποίος χαρακτήρισε τα δοκίμια αυτά του Καμύ ως «την πιο διάφανη και αράγιστη πεζογραφία της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας»[2]. Και με άλλη ευκαιρία ο Έλληνας ποιητής ομολογεί πάλι την κοινή πίστη τους στο φως με τα εξής λόγια: «Ένας που με καταλάβαινε, και με ζήλευε μάλιστα για την ιδιότητά μου του Έλληνα, ήταν ο Char. Μαζί με τον Camus είχανε αποφασίσει, θυμάμαι, να βγάλουνε το περιοδικό Εμπεδοκλής πάνω στην αυστηρή γραμμή της μάχης για το φως και της μεσογειακής αίσθησης, όπως αυτά είχανε κιόλας αρχίσει να ιχνογραφούνται με σπάνια ενάργεια στα ποιήματα του ενός, με διαύγεια διαμαντένια στα δοκίμια του άλλου»[3]. Ας προσεχτούν στα παραπάνω λόγια του Ελύτη ιδιαίτερα οι λέξεις «διάφανη» και «διαύγεια» που αποδίδονται στη λογοτεχνία του Καμύ και τα οποία ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το πάγιο ελληνικό αίτημα  για διαφάνεια. Συνεχίστε την ανάγνωση


🪶 Όσες ανθρώπινες ψυχές δεν έτυχαν κυβερνήτη Νου, πάσχουν όπως πάσχουν τ’ άλογα ζώα δε χορταίνουν με τις κακές πράξεις. | ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

gorgona_mermaid_woman_JohnnyDi

photo by Johnny di

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ΠΑΝΤΕΛΗ Κ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ «ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ Ο Ιδρυτής της Θρησκείας του Μονοθεϊσμού 9.000 π.Χ»

🪶 Ο δε Νους – Θεός, αρσενοθήλυκος όντας, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άλλο δημιουργό Νουν, από πυρ και πνεύμα. Αυτός ο δεύτερος Νους δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου που περικλείεται σ’ επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη.

🪶 Γι’ αυτό και η παιδοποιΐα θεωρείται η ευσεβεστάτη αρετή, μεγάλο δε ατύχημα είναι για τον λογικό άνθρωπο η ατεκνία του να μην κάνει παιδιά. Ο ‘Ατεκνος θεωρείται μετά τον θάνατό του «καταραμένος» δικάζεται από τους δαίμονες και η τιμωρία του είναι σκληρή γιατί καταδικάζεται από τους κριτές του δαίμονες με την τιμωρία να μην ενσαρκωθεί σε αθρώπινο σώμα γυναίκας και άνδρα. Γι’ αυτό, Ασκληπιέ έναν τέτοιον άνθρωπο είναι να τον λυπάσαι να τον πονέσεις για τη συμφορά του

🪶 Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα˙ κι όχι βέβαια με τα χέρια, αλλά με το Λόγο του. ΄Ολα τα όντα τα δημιούργησε η θέλησή του… Το σώμα του Θεού δεν είναι χειροπιαστό. Ο Θεός δεν είναι ορατός ούτε μετρητός ούτε έχει διαστάσεις. Με κανένα σώμα άλλο δεν μοιάζει. Δεν είναι ούτε πυρ ούτε νερό, ούτε αέρας, ούτε πνεύμα. Αγαθός καθώς είναι θέλησε να κοσμήσει και τη Γη…

🪶 Γιατί το αγαθό και απέραντο είναι και ατελές και ἀναρχο, σ’ εμάς δε δίνεται η δυνατότητα να το γνωρίσουμε και να το πλησιάσουμε… Τα φαινόμενα πράγματα παιδί μου τέρπουν, για τ’ αφανή όμως δυσπιστούμε. Τα κακά πράγματα είναι φανερά, το αγαθόν όμως είναι αφανές στους φανερούς γιατί δεν είναι μορφή ούτε τίπος… κι είναι αδύνατον να φανεί το ασώματο στο σώμα. Συνεχίστε την ανάγνωση


🪶 Πόσο πιο τιμητικός είναι ένας παρόμοιος συναγωνισμός, όπου λαμβάνονται υπόψη η ηθική και τα επιτεύγματα κάποιου και όχι το πορτοφόλι του. | KAZOYO ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ

photo by GTsik

Αξιοσημείωτα απο το βιβλίο του KAZOYO ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ «Ένας καλλιτέχνης του ρέοντος κόσμου»

🪶 Πράγματι, είναι μία από τις απολαύσεις της απραξίας το γεγονός πως μπορείς να περνάς τη μέρα σου κάνοντας ό,τι σου αρέσει, με τη συνείδησή σου ήσυχη πως έχεις εργαστεί σκληρά και αποδοτικά στη ζωή σου.

🪶 Η δημοκρατία είναι πολύ καλό πράγμα, αλλά αυτό δε σημαίνει πως οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να δημιουργούν ταραχές κάθε φορά που διαφωνούν με κάτι. Στο συγκεκριμένο θέμα εμείς οι Γιαπωνέζοι φερόμαστε σαν παιδιά. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να μάθουμε πώς να εφαρμόζουμε τη δημοκρατία με υπευθυνότητα.

🪶 Υποθέτω πως όλες οι ομάδες μαθητών έχουν την τάση να επιλέγουν έναν ηγέτη – κάποιον που ο δάσκαλος ξεχώρισε για τις ικανότητές του και τον έχει ως υπόδειγμα για τους άλλους. Κι αυτός ο ηγέτης μαθητής, καθώς έχει συλλάβει καλύτερα από τους υπόλοιπους τις ιδέες του δασκάλου, παίζει τον ρόλο που είχε ο Σασάκι, τον ρόλο του ερμηνευτή αυτών των ιδεών στους λιγότερο ικανούς ή λιγότερο έμπειρους μαθητές. Ωστόσο, για τον ίδιο λόγο αυτός ο μαθητής ηγέτης είναι πιο πιθανό να διακρίνει αδυναμίες στο έργο του δασκάλου ή να διαμορφώσει δικές του απόψεις, διαφορετικές από τις απόψεις του δασκάλου. Στη θεωρία, φυσικά, ένας καλός δάσκαλος οφείλει να αποδεχτεί αυτή την τάση – και μάλιστα να την καλωσορίζει ως ένδειξη ωριμότητας του μαθητή του. Στην πράξη, ωστόσο, τα αισθήματα των εμπλεκομένων μπορεί να είναι αρκετά σύνθετα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η άσκηση εξουσίας μέσω της ωμής βίας έρχεται στο προσκήνιο όταν χάνεται η δύναμη. | Hannah Arendt

Ιωάννινα, Σεπτέμβριος 2018

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Περι βίας» της Hannah Arendt

Ο κύριος λόγος που ο πόλεμος είναι ακόμη παρών δεν είναι ούτε κάποια κρυφή επιθυμία θανάτου που διακατέχει το ανθρώπινο γένος, ούτε ένα ακατανίκητο ένστικτο επιθετικότητας, ούτε τέλος, όπως μπορεί να φαίνεται πιο εύλογο, οι σοβαροί οικονομικοί και κοινωνικοί κίνδυνοι που ενυπάρχουν στον αφοπλισμό, αλλά το απλό γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εμφανισθεί στην πολιτική σκηνή κανένα υποκατάστατο αυτού του έσχατου κριτή στις διεθνείς υποθέσεις. Δεν είχε δίκιο άραγε ο Χομπς όταν έλεγε: «Οι συνθήκες, χωρίς το ξίφος, είναι μόνο λόγια»;

Το πρόβλημα δεν έγκειται στο ότι είναι αρκετά ψύχραιμοι ώστε να «σκεφτούν το αδιανόητο», αλλά στο ότι δεν σκέπτονται. Συνεχίστε την ανάγνωση


Να το εκκρεμές που χτυπάει, δεν έχει τίποτα να κάνει, δε λυπάται για τίποτα. Δεν υπάρχει κανείς- τι συμφορά! | Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

photo by StTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ένα γλυκό κορίτσι» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

– Και το σημαντικό είναι ότι την έβλεπα τότε πια σαν δική μου και δεν αμφέβαλλα για τη δύναμή μου. Αυτή η σκέψη, ξέρετε, είναι τρομερά ηδονική, όταν δεν έχεις πια αμφιβολίες.

– Περήφανη, λοιπόν! Κι εμένα, ξέρετε, μ’αρέσουν οι περήφανες. Είναι ιδανικές όταν… να, όταν δεν αμφιβάλλεις πια για τη δύναμη της επιρροής σου επάνω τους, έτσι δεν είναι;

– …της εξήγησα τότε, με δυο λόγια, ότι η μεγαλοψυχία των νέων είναι θαυμάσια – αλλά δεν αξίζει πεντάρα. Γιατί δεν αξίζει; Γιατί την αποκτούν φτηνά, δεν την έχουν κερδίσει μέσ’ από εμπειρίες ζωής, είναι μονάχα, ας το πω έτσι, «οι πρώτες εντυπώσεις της ύπαρξης«, κι ας δούμε τι γίνεται άμα καταπιαστούν με καμιά δουλειά!

– Βλέπετε, κύριοι, υπάρχουν ιδέες… δηλαδή, κοιτάξτε, αν κάποιες ιδέες προσπαθήσεις να τις πεις, να τις εκφράσεις με λόγια, μπορεί να βγει κάτι φοβερά κουτό. Θα ντραπείς κι εσύ ο ίδιος. Ρωτάτε γιατί; Δεν υπάρχει γιατί. Γιατί είμαστε όλοι παλιάνθρωποι και δεν αντέχουμε την αλήθεια, ή τι άλλο να πω. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ευδαίμων δεν είναι κάποιος είτε εξαιτίας του φόβου είτε εξαιτίας της άμετρης και κενής επιθυμίας. Αν τα χαλιναγωγήσει, μπορεί να φτάσει στο γαλήνιο στοχασμό. | Επίκουρος

Thessaloniki-Greece 2019

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ηθική» του Επίκουρου (Εξάντας εκδοτική)

Τί δεν είναι, λοιπόν, ο Επίκουρος; Δεν είναι άμοιρος παιδείας και αμόρφωτος, ούτε ένας φιλόσοφος που αδιαφορεί για την πράξη (πράγμα αδιανόητο για τους αρχαίους Έλληνες της εποχής του). Δεν είναι, επίσης, «εκπρόσωπος» του επιστημονικού πνεύματος της εποχής του’ απεναντίας στάθηκε δύσπιστος απέναντι στις κατακτήσεις της επιστήμης.

– Οι βασικές προτάσεις μπορούν να καταγραφούν υπό μορφή αξιωμάτων, που προκύπτουν από την ανάγνωση της Επιστολής προς Ηρόδοτον:
(1) Τίποτε δεν γίνεται από το τίποτε και τίποτε δεν καταλήγει (και φθείρεται) στο τίποτε.
(2) Το σύμπαν είναι αμετάβλητο: ήταν, είναι και θα είναι αιώνια το ίδιο.
(3) Το σύμπαν είναι άπειρο.
(4) Το σύμπαν δεν διέπεται από καμία αρχή ούτε κάποιο σκοπό·
(5) Το σύμπαν αποτελείται από σώματα και κενό.
(6) Το κενό υπάρχει, είναι άπειρο και διαμέσου αυτού γίνεται η κίνηση.
(7) Τα στερεα σώματα (στερέμνια) είναι ή σύνθετα ή απλά αναλοίωτα και αδιαίρετα (άτομα).
(8) Τα σώματα είναι απειράριθμα.
(9) Τα σώματα βρίσκονται σε διαρκή αλληλεπίδραση.
(10) Τα διάφορα σχήματα είναι απειράριθμα.
(11) Τα άτομα διαιρούνται θεωρητικά σε ελάχιστα μέρη (όγκοι), που είναι θεωρητικά και φυσικά άτμητα.
(12) Οι πρωτεύουσες ιδιότητες των ατόμων είναι το σχημα, το μέγεθος και το βάρος.
(13) Τα άτομα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση (ευθύγραμμη ή παλμική) που καθορίζεται από το βάρος, τις προσκρούσεις και την εκτροπή (παρέγκλισις)
(14) Υπάρχουν απειράριθμοι κόσμοι.

Η κατεξοχήν αρετή σ’ αυτή την κοινωνία είναι η φιλία: ένα «διαπροσωπικό συμβόλαιο» που μαζί με το κοινωνικό συμβόλαιο και το λάθε βιώσας (ζήσε απαρατήρητος) προσφέρουν λύση στο πρόβλημα της κοινωνικής συμβίωσης. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αλλά η εξέλιξη και η ενέλιξη του ανθρώπου είναι κυκλική. | H.P Blavatsky

Αξιοσημείωτα του βιβλίου «Αρχαία μυστήρια» του H.P Blavatsky

– Καθώς η ανάγκη κάλυψης της αλήθειας γινόταν επιτακτικότερη από γενιά σε γενιά, χρησιμοποιήθηκε στην αρχή ένα λεπτό πέπλο. Όσο δυνάμωνε η προσωπικότητα και η ιδιοτέλεια, το πέπλο πύκνωνε βαθμιαία και αυτό το γεγονός οδήγησε στα Μυστήρια.

Κάθε αλήθεια που αποκαλύφθηκε από τον Ιησού και την οποία κατανοούσαν τόσο οι Ιουδαίοι όσο και οι πρώτοι Χριστιανοί, ξανασκεπάστηκε από την Εκκλησία η οποία προσποιείται ότι Τον υπηρετεί. Συνεχίστε την ανάγνωση


Κι εφόσον είναι προφανές ότι ευτυχία σημαίνει διαρκής χαρά που τίποτε δεν την ταράζει, το συμπέρασμά μας είναι ότι η ευτυχία εξαρτάται από την αρετή. | Κικέρων

Βρυξέλλες 2016

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Κικέρων «Ο δρόμος προς την ευτυχία»

– Ο Αριστοτέλης, στα Ηθικά Νικομάχεια, ισχυρίστηκε ότι η ευτυχία δεν είναι κατάσταση, αλλά ενέργεια της ψυχής που προσπαθεί να φτάσει την τέλεια αρετή: «η ευδαιμονία εστί ψυχής ενέργεια κατ’ αρετήν τελείαν.»

– Μπροστά σε έναν ευτυχισμένο (βλέπε τυχερό) άνθρωπο, ο Ηρόδοτος θα ‘βλεπε να απλώνεται το δίχτυ της Νέμεσης και θα απομακρυνόταν βιαστικά για να μην πέσει πάνω στο πλήθος των Ερινύων.

– Κατά τον Κικέρωνα, η αρετή είναι ικανός και αναγκαίος όρος για την ευτυχία.

– Έτσι κι εμείς, λοιπόν, ερχόμαστε από μιαν άλλη ζωή και έναν άλλο κόσμο σαν επισκέπτες από άλλη πόλη σε μια πολυπληθή γιορτή· άλλοι από μας είναι υποδουλωμένοι στις φιλοδοξίες τους, άλλοι, πάλι στο χρήμα. Υπάρχουν όμως και λίγοι εκλεκτοί που δεν δίνουν καμία σημασία στα υπόλοιπα και αφοσιώνονται με πάθος στη μελέτη της φύσης: αυτούς τους τελευταίους ο Πυθαγόρας τους αποκαλεί λάτρεις της σοφίας, δηλαδή φίλόσοφους. Κι όπως στη γιορτή εκείνη οι πιο ευγενείς άνθρωποι παρακολουθούσαν το θέαμα χωρίς καμιά απολύτως ιδιοτέλεια, έτσι και στη ζωή η παρατήρηση και η γνώση της φύσης είναι ανώτερες από κάθε άλλη επιδίωξη. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ναι, το Αλεφ, ο τόπος όπου συνυπάρχουν, δίχως να συγχέονται, όλοι οι τόποι της οικουμένης, ιδωμένοι απ’ όλες τις γωνιές. | Χόρχε Λούις Μπόρχες

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Άλεφ» του Χόρχε Λούις Μπόρχες

– Τα πάντα, στους θνητούς, έχουν την αξία ταυ φθαρτού και του ανεπανόρθωτου. Στους Αθανάτους, αντίθετα, κάθε πράξη (και κάθε σκέψη) είναι ο αντίλαλος άλλων που προηγήθηκαν στο παρελθόν (η πρώτη χάνεται στα βάθη του χρόνου) ή το πιστό προμήνυμα άλλων που θα την επαναλάβουν στο μέλλον, σε ιλιγγιώδη βαθμό. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι σαν παγιδευμένο ανάμεσα σε δυο ακόρεστους καθρέφτες. Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί μόνο μια φορά τίποτα δεν είναι δυσαναπλήρωτα πρόσκαιρο.

– Κάηκαν παλίμψηστα και κώδικες, αλλά στην καρδιά της πυράς, ανάμεσα στις στάχτες, βρέθηκε σχεδόν άθικτο το Δωδέκατο Βιβλίο της Πολιτείας του Θεού· σύμφωνα με όσα παραδίδει το βιβλίο αυτό, ο Πλάτων δίδασκε στην Αθήνα ότι, στη συντέλεια των αιώνων, όλα τα πράγματα θα ανακτήσουν την προτέρα τους κατάσταση και ότι ο ίδιος, στην Αθήνα, μπροστά στο ίδιο ακροατήριο, θα ξαναδισάξει την ίδια θεωρία. Το κείμενο που το λυπήθηκαν οι φλόγες έγινε αντικείμενο ιδιαίτερης λατρείας, και όσοι το διάβασαν και το ξαναδιάβασαν σ’ εκείνη την μακρινή επαρχία, λησμόνησαν ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο ο συγγραφέας του εξέθεσε αυτή τη θεωρία, ήταν για να την καταρρίψει αποτελεσματικότερα. Έναν αιώνα αργότερα, ο Αυρηλιανός χωρεπίσκοπος της Ακυληίας, έμαθε οτι, στις όχθες του Δούναβη, η πολύ πρόσφατη αίρεση των μονοτόνων (που λέγονταν και κυκλικοί ή δακτυλίτες) πρέσβευε ότι η Ιστορία είναι ένας κύκλος και ότι δεν υπάρχει τίποτα που δεν έχει ήδη υπάρξει και δεν θα υπάρξει κάποτε. Συνεχίστε την ανάγνωση


Read up

Take a break and just read

Secret Thoughts Within

Some thoughts need to come out

Shanky❤Salty

किसी के पास कुछ ना हो तो हंसती है ये दुनिया, किसी के पास सब कुछ हो तो जलती है ये दुनिया, पर मेरे पास जो है उसके लिए तरसति है ये दुनिया।

Ian Mitchell King

Business Consultant

Dieters Welt

Mit allen Licht - und Schattenseiten

Flanel, le chat voyageur

Les récits de ses aventures

THE SOUL MAGAZINE

FREE YOUR SOUL

Αρέσει σε %d bloggers: