Tag Archives: book

Σημειώσεις από το πουθενά

Θεσσαλονικη ~ Ιανουάριος 2020

Ο χρόνος του εαυτού, ο χρόνος της γραφής, ο χρόνος της επιβίωσης. Οι τρεις χρόνοι που συμφύρονται στην καθημερινότητα ενός συγγραφέα και ενίοτε επικρέμανται απειλητικά πάνω του. Επειδή σπανιότατα, τουλάχιστον στον τόπο μας, οι άνθρωποι της γραφής βιοπορίζονται από τα βιβλία τους, ο χρόνος της γραφής λογοδοτεί ευθέως στον χρόνο της επιβίωσης, ενώ ο χρόνος του εαυτού διαμελίζεται ανάμεσα στον χρόνο της γραφής και στον χρόνο της επιβίωσης.

Επί του πρακτέου για να εξασφαλίσει ένας σύγχρονος Ελληνας συγγραφέας δύο-τρεις ώρες απερίσπαστου και ατεμάχιστου χρόνου γραφής οφείλει, μεσοσταθμικά, να βαρέσει οκτάωρο στεγνού χρόνου επιβίωσης. Μιλάμε πάντα για πρόσωπα της γραφής τα οποία αφενός δεν σιτίζονται από τα βιβλία της (μέσω του επίπονου χρόνου της γραφής) και αφετέρου δεν έχουν ισόβιο κομπόδεμα (μ’ άλλα λόγια: ο χρόνος της επιβίωσης δεν υφίσταται ως σχήμα λόγου στη ζωή τους).

Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisement

Eckhart Tolle: H συνήθεια του παραπόνου

Skopelos Summer 2020 ~ photo by GTsik

Τίποτα δεν είναι προσωπικό. Ο κάθε άνθρωπος συμπεριφέρεται σύμφωνα με το επίπεδο της συνειδητότητάς του. Όταν λες “ο τάδε μου έκανε αυτό” δεν σημαίνει ότι ο άλλος απηύθυνε σε σένα προσωπικά αυτό που έκανε. Αλλά μερικοί άνθρωποι τα κάνουν όλα προσωπικά. Για παράδειγμα, εκεί που οδηγείς το αυτοκίνητό σου μπαίνει κάποιος μπροστά σου και σου κλείνει το δρόμο. Γιατί να το πάρεις προσωπικά; Ο άλλος δεν σε ξέρει καν. Το Εγώ όμως θα ερμηνεύσει την κατάσταση και θα πει “αυτός μου έκλεισε τον δρόμο, εμένα”, ενώ ο άλλος οδηγεί πάντα έτσι.
Στο Εγώ αρέσει πολύ να παραπονιέται και να λέει “οι άλλοι μου έκαναν αυτό κι αυτό”. Και όσο περισσότερο παραπονιέσαι για το τι σου έκαναν οι άλλοι, τόσο περισσότερο δυναμώνει το “μου (έκαναν)”, δηλαδή το Εγώ. Αυτός ο μηχανισμός είναι ασυνείδητος. Συνεχίστε την ανάγνωση


🪶 Η ζωή έχει κιόλας αποφασίσει για λογαριασμό μου. Θα δραπετεύσω προς τα εμπρός. | Χ. Α. Χωμενίδη

horse_great_Alexander_statue_sun

Hellas | Thessaloniki 2022

Αξιοσημείωτα απο το βιβλίο «Το σοφό παιδί» του Χ. Α. Χωμενίδη

🪶 Εγώ έχω κάθε πρόθεση να σε βοηθήσω. Θα σε μπάσω στα κόλπα και στα συστήματα και σου υπόσχομαι πως μέχρι τον Σεπτέμβριο δε θα έχεις να ζηλέψεις τίποτα από όλα αυτά τα μαλακισμένα κωλόπαιδα που πληρώνουν οι μπαμπάδες τους για να τα στείλουν στο Κολλέγιο, ν’ ανέλθουνε κοινωνικά. Στο μεταξύ, κοίταξε να τους πάρεις τον αέρα. Άμα σε κοροϊδεύουν, θ’ απαντάς μ΄ όλη τη χωριάτικη προστυχιά σου. Μην κωλώσεις να τους λιανίσεις στο ξύλο. Πρέπει να τους επιβληθείς. Εγώ θα σε παίρνω κάθε απόγευμα και θα σε πηγαίνω βόλτες στην Αθήνα ή και παραέξω. Θα κάνουμε καλή παρέα. Μονάχα μη βασίζεσαι σε μένα, ούτε και σε κανέναν άλλον. Είσαι μόνος σου σ’ αυτό τον κόσμο, πάρ’ το απόφαση. Κι οφείλεις να τα βγάλεις πέρα.

🪶 Η Λουίζα ανήκε στην κατηγορία των γυναικών που τις ελκύουν οι ντελικάτοι και απροστάτευτοι άντρες, που αισθάνονται προορισμένες να αφοσιωθούν και να φτάσουν ως την υπέρτατη θυσία, επειδή γνωρίζουν καλά πως θυσιαζόμενες θα επιτύχουν την επιβολή.

🪶 Αποφάσισα ότι επιθυμούσα να σταθώ στο επίκεντρο λαμπρών θριάμβων, να με φωτίσουν προβολείς και φλας, να με λατρέψουν οι λαοί.

🪶[ Δεν έχει άλλωστε και σημασία το πώς σκοτώθηκε ο Τόμμυ. Και ο πιο μυστηριώδης θάνατος δεν υπερβαίνει το μυστήριο του θανάτου αυτό καθεαυτό.] Συνεχίστε την ανάγνωση

🐸 «Αγαπήστε με, ό,τι κι αν κάνω». Ορισμένοι τα κάνουν θάλασσα ή μπαίνουν σε μπλεξίματα μόνο και μόνο για να δουν ως που μπορούν να φτάσουν πριν κάποιος πάψει να τους συγχωρεί’ πόσο μακριά μπορούν να πάνε πριν κάποιος τους απορρίψει ολοκληρωτικά. | Robert De Board

blue_sea_sky_beach_umbrella_shadow

Hellas | N. Plagia | May 2022 | photo by ChrisTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Robert De Board «Ο βάτραχος στο ντιβάνι»

🐸 Μόνο το ποτάμι κυλούσε, μαύρο και κατσουφιασμένο, πάντα αλλάζοντας και πάντα μένοντας ίδιο, για μερικά ζώα όριο και για άλλα λεωφόρος‘ κυλούσε με μια συγκρατημένη ενέργεια και δύναμη που γίνεται επικίνδυνη μονάχα όταν την αγνοούμε.

🐸 «όταν βλέπω κάποιον να εκδηλώνει την αγάπη του, να θυμώνει, να λυπάται ή να φοβάται, μπορώ να πω ότι βρίσκεται σε ‘κατάσταση παιδικού Εγώ‘;» «Ακριβώς!» Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πίστη στο φως

photo by DesPin

“Στον πιο βαθύ μηδενισμό μας, απάντησα ψάχνοντας να βρω μόνον αιτίες να τον ξεπεράσω. Κι όχι βέβαια από αρετή ούτε από σπάνια μεγαλοψυχία, αλλά από ενστικτώδη πίστη στο φως όπου γεννήθηκα κι όπου, εδώ και χιλιετίες, οι άνθρωποι έμαθαν να τιμούν τη ζωή ακόμη και στη δυστυχία της. Ο Αισχύλος κατέχεται συχνά από απελπισία, παρ’ όλα αυτά ακτινοβολεί κι εκπέμπει ζεστασιά. Στο κέντρο του κόσμου του δε βρίσκουμε το ισχνό παράλογο, αλλά το αίνιγμα, ένα νόημα δηλαδή που δύσκολα γίνεται κατανοητό γιατί τυφλώνει με τη λάμψη του”.

Αλμπέρ Καμύ

Το ελληνικό φως είναι τραγικό φως. Το φως αυτό γέννησε την τραγωδία και η τραγωδία με τη σειρά της  έφερε αυτό το φως στο θέατρο, του ’δωσε λόγο και το άφησε να μιλά, να τραγουδά και να χορεύει μπροστά στα μάτια των θεατών του πανάρχαιου δράματος. Η τραγικότητα του ελληνικού φωτός έγκειται στη διττή φύση του, απόρροια της αντιφατικότητάς του:  τη λαμπρότητα και τη σκοτεινότητά του. Εκτυφλωτικές και οι δύο. Ο Σεφέρης το έδειξε  αυτό σε ένα μόνο στίχο στο ποίημά του Κίχλη (1946):  «αγγελικό και μαύρο, φως». Ο Νίτσε χρειάστηκε ένα ολόκληρο βιβλίο (Η γέννηση της τραγωδίας) για να το εξηγήσει. Ο Έλληνας ποιητής δείχνει, δεν εξηγεί. Και οι δυο τους όμως, ο ποιητής κι ο στοχαστής, μιλούν για το ελληνικό φως ενεργοποιώντας τον ελληνικό μύθο. Κι εδώ συναντούν τον Αλμπέρ Καμύ.
Η μεσογειακή ευαισθησία του Αλμπέρ Καμύ  –απόρροια των βιωμάτων της δύσκολης αλλά ηλιόλουστης νιότης του στην Αλγερία– και η συνακόλουθη ακλόνητη πίστη του στον κόσμο του φωτός, ο θαυμασμός του για τον ελληνικό μύθο και η αξιοποίηση των αρχετυπικών συμβόλων του στη λογοτεχνία του[1],  η εύθραυστη υγεία του και το τραγικό  (παράλογο) τέλος του (σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα σε ηλικία 47 ετών), όλα αυτά  τον φέρνουν και ως συγγραφέα και ως πεπρωμένο κοντά στη σύλληψη της τραγικότητας του ελληνικού φωτός του Γιώργου Σεφέρη. Τα λιγότερο γνωστά δοκίμιά του (Το καλοκαίρι, Οι γάμοι) δίνουν την πιο διαυγή προσωπική  μαρτυρία της τραγικότητας του μεσογειακού  ήλιου. Αυτό το πρόσεξε ο Ελύτης, ο οποίος χαρακτήρισε τα δοκίμια αυτά του Καμύ ως «την πιο διάφανη και αράγιστη πεζογραφία της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας»[2]. Και με άλλη ευκαιρία ο Έλληνας ποιητής ομολογεί πάλι την κοινή πίστη τους στο φως με τα εξής λόγια: «Ένας που με καταλάβαινε, και με ζήλευε μάλιστα για την ιδιότητά μου του Έλληνα, ήταν ο Char. Μαζί με τον Camus είχανε αποφασίσει, θυμάμαι, να βγάλουνε το περιοδικό Εμπεδοκλής πάνω στην αυστηρή γραμμή της μάχης για το φως και της μεσογειακής αίσθησης, όπως αυτά είχανε κιόλας αρχίσει να ιχνογραφούνται με σπάνια ενάργεια στα ποιήματα του ενός, με διαύγεια διαμαντένια στα δοκίμια του άλλου»[3]. Ας προσεχτούν στα παραπάνω λόγια του Ελύτη ιδιαίτερα οι λέξεις «διάφανη» και «διαύγεια» που αποδίδονται στη λογοτεχνία του Καμύ και τα οποία ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το πάγιο ελληνικό αίτημα  για διαφάνεια. Συνεχίστε την ανάγνωση


🪶 Όσες ανθρώπινες ψυχές δεν έτυχαν κυβερνήτη Νου, πάσχουν όπως πάσχουν τ’ άλογα ζώα δε χορταίνουν με τις κακές πράξεις. | ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ

gorgona_mermaid_woman_JohnnyDi

photo by Johnny di

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του ΠΑΝΤΕΛΗ Κ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ «ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ Ο Ιδρυτής της Θρησκείας του Μονοθεϊσμού 9.000 π.Χ»

🪶 Ο δε Νους – Θεός, αρσενοθήλυκος όντας, ζωή και φως υπάρχων, εγέννησε άλλο δημιουργό Νουν, από πυρ και πνεύμα. Αυτός ο δεύτερος Νους δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου που περικλείεται σ’ επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη.

🪶 Γι’ αυτό και η παιδοποιΐα θεωρείται η ευσεβεστάτη αρετή, μεγάλο δε ατύχημα είναι για τον λογικό άνθρωπο η ατεκνία του να μην κάνει παιδιά. Ο ‘Ατεκνος θεωρείται μετά τον θάνατό του «καταραμένος» δικάζεται από τους δαίμονες και η τιμωρία του είναι σκληρή γιατί καταδικάζεται από τους κριτές του δαίμονες με την τιμωρία να μην ενσαρκωθεί σε αθρώπινο σώμα γυναίκας και άνδρα. Γι’ αυτό, Ασκληπιέ έναν τέτοιον άνθρωπο είναι να τον λυπάσαι να τον πονέσεις για τη συμφορά του

🪶 Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα˙ κι όχι βέβαια με τα χέρια, αλλά με το Λόγο του. ΄Ολα τα όντα τα δημιούργησε η θέλησή του… Το σώμα του Θεού δεν είναι χειροπιαστό. Ο Θεός δεν είναι ορατός ούτε μετρητός ούτε έχει διαστάσεις. Με κανένα σώμα άλλο δεν μοιάζει. Δεν είναι ούτε πυρ ούτε νερό, ούτε αέρας, ούτε πνεύμα. Αγαθός καθώς είναι θέλησε να κοσμήσει και τη Γη…

🪶 Γιατί το αγαθό και απέραντο είναι και ατελές και ἀναρχο, σ’ εμάς δε δίνεται η δυνατότητα να το γνωρίσουμε και να το πλησιάσουμε… Τα φαινόμενα πράγματα παιδί μου τέρπουν, για τ’ αφανή όμως δυσπιστούμε. Τα κακά πράγματα είναι φανερά, το αγαθόν όμως είναι αφανές στους φανερούς γιατί δεν είναι μορφή ούτε τίπος… κι είναι αδύνατον να φανεί το ασώματο στο σώμα. Συνεχίστε την ανάγνωση


🪶 Πόσο πιο τιμητικός είναι ένας παρόμοιος συναγωνισμός, όπου λαμβάνονται υπόψη η ηθική και τα επιτεύγματα κάποιου και όχι το πορτοφόλι του. | KAZOYO ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ

photo by GTsik

Αξιοσημείωτα απο το βιβλίο του KAZOYO ΙΣΙΓΚΟΥΡΟ «Ένας καλλιτέχνης του ρέοντος κόσμου»

🪶 Πράγματι, είναι μία από τις απολαύσεις της απραξίας το γεγονός πως μπορείς να περνάς τη μέρα σου κάνοντας ό,τι σου αρέσει, με τη συνείδησή σου ήσυχη πως έχεις εργαστεί σκληρά και αποδοτικά στη ζωή σου.

🪶 Η δημοκρατία είναι πολύ καλό πράγμα, αλλά αυτό δε σημαίνει πως οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να δημιουργούν ταραχές κάθε φορά που διαφωνούν με κάτι. Στο συγκεκριμένο θέμα εμείς οι Γιαπωνέζοι φερόμαστε σαν παιδιά. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να μάθουμε πώς να εφαρμόζουμε τη δημοκρατία με υπευθυνότητα.

🪶 Υποθέτω πως όλες οι ομάδες μαθητών έχουν την τάση να επιλέγουν έναν ηγέτη – κάποιον που ο δάσκαλος ξεχώρισε για τις ικανότητές του και τον έχει ως υπόδειγμα για τους άλλους. Κι αυτός ο ηγέτης μαθητής, καθώς έχει συλλάβει καλύτερα από τους υπόλοιπους τις ιδέες του δασκάλου, παίζει τον ρόλο που είχε ο Σασάκι, τον ρόλο του ερμηνευτή αυτών των ιδεών στους λιγότερο ικανούς ή λιγότερο έμπειρους μαθητές. Ωστόσο, για τον ίδιο λόγο αυτός ο μαθητής ηγέτης είναι πιο πιθανό να διακρίνει αδυναμίες στο έργο του δασκάλου ή να διαμορφώσει δικές του απόψεις, διαφορετικές από τις απόψεις του δασκάλου. Στη θεωρία, φυσικά, ένας καλός δάσκαλος οφείλει να αποδεχτεί αυτή την τάση – και μάλιστα να την καλωσορίζει ως ένδειξη ωριμότητας του μαθητή του. Στην πράξη, ωστόσο, τα αισθήματα των εμπλεκομένων μπορεί να είναι αρκετά σύνθετα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η άσκηση εξουσίας μέσω της ωμής βίας έρχεται στο προσκήνιο όταν χάνεται η δύναμη. | Hannah Arendt

Ιωάννινα, Σεπτέμβριος 2018

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Περι βίας» της Hannah Arendt

Ο κύριος λόγος που ο πόλεμος είναι ακόμη παρών δεν είναι ούτε κάποια κρυφή επιθυμία θανάτου που διακατέχει το ανθρώπινο γένος, ούτε ένα ακατανίκητο ένστικτο επιθετικότητας, ούτε τέλος, όπως μπορεί να φαίνεται πιο εύλογο, οι σοβαροί οικονομικοί και κοινωνικοί κίνδυνοι που ενυπάρχουν στον αφοπλισμό, αλλά το απλό γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εμφανισθεί στην πολιτική σκηνή κανένα υποκατάστατο αυτού του έσχατου κριτή στις διεθνείς υποθέσεις. Δεν είχε δίκιο άραγε ο Χομπς όταν έλεγε: «Οι συνθήκες, χωρίς το ξίφος, είναι μόνο λόγια»;

Το πρόβλημα δεν έγκειται στο ότι είναι αρκετά ψύχραιμοι ώστε να «σκεφτούν το αδιανόητο», αλλά στο ότι δεν σκέπτονται. Συνεχίστε την ανάγνωση


Να το εκκρεμές που χτυπάει, δεν έχει τίποτα να κάνει, δε λυπάται για τίποτα. Δεν υπάρχει κανείς- τι συμφορά! | Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

photo by StTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ένα γλυκό κορίτσι» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

– Και το σημαντικό είναι ότι την έβλεπα τότε πια σαν δική μου και δεν αμφέβαλλα για τη δύναμή μου. Αυτή η σκέψη, ξέρετε, είναι τρομερά ηδονική, όταν δεν έχεις πια αμφιβολίες.

– Περήφανη, λοιπόν! Κι εμένα, ξέρετε, μ’αρέσουν οι περήφανες. Είναι ιδανικές όταν… να, όταν δεν αμφιβάλλεις πια για τη δύναμη της επιρροής σου επάνω τους, έτσι δεν είναι;

– …της εξήγησα τότε, με δυο λόγια, ότι η μεγαλοψυχία των νέων είναι θαυμάσια – αλλά δεν αξίζει πεντάρα. Γιατί δεν αξίζει; Γιατί την αποκτούν φτηνά, δεν την έχουν κερδίσει μέσ’ από εμπειρίες ζωής, είναι μονάχα, ας το πω έτσι, «οι πρώτες εντυπώσεις της ύπαρξης«, κι ας δούμε τι γίνεται άμα καταπιαστούν με καμιά δουλειά!

– Βλέπετε, κύριοι, υπάρχουν ιδέες… δηλαδή, κοιτάξτε, αν κάποιες ιδέες προσπαθήσεις να τις πεις, να τις εκφράσεις με λόγια, μπορεί να βγει κάτι φοβερά κουτό. Θα ντραπείς κι εσύ ο ίδιος. Ρωτάτε γιατί; Δεν υπάρχει γιατί. Γιατί είμαστε όλοι παλιάνθρωποι και δεν αντέχουμε την αλήθεια, ή τι άλλο να πω. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ευδαίμων δεν είναι κάποιος είτε εξαιτίας του φόβου είτε εξαιτίας της άμετρης και κενής επιθυμίας. Αν τα χαλιναγωγήσει, μπορεί να φτάσει στο γαλήνιο στοχασμό. | Επίκουρος

Thessaloniki-Greece 2019

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ηθική» του Επίκουρου (Εξάντας εκδοτική)

Τί δεν είναι, λοιπόν, ο Επίκουρος; Δεν είναι άμοιρος παιδείας και αμόρφωτος, ούτε ένας φιλόσοφος που αδιαφορεί για την πράξη (πράγμα αδιανόητο για τους αρχαίους Έλληνες της εποχής του). Δεν είναι, επίσης, «εκπρόσωπος» του επιστημονικού πνεύματος της εποχής του’ απεναντίας στάθηκε δύσπιστος απέναντι στις κατακτήσεις της επιστήμης.

– Οι βασικές προτάσεις μπορούν να καταγραφούν υπό μορφή αξιωμάτων, που προκύπτουν από την ανάγνωση της Επιστολής προς Ηρόδοτον:
(1) Τίποτε δεν γίνεται από το τίποτε και τίποτε δεν καταλήγει (και φθείρεται) στο τίποτε.
(2) Το σύμπαν είναι αμετάβλητο: ήταν, είναι και θα είναι αιώνια το ίδιο.
(3) Το σύμπαν είναι άπειρο.
(4) Το σύμπαν δεν διέπεται από καμία αρχή ούτε κάποιο σκοπό·
(5) Το σύμπαν αποτελείται από σώματα και κενό.
(6) Το κενό υπάρχει, είναι άπειρο και διαμέσου αυτού γίνεται η κίνηση.
(7) Τα στερεα σώματα (στερέμνια) είναι ή σύνθετα ή απλά αναλοίωτα και αδιαίρετα (άτομα).
(8) Τα σώματα είναι απειράριθμα.
(9) Τα σώματα βρίσκονται σε διαρκή αλληλεπίδραση.
(10) Τα διάφορα σχήματα είναι απειράριθμα.
(11) Τα άτομα διαιρούνται θεωρητικά σε ελάχιστα μέρη (όγκοι), που είναι θεωρητικά και φυσικά άτμητα.
(12) Οι πρωτεύουσες ιδιότητες των ατόμων είναι το σχημα, το μέγεθος και το βάρος.
(13) Τα άτομα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση (ευθύγραμμη ή παλμική) που καθορίζεται από το βάρος, τις προσκρούσεις και την εκτροπή (παρέγκλισις)
(14) Υπάρχουν απειράριθμοι κόσμοι.

Η κατεξοχήν αρετή σ’ αυτή την κοινωνία είναι η φιλία: ένα «διαπροσωπικό συμβόλαιο» που μαζί με το κοινωνικό συμβόλαιο και το λάθε βιώσας (ζήσε απαρατήρητος) προσφέρουν λύση στο πρόβλημα της κοινωνικής συμβίωσης. Συνεχίστε την ανάγνωση


Photear

To make photos of someone or something (Spanglish)

Costa de Souza

Caricatura | Ilustração

Spirituelle

Lebensberatung

atmannityanada

Atman Nityananda

epirustoday.com

Ιωάννινα-Ηπείρος-Ελλαδα-Κόσμος

Blogul unei Lady

Un blog in care vorba buna aduce multe!

German with Jeannette

Jeannette Paterakis

BinBaa

One stop for all your needs.

Αρέσει σε %d bloggers: