Tag Archives: book

«Τη λεφτεριά της μοναξιάς, τη σιγουριά της ακαταληψίας, γιατί όποιοι μας καταλαβαίνουν σκλαβώνουν κάτι μέσα μας.»~ Χαλίλ Γκιμπράν

photo by EvAr

photo by EvAr

Αποσπάσματα από τα βιβλία του Χαλίλ Γκιμπράν, «Ο τρελός»

ΑΓΑΠΗ
Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, μ’ όλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα. Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μ’ όλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει. Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψέ την, μ’ όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν τον βοριά που ερημώνει τον κήπο. Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

«Γυρνώντας κανείς τα πάντα προς όφελός του» ~Κρισναμούρτι

Pink_flowers.jpg

Η Θ. Γ. εξήγησε ότι πάντα πιάνει τον εαυτό της να διψάει, να θέλει ν’ αγαπηθεί, στρέφοντας κάθε συζήτηση, κάθε συνάντηση με κάποιον άλλον, σε όφελός της. Ήδη πριν από κάθε συνάντηση, λογάριαζε τις ωφέλειες και τα κέρδη απ’ αυτήν, για την ίδια. Αυτές οι σκέψεις την απασχολούσαν έχοντας διάφορες απαιτήσεις. Αυτό το παιχνίδι το έπαιζε για πολλά χρόνια και το είχε βαρεθεί. Ήθελε να σοβαρευτεί, αλλά είδε ότι το μυαλό της έκανε πάντα υπολογισμούς, υποκρινόταν, ήταν πάντα άπληστο. Τι θα μπορούσε να κάνει για να ελευθερώσει τη σκέψη της από αυτήν την απομονωτική ματαιοδοξία. Ήταν λύση η στροφή της προς το Θεό;

Συνεχίστε την ανάγνωση


O δάσκαλος συνθλίβει το χρόνο μέσα του και παραμένει παιδί, από τον Ευάγγελο Παπανούτσο

photo by EvAr

photo by EvAr

Αυτός που παραμένοντας ενήλικος μπορεί να γίνεται παιδί και κάθε χρόνο με τα νέα παιδιά που έρχονται στα χέρια του να γίνεται παιδί.

“Δάσκαλος δεν είναι αυτός που μαθαίνει στα παιδιά μας τα σχολικά γράμματα, μουσική, καλούς τρόπους… Αυτά τα μαθήματα είναι εξωτερικά. Μένουν στην επιφάνεια σαν τα ρούχα που φορούμε.

Δεν εισχωρούν παράμεσα στην ψυχή μας, δεν μας πλάθουν, δεν διαμορφώνουν αυτό που λέμε προσωπικότητα: Πνεύμα, ήθος, χαρακτήρα. Εκτός αν εκείνοι που τα προσφέρουν δεν περιορίζονται στην απλή μετάδοση γνώσεων αλλά τα χρησιμοποιούν ως μέσα να για να πετύχουν το στόχο της διαμόρφωσης της προσωπικότητας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


«Η επιβίωση εξαρτάται από τις δικές μας ενέργειες. Η ευκαρία για θρίαμβο εξαρτάται από τις ενέργειες των άλλων.»~Σουν Τζου

Strimonas.jpg

Είπε ο Σουν Τζου ( ~5ος αιών π.χ. , Κινέζος θεωρητικός της στρατηγικής)

 

  • Προσποιήσου ότι είσαι κατώτερος και ενθάρρυνε την αλαζονεία του εχθρού.
  • Να φαίνεσαι αδύναμος όταν είσαι δυνατός και δυνατός όταν είσαι αδύναμος.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ένα λογοτεχνικό απόσπασμα στο πνεύμα των Χριστουγέννων.

Kiklamina_kitrina.jpg

«Πως θα πλουτίσουν γρήγορα, αυτό είναι το πρόβλημα που προσπαθούν να λύσουν αυτή τη στιγμή πενήντα χιλιάδες νέοι που βρίσκονται όλοι στην ίδια θέση μ’ εσάς. Είστε ένα νούμερο μέσα σ’ όλο το πλήθος. Αναλογιστείτε τι προσπάθειες πρέπει να καταβάλετε και με πόση λύσσα πρέπει να παλέψετε. Πρέπει να αλληλοσπαραχθείτε σαν αράχνες εγκλωβισμένες μέσα σε βάζο, δεδομένου ότι δεν βρίσκονται πενήντα χιλιάδες καλές θέσεις. Ξέρετε πως ανοίγει κανείς το δρόμο του εδώ; Ή με τη λάμψη του μυαλού του, ή με την επιτηδειότητα της διαφθοράς. Πρέπει να εισβάλεις μέσα σ’ αυτήν την ανθρώπινη μάζα ή σαν οβίδα κανονιού ή ύπουλα, τρυπώνοντας σαν την πανούκλα. Η εντιμότητα δε χρησιμεύει σε τίποτα. (…) Συνεχίστε την ανάγνωση


«Η γλώσσα μεγάλωσε τη συνοχή μέσα στις ομάδες και όρθωσε τείχη ανάμεσα στις ομάδες. Η ανακάλυψη του θανάτου από τη νόηση, και η απόρριψή του από το ένστικτο έγινε ένα παράδειγμα του διχασμένου νου.»~Άρθουρ Κάισλερ

Έκθεση φωτογραφίας ~ Θεσσαλονίκη 2018 

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ένα φάντασμα στη Μηχανή» του Άρθουρ Κάισλερ

– Τα μέλη μιας ιεραρχίας, έχουν σαν το Ρωμαίο θεό Ιανό, δύο πρόσωπα που κυττάνε προς αντίθετες κατευθύνσεις. Το πρόσωπο που στρέφουνε προς τα κατώτερα επίπεδα είναι το πρόσωπο του αυτόνομου συνόλου. Το πρόσωπο που σηκώνουν ψηλά, πρός την κορυφή, ανήκει σ’ ένα εξαρτώμενο μέρος. Το ένα είναι το πρόσωπο του αφέντη, τ’ άλλο είναι πρόσωπο ενός δούλου. Αυτό το «σύνδρομο Ιανού« είναι ένα θεμελιακό χαρακτηριστικό των ύπο-συνόλων σε όλους τους Ίεραρχικούς τύπους.

– Ο όρος που θα πρότεινα είναι «ολόνιο», από το Ελληνικό όλος που θα πει σύνολο με την κατάληξη ονιο που, όπως στην περίπτωση του νετρόνιου ή του πρωτόνιου, δηλώνει ένα σωμάτιο ή ένα μέρος του.
«Ένας άνθρωπος», έγραψε ο Μπέν Τζόνσον, «δέν πλάθει μια νέα λέξη χωρίς κάποιον κίνδυνο, γιατί αν αυτή η νέα λέξη τύχει και γίνει δεκτή, τα εγκώμια είναι πολύ λίγα. Αν απορριφθεί, έχει εξασφαλίσει τη γενική περιφρόνηση. Πιστεύω παρ’ όλ’ αυτά πώς αξίζει να ριψοκινδυνέψει κανεις για το ολόνιο, γιατί ικανοποιεί μια γνήσια ανάγκη. Ακόμα συμβολίζει τον κρίκο – ή μάλλον τη διαδοχή των κρίκων — που λείπει ανάμεσα στις ατομιστικές προσεγγίσεις του Μπηχεβιοριστή και την ολιστική προσέγγιση του ψυχολόγου της Γκεστάλτ. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Όταν σχεδιάζεις, βάζεις πράγματα στη ζυγαριά. Μετράς. Υπολογίζεις. Στήνεις ενέδρα. Όπως εσύ. Όταν ονειρεύεσαι, πετάς ανέμελα πάνω από τα κύματα, σαν τον γλάρο, και στέλνεις τα φιλιά σου στη ζωή»~Αλκυόνης Παπαδάκη

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη «Το χαμόγελο του δράκου»

– Δεν ξέρω… Σκέφτομαι τώρα τι είναι τάχα προτιμότερο για ένα παιδί. Να βιώνει το ξέσπασμα μιας οργής, ενός θυμού ή να νιώθει πως αυτό το ξέσπασμα παραμονεύει παντού και να μην ξέρει πως και από που θα ξεχυθεί.
Τι από τα δυο, αλήθεια, χαράσσει βαθύτερες χαρακιές…
Είναι να μη βρεθείς βέβαια στην απόχη ούτε του ενός ούτε του άλλου… Αλλά από το φανερό, αν καταφέρεις να ξεφύγεις, γίνεσαι ίσως καλύτερος μαχητής.

– «Πάντα υπάρχει ένα μονοπάτι που μπορεί να σε οδηγήσει σ’ αυτό που αποζητάς. Μην ψάχνεις στις μεγάλες λεωφόρους. Θα χαθείς ανάμεσα στο πλήθος. Θα παρασυρθείς. Μην προσπαθείς να βρεις ταμπέλες. Αυτοί που τις τοποθέτησαν δεν είχαν εσένα και τα όνειρά σου στο μυαλό τους. Πάντα υπάρχει ένα μονοπάτι που σε περιμένει. Μην αργείς. Θα το κρύψουν οι θάμνοι και τ’ αγριόχορτα…»
«Μην κρατάς την πόρτα της ψυχής σου σφαλισμένη. Άνοιξέ τη διάπλατα να μπει το φως. Και μην ακούς αυτούς που σε φοβίζουν πως θα μπούνε, τάχα μου, οι ληστές… Ο χειρότερος ληστής της ψυχής σου είσαι, μάτια μου, εσύ!»
«Κάποιοι σε περιμένουν να τους δώσεις ένα χέρι. Ένα χαμόγελο.
Να γείρουν στον ώμο σου και να κλάψουν. Να πείτε μαζί ένα τραγούδι. Γιατί κλείνεις τα μάτια και τα αφτιά σου; Κοίτα τι όμορφος είναι ο κόσμος γύρω σου… Ζωγράφισε εικόνες στην ψυχή σου. Γιατί πρέπει συνεχώς να χαλάς το τοπίο…»
«Μην κλαις. Σκούπισε τα δάκρυα από τα μάτια σου. Ό,τι και να σου συμβαίνει, δεν είναι το τέλος του κόσμου απόψε. Αύριο, θα δεις. Όλα θα ‘ναι αλλιώς… Μην κλαις. Δεν είσαι μόνος σου. Είμαστε πολλοί. Είμαστε όλοι μάζί. Μην κλαις… Σ’ αγαπώ!» Συνεχίστε την ανάγνωση


«Το δηλητήριο ονομάζεται συγκρίσεις, η δηλητηρίαση ονομάζεται διακρίσεις, η ασθένεια λέγεται ανταγωνισμός, και η έξη λέγεται εμμονή να κερδίζω.»~Χόρχε Μπουκάι

Αθήνα, Οκτώβριος 2018

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Από την άγνοια στη σοφία» του Χόρχε Μπουκάι

– Αυτή η αφύπνιση έχει να κάνει περισσότερο με το να ζεις αφοσιωμένος σ’ έναν κόσμο που αλλάζει, υπερασπιζόμενος αλήθειες και αξίες που παραμένουν.

– Μολαταύτα, περισσότερη πληροφόρηση δεν σημαίνει πάντα και περισσότερη γνώση, κι όπως θα δούμε παρακάτω, περισσότερη γνώση δεν σημαίνει και περισσότερη σοφία.

– ‘Οποιος διαπράττει το σφάλμα να υποτάσσει το βλέμμα του στην αντίληψή του για τον κόσμο, μια μέρα θα καταλήξει, αναπότρεπτα, να τρώει τον κατάλογο αντί για το δείπνο. Gregory Bateson Συνεχίστε την ανάγνωση


«Το λουλούδι και ο βάτραχος»~Χόρχε Μπουκάι

Ιστοριούλα «Το λουλούδι και ο βάτραχος» 🌹 🐸 από το βιβλίο «Από την Άγνοια στη σοφία» του Χόρχε Μπουκάι

Μια φορά κι έναν καιρό, ένα τεράστιο γοητευτικό τριαντάφυλλο μεγάλωνε ακριβώς στο κέντρο ενός υπέροχου κήπου. Το λουλούδι είχε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα, και δεν ήταν μόνο όμορφο αλλά, επιπλέον, το ήξερε. Του άρεσε μάλιστα να τραγουδάει εκείνο το όμορφο τραγούδι για, εκείνο, «το πιο όμορφο λουλούδι του κήπου».
Μια μέρα, το τριαντάφυλλο άρχισε να επιθυμεί περισσότερους θαυμαστές της ομορφιάς του, περισσότερους ανθρώπους να μυρίζουν το απαλό του άρωμα, περισσότερους ερωτευμένους να εκθειάζουν την τελειότητά του. Ωστόσο παρατήρησε ενοχλημένο ότι ο κόσμος το κοίταζε κι έπαιρνε εκφράσεις ικανοποίησης, όμως, πάντα από μακριά. Συνεχίστε την ανάγνωση


«όταν έρθουν τα΄ ανωφέλευτα τα γερατειά, εκείνο που φέρνει πιο πολλή χαρά δεν είναι να κερδίζει κανείς χρήματα, όπως λένε μερικοί ∙ είναι να τον τιμούν.» ~ Θουκυδίδη

Flowers_white_roz.jpg
Αξιοσημείωτα από τον «Επιτάφιο του Περικλέους» (Θουκυδίδη ΙΙ 34-46)

-Γιατί τόσο μόνο βαστάει ο άνθρωπος να του λένε καλό γι΄άλλους, όσο νομίζει και για τον εαυτό του πως είναι ικανός να κάνει κάτι από όσα άκουσε∙ για ό,τι από αυτά πάει πιο πάνω, αμέσως τους πιάνει η ζήλια, κι ούτε και το πιστεύουν.

Ο πλούτος στέκει για μας πιο πολύ αφορμή για κάποιο έργο παρά για παινεψιές και λόγια∙και τη φτώχια του να την παραδεχτεί κανείς δεν είναι ντροπή∙ πιο ντροπή είναι να μην κοιτάξει δουλεύοντας να την ξεφεύγει. Συνεχίστε την ανάγνωση


Daniele Peluso

Benvenuti nel mio Albergo d’Anima. Fotografia amatoriale, scrittura amatoriale, minimalismo, voli pindarici, nebbie ed utopie.

danielecolleoni

Appunti, spunti e passioni in liberta'

Classic Nudes Blog

Observations from a connoisseur of Fine Art Nude Photography

Block-Start

blockstart.business/

Unreliablehero

libri e storie di eroi imperfetti

Today's Blog

A fine WordPress.com site

Visual Dialogue

A CHOICE IN THE RARE, THE STRANGE, THE BEAUTIFUL, OUT OF TIME, WITHOUT BORDERS.

La poesía, eso decían

Como plasmar la idea natural.

Golu lodhi

I upload photos Golu lodhi

Midnight Writings

Mining Wordsmiths

LovelyScape

Adding a touch of MAGIC in the photography world

Cooking with a Wallflower

Cooking. Baking. Crafting. Writing.

Hamstall Ridware, Poet

Recorder of 'life's forgotten moments'

Big Sky Buckeye

A writer's journey continues

Adifromkz

Eurasian spirit

Αρέσει σε %d bloggers: