Tag Archives: ΨΧ

Τι να μην ευχηθείς ποτέ σε κάποιον αν θέλεις να τον βλέπεις ευτυχισμένο

photo by EvAr

Γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης

Ποια είναι η χειρότερη ευχή που μπορείς να πεις σε κάποιον; Είναι μια ευχή που όλοι δίνουμε ο ένας στον άλλον αυτόματα. Χωρίς να το σκεφτούμε. Αυτή την ευχή προβλέπεται να λέμε. Έτσι μάθαμε. Εγώ την άκουγα συνέχεια μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο. Οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί μόλις το έπιαναν στα χέρια τους μου έλεγαν:

«Άντε και εις ανώτερα!»
«Άντε και στο επόμενο!» Συνεχίστε την ανάγνωση


Rollo May – Η συνειδητοποίηση του Εγώ

photo by ChrisTsik

Η συνειδητοποίηση του εγώ, η ικανότητα, δηλαδή, που έχει κάποιος ν’ αποστασιοποιείται από τον εαυτό του, αποτελεί το διακριτικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου.

Κάποιος φίλος μου έχει ένα σκύλο, που περιμένει μπροστά στην πόρτα του εργαστηρίου του όλο το πρωί. Όταν οποιοσδήποτε πλησιάσει την πόρτα, αρχίζει να πηδά γαυγίζοντας με παιχνιδιάρικη διάθεση. Ο φίλος μου έχει τη γνώμη ότι ο σκύλος θέλει να πει το εξής: «Είμαι ένας σκύλος που περίμενε όλο το πρωί για να βρει κάποιον να παίξει. Μήπως έρχεσαι γι’ αυτό το σκοπό;»

Συνεχίστε την ανάγνωση


Φαινόμενο φαντασμάτων

Kerkini Hellas 2019

Φαινόμενο φαντασμάτων ή φαινόμενο ghosting! Πρόκειται για ένα φαινόμενο όπου κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν την φυγή από την μάχη.

Το φαινόμενο ghosting είναι ένα είδος σιωπηλής βίας. Οι άνθρωποι αυτοί, συνήθως έχουν ορισμένα άλυτα εσωτερικά θέματα. Δεν κοιτάζουν βαθιά μέσα τους, αποφεύγοντας τις δύσκολες καταστάσεις με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται από σχέσεις είτε εφήμερες είτε μακροχρόνιες ερωτικές ή φιλικές. Φοβούνται να έρθουν αντιμέτωποι με τα συναισθήματά τους και το να εξαφανιστούν χωρίς κάποια εξήγηση, είναι για εκείνους μονόδρομος. Συνεχίστε την ανάγνωση


Όσο πιο γρήγορα εκτιμήσεις κι αγαπήσεις την ύπαρξη σου, τόσο πιο γρήγορα θα φτάσεις στο φως.

photo by ChrisTsik

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή όλων μας που νιώθουμε τις καταστάσεις γύρω μας να μας ξεπερνούν και να μας καταβάλλουν. Είναι εκείνες οι στιγμές που νιώθουμε αδύναμοι, ανίσχυροι να αντιδράσουμε, αφού όλα μας φαίνονται δύσκολα, πολλές φορές κι ανούσια.

Η αλήθεια είναι πως η ζωή είναι απρόβλεπτη κι όχι πάντα με θετικό τρόπο, γιατί δεν επιλέγεις εσύ ούτε τα ευχάριστα που θα συμβούν, αλλά ούτε και τα δυσάρεστα. Αναμφισβήτητα, υπάρχει περίπτωση να βιώσουμε μία ή περισσότερες φορές κάποια γεγονότα που θα επηρεάσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό την ψυχολογίας μας.

Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου, η ύπαρξη κάποιας σοβαρής ασθένειας σε κοντινά μας πρόσωπα ή και φίλους, η οποιαδήποτε μορφή ψυχολογικής βίας που μπορεί να έχουμε υποστεί, ένας μεγάλος ανεκπλήρωτος έρωτας, μια αγάπη που έφτασε στο τέλος της διαδρομής της και νιώθουμε ότι μας στέγνωσε τόσο από ενέργεια όσο και συναισθήματα, η δυσκολία του να βρούμε μια δουλειά και να αντεπεξέλθουμε οικονομικά μέχρι το τέλος του μήνα κι άλλα πολλά, μπορεί σταδιακά να μας οδηγήσουν στην πλήρη ματαίωση και απογοήτευση. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΕΡΕΥΝΑ: Γιατί οι ευφυείς είναι πιο ευτυχισμένοι όταν είναι μόνοι τους;

photo by ChrisTsik

«Η μονοτονία και η μοναξιά μιας ήσυχης ζωής, διεγείρει το δημιουργικό μυαλό» Αϊνστάιν

Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (o 32χρονος δημιουργός του Facebook) δήλωσε σε συνέντευξή του στους New York Times ότι θεωρεί τον εαυτό του ντροπαλό και εσωστρεφή και προτιμά να κάνει παρέα μόνο με όμοιούς του.

Μια νέα μελέτη αποκάλυψε ότι τα άτομα με υψηλό IQ έτειναν να ξοδεύουν λιγότερο χρόνο με στενούς φίλους και αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κοινωνικές τους επαφές.

Εξελικτικοί ψυχολόγοι από τη Σιγκαπούρη και το Λονδίνο διαπιστώσαν ότι οι ευφυείς άνθρωποι δυσκολεύονται να συμμετάσχουν στην κοινωνική αλληλεπίδραση, ακόμη και με τους στενούς τους φίλους.

«Τι κάνει ευτυχισμένους τους ανθρώπους σήμερα;» – Πως μετριέται η ευτυχία;

Οι Satoshi Kanazawa του London School of Economics & Political Science, και Norman Li της Διοίκησης Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης, ήθελαν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα: «Τι κάνει ευτυχισμένους τους ανθρώπους σήμερα;»

Οι μελετητές υποθέτουν ότι ο τρόπος ζωής των προγόνων μας που ήταν κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες, αποτελεί το θεμέλιο λίθο της αντίληψης της σημερινής ευτυχίας.

Μελέτησαν λοιπόν 15.000 ανθρώπους, με ηλικίες από 18 έως 28 ετών. Το ζευγάρι διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που κατοικούν σε περιοχές που είναι πυκνοκατοικημένες, ήταν πιο πιθανό να αναφέρουν μικρότερη ικανοποίηση από τη ζωή τους, σε σχέση με εκείνους που κατοικούσαν σε πιο αραιοκατοικημένες περιοχές. Όσο δηλαδή μεγαλύτερη είναι η πυκνότητα του πληθυσμού, τόσο λιγότερο ευτυχισμένοι ανέφεραν ότι ήταν οι συμμετέχοντες.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η μεγαλύτερη αλληλεπίδραση των ερωτηθέντων με τους στενούς τους φίλους, τους έδινε περισσότερη χαρά.

Εφάρμοσαν λοιπόν την έννοια της «Θεωρίας της ευτυχίας» (The Savanna Theory of Happiness) για να εξηγήσουν τα ευρήματά τους. Τα αποτελέσματα όμως τους εξέπληξαν καθώς οι συσχετισμοί για τους ευφυείς ανθρώπους, αντιστράφηκαν.

Προτιμώ μόνος μου!

Η ομάδα μέτρησε τη νοημοσύνη και την ευφυία  των ανθρώπων, παρά το γεγονός ότι δεν αποκάλυψαν τα ακριβή επίπεδα του δείκτη νοημοσύνης τους (IQ των ερωτηθέντων).  Οι δύο επιστήμονες διαπίστωσαν πως η επίδραση της πυκνότητας του πληθυσμού στην ικανοποίηση από τη ζωή, ήταν πάνω από δύο φορές μεγαλύτερη για τα άτομα με πιο χαμηλό δείκτη νοημοσύνης σε σχέση με τα άτομα με υψηλό IQ.

Στην πραγματικότητα, τα πιο ευφυή άτομα μάλιστα ήταν λιγότερο ικανοποιημένα από τη ζωή τους, όταν αναγκάζονταν να κοινωνικοποιηθούν, ακόμα και με τους πιο στενούς τους φίλους.

Με άλλα λόγια: οι ευφυείς άνθρωποι τείνουν να χρειάζονται περισσότερο χρόνο και απομόνωση. Αν ξοδεύουν πάρα πολύ χρόνο με τους φίλους, αισθάνονται λιγότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους.

Η Carol Graham από το Brookings Institution, εμπειρογνώμονας που μελετά τα οικονομικά της ευτυχίας, δίνει την παρακάτω εξήγηση:

«Τα ευρήματα εδώ δείχνουν – και δεν αποτελεί έκπληξη – ότι τα άτομα με μεγαλύτερη ευφυΐα και την ικανότητα να την χρησιμοποιήσουν … είναι λιγότερο πιθανό να ξοδεύουν τόσο πολύ χρόνο στην κοινωνικοποίηση, επειδή επικεντρώνονται σε κάποιους άλλους μακροπρόθεσμους στόχους».

Θα μπορούσε δηλαδή το πιο ευφυές άτομο να προτιμά να περνάει το χρόνο του με το να εξελίξει την επιστήμη του ή τις γνώσεις ή ακόμα και με το να παίρνει μέρος σε οργανώσεις που έχουν όμως στόχους, παρά να νιώθει ότι χάνει το χρόνο του με την κοινωνικοποίηση, που όχι μόνο δεν του προσφέρει τίποτα, εφόσον δεν εξελίσσεται μέσω αυτού του τρόπου, αλλά αντίθετα του βάζει εμπόδιο καθώς κάνει κατάχρηση στον «χρήσιμο» χρόνο του που θα μπορούσε να είναι πολύ πιο δημιουργικός.

Η σχέση με τους προϊστορικούς προγόνους μας

Παρόλα αυτά, η εξήγηση που δίνουν οι Kanazawa και Li στη «θεωρία της ευτυχίας» είναι η ακόλουθη:

Ξεκινούν με την παραδοχή ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος εξελίχθηκε για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του τότε πρωτόγονου περιβάλλοντος στην αφρικανική σαβάνα, όπου η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν παρόμοια με αυτή του πληθυσμού στην αγροτική Αλάσκα, με λιγότερο από ένα άτομο ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Οι προϊστορικοί πρόγονοί μας που ήταν κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες, ζούσαν σε μικρές ομάδες των 150 ατόμων, όπου για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν έπρεπε να έχουν μεταξύ τους όσο πιο φιλικές σχέσεις μπορούσαν.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο ότι είναι πιθανό οι ευφυείς άνθρωποι μπορεί να είναι καλύτερα εξοπλισμένοι για να αντιμετωπίσουν τις εξελικτικές αλλαγές του σύγχρονου τρόπου ζωής ζώντας σε μια περιοχή με μεγάλο πληθυσμό, με το να έχει όλο και μικρότερη επίδραση αυτή η πολυκοσμία στη συνολική διάθεση και στην ευημερία τους.

Εν τω μεταξύ, η μελέτη αναφέρει πως καθορίζει την ευτυχία από την άποψη της αυτο-αναφερόμενης ικανοποίησης και όχι από την πιο αντικειμενική αίσθηση της ευημερίας ή της ευτυχίας, μέσα από προτάσεις, όπως για παράδειγμα: «πότε ήταν η τελευταία φορά που το άτομο γέλασε» ή «πόσες φορές θύμωσε την περασμένη εβδομάδα», εφόσον δεν έχει σημασία αυτός ο καθορισμός για την θεωρία τους. Η Savanna Theory of Happiness δεν δεσμεύεται σε συγκεκριμένο ορισμό καθώς είναι συμβατή με οποιαδήποτε λογική αντίληψη της ευτυχίας, με την υποκειμενική ευημερία και ικανοποίηση από τη ζωή.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο British Journal of Psychology.

Μαρίνα Μόσχα

πηγή: https://marinamoscha.life/


Η ψυχολογία της κριτικής

Θεσσαλονίκη ~ Ιανουάριος 2020

Κρίνοντες και κρινόμενοι

Κάθε φορά που ακούτε μια κριτική, μαθαίνετε περισσότερα για το χαρακτήρα του κρίνοντος παρά για το ποιόν του κρινόμενου.

Οι αρνητικές κρίσεις συσχετίζονται σχεδόν νομοτελειακά με τη νευρωσική προσωπικότητα αυτού που τις εκφέρει. Ναρκισσισμός, κατάθλιψη, μη ρεαλιστική αντίληψη, έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή, πλημμελής συναισθηματική νοημοσύνη, κυκλοθυμία, τραυματικές εμπειρίες, αντικοινωνικότητα, αίσθημα μειονεξίας και χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι μερικά από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά όσων καθ´ έξιν προβάλλουν το δικό τους αξιολογικό σύστημα στις πράξεις και τα λόγια των υπολοίπων.

Πρόκειται για ένα νοσηρό τρόπο προσαρμογής και πρόκλησης ενδιαφέροντος, ειδικά εάν ο κριτής δεν έχει επιβεβαιώσει με τις γνώσεις του ή τον παραδειγματικό βίο ότι δικαιούται να εκφέρει άποψη ή ότι τα κίνητρά του δεν είναι η αυτοπροβολή μέσω της υποβάθμισης του συνανθρώπου.
Συνεχίστε την ανάγνωση


Ένας ψυχολόγος συμβουλεύει: Αδιαφόρησε για όποιον δεν σε σέβεται

photo by EvAr

Του ψυχολόγου Γιάννη Ξηντάρα

Αδιαφόρησε, πήγαινε αλλού, κοίτα μπροστά, πρόσεχε τον εαυτό σου… από ό,τι δεν σου ταιριάζει, από όποιον δεν σε σέβεται. Είτε πρόκειται για ανθρώπους που σε περιβάλλουν είτε πρόκειται για γεγονότα της καθημερινότητας.

Αδιαφόρησε… για αυτόν που δεν σε έχει προτεραιότητα στη ζωή του. Σε έχει δεύτερη ή και τρίτη επιλογή. Δίνει περισσότερο χρόνο στη δουλειά του ή στους φίλους του ή σε κάποιο άλλο άτομο. Δεν υπάρχει λόγος, να σπαταλάς το δικό σου χρόνο για έναν άνθρωπο που δεν σου ανήκει πραγματικά. Σε ένα τέτοιο μοτίβο «σχέσης» ουσιαστικά είσαι μόνος σου. Ποιος ο λόγος να διατηρήσεις αυτή τη σχέση; Συνεχίστε την ανάγνωση


Μάρω Βαμβουνάκη: Δεν είναι όλοι γεννημένοι για να παντρευτούν, δεν είναι όλοι γεννημένοι για να γεννούν παιδιά…

«Όλες οι δυστυχίες του ανθρώπου απορρέουν απ’ την ανικανότητά του να καθίσει σ’ ένα δωμάτιο μόνος και σιωπηλός». -ΠΑΣΚΑΛ
Στους καιρούς μας, η μοναξιά θεωρείται απειλή, ήττα. Στο όνομα τούτου του τρόμου, αποφασίζονται και οι βαρύτεροι συμβιβασμοί. Συμβιβασμοί στη συντροφιά, στη δουλειά, στους φίλους, στις ιδεολογίες, στο γάμο.

 

Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να κοιμούνται με τον εχθρό τους, να μοιράζονται την κάθε μέρα τους με κάποιον που περιφρονούν, που τους μειώνει, τους αποδιοργανώνει το χαρακτήρα, παρά να ζήσουν, έστω και για ένα διάστημα, μόνοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί οι γονείς πληγώνουν τόσο βαθειά;

photo by EvAr

Η μητρική αγάπη θεωρείται αυτονόητο συναίσθημα αλλά αντικειμενικά δεν είναι.

Τα παιδιά δεν είναι τα ιδανικά παιδιά της φαντασίας μας . Όπως επίσης και οι μητέρες δεν μοιάζουν μ αυτές που περιγράφουν τα ποιήματα.

Ο μύθος της μητρότητας – όπως κάθε μύθος – είναι απλουστευμένος και απλοποιημένος. Όλοι μας έχουμε βιώσει την κατάρριψη αυτού του μύθου στην παιδική μας ηλικία, αλλά μεγαλώνοντας όλοι θέλουμε ν’ αποδείξουμε ότι εμείς θα τον επαληθεύσουμε ως γονείς.

Μοιάζει να υπάρχει μια συλλογική πεποίθηση ότι όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα – μεταμορφώνεται σε καθαγιασμένο πλάσμα. Όσοι έχουν μπει στη διαδικασία να δουλέψουν θεραπευτικά με τον εαυτό τους, γνωρίζουν ότι το είδος και η ποιότητα της αγάπης που έχουμε εισπράξει ως παιδιά, αυτό είναι που μπορούμε να προσφέρουμε ως γονείς . Συνεχίστε την ανάγνωση


Τελειότητα: Η πλάνη που δυσκολεύει τη ζωή μας

Kerkini Hellas 2019

Όλοι το γνωρίζουμε…. Πως είναι πλάνη αλλά δύσκολα την αποτινάσσουμε από πάνω του. Την κρατάμε πιστεύοντας πως κάποια στιγμή εμείς θα είμαστε αυτοί που θα κάνουμε τη διαφορά, θα την φτάσουμε και θα ξεχωρίσουμε. Εμείς που από μικροί περιμένουμε την επιβράβευση, που κυνηγάμε την πρωτιά, έτσι γενικά και απροσδιόριστα και ζητιανεύουμε ένα «Μπράβο». Είναι καιρός λοιπόν να αντιληφθούμε πως η λύση βρίσκεται μέσα μας και πως το κυνήγι της τελειότητας θα αρχίσει να κοπάζει όταν ξεκινήσουμε να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας.

Κατά τον Frost η έννοια της τελειότητας συνδέεται με την επιθυμία του ατόμου να επιτύχει τον υψηλότερο βαθμό επίδοσης και συνδέεται από μια αυστηρή αξιολόγηση της επίδοσής του. Τόσο η σχέση με τον εαυτό, όσο και η σχέση με τους άλλους χαρακτηρίζονται από υψηλά πρότυπα και απαιτήσεις, οι οποίες εξουθενώνουν το άτομο και δυσκολεύουν σημαντικά την ανάπτυξη εγγύτητας με τους άλλους. Η τελειοθηρία, ως χαρακτηριστικό προσωπικότητας, ενέχει λειτουργικά και μη λειτουργικά στοιχεία για ένα άτομο. Η μη λειτουργική, κλινική τελειοθηρία –όπως έχει πρόσφατα ονομαστεί από τους ερευνητές– έχει συνδεθεί με διαταραχές όπως η κοινωνική φοβία, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, οι διαταραχές της πρόσληψης τροφής –ψυχογενής ανορεξία και βουλιμία–, η κατάθλιψη και οι διαταραχές προσωπικότητας. Σύμφωνα με τη συλλογιστική ενός ατόμου με τελειοθηρία, η τελειότητα υπάρχει και η επίτευξή της είναι δυνατή. Η ύπαρξη ενός εξαιρετικά υψηλού και συχνά μη ρεαλιστικού στόχου μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε έντονη απογοήτευση, αν ο στόχος αυτός τελικά δεν επιτευχθεί. Συνεχίστε την ανάγνωση


Das Vergessene

la forgesita

Gottes Bilderbuch

Gedichte und Poesie von Gisela Seidel über Gott und die Welt

Tour the Globe 🌍

The world is a book, those who don't travel read only a page. Join us now in this online tour of the world

Blog Femme & Infos

Anita Blogue

SPIRITUEEL Boeddha

INFORMATIE OVER HET LEVEN EN DAT WAT EEN MENS SOMS NODIG HEEFT

Prethink

A BlogBrothers Site

P N C O

Mostly photography, with the occasional philosophical contemplation

Sobre Monstruos Reales y Humanos Invisibles

El rincón con mis relatos de ficción, humor y fantasía por Fer Alvarado

Adventure is out there

A love story that meets travel and nature

Αρέσει σε %d bloggers: