Tag Archives: ψυχολογία

{Έλατο: Πρότυπο αυτοσυντήρησης}

elato_tree

{Έλατο: Πρότυπο αυτοσυντήρησης}

Κάθε στάλα την κύλισες
Στον όμορφο κορμό σου
Έλατο αγκαθόφυλο
Τη ρίζα σου ενίσχυσες
Η φύση, το ποτό σου! Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Μόνο με δέντρα’

‘Μόνο με δέντρα’

Αταίριαστη
Για τούτο τον κόσμο
Μα άλλον δεν ξέρω
Με σώμα ή χωρίς
Κυκλοφορώ ανάμεσά σας
Σας νιώθω
Ενοχλώ Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Ανεξημέρωτος’

Βουδαπέστη ~ Ιούλιος 2018

‘Ανεξημέρωτος’

Σε κήπους αντιστέκεσαι
Γερανέ ανήμερε
Δίχως δειλία
Χωρίς ίχνος ταπεινότητας
Το σφρίγος σου θαυμάζουμε
Ενίσχυσε την ικανότητα
Αντέχεις στις δυσμένειες
Από οσμές πώς μαγεύτηκες;
Καμένου εγκεφάλου Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Λευκό χαμόγελο’

photo by EvAr

‘Λευκό χαμόγελο’

Το πέταγμα λευκών περιστεριών
Σχημάτισε το χαμόγελο στο πρόσωπο Συνεχίστε την ανάγνωση


{Ρόδα: Φως προόδου}

{Ρόδα: Φως προόδου}

Ύψωσες τα κλαδιά στο φως
Ώσπου ήλιο να πιάσεις
Σοφή μου τριανταφυλλιά
Τ’ άνθη σου να γιορτάσεις

Άσε τα δίποδα θεριά
Στα σκοτεινά να κλαίνε
Της μοίρας που σκεφτήκανε
Να αισθανθούν τις λέξεις Συνεχίστε την ανάγνωση


[Μητέρα Γη]

photo by DesPin

Μητέρα Γη

Γιατί κοιτάς με θαυμασμό αδερφέ; Συνεχίστε την ανάγνωση


{Ομίχλη: Φύσης κάθαρση}

{Ομίχλη: Φύσης κάθαρση}

Διώξε Ψυχή τα απόνερα
Μας έπνιξε η βροχή Σου
Ρίξε έναν ήλιο στην προβιά
Να εξατμιστεί μαζί του

Σε αγκάλιασαν τα μάτια μας
Σε ‘νιωσαν τα κορμιά μας
Φύση σοφή η ομίχλη Σου
Ειν’ τα παράπονά μας Συνεχίστε την ανάγνωση


{Μάτια: Κρίκος ζωής}

{Μάτια: Κρίκος ζωής}

Σε μια μνήμη σε χωράω σαν εικόνα
Λίγα byte και σε έχω ερωτευτεί
Δίχως ήχο, χωρίς κίνηση ή χρώμα
Δυο μάτια να γυαλίζουν από ευχή Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Άγνωστοι: Δύναμη’

candles_church

photo by EvAr

Άγνωστοι: Δύναμη’

Δύναμη όλοι οι νεκροί
Όσοι πολύ Αγάπησα
Δύναμη όλοι οι σύντροφοι
Όσους πολύ νοιάστηκα
Χρήσης μ’είδαν
Κι ας μην είμαι πράγμα
Όσοι με χρειάστηκαν
Κάποιοι νοιάστηκαν
Κάποιοι αγάπησαν
Για λίγο με συνάντησαν
Μια στιγμή γνώσης Συνεχίστε την ανάγνωση


Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν

Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν

Γιάννης Ξηντάρας

Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου. Απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Οι δύσκολες καταστάσεις δεν λύνονται με ευχολόγια.

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Γιατί αφήνουμε τους άλλους να μας πληγώνουν; Γιατί τους επιτρέπουμε να μας αλλάξουν και να μας απομακρύνουν από τον πραγματικό μας εαυτό; Έναν εαυτό ελεύθερο και ανεξάρτητο που του αξίζει να είναι ευτυχισμένος;

Κι αν συμφωνούμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να γίνεται, δεν θα έπρεπε να το επιτρέπουμε, τότε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να το αποτρέψουμε; Τι χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ώστε να σταματήσουμε την προσωπική απαξίωση και την αλλοτρίωση μας, ώστε να ξαναγυρίσουμε στις βασικές μας τις δομές και τις αξίες;

Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν

Δεν μας αξίζει να καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση μας, να μη μας σέβονται, να μη μας αγαπούν! Πρέπει, όμως, πρώτα να αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας, για να έχουμε ένα στήριγμα και μια αφετηρία για το δύσκολο ταξίδι της απαγκίστρωσης!

Όσοι μας πληγώνουν είναι βαθιά εγωιστές

Ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Είναι ιδιοτελείς και ανίκανοι (ή ανήμποροι) να δημιουργήσουν μια σχέση μέσω της κατανόησης, της εμπιστοσύνης και του σεβασμού. Είναι άνθρωποι που πάντα θέτουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες, τις δικές τους αξίες και πιστεύω.

Όσοι μας πληγώνουν είναι άνθρωποι αγενείς

Είναι άνθρωποι που μας υποτιμούν με κάθε ευκαιρία, κυρίως όμως με τον τρόπο που μας μιλούν: Με τόνο υποτιμητικό, σαρκαστικό φωνάζοντας… Προσβάλλουν την αυτοεκτίμησή μας, μπλοκάρουν την επικοινωνία και δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας…

Δύσκολες καταστάσεις που όμως δεν λύνονται με ευχολόγια.

Θέλει θάρρος και πίστη, εμπιστοσύνη στον «χαμένο» μας εαυτό, στις «ξεχασμένες» μας δυνάμεις, στις αξίες μας. Θέλει να μπορούμε πρωτίστως να πούμε «ΟΧΙ» σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε μας προσβάλλει, μας υποτιμά, μας καταδυναστεύει.

Στη ζωή, πρέπει να μάθουμε να θέτουμε προτεραιότητες και η πρώτη προτεραιότητα είναι η αξιοπρέπειά μας. Αν αγαπάμε και σεβόμαστε τον εαυτό μας τότε (ίσως) δεν θα επιτρέψουμε στους άλλους να μας βλάψουν…

Εν κατακλείδι και με μια διάθεση αυτοκριτικής, ας ρίξουμε μια ματιά μέσα μας κι ας αναρωτηθούμε: Τελικά εμείς οι ίδιοι, τι πιστεύουμε για τους εαυτούς μας; Αξίζουμε; Αξίζουμε την αγάπη, τον σεβασμό, την ισοτιμία και την κατανόηση στις σχέσεις μας με τους άλλους; Κι αν ναι (πράγμα το οποίο ελπίζω όλοι να νιώσετε!), τότε γιατί τους επιτρέπουμε να μας πληγώνουν και να μας υποτιμούν;

πηγή:http://roifotos.wordpress.com/

 


Η Φιλοσοφία επιστρέφει

Φιλοσοφία, Εσωτερική Ψυχολογία, Μεταφυσική

marisa salabelle

Non fu la morte di Romolo Santi, e nemmeno l’incidente capitato ad Alvaro. Ma quando si sparse la notizia che anche Ermanno, il più giovane dei tre fratelli Santi, era morto, allora sì che la gente, a Tetti e nelle frazioni vicine, aveva cominciato a mormorare...

El sitio de las rimas

Un lugar para la poesía...

Quarchedundepegi's Blog

Just another WordPress.com weblog

Laura Berardi

La vita è un uragano di emozioni

Pensieri Nascosti

Cose che capitano a tutti; pensieri che rimuginano tutti; verità che ammettono in pochi.

Le Mie Cose

Parole In Flusso

Il suono della parola

blog dedicato a Guido Mazzolini

A Minute with Melissa

A Small Girl with a Big God

Αρέσει σε %d bloggers: