Tag Archives: Φιλοσοφία

Οι απομείναντες (Μίλτος Σαχτούρης)

Οι απομείναντες (Μίλτος Σαχτούρης)

Όμως υπάρχουν ακόμα
λίγοι άνθρωποι
που δεν είναι κόλαση
η ζωή τους

υπάρχει το μικρό πουλί ο κιτρινολαίμης
η Fraulein Ramser
και πάντοτε του ήλιου οι απομείναντες
οι ερωτευμένοι με ήλιο ή με φεγγάρι

Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Φτερά περηφάνιας’

photo by DesPin

‘Φτερά περηφάνιας’

Φύτεψα μέσα μου φτερά
Και ακόμα περιμένω
Σύνθημα από τα πουλιά
Και μ’ ένα τσίου φεύγω

Δυνάστες δεν αρνήθηκα
Και ακόμα υποφέρω
Γρανάζι να ‘μαι μηχανής
Και μέσα να διαφέρω Συνεχίστε την ανάγνωση


Νησί μέσα στην πόλη – Αρλέτα

ΝΗΣΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

(στ. μουσ. Αρλέτα)

Παίζω με τη ζωή χορεύω το χορό μου
Κοιμάμαι αγκαλιά μαζί με τ’ όνειρό μου

 

κι η μέρα μου γελάει και με χαϊδεύει η νύχτα

 

κι ο έρωτας μου λέει παραμύθια

 

 

 

Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη

 

Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι
Παίζω με τη ζωή στα δίχτυα της αράχνης
Γελάω με τον καιρό πίνω νερό της πάχνης
Κι εσένα π’ αγαπάω πάντα θα σε παιδεύω
Σαν ψάρι θα γλιστράω θα δραπετεύω
Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη
Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι
Παίζω με τη ζωή παίζει κι αυτή με μένα
Κρατάω μυστικά στον άνεμο κρυμμένα
Κι η άγρια μοναξιά άνοιξε σαν λουλούδι
Και τα’ άρωμα της το ‘κανα τραγούδι
Γιατί είμαι ένα νησί μέσα στην πόλη
Κανείς δε με γνωρίζει κι ας με ξέρουν όλοι

 

«Νησί μέσα στην πόλη» από το δίσκο «Άσε τα κρυφά κρυμμένα», ένα τραγόύδι αυτοβιογραφικό μοναχικό μα και υπέροχο. Ο «εσωτερικός εθνικός ύμνος» της Αρλέτας, όπως η ίδια το χαρακτήρισε, σε αντιπαράθεση στους «επίσημους εθνικούς ύμνους» που το κοινό τμε αγάπη ης απέδωσε κατά καιρούς όπως το «μια φορά θυμάμαι» «το πέτρινο χαμόγελο», τη «Σερενάτα», «Μπαρ το ναυάγιο»…

πηγή: http://giatinarleta.blogspot.com/

 


‘Όλα είναι πόλεμος’

‘Όλα είναι πόλεμος’

 

Μέσα από αδιέξοδο
Χαμογελώ
Όλα είναι πόλεμος!
Τώρα νογώ
Όποιος γεννιέται
Σε μάχη μπαίνει
Υπάρχει, σκέφτεται,
συνέχεια θέλει
Τί κι αν όλη η γη
Σου κρατά το χέρι Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Πλύσου το δάκρυ μου’

‘Πλύσου το δάκρυ μου’

 

Πλύσου το στερνό δάκρυ μου
Να νιώσει ο λογισμός σου
Έντονους πόθους και καημούς
Κι όλα τα καμωμένα
Που φέραν στην καρδιά πουλιά
Να φτιάξουν τη φωλιά τους
Κει να κλωσήσουν τα αυγά
Να γειάνουν τη γενιά τους
Μπορεί να φεύγω μα εσύ
Να ‘χεις τούτη τη γνώση
Να αλλάξεις του κόσμου τη ροή Συνεχίστε την ανάγνωση


Τα Χρυσά Έπη των Πυθαγορείων

Είναι άγνωστο ποίος έγραψε τα Χρυσά Έπη. Σίγουρα είναι Πυθαγόρεια, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε πως τα έγραψε ο ίδιος ο Πυθαγόρας, καθότι γνωρίζομε πως δεν άφησε κανένα γραπτό κείμενο. Απλά εντάσσονται στην παράδοση των Πυθαγορείων. Αυτή τη θέση έχει κρατήσει ο Ιάμβλιχος, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο Ιεροκλής, ο Πρόκλος και ο Σιμπλίκιος.

Σύμφωνα με τον σχολιασμό του Ιεροκλέους, τα εν λόγω Έπη λέγονται «Χρυσά»
για να επισημανθεί ότι “περιέχουν την τελειότατη στοιχείωση της
φιλοσοφίας των Πυθαγορείων». Ο χρυσός, σύμφωνα πάντα με τον Ιεροκλή,
είναι μέταλλο καθαρότατο, και ανώτερο από τα υπόλοιπα, διότι δεν
οξειδώνεται, ενώ τα υπόλοιπα αλλοιώνονται, καθώς προσμειγνύονται με ξένα
και γήινα συστατικά.

Το ποίημα αποτελείται από 71 στίχους και μπορεί να χωριστεί σε δύο
ενότητες. Η πρώτη, 1 στίχος ως 49α στίχος, περιέχει απλές γνώμες και
έχει χαρακτήρα προστακτικό. Η δεύτερη, 49β στίχος ως 71στίχος, περιέχει
υποσχέσεις και υποδεικνύει τους έσχατους σκοπούς. Συνεπώς, σύμφωνα με τη
δομή του ποιήματος, μπορούμε να πούμε ότι μας λέει πως, αν κάνουμε αυτό
που μας προτρέπει στο πρώτο μέρος, τότε θα έχουμε τα πλεονεκτήματα που
μας υπόσχεται στο δεύτερο.

Το βασικό θέμα των Χρυσών Εττών, είναι η βαθιά γνώση. Στην πρώτη ενότητα
τίθεται σε επίπεδο ηθικό, ενώ στη δεύτερη σε επίπεδο μεταφυσικό. Όταν
κάποιος κατορθώσει να αποκτήσει τη βαθιά γνώση, η ηθική και η μεταφυσική
συνάπτονται μαζί και γίνονται ένα. Αυτός είναι ο καρπός της φιλοσοφίας.
Κατά τη φάση αυτή, σύμφωνα με τους δύο τελευταίους στίχους, στίχος 70
και 71, των Χρυσών Επών, ο άνθρωπος, αφού εγκαταλείψει το σώμα του,
μετέρχεται στον ελεύθερο αιθέρα, γίνεται αθάνατος, Θεός άμβροτος και δεν
είναι πια θνητός.

01-04

Να τιμάς
πρώτα τους αθάνατους θεούς – όπως διατάζει ο νόμος – και να σέβεσαι
τον όρκο
σου. Ύστερα να τιμάς τους φωτεινούς ήρωες
και τους
δαίμονες της γης, πράττοντας με νομιμοφροσύνη.
Και τους
γονείς σου να τιμάς επίσης και τους συγγενείς σου.


Συνεχίστε την ανάγνωση


Με γατίσια μύτη

Με γατίσια μύτη

Και κεφάλι κότας να είχα
πιο πολύ θα το άγγιζες
όχι σαν του κουταβιού
αλλά θα το ζύγιαζες
κατά πόσο σε χόρταινε Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Ανθρωπε Αγαπάς;

Άνθρωπε Αγαπάς;

Απεσταλμένοι
Σε αποστολή
Ταγμένοι
Στη σωτηρία του Ανθρώπου
Με συμπυκνωμένες εμπειρίες
Διαστείλλαμε το χρόνο
Πολλά τα ερωτήματα
Οι απαντήσεις διευθετούν Συνεχίστε την ανάγνωση


‘Ερωτικός κόσμος’

photo by EvAr

‘Ερωτικός κόσμος’

 

Ξαφνικά όλα τα μάτια γύρω σβήσαν

Όπου κοιτώ είναι η δική σου η μορφή

Νόμοι της φύσης εν’ άλλο κόσμο μου ορίσαν

Πέρ’ από κάθε ανθρώπου λογική Συνεχίστε την ανάγνωση


«…με μάτι ηλεκτρονικό παρατηρώντας, στήνοντας πάλι βακχικά παιχνίδια σ’ ένα πεδίο προσγειώσεως σε πάγο, σ’ ένα πεδίο απογειώσεως για τ’ άστρα, ένα παιδίο μαγικό μ’ έκπληκτα μάτια.»~Αρλέτα

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «ΑποΠουΠάνεΓιαΤηνΆνοιξη;» της Αρλέτα

Δεν είναι εύκολο, μα πρέπει, να μεταλλάζω τραγωδία σε κωμωδία,
το μέσα μου ουρλιαχτό μ’ ένα χαλί να κρύψω και την απελπισία μου να κάνω
ένα πολύχρωμο μπαλόνι με αστεία για το παιδί που κλαίει στη γωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση


Citizen

Kώστας Γιαννακίδης

Lake Superior Spirit

Blogging from the Upper Peninsula North Woods...

Maryanne Christiano-Mistretta

inspiration, motivation, and a little sass!

Paris1972-Versailles2003

Travel and my anecdotes

pensitivity101

An onion has many layers. So have I!

YesterdayAfter

Art Inspiring Magic by Carolina Russo

joannerambling

Remember Life's Too Short To Be Miserable

atleastihaveafrigginglass

What could possibly go wrong?

Αρέσει σε %d bloggers: