Tag Archives: Ιστοριούλα

Παραβολές – Το πηγάδι και η δεξαμενή

photo by EvAr

 

Για να σκάψει κανείς ένα πηγάδι, πρέπει πρώτα να βγάλει το χώμα και τις πέτρες, ώστε ν’ αρχίσει το νερό να τρέχει από τις πλευρές του πηγαδιού και να το γεμίσει. Το νερό βρισκόταν ήδη εκεί, δεν χρειαζόταν να μεταφερθεί από κάπου αλλού. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να μετακινηθούν τα εμπόδια.

Έτσι και η γνώση βρίσκεται ήδη μέσα σου. Δεν χρειάζεται να την πάρεις από κάπου αλλού. Οι πηγές της είναι κρυμμένες στον εαυτό σου. Πρέπει απλώς να σκάψεις, ώστε ν’ απομακρυνθούν τα εμπόδια -πέτρες και χώματα- και τότε αυτές θα σου αποκαλυφθούν.

Πολλές φορές όμως οι άνθρωποι, αντί να σκάβουν το πηγάδι του εαυτού τους, κατασκευάζουν δεξαμενές. Η κατασκευή μιας δεξαμενής είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν χρειάζεται ν’ αναζητήσει κανείς τη φυσική πηγή του νερού ούτε να σκάψει, για να βγάλει έξω τις πέτρες και τα χώματα. Αντίθετα, πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτά τα υλικά, για να φτιάξει έναν τοίχο. Κι όταν τον φτιάξει, πάλι δεν θα έχει νερό, γιατί αυτό δεν ρέει μόνο του, όπως στο πηγάδι. Πρέπει να το φέρει από τα πηγάδια άλλων ανθρώπων, για να γεμίσει τη δεξαμενή του.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Χόρχε Μπουκάι: Η πόλη των πηγαδιών

photo by EvAr

photo by EvAr

Εκείνη την πόλη δεν την κατοικούσαν άνθρωποι, όπως όλες τις άλλες πόλεις του πλανήτη. Σ’ εκείνη την πόλη κατοικούσαν πηγάδια. Πηγάδια ζωντανά … αλλά πηγάδια. Τα πηγάδια διέφεραν μεταξύ τους όχι μόνο ως προς τον τόπο όπου είχαν ανοιχτεί, αλλά και ως προς το στόμιο (το άνοιγμα που τα συνέδεε με τον εξωτερικό κόσμο).

Υπήρχαν πηγάδια ευκατάστατα και πολυτελή, με στόμιο από μάρμαρο και όμορφα μέταλλα, πηγάδια ταπεινά από τούβλα και ξύλο, κι άλλα πιο φτωχά, απλές γυμνές τρύπες που ανοίγονταν στη γη. Συνεχίστε την ανάγνωση


Μία Ανάσταση(!/;)

Πάργα, Ιούνιος 2017

Μία Ανάσταση(!/;)

Σάββατο πρωί με τον ήλιο να καίει το δέρμα μου και ν’ αναζωογονεί την ψυχή. Τέλειωσα με τα ψώνια και τις καθαριότητες του Σαββατοκύριακου και η ξαπλώστρα χαλαρώνει ιδανικά την ένταση του σώματος. Στα χέρια κρατάω ένα χιουμοριστικό βιβλίο για το θάνατο. Απολαμβάνω το χασιμο του χρόνου στις γραμμές του.

Στη γειτονιά ακούγονται φωνές. Τίποτα παράξενο! Συνηθίζουν να κραυγάζουν οι γείτονες μια και η ταλαιπωρία της αναπηρίας, τους εκνευρίζει. Σε ένα μικρό διαμέρισμα ζουν μαμά και γιος με κινητικά θέματα, μαζί με έναν μπαμπά που τους φροντίζει. Χθες μέχρι αργά κάτι γιόρταζαν. Τα delivery φέρναν και ξαναφέρναν μεζέδες και αλκοόλ.

Οι κραυγές άρχισαν να συνοδεύονται με κρότους, «ξύπνα μπαμπάααα…» κραύγαζε ο γιός και βαρούσε σφαλιάρες, έκλεγε η μάνα… Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιστοριούλα από τον Χόρχε Μπουκάι : «Δαμόκλειος σπάθη»

Στις Συρακούσες βασίλευε ο πονηρός Διονύσιος, βασιλιάς ισχυρός που όλοι φοβούνταν,, όλοι κολάκευαν αλλά και μισούσαν, φθονούσαν και κατηγορούσαν.
Ο Διονύσιος είχε έναν υπήκοο και αυλικό του, τον ζηλόφθονο Δαμοκλή.
Ο Δαμοκλής έβγαζε συνεχώς μπροστά στον Διονύσιο ατέλειωτους λόγους περί της ευτυχίας των βασιλέων. Και τι δε θα ‘δινε για να φτάσει κι αυτός σε κάποια μελλοντική ζωή του σε θέση παρόμοια μ’ αυτήν που κατείχε ο βασιλιάς του εκείνη τη στιγμή…
Συνεχίστε την ανάγνωση


Χόρχε Μπουκάι~Η τέχνη της συμβίωσης. Ένας Ινδιάνικος μύθος

Ο αετός και το γεράκι (ινδιάνικος μύθος)
«Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα,
να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.»

Ο μύθος που ακολουθεί, είναι από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι «Ο δρόμος της συνάντησης» και κατά τη γνώμη μου, προκύπτει απ’ αυτόν, ο ορισμός της υγείας σε οποιασδήποτε φύσεως σχέση:

» Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου
μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής. Συνεχίστε την ανάγνωση


Μικρές καθημερινές αλήθειες

sarlo_mnhmes

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου. Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιστοριούλα – Το άχρηστο δέντρο!

wp-1460800435503.jpg

Μια φορά ο Λάο-Τσε με τους μαθητές του περνούσε μέσα από το δάσος όπου οι υλοτόμοι έκοβαν δέντρα. Εκατόν υλοτόμοι χτυπούσαν τα δέντρα με τσεκούρια και το δάσος ήταν γεμάτο με πεσμένα δέντρα. Εδώ ο Λάο-Τσε αντιλήφθηκε ένα δέντρο που δεν το έκοψαν οι υλοτόμοι. Το δέντρο είχε λοξό, καμπύλο κορμό με πολλά κλαδιά. Ο Δάσκαλος έστειλε τους μαθητές να ρωτήσουν, γιατί δεν έκοψαν αυτό το δέντρο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Διέθεσε χρόνο …

b9c14-3911032138_947ea59ee6

* για να αγαπήσεις : είναι το μυστικό της αιώνιας νεότητας!
* για να γελάσεις : είναι η μουσική της καρδιάς!
* για να κλάψεις : είναι η ένδειξη μιας μεγάλης καρδίας!
* για να διαβάσεις : είναι η πηγή της γνώσης!
Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιστοριούλα – Ο πιο δυνατός άνθρωπος …

img_20160813_135601.jpg

Ένας βασιλιάς μιλούσε με έναν σοφό:
– Τι είναι το φως του ανθρώπου;
– Ο ήλιος, βασιλιά μου, απάντησε ο σοφός.
– Μετά τη δύσει του ηλίου, τι είναι το φως για τον άνθρωπο; Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιστοριούλα- Είπαν …

img_20160808_130327.jpg

Ανεβαίνοντας το βουνό να έχεις την ανδρεία να περάσεις από απότομο μονοπάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση


dezedusblog

See also http://dezedusone.wordpress.com/

Geert Meuwes Photography

Reflectie van de essentie

In de stilte

berichten en brieven, notities, teksten en radio-werk, tekens van leven en sterven, aanwezigheid en afwezigheid, labo en latrine, liefde en leed.

Kari Jeppesen

A woman speaks... camera scripta, camera picta... a room...

Moodphoto

my photography blog (with thoughts of life)

rudieckerleblog

RUDI ECKERLE ART & DESIGN - MODERNE KUNST / ABSTRAKTE MALEREI

Viaggiando con Bea

E' bello raccontarvi dei miei viaggi e dei miei esperimenti tra i fornelli

Αρέσει σε %d bloggers: