«Γιατί οι αδικίες πρέπει να γίνονται όλες μαζί, έτσι ώστε, κρατώντας λιγότερο, να ενοχλούν λιγότερο: και τα ευεργετήματα πρέπει να γίνονται σιγά-σιγά, για να διαρκεί περισσότερο η γεύση τους.»| ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ

Έκθεση φωτογραφίας ~ Θεσσαλονίκη 2018 ~ photo by GTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ο Ηγεμόνας» του ΝΙΚΟΛΟ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ

– Ο Ηγεμόνας (εκδόθηκε το 1531) θεωρήθηκε διαβολικό βιβλίο. Με το διαφωτισμό και την ιταλική παλιγγενεσία ο Μακιαβέλλι βρήκε αρκετούς υποστηρικτές, αλλά αποκαταστάθηκε κυρίως από την ιστοριογραφία του 19ου αιώνα. Σήμερα, παρά την καλύτερη γνώση και κατανόηση του έργου του και της προσωπικότητάς του, το όνομα του εξακολουθεί να προκαλεί ένα είδος τρόμου. Ο λόγος γί’ αυτό φαίνεται ότι είναι πως ο διανοούμενος αυτός του 1500 τόλμησε να μιλήσει για πράγματα που, παρόλο που αποτελούν τους σταθερούς κανόνες που ακολούθησαν και ακολουθούν οι περισσότεροι ηγεμόνες και οι κάθε είδους ηγεμονίσκοι όλων των εποχών, δ ε ν λ έ γ ο ν τ α ι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ξεφυλλίστε εδώ το νεο μας ψηφιακό βιβλίο «Καταφύγιο» με ISBN: 9781005964993

Kατεβάστε Εδώ Δωρεάν:

Ηλεκτρονικές εκδόσεις: smashword  , easywriter και poemhunter

Το ΝΕΟ διαδραστικό ebook «Καταφύγιο» FOR MOBILE με ISBN: 9781005964993

2023

By SearchingTheMeaningOfLife

Συνεχίστε την ανάγνωση


Φαινόμενο Dunning-Kruger: Η λανθασμένη εκτίμηση των ικανοτήτων μας

H θεωρία αναπτύχθηκε το 1999 από τους Dunning-Kruger με τίτλο «Ανικανότητα και Άγνοια: Πώς οι δυσκολίες στην αναγνώριση της ανικανότητας κάποιου οδηγούν σε μεγάλες αυτό-αξιολογήσεις». Αυτή η γνωστική προκατάληψη εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι αδυνατούν να αξιολογήσουν  το επίπεδο των ικανοτήτων τους – ή των ανικανοτήτων τους – θεωρώντας ότι είναι πιο ικανοί απ’ ό,τι στην πραγματικότητα.

Ένα από τα οδυνηρά πράγματα για την εποχή μας είναι ότι αυτοί που αισθάνονται βεβαιότητα είναι ηλίθιοι. Αυτοί με φαντασία και κατανόηση γεμίζουν με αμφιβολία και αναποφασιστικότητα Μπέρτραντ Ράσελ. 

Στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, ο David Dunning, Καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Michigan, μαζί με το βοηθό του Justin Kruger, ανέπτυξαν την θεωρία τους. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε εξετάσεις χιούμορ, λογικής, επιστήμης και γραμματικής. Διαπίστωσαν ότι αυτοί που είχαν τις καλύτερες επιδόσεις υποτιμούσαν την ικανότητά τους. Αντιστρόφως, αυτοί που τα πήγαν χειρότερα πίστευαν πως τα είχαν πάει πολύ καλά. Διαπίστωσαν ότι σε κάθε τομέα, καθώς η γνωστική τους ικανότητα επιδεινώνονταν, όμοια και η ικανότητα του συμμετέχοντος να αξιολογήσει τις ικανότητες του. Σε ένα συγκεκριμένο πείραμα, ρώτησαν τους συμμετέχοντες αν ήταν εξοικειωμένοι με ορισμένες τεχνολογικές επιστημονικές έννοιες. Το κόλπο ήταν πως κάποιοι όροι ήταν εντελώς φτιαχτοί και ψεύτικοι. Οι Dunning-Kruger διαπίστωσαν πως: Συνεχίστε την ανάγνωση


Αλί Πέμπε | Την ψυχή μου

Skopelos Summer 2020 ~ photo by GTsik

Αλί Πέμπε | Την ψυχή μου

Και την ψυχή μου έδωσα και την χειρίστηκαν σαν το χειρότερο κουρέλι. Την έστυψαν με όλη τους την δύναμη, την κατέστρεψαν και την πέταξαν όταν δεν είχε πια άλλο να δώσει. Έσκυψα και την μάζεψα την κράτησα στην αγκαλιά μου, την χάιδεψα και την φίλησα, την άπλωσα στον ήλιο και περίμενα μερόνυχτα στο προσκεφάλι της να την δω να στεγνώνει, να αποκτά την παλιά της μορφή. Συνεχίστε την ανάγνωση


Λέτε πάντα αλήθεια; Γιατί μερικές φορές το ψέμα μας είναι πιο εύκολο;

Πόσο πιο εύκολο είναι να λέμε «λευκά” ψέματα, να λέμε «μισές αλήθειες” ή να μη λέμε τίποτε αντί να πούμε την καθαρή, ωμή αλήθεια! Ας το παραδεχτούμε, σε κάθε περίπτωση δεν είναι πάντα εύκολο να λέμε την αλήθεια. Γιατί; Ένστικτο αυτοσυντήρησης, δυσκολία αποδοχής της αλήθειας, έλλειψη αυτοπεποίθησης; Δύο ψυχολόγοι μας βοηθούν να αναλύσουμε τους λόγους που μας κάνουν πιο εύκολο να πούμε ένα ψέμα παρά την αλήθεια. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Και πάντα η αίσθηση ότι ξαφνικά έχω χαθεί /Ή τέλος πάντων ότι βρίσκομαι κάπου αλλού από κει που ήθελα και ονειρευόμουν /Ένας δρόμος μακρύς από αυτούς που παίρνει πάντα κανείς μόνος του/ Η νοσταλγία που μιας ολόκληρης αιωνιότητας πριν γεννηθούμε /Κι ίσως μόνο το ανεκπλήρωτο να δίνει κάποιο νόημα στη ζωή μας/ Τα παιδιά τρέχουν κυνηγώντας φύλλα ή αινίγματα/ Λυπηθείτε τους ποιητές που τους τρελαίνουν δυο δισεκατομμύρια εκδοχές για ένα και μοναδικό κόσμο»[Η Δυναμη των λεξεων, Τ. Λειβαδίτης]

car_little_mini

photo by EvAr

Η Δυναμη των λεξεων

Eίμαι εδώ για να μιλήσω , συνέβησαν τόσα στον καιρό μου : πόλεμοι επαναστάσεις όμως το ίδιο στάθηκα αυτόπτης μάρτυς και σε πολλά φανταστικά περιστατικά –
Με λίγα λόγια ένας θαυμάσιος οδοιπόρος , ακριβώς γιατί δεν έχω πια που να πάω
Κι ύστερα καθώς νυχτώνει λέγοντας λόγια τρελά σαν νεότητες ή βοηθώντας τον ομοφυλόφιλο να κοιμίσει τα θλιμμένα του μαλλιά πράγματα τόσο συνηθισμένα που γίνονται εφιαλτικάΜπαίνουμε στον υπόγειο σιδηρόδρομο και βγαίνουμε σε αγνώστους σταθμούς τη νύχτα αλλάζουν τις πινακίδες των δρόμων κάνεις δεν ξέρει που πάει
Ρωτάμε αλλά η απάντηση υπάρχει μόνο όσο δεν τη γνωρίζουμε είμαστε το όνειρο ενός μανιακού η μεγαλοφυΐα ενός τρελού που δραπετεύει μέσα σε μια λέξη κι άλλοτε έρχονται στιγμές που πρέπει να πεθάνει κανείς – ίσως γι αυτό τα βράδια παίρνουν κάποτε μια μαγεία που δεν την έχει η ζωή Συνεχίστε την ανάγνωση

🐸 «Αγαπήστε με, ό,τι κι αν κάνω». Ορισμένοι τα κάνουν θάλασσα ή μπαίνουν σε μπλεξίματα μόνο και μόνο για να δουν ως που μπορούν να φτάσουν πριν κάποιος πάψει να τους συγχωρεί’ πόσο μακριά μπορούν να πάνε πριν κάποιος τους απορρίψει ολοκληρωτικά. | Robert De Board

blue_sea_sky_beach_umbrella_shadow

Hellas | N. Plagia | May 2022 | photo by ChrisTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Robert De Board «Ο βάτραχος στο ντιβάνι»

🐸 Μόνο το ποτάμι κυλούσε, μαύρο και κατσουφιασμένο, πάντα αλλάζοντας και πάντα μένοντας ίδιο, για μερικά ζώα όριο και για άλλα λεωφόρος‘ κυλούσε με μια συγκρατημένη ενέργεια και δύναμη που γίνεται επικίνδυνη μονάχα όταν την αγνοούμε.

🐸 «όταν βλέπω κάποιον να εκδηλώνει την αγάπη του, να θυμώνει, να λυπάται ή να φοβάται, μπορώ να πω ότι βρίσκεται σε ‘κατάσταση παιδικού Εγώ‘;» «Ακριβώς!» Συνεχίστε την ανάγνωση


{Το νόημα Όλων}

{Το νόημα Όλων}

 

Να προσέχω
Ξέρουν περισσότερα
Απ’ όσα νομίζω
Κι αν ήθελες
Να με προσέχεις
Οι ρίζες με κρατούν Συνεχίστε την ανάγνωση


Ένας μετράει για μένα όσο χιλιάδες, αν είναι άριστος. | Ηράκλειτος

Ιωάννινα, Σεπτέμβριος 2018

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ηράκλειτος: Περί ανθρώπου» του Παπάδη Ι. Δημ.

– Αν και ο λόγος τούτος εδώ υπάρχει πάντοτε, οι άνθρωποι ποτέ δεν τον καταλαβαίνουν ούτε πριν ακούσουν γι’ αυτόν ούτε αφού ακούσουν’ διότι, αν και όλα γίνονται σύμφωνα με τούτον το λόγο, μοιάζουν με άπραγους (αδαείς), παρόλο που αποκτούν πείρα τέτοιων λόγων και πράξεων σαν αυτά που εγώ εκθέτω αναλύοντας το κάθε τι σύμφωνα με τη φύση (το ιδιαίτερο είναι) του και εξηγώντας πώς είναι (την κατάστασή του)’ενώ οι άλλοι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν όσα κάνουν ξυπνητοί, όπως ακριβώς δεν έχουν συνείδηση όσων τους συμβαίνουν στον ύπνο.

– Γι’ αυτό πρέπει οι άνθρωποι να ακολουθούν το ξυνόν, δηλαδή το κοινόν, διότι ξυνός (είναι) ο κοινός. Όμως, αν και ο λόγος είναι κοινός, ζουν οι περισσότεροι σαν να έχουν δική τους φρόνηση.

Προσπαθούν να εξαγνιστούν (από το αίμα) μιαινόμενοι με άλλο αίμα, όπως αυτός που έχοντας πέσει στη λάσπη, προσπαθεί να ξεπλυθεί με λάσπη. Αυτόν θα τον έπαιρνε για τρελό, όποιος από τους ανθρώπους τον έβλεπε να κάνει κάτι τέτοιο. Και προσεύχονται σε τούτα εδώ τα αγάλματα, όπως θα έκανε κάποιος, αν προσπαθούσε να συνομιλήσει με τους ναούς, αγνοώντας τόσο τη φύση των θεών όσο και των ηρώων. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Τα παιδιά ξέρουν καλά ότι το αδύνατο είναι η πιο ωραία λύση…» [Τα μοναχικά βήματα, Τάσος Λειβαδίτης]

ammos_heart_beach_love.jpg

photo by EvAr

Τα μοναχικά βήματα, Τάσος Λειβαδίτης

Υπάρχει λένε μια μεγάλη περιπέτεια για τον καθένα μας, αλλά που θα την βρούμε;

Προς το παρόν ξεφυλλίζουμε τα παλιά ημερολόγια μήπως και σώσουμε κάτι απ’ τα χρόνια…

Αλήθεια τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, ποιός θυμάται τι έγινε χτες, όλα θολά συγκεχυμένα…

Το πρωί περπατάω πάνω στα ερείπια δύο πολέμων για να πάω στην κουζίνα για καφέ.

Οι αλήτες κοιτάζουν τα τραίνα που φεύγουν και τα μάτια τους για μια στιγμή μένουν ορφανά και πάνω στις τζαμαρίες των σταθμών,
δεν είναι η βροχή αλλά τα απραγματοποίητα ταξίδια που κλαίνε.

Οι μεθυσμένοι τρικλίζουν κάτω απ’ το βάρος της απεραντοσύνης, έξω απ’ τα ορφανοτροφεία,
σωπαίνουν τα διωγμένα παραμύθια κι η γυναίκα στο παράθυρο τόσο θλιμμένη,
που είναι έτοιμη να φύγει για τον ουρανό.

Όλα θολά συγκεχυμένα… Οι άλλοι φτιάχνουν από μας ένα πρόσωπο για δική τους χρήση… ποιοί είμαστε; …
άγνωστο… και μόνο καμιά φορά μέσα στους εφιάλτες μας βρίσκουμε κάτι απ’ τον αληθινό εαυτό μας. Συνεχίστε την ανάγνωση


Tour the Globe 🌍

The world is a book, those who don't travel read only a page. Join us now in this online tour of the world

Blog Femme & Infos

Anita Blogue

SPIRITUEEL Boeddha

INFORMATIE OVER HET LEVEN EN DAT WAT EEN MENS SOMS NODIG HEEFT

Prethink

A BlogBrothers Site

P N C O

Mostly photography, with the occasional philosophical contemplation

Sobre Monstruos Reales y Humanos Invisibles

El rincón con mis relatos de ficción, humor y fantasía por Fer Alvarado

Adventure is out there

A love story that meets travel and nature

Read up

Take a break and just read

Secret Thoughts Within

Some thoughts need to come out

Αρέσει σε %d bloggers: