Category Archives: Ναζίμ Χικμέτ

«ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ» ποίημα του Nâzım Hikmet Ran

automn_yellow_tree_JohnDi

«photo by Johnny di»

[Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ο νεκρός της πλατείας Μπεγιαζίτ» του Nâzım Hikmet Ran]

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Οι μέρες όλο και μικραίνουν.
Κοντεύει ν’ αρχίσουν οι βροχές.
Η πόρτα μου ολάνοιχτη σε περίμενε.
Για τί άργησες τόσο;
Συνεχίστε την ανάγνωση


Ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ από το βιβλίο «Τα ποιήματα των 9-10 μ.μ»


Εννιά σημαίνουν
τα ρολόγια στις πλατείες.
Όπου να ‘ναι θα κλείσουν, σε λίγο,
οι πόρτες των κελλιών μας. Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τη ζωή ~Ναζίμ Χικμέτ

photo by EvAr

Γιὰ τὴ ζωή

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Γνωρίζουμε κ’ οι δυο καλή μου, Μπορούμε και στους άλλους να το μάθουμε Να πολεμάν για τους ανθρώπους μας»~Ναζίμ Χικμέτ

Πάργα, Ιούνιος 2017

Γνωρίζουμε κ’ οι δυό καλή μου,
Μας το μάθανε
Να πεινάμε, να διψάμε
Να τσακιζόμαστε απ’ την κούραση
Να ζούμε χωρισμένοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Τα λόγια σου κατάφορτα από σένα, Τα λόγια σου, μητέρα»~Ναζίμ Χικμέτ

Μέσα σ’ αυτή τη νύχτα τη χινοπωριάτικη
Ολόγιομος είμαι απ’ τα λόγια σου, Λόγια αιώνια σαν το χρόνο, σαν την ύλη
Λόγια βαριά σαν το χέρι
Λόγια σπιθόβολα σαν τ’ άστρα.
Απ’ την καρδιά σου, απ’ το μυαλό σου, απ’ τη σάρκα σου
Τα λόγια σου με φτάνουν Συνεχίστε την ανάγνωση


Ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ από το βιβλίο «Τα ποιήματα των 9-10 μ.μ»

Ιωάννινα, Ιούνιος 2017

Πάνω από τα κεραμύδια της μακρινής μου πόλης,
μέσα από το βυθό της θάλασσας του Μαρμαρά,
περνώντας τη φθινοπωρινή γη, Συνεχίστε την ανάγνωση


Ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ από το βιβλίο «Τα ποιήματα των 9-10 μ.μ»

photo by ChrisTsik

Μισό μήλο εμείς,
άλλο μισό ο απέραντος κόσμος.
Μισό μήλο εμείς, Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πιο όμορφη θάλασσα, από τον Ναζίμ Χικμέτ

 

…είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει

Θα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο

Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Φιλοσοφία επιστρέφει

Φιλοσοφία, Εσωτερική Ψυχολογία, Μεταφυσική

marisa salabelle

Non fu la morte di Romolo Santi, e nemmeno l’incidente capitato ad Alvaro. Ma quando si sparse la notizia che anche Ermanno, il più giovane dei tre fratelli Santi, era morto, allora sì che la gente, a Tetti e nelle frazioni vicine, aveva cominciato a mormorare...

El sitio de las rimas

Un lugar para la poesía...

Quarchedundepegi's Blog

Just another WordPress.com weblog

Laura Berardi

La vita è un uragano di emozioni

Pensieri Nascosti

Cose che capitano a tutti; pensieri che rimuginano tutti; verità che ammettono in pochi.

Le Mie Cose

Parole In Flusso

Il suono della parola

blog dedicato a Guido Mazzolini

A Minute with Melissa

A Small Girl with a Big God

Αρέσει σε %d bloggers: