Category Archives: Τάσος Λειβαδίτης

Σκηνές του Σταθμού ~ Τάσος Λειβαδίτης


photo by ChrisTsik

ΕΝΑΣ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΓΙΑ ΘΕΟ

(Θεολογικοί αναπαλμοί στην ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη)

Από εκείνη την στιγμήου όλοι θα βρεθείτε κάποτε), κατάλαβα πως δενυπάρχει άλλη λύση, γύριζα, λοιπόν, τις νύχτες και τράνταζα ταγραμματοκιβώτια των δρόμωνμου οφείλουν μιαν απάντηση, εξάλλουείναι ανέντιμο όταν δεν έχεις να φας εσύ ναγοράζεις περίστροφα γιαεξομολογήσεις ή πώς να μην κλάψεις γιαυτόν που πρέπει να περιμένειτον  άλλο Σεπτέμβριοέτσι, παρόλες τις προφυλάξεις μου αυτοί τοκατόρθωσαν, καθώς έστριβα τη γωνιά μάρπαξαν κι έβαλαν έναν άλλοστη θέση μου, “βοήθεια φώναξα, η φωνή μου ακούστηκε από πολύμακριά, Συνεχίστε την ανάγνωση


«… νόμιζαν πως κρυώνω, «λάθος, βρε κακούργοι, τους λέω, αλλά πώς θα θάψω γυμνόν Αυτόν τον άλλον που σκοτώσατε μέσα μου;» ~ Τάσου Λειβαδίτη

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ
Βέβαια, στο βάθος ήταν γελοίο – με τα δυο σακάκια που φορούσα όλοι νόμιζαν πως κρυώνω, «λάθος, βρε κακούργοι, τους λέω, αλλά πώς θα θάψω γυμνόν Συνεχίστε την ανάγνωση


«… αδερφωμένοι ξαφνικά μες στην παμμέγιστη αρετή της Tέχνης.»~ Λειβαδίτης Tάσος

Πίνακας αγνώστου ζωγράφου

Kι έζησα πάντα με τον εαυτό μου, σαν δυο ακροβάτες που
μισούνται θανάσιμα
που όλη τη μέρα βρίζονται και ραδιουργούν κι ετοιμάζει το
θάνατο ο ένας του άλλου, Συνεχίστε την ανάγνωση


«…τις νύχτες, θλιβερό γερασμένο μυρηκαστικό τ’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη, όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…» ~ Τάσος Λειβαδίτης

Αηδίες – ο χρόνος έγινε για να κυλάει

οι έρωτες για να τελειώνουν

η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο

κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο

με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού, Συνεχίστε την ανάγνωση


Δημόσιος κατήγορος~ Τάσος Λειβαδίτης

photo by DesPin

Δημόσιος κατήγορος

Όλα μπορείς να τ’αντιμετωπίσεις: τη θλίψη, τη
συντριβή, ακόμα και το χαμένο όνειρο.
Αλλά πώς να υπερασπιστείς απ΄αυτό το φανταστικό Συνεχίστε την ανάγνωση


Πραγματικές Αιτίες ~ Τάσος Λειβαδίτης

Πραγματικές Αιτίες

Κι αυτοί που μαζεύουν τ’ αποφόρια του κόσμου δεν είναι για να τα φορέσουν, Συνεχίστε την ανάγνωση


«… έρημος και συντριμμένος κι απέραντος σαν τη γυναίκα που τη βιάζουν και τη χτυπάνε και τη ματώνουν κι όταν μείνει έρημη και συντριμμένη κάτω στο χώμα είναι κιόλας πάνω απ’ τους βιαστές και τον εαυτό της κι όλη την αγνότητα του κόσμου απέραντη καθώς σαν ένα κύμα βουίζοντας την ανασηκώνει ο φρέσκος σπόρος της ζωής μέσα της.»~ Τάσος Λειβαδίτης

Θάταν αστείο, αλήθεια, κάποτε να γράψω την ιστορία μου –

χριστιανός κι άθεος, φιλόδοξος και δειλός, σύντροφος και κοινή πόρνη

με τόνα χέρι ακουμπισμένο στις σημαίες μας και τ’ άλλο στα σκέλια των περαστικών γυναικών

πεινώντας, α, πεινώντας πάντα γι αυταπάρνηση και ζώντας με τα ξεροκόμματα της δυσπιστίας

που και τα ίδια τα σκυλιά τα οσμίζονται και φεύγουν Συνεχίστε την ανάγνωση


«…τι επιτέλους ο άνθρωπος έχει δικό του…»~ Τάσος Λειβαδίτης

«Κάθομαι, λοιπόν, και συλλογιέμαι: τι επιτέλους ο άνθρωπος έχει δικό του – αφού ακόμα κι η ζωή μου αποχτά σημασία όταν τη διηγούμαι σε κάποιον      «

                                                    (Απόσπασμα του Τάσου Λειβαδίτη από το Βιολί για μονόχειρα, 1976)

by SearchingTheMeaningOfLife


«Κι όταν πεθαίνεις, κανείς δεν ξέρει από πόσους καθημερινούς θανάτους σε προφυλάσσει αυτό το μικρό χωματένιο ύψωμα…»~Τάσος Λειβαδίτης

Μια δειλή πράξη σου, σε κάνει να πεθαίνεις μέσα στους άλλους…
Με μια συγνώμη αργοπορημένη, πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου… Συνεχίστε την ανάγνωση


Aυτό το αστέρι είναι για όλους μας ~ Τάσος Λειβαδίτης

Aυτό το αστέρι είναι για όλους μας (1952)
Aνάμεσά μας ρίχναν οι άνθρωποι το μεγάλον ίσκιο τους.
Tί θα απογίνουμε, αγαπημένη;
Πως θα ’νοιγα μια πόρτα όταν δε θα ’τανε για να σε συναντήσω
πως να διαβώ ένα κατώφλι αφού δε θα ’ναι για να σε βρω.
Πού είναι λοιπόν ένα χαμόγελο να μας βεβαιώσει πως υπάρχουμε…
…ένιωσες ξαφνικά ένα χέρι να ψαχουλεύει στο σκοτάδι
και να σφίγγει το δικό σου χέρι.

Συνεχίστε την ανάγνωση


ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Monkey's Tale

An Adventure Travel Blog

Hinter den Türen der Stadt

Geschichten mitten aus dem Leben; über Momente die uns prägen, Freude, Schmerz, Hoffnung und Schicksal dem wir täglich begegnen. Ein kleiner Blick ins Innere, ein Blick hinter die Tür.

John's Space .....

"Two roads diverged in a wood, and I— I took the one less traveled by, And that has made all the difference." The Road Not Taken, by Robert Frost

Vova Zinger's Photoblog

The world around through my camera's lens

THE PARMIGIANA WHISPERER

- cream doesn't belong to carbonara -

Travels with Ali

My site is all about my travels around the world and in Australia, plus daily life photos!

Eternal Now

Φως και διαστάσεις : μια βαθύτερη οπτική

Αρέσει σε %d bloggers: