Category Archives: Τάσος Λειβαδίτης

«… νόμιζαν πως κρυώνω, «λάθος, βρε κακούργοι, τους λέω, αλλά πώς θα θάψω γυμνόν Αυτόν τον άλλον που σκοτώσατε μέσα μου;» ~ Τάσου Λειβαδίτη

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ
Βέβαια, στο βάθος ήταν γελοίο – με τα δυο σακάκια που φορούσα όλοι νόμιζαν πως κρυώνω, «λάθος, βρε κακούργοι, τους λέω, αλλά πώς θα θάψω γυμνόν Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

«… αδερφωμένοι ξαφνικά μες στην παμμέγιστη αρετή της Tέχνης.»~ Λειβαδίτης Tάσος

Πίνακας αγνώστου ζωγράφου

Kι έζησα πάντα με τον εαυτό μου, σαν δυο ακροβάτες που
μισούνται θανάσιμα
που όλη τη μέρα βρίζονται και ραδιουργούν κι ετοιμάζει το
θάνατο ο ένας του άλλου, Συνεχίστε την ανάγνωση


«…τις νύχτες, θλιβερό γερασμένο μυρηκαστικό τ’ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη, όσα δε ζήσαμε αυτά μας ανήκουν…» ~ Τάσος Λειβαδίτης

Αηδίες – ο χρόνος έγινε για να κυλάει

οι έρωτες για να τελειώνουν

η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο

κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο

με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού, Συνεχίστε την ανάγνωση


Δημόσιος κατήγορος~ Τάσος Λειβαδίτης

photo by DesPin

Δημόσιος κατήγορος

Όλα μπορείς να τ’αντιμετωπίσεις: τη θλίψη, τη
συντριβή, ακόμα και το χαμένο όνειρο.
Αλλά πώς να υπερασπιστείς απ΄αυτό το φανταστικό Συνεχίστε την ανάγνωση


Πραγματικές Αιτίες ~ Τάσος Λειβαδίτης

Πραγματικές Αιτίες

Κι αυτοί που μαζεύουν τ’ αποφόρια του κόσμου δεν είναι για να τα φορέσουν, Συνεχίστε την ανάγνωση


«… έρημος και συντριμμένος κι απέραντος σαν τη γυναίκα που τη βιάζουν και τη χτυπάνε και τη ματώνουν κι όταν μείνει έρημη και συντριμμένη κάτω στο χώμα είναι κιόλας πάνω απ’ τους βιαστές και τον εαυτό της κι όλη την αγνότητα του κόσμου απέραντη καθώς σαν ένα κύμα βουίζοντας την ανασηκώνει ο φρέσκος σπόρος της ζωής μέσα της.»~ Τάσος Λειβαδίτης

Θάταν αστείο, αλήθεια, κάποτε να γράψω την ιστορία μου –

χριστιανός κι άθεος, φιλόδοξος και δειλός, σύντροφος και κοινή πόρνη

με τόνα χέρι ακουμπισμένο στις σημαίες μας και τ’ άλλο στα σκέλια των περαστικών γυναικών

πεινώντας, α, πεινώντας πάντα γι αυταπάρνηση και ζώντας με τα ξεροκόμματα της δυσπιστίας

που και τα ίδια τα σκυλιά τα οσμίζονται και φεύγουν Συνεχίστε την ανάγνωση


«…τι επιτέλους ο άνθρωπος έχει δικό του…»~ Τάσος Λειβαδίτης

«Κάθομαι, λοιπόν, και συλλογιέμαι: τι επιτέλους ο άνθρωπος έχει δικό του – αφού ακόμα κι η ζωή μου αποχτά σημασία όταν τη διηγούμαι σε κάποιον      «

                                                    (Απόσπασμα του Τάσου Λειβαδίτη από το Βιολί για μονόχειρα, 1976)

by SearchingTheMeaningOfLife


«Κι όταν πεθαίνεις, κανείς δεν ξέρει από πόσους καθημερινούς θανάτους σε προφυλάσσει αυτό το μικρό χωματένιο ύψωμα…»~Τάσος Λειβαδίτης

Μια δειλή πράξη σου, σε κάνει να πεθαίνεις μέσα στους άλλους…
Με μια συγνώμη αργοπορημένη, πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου… Συνεχίστε την ανάγνωση


Aυτό το αστέρι είναι για όλους μας ~ Τάσος Λειβαδίτης

Aυτό το αστέρι είναι για όλους μας (1952)
Aνάμεσά μας ρίχναν οι άνθρωποι το μεγάλον ίσκιο τους.
Tί θα απογίνουμε, αγαπημένη;
Πως θα ’νοιγα μια πόρτα όταν δε θα ’τανε για να σε συναντήσω
πως να διαβώ ένα κατώφλι αφού δε θα ’ναι για να σε βρω.
Πού είναι λοιπόν ένα χαμόγελο να μας βεβαιώσει πως υπάρχουμε…
…ένιωσες ξαφνικά ένα χέρι να ψαχουλεύει στο σκοτάδι
και να σφίγγει το δικό σου χέρι.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο τυφλός με το λυχνό (απόσπασμα του έργου του) ~ Τάσος Λειβαδίτης

Ο τυφλός με το λυχνό
(απόσπασμα του έργου του)

Eρχομαι απο μέρες που πρέπει ν’ αποσιωπηθούν, απο νύχτες που θέλω να τις ξεχάσω…… μπήγω την μύτη της ομπρέλας μου στο χώμα και συνομιλώ με τις εποχές
ή καθισμένος στο πάτωμα περιμένω μιαν απερίγραπτη επίσκεψη
ακριβώς γιατί η πόρτα είναι χρόνια Eρχομαι απο μέρες που πρέπει ν’ αποσιωπηθούν, απο νύχτες που θέλω να τις ξεχάσω…… μπήγω την μύτη της ομπρέλας μου στο χώμα και συνομιλώ με τις εποχές
ή καθισμένος στο πάτωμα περιμένω μιαν απερίγραπτη επίσκεψη
ακριβώς γιατί η πόρτα είναι χρόνια κλειδωμένη.

Kαι τώρα που ξεμπερδέψαμε πιά με τα μεγάλα λόγια, τους άθλους, τα όνειρα, καιρός να ξαναγυρίσουμε στη ζωή μας…

… ελευθερώνοντας έτσι όρκους αλλοτινούς και τίς πιό ωραίες χειρονομίες του μέλλοντος.

… εξάλλου άνθρωπος είμαι κι εγώ, χρειάζομαι λίγη μέριμνα: ένα όνειρο ή μια μητέρα ή έστω μια ξαφνική περιφρόνηση…

Kάποτε θα ξανάρθω. Eίμαι ο μόνος κληρονόμος.
Kι η κατοικία μου είναι παντού όπου κοιτώ.

…είμαστε εξάλλου πολύ υπερήφανοι για ν’ ακουγόμαστε πιό δυνατά. Hσυχία.
Oι άνθρωποι μας σπίλωσαν, μα θα μας διαφυλάξει ωραίους η ανωνυμία της ιστορίας.

…παλιά, ρυτιδωμένη γη που μόνο έναν αιώνιο ύπνο υποσχόταν –
κι ώ σοφή προνοητικότητα των παιδιών, που πιάνουν απο νωρίς φιλίες με το χώμα.
Συνεχίστε την ανάγνωση


Daniele Peluso

Benvenuti nel mio Albergo d’Anima. Fotografia amatoriale, scrittura amatoriale, minimalismo, voli pindarici, nebbie ed utopie.

danielecolleoni

Appunti, spunti e passioni in liberta'

Classic Nudes Blog

Observations from a connoisseur of Fine Art Nude Photography

Block-Start

blockstart.business/

Unreliablehero

libri e storie di eroi imperfetti

Today's Blog

A fine WordPress.com site

Visual Dialogue

A CHOICE IN THE RARE, THE STRANGE, THE BEAUTIFUL, OUT OF TIME, WITHOUT BORDERS.

La poesía, eso decían

Como plasmar la idea natural.

Golu lodhi

I upload photos Golu lodhi

Midnight Writings

Mining Wordsmiths

LovelyScape

Adding a touch of MAGIC in the photography world

Cooking with a Wallflower

Cooking. Baking. Crafting. Writing.

Hamstall Ridware, Poet

Recorder of 'life's forgotten moments'

Big Sky Buckeye

A writer's journey continues

Adifromkz

Eurasian spirit

Αρέσει σε %d bloggers: