Category Archives: Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

«Τέχνη πιο βρώμικη από το ποίημα δεν ξέρω άλλη τώρα»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

«Η κατεδάφιση»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Καθώς συνθλίβονταν σιγά σιγά το σιδερένιο πλέγμα
κι αιμορραγούσε απʼ τους προβολείς, δεν μίλησα
για ολονύχτιο όργιο αίματος μες στα θεμέλια
για κρύσταλλα κι ασημικά της αίθριας νύχτας
για μουσική καθώς αργά το γλέντι ανάβει
σʼ ένα αναπάντεχο φιλί. Δεν τα αντέχω πια
παρόμοια παραμύθια. Ίσως τριμμένα κόκαλα Συνεχίστε την ανάγνωση


«Η τερηδόνα ΙΙΙ»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Ιωάννινα – Οκτώβριος 2018

Η τερηδόνα ΙΙΙ

Φύγε

Το κορμί σου είναι πολύ υπαρχτό

Τούτη η μουσική που γλιστράει απʼ τα χέρια σου
κι ανακατεύεται με τη θερμή σου ανάσα Συνεχίστε την ανάγνωση


«Μα τώρα που έχω ξεμάθει να ερωτεύομαι το πνεύμα σου τι να σε κάνω πια…»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Ιωάννινα- Οκτώβριος 2018

«Επίλογος»~

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Το παράθυρο ανοίχτηκε και πάλι

Η σιωπή της νύχτας μού ξαναθύμισε
κοιμισμένα πλακόστρωτα και περιβόλια
κι αυτή τη μουσική που κάνει τη σιωπή και κλαίει

Δεν ξέρω αν τα μαλλιά σου βουρκώνουν ακόμα Συνεχίστε την ανάγνωση


«Κι είναι ο Οκτώβρης ένας μήνας στρυφνός και παράξενος τώρα που έχουμε ξεμάθει πια την άσκηση και τη σπατάλη της θυσίας.»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Ιωάννινα – Οκτώβριος 2018

«Αποστασία»~

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Το καλοκαίρι κύλησε πολύ γλυκά. Ξεχάσαμε
την άσκηση του νου, τους δύσκολους καιρούς της εγκαρτέρησης,
την καθαρή ανάμνηση δίχως επιστροφή ταχυδρομείου,
την προσευχή γιʼ αυτούς που ορίσανε τυραννικά τη σκέψη.

Ωραία πέρασε το καλοκαίρι μας, η αισθηματική μουσική, τα γραμμόφωνα,
τα πάρτυ στην ταράτσα της έπαυλης
και μας κερνούσανε τα δυνατά λικέρ κι ύστερα έρχονταν
οι αναπαυτικές σαιζ-λογκ κι ο εύκολος έρωτας
και το φθινόπωρο θα βάραινε μονάχα σαν μια καινούργια αρχή. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Όχι πως φεύγοντας θʼ αλλάξω τη ροή των βρώμικων νερών»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Ιωάννινα – Οκτώβριος 2018

«Η αναχώρηση»~

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Θα φύγω κάποτε απʼ το νυχτερινό σταθμό
γλιστρώντας προς τη χλόη άγνωστων τόπων
καθώς το ψάρι, αδιάφορος για τον πολύχρωμο βυθό Συνεχίστε την ανάγνωση


«Τι μένει λοιπόν»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

photo by DesPin

«Τι μένει λοιπόν»~Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Τι μένει λοιπόν μες στο πικρό μεσοκαλόκαιρο
μες στο μυχό ενός κόλπου ξαπλωμένος
και η θάλασσα ευτυχισμένη, αδιάφορη
δέντρα και βότσαλα και φύκια κι ο καινούργιος άνεμος

Και συ, φωνή ελπίδας, ταξιδιώτη που έρχεσαι
με τους ατμούς ενός μεσημεριού στα συνεργεία
φωνή που χρόνια έχτιζα, πεθαίνεις

πηγή:http://www.poiein.gr/


PEN OF HEARTS

Live, Learn, and Grow

Katerina Bodovski Writings

Stories happen to be shared

All The Pieces

"The name of my village is Kaskikot. I think this place has all the pieces of Heaven."

Jakebreh Beats

Original Beats By JakeBreh

Shayan's Sphere

A Teen's Definition of Life

Blog Buzzers

Blogging in new style

ilpensierononlineare

Riflessioni e sguardi non lineari sulla Psicologia

Flutterbys-louisa

Travel/poetry

jllopart

la poesía es libertad

Αρέσει σε %d bloggers: