Category Archives: Γιάννης Ρίτσος

«ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ» του Γιάννη Ρίτσου

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ

Αδέξια, με χοντρή βελόνα, με χοντρή κλωστή,

ράβει τα κουμπιά στο σακάκι του. Μιλάει μονάχος:

Έφαγες το ψωμί σου; κοιμήθηκες ήσυχα;

μπόρεσες να μιλήσεις; ν’ απλώσεις το χέρι σου; Συνεχίστε την ανάγνωση


«Προφυλάξεις» του Γιάννη Ρίτσου

Προφυλάξεις

Ίσως να κυβερνάς ακόμα τη φωνή σου· –
αύριο, μεθαύριο, κάποτε,
την ώρα που οι άλλοι θα φωνάζουν κάτω απ΄ τις σημαίες,
φώναξε κι εσύ,
μονάχα πρόσεξε να κατεβάσεις το κασκέτο σου  Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιάννης Ρίτσος – Φεύγοντας ἀπ᾿ τὴ Μονοβασιά

photo by DesPin

Γιάννης Ρίτσος – Φεύγοντας ἀπ᾿ τὴ Μονοβασιά

Πανάρχαιες ἐλιές, κούφιοι κορμοὶ συστραμμένοι·
τὸ δύστυχο σταχτί· τὸ καπνισμένοι κίτρινο·
ἴσκιοι τῶν σύννεφων στοὺς ἀπέναντι λόφους.
Ἔρχεται ὑπάκουο τὸ μακρινό, σὲ κοιτάει ἀπ᾿ τὸ πλάι·
ξεχνᾶς ἐκεῖνο πού ῾θελες νὰ τοῦ ζητήσεις· τὸ χέρι σου
ἀφηρημένο περπατᾶ στὴ μαλακιὰ ράχη τοῦ ζώου.
Ἦταν αὐτό; Καὶ τί ἦταν; Ἀντεστραμμένος χρόνος;
Οἱ γριὲς τυλίγουνε τὰ πόδια τους μ᾿ ἐφημερίδες,
τὰ δένουνε μὲ σπάγκους. Προφυλάξεις, προφυλάξεις, –
ὦ, σιωπηλὴ διάρκεια· καθόμαστε χάμου στὸ χῶμα
μ᾿ ἕνα καλάθι φραγκόσυκα, μὲ τό ῾να παπούτσι τοῦ δρομέα, –
κι αὐτὴ ἡ ἐπίμονη γυναίκα, ἡ ἀποστεωμένη, ἡ ἄγρια,
κάτω ἀπ᾿ τὸ δέντρο, μέσ᾿ στὴν πεισμωμένη λάμψη,
κρατώντας στὰ δύο χέρια της τὸ ἀπαρηγόρητο βρέφος.Τότε ἀκριβῶς ἦταν ποὺ μάθαμε πὼς τίποτα δὲν εἶχε χαθεῖ.

Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή «Μονοβασιά» του Γιάννη Ρίτσου, Εκδόσεις Κέδρος


«ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΥΝΕΣΗ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

photo by CTsik

ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΥΝΕΣΗ

Ήρθαν οι συνετοί καιροί: να μην περιμένεις, να μην έχεις.
Η απόφαση παρμένη πια, κρυμμένη κάτω απ` τις πέτρες
ή κάτω από στοίβες παλιές εφημερίδες. Τα βράδια
ένας μικρός περίπατος ως το παλιό μουράγιο,  Συνεχίστε την ανάγνωση


«Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.» ~Γιάννη Ρίτσου

made by Sofoklis

Απόσπασμα από το Καπνισμένο Τσουκάλι του Γιάννη Ρίτσου

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.
Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη. Συνεχίστε την ανάγνωση


Απόσπασμα από το «ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΟ ΤΣΟΥΚΆΛΙ» του ΓΙΆΝΝΗ ΡΊΤΣΟΥ

Απόσπασμα από το «ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΟ ΤΣΟΥΚΆΛΙ» του ΓΙΆΝΝΗ ΡΊΤΣΟΥ

Ηταν μακρυς ο δρομος ως εδω! Πολυ μακρυς αδελφε μου.
Οι χειροπεδες βαραιναν τα χερια. Τα βραδια
που ο μικρος γλομπος κουνουσε το κεφαλι του λεγοντας “περασε η ωρα”
εμεις διαβαζαμε την ιστορια του κοσμου σε μικρα ονοματα
σε καποιες χρονολογιες σκαλισμενες με το νυχι στους τοιχους
των φυλακων,
σε κατι παιδιαστικα σχεδια των μελλοθανατων
– μια καρδια, ενα τοξο, ενα καραβι που ‘σκιζε σιγουρα το χρονο,
σε καποιους στιχους που εμειναν στη μεση για να τους τελειωσουμε,
σε καποιους στιχους που τελειωσαν για να μην τελειωσουμε. Συνεχίστε την ανάγνωση


«…Όλα ήταν πια φανερά.»~Γιάννης Ρίτσος

Γνωστές Κρύπτες

Το μαχαίρι το κρύψανε μες στην κιθάρα’
το τηλεγράφημα κάτω απ’ το μαξιλάρι’
τα πρόσωπα στις βαθιές προσωπίδες’
τ` αδύναμα χέρια σε σιδερένια γάντια’ Συνεχίστε την ανάγνωση


«ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

 

ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Στο διάδρομο οι ομπρέλες, οι γαλότσες, ο καθρέφτης·

μες στον καθρέφτη το παράθυρο πιο ήσυχο κάπως· Συνεχίστε την ανάγνωση


«ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

photo by DesPin

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Αυτός που περπατάει ακίνητος μέσα στο χρόνο με το καπέλο του
χαμηλωμένο στα μάτια, μ` ένα κομμάτι πάγο στο στόμα του, - τον γνωρίζεις
απ` το δεξί του χέρι πάντοτε κρυμμένο μέσα στην τσέπη του
(σαν να ναι ξύλινο, ντυμένο μ`ένα καφετί ολοκαίνουργιο γάντι) Συνεχίστε την ανάγνωση

«ΑΘΕΛΗΤΑ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

ΑΘΕΛΗΤΑ

Ακόμη τούτη η νύχτα – λέει’ – μην πεις όχι. Φώτα. Ρεκλάμες.
Οι σιδερένιες πολυθρόνες στην ταράτσα. Ναί, κι ένα αστέρι.
Τη γέφυρα την κρύβουν λίγο λίγο οι νέες πολυκατοικίες.
Το μεγάλο χαλί της πεθαμένης, τυλιγμένο σε νάιλον,
δεμένο με σπάγκους, μένει όρθιο, ακουμπισμένο στον τοίχο’ Συνεχίστε την ανάγνωση


Citizen

Kώστας Γιαννακίδης

Lake Superior Spirit

Blogging from the Upper Peninsula North Woods...

Maryanne Christiano-Mistretta

inspiration, motivation, and a little sass!

Paris1972-Versailles2003

Travel and my anecdotes

pensitivity101

An onion has many layers. So have I!

YesterdayAfter

Art Inspiring Magic by Carolina Russo

joannerambling

Remember Life's Too Short To Be Miserable

atleastihaveafrigginglass

What could possibly go wrong?

Αρέσει σε %d bloggers: