Category Archives: Γιάννης Ρίτσος

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ~ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Ιωάννινα ~Ιούνιος 2019

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ,
όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου
που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου. Συνεχίστε την ανάγνωση


Το νόημα της απλότητας ~ Γιάννης Ρίτσος

Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων – Οκτώβριος 2018

Το νόημα της απλότητας

«Πίσω από απλά πράγματα κρύβομαι, για να με βρείτε·

αν δε με βρείτε, θα βρείτε τα πράγματα,

θ’ αγγίξετε εκείνα που άγγιξε το χέρι μου,

θα σμίξουν τα χνάρια των χεριών μας.

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι γυαλίζει στην κουζίνα

σα γανωμένο τεντζέρι (γι’ αυτό που σας λέω γίνεται έτσι)

φωτίζει τ’ άδειο σπίτι και τη γονατισμένη σιωπή του σπιτιού – Συνεχίστε την ανάγνωση


«ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ

Ρίξαν στ` αρχαία πιθάρια τα κλειδιά της πόλης.
Δάγκωμα του σκορπιού στη μνήμη. Η φωνή της κουκουβάγιας
ψηλά στο βράχο απ` τις ρωγμές της νύχτας. Τότε
ένα παιδί μαρμάρωσε μ` ένα καλάθι στον αγκώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση


12 Ποιήματα για τον Καβάφη- «Παρανοήσεις» ~Γιάννης Ρίτσος

12 Ποιήματα για τον Καβάφη-

«Παρανοήσεις»

Αυτά τα διφορούμενά του, αφόρητα· μας βάζουν σε δοκιμασία·
κι ο ίδιος επίσης δοκιμάζεται· προδίδεται ολοφάνερα
η ασάφειά του, ο δισταγμός του, η άγνοια, η δειλία του
κι η έλλειψη σταθερών αρχών. Σίγουρα, πάει να μας εμπλέξει
στην ίδια του περιπλοκή. Κι αυτός κοιτούσε κάπου πέρα
γενναιόφρων τάχα κι επιεικής (Όπως αυτοί που `χουν ανάγκη επιεικείας
μ’ ολόλευκο πουκάμισο, μ’ άψογο μολυβί κοστούμι Συνεχίστε την ανάγνωση


«ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ» του Γιάννη Ρίτσου

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ

Αδέξια, με χοντρή βελόνα, με χοντρή κλωστή,

ράβει τα κουμπιά στο σακάκι του. Μιλάει μονάχος:

Έφαγες το ψωμί σου; κοιμήθηκες ήσυχα;

μπόρεσες να μιλήσεις; ν’ απλώσεις το χέρι σου; Συνεχίστε την ανάγνωση


«Προφυλάξεις» του Γιάννη Ρίτσου

Προφυλάξεις

Ίσως να κυβερνάς ακόμα τη φωνή σου· –
αύριο, μεθαύριο, κάποτε,
την ώρα που οι άλλοι θα φωνάζουν κάτω απ΄ τις σημαίες,
φώναξε κι εσύ,
μονάχα πρόσεξε να κατεβάσεις το κασκέτο σου  Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιάννης Ρίτσος – Φεύγοντας ἀπ᾿ τὴ Μονοβασιά

photo by DesPin

Γιάννης Ρίτσος – Φεύγοντας ἀπ᾿ τὴ Μονοβασιά

Πανάρχαιες ἐλιές, κούφιοι κορμοὶ συστραμμένοι·
τὸ δύστυχο σταχτί· τὸ καπνισμένοι κίτρινο·
ἴσκιοι τῶν σύννεφων στοὺς ἀπέναντι λόφους.
Ἔρχεται ὑπάκουο τὸ μακρινό, σὲ κοιτάει ἀπ᾿ τὸ πλάι·
ξεχνᾶς ἐκεῖνο πού ῾θελες νὰ τοῦ ζητήσεις· τὸ χέρι σου
ἀφηρημένο περπατᾶ στὴ μαλακιὰ ράχη τοῦ ζώου.
Ἦταν αὐτό; Καὶ τί ἦταν; Ἀντεστραμμένος χρόνος;
Οἱ γριὲς τυλίγουνε τὰ πόδια τους μ᾿ ἐφημερίδες,
τὰ δένουνε μὲ σπάγκους. Προφυλάξεις, προφυλάξεις, –
ὦ, σιωπηλὴ διάρκεια· καθόμαστε χάμου στὸ χῶμα
μ᾿ ἕνα καλάθι φραγκόσυκα, μὲ τό ῾να παπούτσι τοῦ δρομέα, –
κι αὐτὴ ἡ ἐπίμονη γυναίκα, ἡ ἀποστεωμένη, ἡ ἄγρια,
κάτω ἀπ᾿ τὸ δέντρο, μέσ᾿ στὴν πεισμωμένη λάμψη,
κρατώντας στὰ δύο χέρια της τὸ ἀπαρηγόρητο βρέφος.Τότε ἀκριβῶς ἦταν ποὺ μάθαμε πὼς τίποτα δὲν εἶχε χαθεῖ.

Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή «Μονοβασιά» του Γιάννη Ρίτσου, Εκδόσεις Κέδρος


«ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΥΝΕΣΗ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

photo by CTsik

ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΥΝΕΣΗ

Ήρθαν οι συνετοί καιροί: να μην περιμένεις, να μην έχεις.
Η απόφαση παρμένη πια, κρυμμένη κάτω απ` τις πέτρες
ή κάτω από στοίβες παλιές εφημερίδες. Τα βράδια
ένας μικρός περίπατος ως το παλιό μουράγιο,  Συνεχίστε την ανάγνωση


«Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.» ~Γιάννη Ρίτσου

made by Sofoklis

Απόσπασμα από το Καπνισμένο Τσουκάλι του Γιάννη Ρίτσου

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.
Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη. Συνεχίστε την ανάγνωση


Απόσπασμα από το «ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΟ ΤΣΟΥΚΆΛΙ» του ΓΙΆΝΝΗ ΡΊΤΣΟΥ

Απόσπασμα από το «ΚΑΠΝΙΣΜΈΝΟ ΤΣΟΥΚΆΛΙ» του ΓΙΆΝΝΗ ΡΊΤΣΟΥ

Ηταν μακρυς ο δρομος ως εδω! Πολυ μακρυς αδελφε μου.
Οι χειροπεδες βαραιναν τα χερια. Τα βραδια
που ο μικρος γλομπος κουνουσε το κεφαλι του λεγοντας “περασε η ωρα”
εμεις διαβαζαμε την ιστορια του κοσμου σε μικρα ονοματα
σε καποιες χρονολογιες σκαλισμενες με το νυχι στους τοιχους
των φυλακων,
σε κατι παιδιαστικα σχεδια των μελλοθανατων
– μια καρδια, ενα τοξο, ενα καραβι που ‘σκιζε σιγουρα το χρονο,
σε καποιους στιχους που εμειναν στη μεση για να τους τελειωσουμε,
σε καποιους στιχους που τελειωσαν για να μην τελειωσουμε. Συνεχίστε την ανάγνωση


Obbverse

A touch of whimsy. Why not?

Profusión Real Estate

Te mostramos tu hogar

Zeit der Reife

Meine Bilder, Gedanken und Emotionen

Natis Gartentraum

Alles rund um den Garten, Ausflüge und mehr

The daily addict

The daily life of an addict in recovery

In Pursuit of My First Love

Returning to the First Love

Daily Inspiration - Lisa's Thoughts

Living Your Life—God’s Word—Application Series

Min Vardag med allt vad det innebär...

Livet och allt som hör dit. #postkontusionelltsyndrom # #chrochet #palettblad #virka #sticka

Αρέσει σε %d bloggers: