Category Archives: Ποίηση

[Ποιο λάθος;]

[Ποιο λάθος;]

Συ επέλεξες να γίνεις κομπάρσος
αρκεί στο φόντο του καμβά να μείνεις
να προκαλέσεις σπίθες είχες θράσος
τα χέρια στη φλόγα σιωπηλά τρίβεις

Ανάβεις φωτιές να βλέπεις πώς καίνε;
Παίζει με αθώων ανθρώπων ψυχές!
Στο δάκρυ τις πνίγεις να δεις να κλαίνε,
μα η ρηχή ζωή σου γεμίζει βροχές Συνεχίστε την ανάγνωση


Νικόλαος Κάλας ~6 ποιήματα

 

«Το τριακόσια τριάντα τρία δεν απαντά».
Πλάι στον αριθμό το «οδός Κριεζώτου 2».
Η εν Ισσώ μάχη!
«Δεσποινίς Πυθία δοκιμάσετε πάλι».
«Νικήτα Ράντο, δεν μʼ ακούς;
το τριάντα τρία η πρώτη σου ποιητική δοκιμασία»
το Είκοσι δύο επέστρεψαν οι Έλληνες απʼ την Μικράν Ασία.
Επέστρεφε ώ Ιστορία!
Η Τροία του Ομήρου, η Τροία του ονείρου
τριαδικά συστήματα προϊστορικά, μεταχριστιανικά
υπολογισμένα καβαλιστικά.
«νικήτα Ράντο γιατί δεν απαντάς;»
Τριάντα τρία χρόνια κι ύστερα επέστρεψεν η εν ηχώ μάχη:
«Δεν μʼ αναγνωρίζεις; Είμαι Πλακιώτης Μανχατανάς,
και βροντοφωνούσε μέσα μου
της ταραγμένης σου ψυχής φλογερά οράματα».

Συνεχίστε την ανάγνωση


ΑΝΑΘΗΜΑ XVII ~ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ

photo by EvAr

ΑΝΑΘΗΜΑ

XVII

Το φίδι με παρακολούθησε
        να κατεβαίνω
την απάτητη προκυμαία
και ζήλεψε την αφοβιά μου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


[Το Αύριο στο μαξιλάρι]

Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων – Οκτώβριος 2018

[Το Αύριο στο μαξιλάρι]

Η δική σου σκιά σε ενοχλεί
Εσύ κάθεσαι μπροστά το φως
Γύρνα τα μάτια να σε δει
Ξυπνάς και πάλι μοναχός

Ξανά και ξανά ζεις το σήμερα
πιο άγριο, πιο δύσκολο από ποτέ
Μέχρι να καταλάβεις. Όλα εφήμερα!
Σπάσε τα όρια, το αύριο αν θες Συνεχίστε την ανάγνωση


[Υψώσου χωρίς μεμψιμοιρίες]

made by Sofoklis

[Υψώσου χωρίς μεμψιμοιρίες]

Τόσο ήταν το ανάστημα
Άλλο δεν ψηλώνει
Απ’τη στιγμή που άρχισε να θρηνεί
Για τα ανάξια(κάθε μοίρα έχει)
Για το παντελόνι που έμεινε κοντό
(υποπτεύεται αλλά ποτέ δε θα παραδεχτεί την αναξιότητα)
Αδράνεια
Στο χέρι του είναι
Το μικρό δαχτυλάκι
Να κουνήσει στη ζωή
Να μπει στα καλά ρούχα του
Να ρουφήξει το μέλι Συνεχίστε την ανάγνωση


[Δύσκολο νανούρισμα]

[Δύσκολο νανούρισμα]

Στα χέρια κοιμίζω το σύμπαν
Ξανθό μικρό με μάτια κλειστά
Κι εσύ ακόμα μου δίνεις φιλιά
Οι σχέσεις αίματος κοιτούν μακριά Συνεχίστε την ανάγνωση


Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική·
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Συνεχίστε την ανάγνωση


Άτιτλο ~ FERNANDO PESSOA

Δεν ξέρω αν η αγάπη που προσφέρεις είναι αγάπη που έχεις

‘Η λες ότι έχεις. Μου την προσφέρεις. Αυτό αρκεί.

Δεν μπορούν τα χρόνια να με κάνουν νεότερο,

Επομένως γιατί όχι οι ψευδαισθήσεις; Συνεχίστε την ανάγνωση


ΔΥΝΑΜΗ~ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ

ΔΥΝΑΜΗ

Η φτελιά με συμβουλεύει να μην παραδίνομαι
                                                             στο ευτελές
γιατί εμείς συνεχίζουμε τη μακρά πορεία
και μετά το θάνατο
φυλακισμένοι στην ωραιότητα
των πολυτίμων λίθων οι εχθροί
θα δουν το άστρο μας να λάμπει

Συνεχίστε την ανάγνωση


[Αναδυόμενη Δύναμη]

[Αναδυόμενη Δύναμη]

Το ξεθωριασμένο αντίγραφό σου στη μνήμη
Αναρωτιέται αν αξίζεις την αγάπη μου
Η φλογίτσα συντηρείται από τον έρωτα για Συνεχίστε την ανάγνωση


nicktomjoe

"Very wild through the wood is the way they must take"

Saint Joan (Creative Studio)

An archive for ... my stuff...

Monk's Advice

Self Help, Motivational, Soul Searching, Travel, happiness, Knowledge Sharing Kindly follow.

Erbe del benessere

La sintonia della natura

Betsy Andrea Mars

A gathering place for my poems and photography

Maria Nestorides

Stories, Poems, Words

Αρέσει σε %d bloggers: