Category Archives: Αξιοσημείωτα

«Λένε πως ο θάνατος είναι σαν τον ύπνο, και στον ύπνο μας όχι μόνο μιλάμε, μα τραγουδάμε κιόλας​ καμιά φορά. – Όλα είναι, όμορφα σαν τα κοιτάζεις στην ώρα τους.»~Χερμαν Χεσσε

Μέτσοβο, Ιούνιος 2017

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Κνούλπ» του Χερμαν Χεσσε

– Κοίτα όμως να δεις, δε μου φαίνεται σωστό να τα περιμένεις όλα απ’ τη Βίβλο. Την αλήθεια της ζωής πρέπει να τη βρίσκει κανείς μόνος του κι όχι να την ψάχνει στα βιβλία.

… τα παιδιά έχουν πιότερη ανάγκη από αγάπη και τρυφεράδα παρα από φαΐ και νερό.

– Άσχετα όμως αν καταλαβαίνεις την ανοησία των ανθρώπων και τους λυπάσαι η γελάς μαζί τους πρέπει να τους αφήνεις να τραβούν τον δρόμο τους. Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Η ευφυΐα είναι ασθένεια

photo by DesPin

Η ευφυΐα είναι μια αποτυχία της εξέλιξης. Εύκολα μπορώ να φανταστώ, στην εποχή των πρώτων προϊστορικών ανθρώπων, σε μια μικρή φυλή, όλα τα παιδιά να τρέχουν μέσα στη πυκνή βλάστηση, να κυνηγούν τις σαύρες, να μαζεύουν φρούτα του δάσους για το βραδινό φαγητό και μετά, σιγά-σιγά, ερχόμενα σ’ επαφή με τους μεγάλους, να γίνονται τέλειοι άντρες ή γυναίκες: κυνηγοί, κουβαλητές, ψαράδες, βυρσοδέψες… Όμως, αν παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά τη ζωή
τούτης της φυλής, θ’ αντιληφτούμε πως ορισμένα παιδιά δε συμμετέχουν στις ομαδικές δραστηριότητες: παραμένουν καθιστά δίπλα στη φωτιά, ασφαλή μέσα στα σπήλαια….. Το ό,τι περνούν τις μέρες τους δίχως να κάνουν τίποτα, δεν οφείλεται
στη τεμπελιά τους, όχι, θα ήθελαν κι αυτά να χοροπηδούν με τους φίλους τους, αλλά δεν μπορούν. Φέρνοντάς τα στο κόσμο, η φύση έκανε το στραβοπάτημά της. Συνεχίστε την ανάγνωση


Το δάγκωμα της γλώσσας

photo by DesPin

απόσπασμα από το βιβλίο «Πάλομαρ» του Ιταλο Καλβίνο/ Το δάγκωμα της γλώσσας

***

Σε μια εποχή και σε μια χώρα όπου όλοι κάνουν ό, τι περνάει από το χέρι τους για να διατυμπανίσουν κάποια γνώμη ή κρίση τους, ο κύριος Πάλομαρ απόκτησε τη συνήθεια να δαγκώνει τη γλώσσα του τρεις φορές πριν υποστηρίξει οτιδήποτε. Αν στο τρίτο δάγκωμα της γλώσσας είναι ακόμα πεισμένος για αυτό που ήθελε να πει, το λέει. Αν όχι, μένει σιωπηλός. Πράγματι, περνά εβδομάδες ή και μήνες ολόκληρους στη σιωπή.


Νίτσε: Να γίνουμε πιο τρυφεροί

Όταν αγαπούμε, σεβόμαστε και θαυμάζουμε κάποιον και κατόπιν όταν βλέπουμε ότι υποφέρει, – πάντα με κατάπληξη επειδή μας φαίνεται απαράδεκτο η ευτυχία που αναβλύζει από μέσα του να μην προέρχεται από μια πηγή προσωπικής ευτυχίας.

– τα αισθήματα της αγάπης, της εκτίμησης και του θαυμασμού μεταμορφώνονται ουσια­στικά: γίνονται πιο τρυφερά, δηλαδή το χάσμα που μας χωρί­ζει μοιάζει να γεφυρώνεται, και μια προσέγγιση ίσου προς ίσον φαίνεται να πραγματοποιείται.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Σας επιτρέπω να με περιφρονήσετε σήμερα, βέβαιος ότι αργότερα θα μ’ αγαπήσετε. Θα βρείτε μέσα μου ολόκληρες αβύσσους. Θα βρείτε πολλά από κείνα τα απέραντα και πυκνά αισθήματα που οι ηλίθιοι τα λένε ελαττώματα.»~ Ονoρέ ντε Μπαλζάκ

Ιωάννινα, Ιούνιος 2017

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Ονoρέ ντε Μπαλζάκ «μπαρμπα γκοριό»

 

-Ποιος θα μπορούσε να πει ποιο από τα δυο πράγματα είναι φοβερότερα να βλέπει κανείς: οι αποξεραμένες καρδιές ή τα άδεια κρανία;

-Έχουνε βλέπετε, την εντύπωση πως μεγαλώνει η θέση τους με το να κατηγορούν το φαΐ που η φτώχεια τους τους καταδίκασε να τρώνε.

-Κι όμως, παρ’ όλ’ αυτά, κάτω από το επίμονα καλοκάγαθο ύφος του, κάτω από τη χωρίς διακοπή ευθυμία του, το κέφι του δεν ήτανε παρά σαν ένας φραγμός ανάμεσα στους άλλους και στον εαυτό του. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Ναι, είμαστε δίδυμα αδέρφια, ω, Νύχτα εσύ αποκαλύπτεις το διάστημα κι εγώ την ψυχή μου.»~ Χαλίλ Γκιμπράν

Πάργα, Ιούνιος 2017

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν «Ο τρελός»

 

– Και βρήκα και τα δυο τους: λεφτεριά και σιγουριά, μέσα στην τρέλα μου, τη λεφτεριά της μοναξιάς, τη σιγουριά της ακαταληψίας, γιατί όποιοι μας καταλαβαίνουν σκλαβώνουν κάτι μέσα μας.

 

– «Θεέ μου· ο σκοπός μου και η ολοκλήρωσή μου: είμαι το χτές σου κι είσαι το αύριό μου. Είμαι η υπόγεια ρίζα σου κι είσαι το επουράνιο μου λουλούδι, κι αντάμα αυξανόμαστε καταντίκρα στον ήλιοΣυνεχίστε την ανάγνωση


Γουαίην Ντύερ – «Η μοναδική απόδειξη ζωής είναι η ωρίμανση..»

photo by ChrisTsik

Αν τοποθετήσετε μια πέτρα κάτω από ένα μικροσκόπιο και την παρατηρήσετε προσεκτικά, θα δείτε ότι ποτέ δεν αλλάζει. Αλλά, αν τοποθετήσετε ένα κοράλλι κάτω απ’ το ίδιο μικροσκόπιο, θα διαπιστώσετε ότι μεγαλώνει κι αλλάζει.

Συμπέρασμα: το κοράλλι είναι ζωντανό, η πέτρα είναι νεκρή.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Κωστής Παπαγιώργης: Όταν πασχίζει κανείς να εκφραστεί, το μέγιστο εμπόδιο είναι η παιδεία του

Έργο έκθεσης μοντέρνας τέχνης στην Θεσσαλονίκη Ιούνιος 2017

ΟΤΑΝ ΠΑΣΧΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ, το μέγιστο εμπόδιο είναι η παιδεία του. Όσα του μάθανε. Όχι τόσο επειδή η προσωπική έφεση μπορεί να αντιβαίνει στα καθεστώτα διδάγματα, αλλά κυρίως επειδή η συστηματική μόρφωση καταδικάζει τις περισσότερες φορές σε ατροφία και σκολίωση αυτήν ακριβώς την ενδιάθετη τάση.

Η παιδεία που επιδαψιλεύεται αφειδώλευτα δημιουργεί κάτι τερατώδες: άτομα με συγκρότηση, αλλά χωρίς κλίση, μήτρες που πάσχουν απλώς από ανεμογκάστρι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Ασπίδα του Αχιλλέα

πηγή εικόνας: http://omskmark.moy.su/

Απόσπασμα από το βιβλίο του James Redfield «Η Τραγωδία του Έκτορα»

 Η Ασπίδα περιλαμβάνει πέντε ομόκεντρους κύκλους. Ο ποιητής αρχίζει την περιγραφή του από το κέντρο της και προχωρεί προς την περιφέρεια. Ο εσωτερικός κύκλος αναπαριστάνει τη γη, τη θάλασσα και τον ουρανό, τον ήλιο και τη σελήνη, και τους αστερισμούς, τα οποία είναι τα τείρεα – σημεία και τέρατα (Σ, 485). Η φύση έτσι μας παρουσιάζεται, εν απουσία του ανθρώπου, ως ένα βασίλειο τάξης και σημασίας.
 Ο δεύτερος δακτύλιος παριστάνει τον ανθρώπινο κόσμο καθ’ εαυτόν. Διακρίνουμε δύο πόλεις, μια σε κατάσταση ειρήνης και μια άλλη εν καιρώ πολέμου. Στην ειρηνική πόλη βλέπουμε ένα γάμο και μια αντιδικία-τελετές κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικής διαμάχης. Στην πόλη που βρίσκεται σε πόλεμο βλέπουμε ένα συμβούλιο που συζητά θέματα πολεμικής τακτικής και ταυτόχρονα την απεικόνιση μιας ενέδρας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Νίτσε: Δε σκοτώνει κανείς με την οργή, αλλά με το γέλιο.

Μια καινούρια υπερηφάνεια μου δίδαξε το Εγώ μου που τη διδάσκω στους ανθρώπους:να μη χώνω το κεφάλι μου στην άμμο των ουρανίων πραγμάτων, παρά να το κρατώ ψηλά, ελεύθερο, ένα κεφάλι γη που δημιουργεί το νόημα της γης!

Έμαθα να περπατώ:από τότε άρχισα να τρέχω. Έμαθα να πετώ: από τότε δε θέλω να με σπρώχνουν για ν’ αλλάζω θέση. Τώρα είμαι ελαφρός, τώρα πετώ, τώρα βλέπω τον εαυτό μου από κάτω μου, τώρα χορεύει ένας Θεός μέσα μου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Σωτηρία

Η ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου

Walks and Visits

Places I have been to through Visits and walks

My Danish Way

starting my journey to the amazing Denmark (virtually, for now until hopefully I get a chance)

RENEGADE7X

NATALIA'S SPACE

kathy knull

Blogging about Life as it comes

Into the Light Adventures

By Sandra Js Photography - Make the rest of your life the best of your life.

Staci Troilo

Suspense, Passion...Fiction That Flutters The Heart

itsa2amgrunge

sanjana singh // Just another humain(e) with ideas

The Cryptocurrency Invest Club

Your One Stop Shop For Everything Crypto. Join The Cryptocurrency Revolution!

Αρέσει σε %d bloggers: