Ο παγκόσμιος πολιτισμός δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από τη συνεργασία πολιτισμών σε παγκόσμια κλίμακα, όπου ο καθένας διαφυλάσσει την πρωτοτυπία του. | Claude Levi Strauss

Έκθεση φωτογραφίας ~ Θεσσαλονίκη 2018 ~ photo by GTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Φυλή κσι Ιστορία Φυλή και Πολιτισμός» του Claude Levi Strauss

– …το μοναδικό μειονέκτημα που μπορεί να ταλαιπωρήσει μια ανθρώπινη ομάδα και να την εμποδίσει να ολοκληρώσει πλήρως τη φύση της, είναι το να ζει μόνη.

– Και δίπλα στις διαφορές που οφείλονταν στην απομόνωση υπήρχαν οι διαφορές, εξίσου σημαντικές, που οφείλονταν στη γειτνίαση: επιθυμία αντίθεσης, διάκρισης, προσωπικής ανάδειξης.

– Αρνούμενοι την ανθρώπινη υπόσταση σ’ εκείνους που εμφανίζονται ως οι πιο «άγριοι» ή «βάρβαροι» από τους εκπροσώπους της, εκείνο που επιτυγχάνουμε είναι να δανειστούμε μια από τις τυπικές τους στάσεις. Βάρβαρος είναι πρώτα ο άνθρωπος που πιστεύει στη βαρβαρότητα.

– Η ανθρωπότητα γίνεται μία και ταυτόσημη με τον εαυτό της, μόνο που αυτή η ενότητα και αυτή η ομοιομορφία δεν μπορούν παρά να πραγματοποιηθούν προοδευτικά, και η ποικιλία των πολιτισμών απεικονίζει τις στιγμές μιας διαδικασίας που κρύβει ή καθυστερεί την εμφάνιση μιας βαθύτερης πραγματικότητας.

Η ανθρωπότητα κατά την πρόοδό της δε μοιάζει καθόλου με κάποιον που ανεβαίνει μια σκάλα προσθέτοντας με κάθε του κίνηση ένα νέο βήμα σε όλα όσα έχει ήδη κατορθώσει’ θυμίζει μάλλον τον παίχτη του οποίου η τύχη μοιράζεται σε πολλά ζάρια και -κάθε φορά που τα ρίχνει τα βλέπει να σκορπίζονται στην τσόχα και να φέρνουν διαφορετικούς αριθμούς. Ό,τι κερδίζει στο ένα κινδυνεύει να το χάσει στο άλλο, και μόνο πότε πότε η ιστορία ενεργεί συσσωρευτικά, δηλαδή οι αριθμοί προστίθενται για να διαμορφώσουν έναν ευνοϊκό συνδυασμό.

Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι θεωρούν γενικά ως στάσιμη την ιστορία που κυλά στη διάρκεια των γηρατειών τους, σε αντίθεση με τη συσσωρευτική ιστορία, της οποίας υπήρξαν μάρτυρες όταν ήταν νέοι.

– Κάθε φορά που ερχόμαστε να χαρακτηρίσουμε έναν ανθρώπινο πολιτισμό ως αδρανή ή στάσιμο, οφείλουμε λοιπόν να αναρωτηθούμε μήπως αυτή η φαινομενική ακινησία προέρχεται από την άγνοια που έχουμε για τα πραγματικά ενδιαφέροντά του, συνειδητά ή ασυνείδητα, μήπως αυτός ο πολιτισμός, καθώς έχει διαφορετικά κριτήρια από τα δικά μας, είναι, κατά την άποψή μας, θύμα της ίδιας αυταπάτης. Με άλλα λόγια, θα φαινόμασταν ο ένας στον άλλο στερούμενοι ενδιαφέροντος απλούστατα επειδή δε μοιάζουμε.

– Η Δύση κυρία των μηχανών, δείχνει να έχει πολύ στοιχειώδεις γνώσεις σχετικά με τη χρήση και τις ικανότητες υπέρτατης μηχανής που είναι το ανθρώπινο σώμα. Στον τομέα αυτό, αντίθετα, όπως και σ’ εκείνον, συναφή των σχέσεων μεταξύ φυσικού και ηθικού στοιχείου, η Ανατολή και η Άπω Ανατολή προηγούνται πολλές χιλιετίες από τη Δύση’

– Όπως ο Διογένης αποδείκνυε την κίνηση βαδίζοντας, έτσι και η ίδια η πορεία των ανθρώπινων πολιτισμών, από τις μεγάλες μάζες της Ασίας ως τις χαμένες μέσα στη ζούγκλα της Βραζιλίας ή της Αφρικής φυλές, αποδεικνύει με ομόφωνη συναίνεση για πρώτη φορά στην ιστορία ότι μια από τις μορφές του ανθρώπινου πολιτισμού είναι ανώτερη απ’ όλες τις άλλες: αυτό για το οποίο οι «υπανάπτυκτες» χώρες επικρίνουν τους άλλους στις διεθνείς διασκέψεις δεν είναι ότι τις δυτικοποιούν αλλά το ότι δεν παρέχουν σ’ αυτές αρκετά γρήγορα τα μέσα για τη δυτικοποίησή τους.

– Το εντελώς αντίθετο συμβαίνει, αφού έχουμε αναγνωρίσει ότι στο διάβα των αιώνων το μόνο που έχει να κάνει κάθε γενιά για να προοδεύσει είναι να προσθέσει ένα σταθερό αποταμίευμα στο κεφάλαιο που μας κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές.

Η ανθρωπότητα δεν εξελίσσεται προς μια μοναδική κατεύθυνση. Και αν, σε ένα ορισμένο επίπεδο, φαίνεται στάσιμη ή ακόμη οπισθοδρομική, αυτό δε σημαίνει ότι από μια άλλη άποψη δεν είναι ο χώρος σπουδαίων μετασχηματισμών.

– Το πρόβλημα άλλωστε δεν είναι καν να μάθουμε αν μια κοινωνία μπορεί ή όχι να ωφεληθεί από τον τρόπο ζωής των γειτόνων της, αλλά αν και σε ποιό βαθμό μπορεί να φτάσει να τους κατανοήσει ή και να τους γνωρίσει. Είδαμε ότι αυτό το ερώτημα δεν επιδέχεται καμιά κατηγορηματική απάντηση.

Ο παγκόσμιος πολιτισμός δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από τη συνεργασία πολιτισμών σε παγκόσμια κλίμακα, όπου ο καθένας διαφυλάσσει την πρωτοτυπία του.

– …για να προοδεύσουν οι άνθρωποι, πρέπει να συνεργάζονται‘ και στη διάρκεια αυτής της συνεργασίας βλέπουν βαθμιαία να ταυτίζονται οι συνεισφορές, των οποίων η αρχική ποικιλομορφία ήταν ακριβώς εκείνη που έκανε γόνιμη και αναγκαία τη συνεργασία τους.

Η ποικιλομορφία των ανθρώπινων πολιτισμών βρίσκεται πίσω μας, γύρω μας και μπροστά μας. Η μόνη απαίτηση (δημιουργική για κάθε άτομο με αντίστοιχα καθήκοντα) που μπορούμε να προβάλουμε απέναντί της είναι να πραγματοποιείται με μορφές από τις οποίες καθεμιά με τη συνεισφορά της κάνει τις άλλες ακόμη πιο γενναιόδωρες.

by SearchingTheMeaningOfLife


One response to “Ο παγκόσμιος πολιτισμός δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από τη συνεργασία πολιτισμών σε παγκόσμια κλίμακα, όπου ο καθένας διαφυλάσσει την πρωτοτυπία του. | Claude Levi Strauss

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Sweet Jaw

Cooking and more by Pseudo Bong

4000 Wu Otto

Drink the fuel!

MyPersonalBlog

Un sito dove io possa esprimere le mie opinioni e i miei pensieri

blog viaungarettidue

18-3-2022 ( testi e fotografie dell'autore)

Grazia Palmisano

Parole lette Parole scritte

I wonder what this button does...

random sharings from Larry

VIXEN of VERSE

Poetry with Attitude & Gratitude

Luminous Destiny

Knowing Your Worth ~ Owning Your Life

Αρέσει σε %d bloggers: