Daily Archives: 27 Δεκεμβρίου , 2021

Κι όμως, είναι ένα αίσθημα βαθιάς, πικρής, ασήκωτης ενοχής. Αισθάνομαι ένοχη – όχι για κάτι συγκεκριμένο, αυτό θα το καταλάβαινα και θα το άντεχα, όλοι μας φταίμε για κάτι, κι εγώ προφανώς δεν αποτελώ εξαίρεση. Αισθάνομαι… απροσδιόριστα ένοχη, λες και φταίω για όλα τα κρίματα αυτού του κόσμου | Τίνη Φακίνου

nostalgia_magritte_lion_wings

*Νοσταλγία* by Renė Magritte

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «ΕΝΟΧΗ» της Τίνη Φακίνου

😿 Εκείνη τη στιγμή το πιστεύω ότι με μισεί – άλλωστε δεν με φιλάει ποτέ, κάτι δείχνει αυτό, έτσι;

😿 Μας δένουν τόσα πολλά – κι ας μην το δέχεται-, τον ξέρω καλύτερα απ’ όλους όπως μόνο μία έξυπνη ερωμένη μπορεί να ξέρει έναν άντρα, γι’ αυτό και μερικές φορές τον λυπάμαι – αυτό το λαμπερό αλλά ανέκφραστο βλέμμα, αυτή η ανάγκη να παίζει συνέχεια κάποιο ρόλο, σαν να μην μπορεί να αντέξει τον εαυτό του…

😿 Η οργή μου είχε περιέργως καταλαγιάσει. Είναι μεγάλη παρηγοριά να μοιράζεσαι με κάποιον το θυμό σου.

😿[ Ένα αγρίμι είμαι – να με σέβεσαι. Έχω αντέξει πολλά για να κερδίσω το προνόμιο να ζω, έχω παλέψει, έχω γεμίσει άσχημες, φριχτές πληγές, που λίγο έλειψε να με σκοτώσουν, μα επέζησα.
Κρύφτηκαν σε μία σπηλιά σ’ ένα μακρινό δάσος, που ποτέ το χώμα του δεν θα πατήσεις, κι έμεινα εκεί, καιρό πολύ, να τις γλείφω με μία αγάπη που δεν ήξερα ότι έκρυβα μέσα μου, μέχρι που τις γιάτρεψα. Τις βλέπεις τις ουλές; Το αντίτιμο ήταν, μην κοιτάς αλλού με απέχθεια.
Ένα σημαδεμένο μα ασυμβίβαστο αγρίμι είμαι – να μείνεις κοντά μου, πώς μπορείς;]

😿 Αλήθεια λέω, δεν φταίω για τίποτα, κάποιοι μου τη φόρτωσαν αυτή την ενοχή κι εγώ την κουβαλώ σαν τιμωρία ανέκκλητη, κι έχω μία φρικτή υποψία ότι θα την κουβαλώ για πάντα, μέχρι το τέλος.

😿 Μπορώ να αποκτήσω παιδιά – μα δεν θα το κάνω. Δεν θα είχα τίποτα να τους δώσω. Είμαι πολύ εγωίστρια για να μοιραστώ κάτι με οποιονδήποτε άλλο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Πυραμίδα του Ταΰγετου: Ένα από τα θαύματα και αινίγματα της Ελλάδας

olympus_greece_mountain_green_blue_clouds

 photo by DesPin

Στην Πελοπόννησο, στο πιο ψηλό σημείο του πανέμορφου βουνού που το όνομά του έδωσε η Ταϋγέτη, μια από τις επτά Ατλαντίδες ή Πλειάδες, η φυσική πυραμίδα στα 2.407 μέτρα υψόμετρο ακόμα λατρεύει το θεϊκό.

Παλαιότερα στη μορφή του φωτοδότη Δία ή/και Απόλλωνα, σήμερα στο όνομα του προφήτη Ηλία, του Ήλιου που

κατά πανάρχαιη παράδοση έχει το ναό του πάντα στις ψηλότερες κορφές, σε φυσικές ή τεχνητές πυραμίδες που αναπαριστούν το τεράστιο σύμβολο της φωτιάς και των ηλιακών ακτίνων, το τέλειο σχήμα του πυρός.

Η μακρινή και λαμπερή όπως φαίνεται ιστορία της πυραμίδας του Ταϋγέτου συνεχίζει και σήμερα, κάθε χρόνο που πιστοί ορειβάτες ξεκινούν να ανεβούν στο πέτρινο εκκλησάκι του Αι-Λιά ή του Αγιολιά του μακρυνού για να δουν μετά το γιορταστικό άνοιγμα της εκκλησίας, στην ανατολή του ήλιου, ένα από τα ομορφότερα θεάματα της Ελληνικής φύσης: Τον καθαρό σχηματισμό μιας τέλειας πυραμίδας μέσα στον μεσσηνιακό κόλπο, την ακριβή ισόπλευρη τριγωνική σκιά της κορυφής του βουνού.

Η σκιά της Πυραμίδας –παιχνίδια ιερής γεωγραφίας και φωτός 

Δεν είναι όμως μόνο το υπερθέαμα της πελώριας σκιάς στην θάλασσα αλλά μια σειρά άλλα φαινόμενα που φτιάξανε και κρατάνε ακόμα το μύθο της αρχαιότερης, όπως πολλοί υποστηρίζουν, πυραμίδας, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά του κόσμου. Ο Ταΰγετος στο όριό του φτιάχνει όχι ένα, αλλά τρία εντυπωσιακά πυραμιδοειδή σχήματα στον γύρω τόπο. Η πρώτη πυραμίδα σχηματίζεται ψηλά στον ουρανό. Ένα ισόπλευρο τρίγωνο δείχνει στη δύση όταν λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος, οι ακτίνες του διαθλώμενες πίσω από τον Πάρνωνα στα 2407 μ. σχηματίζουν ψηλά το είδωλό της, σε ένα ουράνιο τρίγωνο που βλέπει προς τις Πλειάδες (να σημειώσουμε ξανά πως η Ταϋγέτη είναι μυθολογικά μία από τις Πλειάδες). Συνεχίστε την ανάγνωση


Meganisi Life

Έλλη Καββαδά

!mprográfika

located somewhere between "hands" and soul

concordance

για μια α-συμπτωτική χρονικότητα

Αρέσει σε %d bloggers: