Διότι κάθε ζωή υπάρχει μόνο σαν ένα θαύμα που απαρνείται συνεχώς τον θαυμαστό χαρακτήρα του. | Lou Andreas-Salome

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Σεξουαλικότητα και Ερωτισμός» της Lou Andreas-Salome

– …με τη λογική παρουσιάζουμε τα πράγματα καταπνίγοντας όσο γίνεται την υποκειμενικότητά μας, ώστε να παρουσιάζονται ξένα προς εμάς τους ίδιους, προκειμένου να γίνουν κατανοητά στην ολότητα και στο αδιαίρετο μιας έκφρασης ζωής, αλλά σαν ένα κομμάτι αποσυναρμολογημένης ζωής που πρέπει να διατυπωθεί με στερεότυπα, να αντιμετωπισθεί με καθησυχαστική βεβαιότητα, να ιδωθεί κάτω από ένα μόνο πρίσμα παρά την πολυπλοκότητά του.

– …όσο περισσότερο εμβαθύνουμε σ’ ένα αντικείμενο, τόσο πιο διάπλατα αυτό μας ανοίγεται προς τις δύο κατευθύνσεις, όπως ακριβώς ανυψώνεται ο ορίζοντας με κάθε βήμα που κάνουμε προς αυτόν.

– Το ν’ αγαπάς κάποιον σημαίνει να τον γνωρίζεις με τέτοιον τρόπο ώστε όλα του τα στοιχειά να σ’ αγκαλιάζουν, να φθάνουν ολοκληρωτικά σε σένα, παύοντας να είναι αδιάφορα ή φοβερά, ψυχρά ή κούφια. Ακόμα και τα πιο τρομερά πραγματα τότε, όπως τα θηρία μόλις μπούν στον κήπο της Εδέμ ξαπλώνουν εξημερωμένα στα πόδια μας.

– Να γιατί έχουμε απόλυτο δίκιο να φοβόμαστε ότι, καθώς προχωρά η αλληλογνωριμία των εραστών, η ερωτική μέθη εξανεμίζεται. Είναι γιατί κάθε πραγματική μέθη αρχίζει από ένα είδος δημιουργικής δόνησης που σείει και τις αισθήσεις και το πνεύμα. Εξ ου και η αδυναμία της επιθυμίας να γνωρίσεις αυτή που «όντως είναι» ο άλλος ακόμα κι αν ξεπερνά κατά πολύ τις προσδοκίες μας, πάλι θ’ απογοητευτούμε οικτρά, λόγο του ότι δεν έχουμε την απαραίτητη απόσταση για να διατηρήσουμε με τον άλλο μια σχέση δημιουργική, ποιητική, «παιχνιδιάρικη».

– Αλλά είναι γεγονός ότι το ένστικτο της αισθητικής δημιουργίας και το σεξουαλικό ένστικτο παρουσιάζουν αναλογίες τόσο εκτεταμένες, ώστε η αισθητική έκσταση κατατείνει προς την ερωτική και η ερωτική επιθυμία τείνει ακούσια να κυριεύσει το στολίδι της, την αισθητική. Όλα τούτα υποδηλώνουν μια διδυμη ανάπτυξη από την ίδια ρίζα.

– Ο εραστής όπως και ο δημιουργός, εκείνος που φέρνει στον κόσμο ένα παίδι όπως κι εκεινος που φέρνει στον κόσμο ένα πνευματικό έργο, διακρίνονται από ένα είδος έκστασης, της οποίας την αντικειμενίκή αξία είναι εντελώς αδύνατο να εκτιμήσουμε. Ο εραστής στον οποίο αναφερόμαστε μπορεί να βρει έδαφος παρά μόνο χάρη σ’ αυτή την αμοιβαία έκσταση.

– Καθότι στον κόσμο τρεις μόνο καταστάσεις είναι τόσο στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους: η δημιουργία, η λατρεία και η χαρά.

– Θα ‘λεγε κανείς ότι η πιο γόνιμη απελευθέρωση μιας δημιουργικής ύπαρξης δεν είναι άλλη από τη συνειδητοποίηση της αρχέγονης δυϊκότητάς της, που μόνη αυτή εγγυάται και την ενότητά της.

Από ετούτη τη μητέρα-ρίζα, που παραμένει κοινή, η τρίτη ομάδα των συγκινησιακών σχέσεων, αυτή του ερωτισμού, μοιάζει να διίσταται, ως ενδιάμεση μορφή, ανάμεσα απομονωμένο ζώο και την αδελφωμένη ύπαρξη: ενωμένα στον ερωτισμό, πέρα απ’ τις αντιφάσεις τους, κερδίζουν σε ένταση το ένα από
το άλλο και η κινητήρια δύναμή τους αναβράζει ολοένα και περισσότερο.

– Γι’ αυτό η μητρότητα είναι μια πράξη που διαρκεί όσο και η ζωή, κι ολοκληρώνεται όταν το θηλυκό δεν χρειάζεται πια να φροντίζει το γέννημά της‘ είναι μια απόπειρα της γυναίκας να δώσει την ψυχή της, κατά τον ίδιο τρόπο που δώρισε και το σώμα της.

– Το εντελώς αντίθετο συμβαίνει στη νόηση όταν εξιδανικεύει το σεξ: ωθεί στο έπακρο την εντατικοποίηση ενός ψυχισμού ολοένα και πιο διαταραγμένου καθώς αποκτά συνείδηση του εαυτού του, αποτυπώνοντας πάνω του τα δικά της πνευματικά κριτήρια που δεν ισχύουν ακόμη πουθενά.
Εκτρέπεται έτσι προς ουτοπίες.

– Αν λοιπόν η ερωτική μέθη υπήρξε, πολύ πριν συναφθεί η ένωση για ζωή, ένα δέντρο που άνθισε για μεγάλο διάστημα πριν μαραθεί, θα μπορούσε να ξαναφυτευθεί τώρα σ’ αυτό το έδαφος εν όψει μιας εντελώς καινούργιας ανάπτυξης.

– Το να είναι δύο άτομα σύζυγοι μπορεί να σημαίνει συγχρόνως: εραστές, αδελφός και αδελφή, καταφύγια, σκοποί, κλεπταποδόχοι, δικαστές, άγγελοι, φίλοι, παιδιά – κι ακόμα περισσότερο: να έχει ο καθένας το δικαίωμα ‘ να δείχνεται στον άλλο σ’ όλη τη γύμνια και τη δυστυχία της ύπαρξης.

– Διότι κάθε ζωή υπάρχει μόνο σαν ένα θαύμα που απαρνείται συνεχώς τον θαυμαστό χαρακτήρα του.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Meganisi Life

Έλλη Καββαδά

!mprográfika

located somewhere between "hands" and soul

concordance

για μια α-συμπτωτική χρονικότητα

Αρέσει σε %d bloggers: