Το φώς δεν αποκαλύπτει απλώς τον ορατό κόσμο, σε έναν μεγάλο βαθμό είναι και ο δημιουργός του. | Γιώργου Γραμματικάκη

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η Αυτοβιογραφία του Φωτός» του Γιώργου Γραμματικάκη

– Ένας στίχος του Σεφέρη -και σήμερα δεν είμαι βέβαιος για το νόημα του- μου εκανε βαθειά εντύπωση: «Είπες εδώ και χρόνια: Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός».

– Μπορεί πράγματι να φαίνεται απίστευτο, το φως όμως μετατρέπεται σε ύλη!

Στην Ελλάδα το φως δεν μεταφέρει απλώς εικόνες και πρόσωπα, δεν ειναι μόνον ο αγγελιοφόρος του Σύμπαντος. Υψώνεται στο επίπεδο του δημιουργού, και με έναν τρόπο μαγικό πλάθει και αναδεικνύει.

– Αν διδάσκει κάτι η συνεχής προσπάθεια για την κατανόηση του φωτός, αυτό είναι το πόσο συχνά οι βεβαιότητες διαλύονται, το πόσο κάθε είδους δογματισμός γίνεται επικίνδυνος.

– Όπως δεν μπορούμε να φαντασθούμε τα ψάρια έξω από το νερό, το ίδιο ισχύει και για την σχέση των ανθρώπων με το φως. Χωρίς το φως δε νοείται ο άνθρωπος, μήτε η ζωή του. Εκτός απο κάποιους που τους σημάδευσε η ατυχία, στιγμές μόνον στον βίο τους οι άνθρωποι ενεργούν με την παρουσία του φωτός, χωρίς την ευεργετική συνδρομή του. Όπως άλλωστε μαθαίνομε από τα σχολικά μας χρόνια, η θαυμαστή διεργασία της φωτοσύνθεσης συντηρεί τον κύκλο της ζωής.

«Χάρη στο φως», υπογραμμίζει ο Νίκος Δήμου, «μείναμε δεμένοι με το σύμπαν. Δεν χωρίσαμε. Δεν αποξενωθήκαμε. Δεν αλλοτριωθήκαμε.»

– Πρέπει δηλαδή όλους τους ανθρώπους, που διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλο, στην πάροδο των αιώνων να τους θεωρήσομε σαν ένα και μόνον άνθρωπο που υπάρχει πάντα και μαθαίνει συνεχώς… «.
Τα φωτεινά λοιπόν σκιρτήματα της ιστορίας είναι -ας το έχει πάντοτε στο μυαλό του ο ευγενικός αναγνώστης- σκιρτήματα του ίδιου του ανθρώπου.

Υπάρχει, επομένως, μια βαθύτερη αρμονία ανάμεσα στην λειτουργία του ματιού και στον Ήλιο. Η ίδια ιδέα αντανακλάται, πολλούς αιώνες αργότερα, στους στίχους του Γκαίτε:
Εάν το μάτι δεν ήταν όπως ο Ήλιος
πώς θα μπορούσαμε να βλέπομε το φως;
Εάν η δύναμη του Θεού και η δική μας δεν ήταν ένα,
πώς θα μπορούσε το έργο Του να γοητεύει τη ματιά μας;

– Το φως λοιπόν θεωρείται από τον Αριστοτέλη ως μια κατάσταση του διάφανου μέσου, που προκαλεί η παρουσία της φωτιάς ή ενός άλλου φωτεινού σώματος. Αυτό εξηγεί γιατί το φως δε χρειάζεται χρόνο για να διαδοθεί, αφού συνιστά «κατάσταση» και όχι ουσία. Το χρώμα, τέλος, -όπως εξηγεί στο έργο του Περί αισθήσεως και αισθημάτων – είναι χαρακτηριστικό των ορατών αντικειμένων, και έχει την ικανότητα να θέτει σε κίνηση το διάφανο μέσο. Το μαύρο και το άσπρο συνιστούν τις θεμελιώδεις ιδιότητες του χρώματος’ η ανάμειξή τους σε μια επιφάνεια παράγει τα άλλα χρώματα.

– Πόσες ζωές έδειξαν τόση ενέργεια, τέτοια φαντασία, αυτήν την αίσθηση της αποστολής, αυτήν την ικανότητα να βλέπουν τα γεγονότα με καινούργιο μάτι, αυτήν την επιθυμία να αλλάξουν τις ίδιες τους τις ιδέες
Είναι τραγικό ότι, μετά την μεγάλη του δόξα, ο Κέπλερ γνώρισε χρόνια φτώχειας και απελπισίας.

– «Όταν ξεσπά η θύελλα και η πολιτεία κινδυνεύει με ναυάγιο, δεν υπάρχει τίποτα ευγενέστερο να κάνομε από το να ρίξομε την άγκυρα των μελετών μας στο ειρηνικό έδαφος της αιωνιότητας».

– Ειδικά η επιστήμη έχει ανάγκη την συνεργασία πολλών. Ο καθένας προσθέτει ένα λιθαράκι ή χρωματίζει με το δικό του τρόπο το τεράστιο οικοδόμημά της. Οι μεγάλες επιστημονικές μορφές εμφανίζονται συχνά μοναχικές’ δεν παύουν όμως να στηρίζονται σε χέρια απλωμένα και σε οικείες φωνές άλλων.

Ένα είδος ωραίου βρίσκεται πέρα από την δέσμια στις αισθήσεις ζωή, και μπορεί να γίνει αντιληπτό μόνον από τα μάτια της ψυχής. Περικλείει ιδιότητες ανώτερες, όπως είναι η αγνότητα, η μετριοφροσύνη και ο ήρεμος χαρακτήρας, και εξισώνεται με το φως θείας Διάνοιας. Εάν κάποιος επιτύχει τον εξαγνισμό του και κατακτήσει την εσωτερική του ενότητα, προσεγγίζει την αληθινή του φύση και μετατρέπεται σε γνήσιο Φως. Το Φως αυτό δεν περιορίζεται από τον χώρο ούτε αποκτά συγκεκριμένη μορφή.

– Ο Παλαμάς δέχθηκε ότι υπάρχει πράγματι μια διάκριση μεταξύ της ουσίας του Θεού και των ενεργειών ή δυνάμεών Του’ ενώ, όμως, η ουσία είναι απρόσιτη, η μέθεξη των ανθρώπων στις ενέργειές Του είναι δυνατή. «Ο Θεός», τονίζει, «ονομάζεται φως όχι κατά την ουσία αλλά κατά την ενέργεια».

– Ο θρησκειολόγος Micea Eliade αποκαλεί αυτό το φως «εσωτερικό φως», και συνοψίζει: «Το παράδοξο είναι ότι η σημασία του φωτός αποτελεί εν τέλει μια προσωπική ανακάλυψη, και ότι ο καθένας εξ άλλου ανακαλύπτει όσα ήταν πνευματικά και πολιτιστικά προετοιμασμένος να ανακαλύψει. Μένει όμως αυτο το γεγονός, το οποίο μας φαίνεται θεμελιώδες: όπως και αν κατανοεί κανεις ιδεολογικά εκ των υστέρων αυτή την εμπειρία, η συνάντηση με το Φως προκαλεί μια υπαρξιακή ρήξη για το υποκείμενο που την υφίσταται αποκαλύποντάς του -ή φανερώνοντάς του καθαρότερα από ο,τι στο παρελθόν- τον κόσμο του πνεύματος, του ιερού, της ελευθερίας».

– Έτσι, οι χημικές ιδιότητες ενός μορίου έγιναν κατανοητές μόνον όταν αναπτύχθηκε η κβαντική θεωρία’ η πραγματική φύση του χρόνου αναδείχθηκε από την θεωρία της σχετικότητας’ και στην απλή ερώτηση «γιατί λάμπουν τα άστρα» η σωστή απάντηση, οτι η λάμψη τους οφείλεται σε πυρινικές διεργασίες, δόθηκε μόλις πριν από μερικές δεκαετίες.

– ‘Οταν το λευκό φως του Ήλιου πέφτει σε ένα αντικείμενο, ανακλώντα, λίγες ή μόνο μία από τις χρωματικές του συνιστώσες, ανάλογα με τις συχνότητές τους. Είναι εκείνες που δίδουν το χαρακτηριστικό χρώμα στο αντικείμενο, οι λοιπές απορροφώνται απο την ύλη.

Το φώς δεν αποκαλύπτει απλώς τον ορατό κόσμο, σε έναν μεγάλο βαθμό είναι και ο δημιουργός του.

– Η δημοσίευση των Αρχών ολοκληρώνει το γενικότερο σχήμα του φυσικού κόσμου που ο Νεύτων είχε συλλάβει στα χρόνια, της πανούκλας. «Όλη η αποστολή της Φυσικής Φιλοσοφίας», γράφει, «μου φαίνεται πως έγκειται σε τούτο: Από τα φαινόμενα της κίνησης να συνάγομε τις δυνάμεις της φύσης και ύστερα με αυτες τις δυνάμεις να περιγράψομε άλλα φαινόμενα: την κίνηση των άστρων και των κομητών και τα κύματα της θάλασσας» .

– Εύκολα επίσης συμπεραίνεται ότι η κυματική αυτή διαταραχή διαδίδεται στον χώρο, το μέσο όμως διαδόσεως δεν την ακολουθεί. Έτσι, ένας ψαράς που ψαρεύει με το καλάμι του βλέπει το φελλό να ανεβοκατεβαίνει, καθώς έρχονται τα κύματα’ ο φελλός όμως -δηλαδή το ίδιο το νερό! δεν ακολουθεί το κύμα στη διαδρομή του.

– Στις μέρες μας πάντως και ενώ ίσως δεν το συνειδητοποιούμε, τα φαινόμενα συμβολής έχουν ευρύτατες εφαρμογές. Πρόκειται για τα «ολογράμματα», που παράγουν τρισδιάστατες εικόνες αντικειμένων. Για την δημιουργία ενός ολογράμματος χρησιμοποιείται μια δέσμη φωτός λέιζερ, που διαχωρίζεται σε δυο τμήματα: ένα τμήμα της φωτίζει το αντικείμενο που μας ενδιαφέρει και, στη συνέχεια το φως ανακλάται προς μια φωτογραφική πλάκα. Το άλλο τμήμα της δέσμης φωτίζει κατευθείαν την φωτογραφική πλάκα. Τα περίπλοκα φαινόμενα συμβολής πάνω στην πλάκα ή στο φιλμ δημιουργούν μια δομή, το ολόγραμμα. Όταν ένα ολόγραμμα φωτισθεί και πάλι με μια δέσμη λέιζερ, παρέχει την τρισδιάστατη εικόνα του αντικειμένου. Η τεχνική των ολογραμμάτων επιτρέπει την ακριβή παρακολούθηση των αλλαγών στην υφή ή στο σχήμα των υλικών από την καταπόνησή τους. Εικάζεται άλλωστε ότι σύντομα η τρισδιάστατη τηλεόραση θα είναι μια πραγματικότητα που θα βασίζεται στις αρχές της ολογραφίας.

– Πολλά «προφανή» και στερεότυπα κυριαρχούν στην σκέψη μας, και μερικές φορές ρυθμίζουν την ζωή μας. Θα ήταν χρήσιμο να διερωτηθούμε για την αξία τους και για τις βαθύτερες αιτίες που ίσως κρύβουν.

– Όπως επισημαίνει ο Leonard Shlain: «Ένα απέραντο, αόρατο ηλεκτρομαγνητικό δίκτυο έχει σιωπηλά απλωθεί πάνω απο την ανθρωπότητα. Όπου και αν κινηθούμε, όπου και αν πάμε, είμαστε βυθισμένοι σε αυτό το αραχνοΰφαντο πέπλο που δεν μπορούμε να δούμε, να γευθούμε, να μυρίσομε ή να ακούσομε. Φαίνεται σαν να ταξιδεύει ασύδοτα στα κόκκαλα, την καρδιά και το μυαλό μας. Κάθε κυβικό εκατοστό χώρου στον πλανήτη μας ζωντανεύει απο τον σπινθηροβόλο χορό διασταυρούμενων ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, που μεταφέρουν κάθε είδους εκπομπές μουσικής, γλώσσας ή επικοινωνίας που μπορεί να διανοηθεί κανείς.»

– Παρά την μεγάλη του φήμη, θα παραμείνει ταπεινός και ουσιαστικά μοναχικός. «Ίσως μια μέρα», γράφει ο ίδιος, «η μοναχικότητα φτάσει να αναγνωριστεί και να εκτιμηθεί ως δάσκαλος της προσωπικότητας.
Η οικογενειακή ζωή του Αϊνστάιν δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ ανέφελη.

– Ο Αϊνστάιν επιδίωξε την αλλαγή των παραδοσιακών αντιλήψεων για τον απόλυτο χώρο και τον απόλυτο χρόνο, αντικαθιστώντας τις με ένα μοναδικό απόλυτο: την ταχύτητα του φωτός.

– Το πρώτο αξίωμα του Αϊνστάιν έριξε στον κάλαθο των αχρήστων τον περιώνυμο αιθέρακαι το δεύτερο αξίωμα απαγόρευε, έτσι κι αλλιώς, στο φως να αλλάζει ταχύτητα, και του επέβαλλε να αδιαφορεί για την ταχύτητα της πηγής που το εξέπεμπε.

– Σύμφωνα λοιπόν με τον Αϊνστάιν, το φως αποκτά μια υπεροχή απέναντι στον χρόνο και τον χώρο. Αυτή υπήρξε η καινοτόμος ρήξη του με το παρελθόν. Είναι όμως μια ρήξη που οδηγεί στην τελείωση και όχι στην ανατροπή της κλασικής θεωρίας.

Η διαστολή του χρόνου αιφνιδιάζει τον κοινό νου. Οι συνέπειές της είναι έτσι κι αλλιώς εντυπωσιακές, αφού συνδέονται με το πέρασμα του χρόνου, που πιεστικά απασχολεί τον άνθρωπο. Η ροή του χρόνου παύει τώρα πια να είναι παντού ομοιόμορφη. Αν αυτό μεταφρασθεί, λόγου χάριν, στον χρόνο όπως αυτός βιώνεται με ένα ρολόι, το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα σε δυο ενδείξεις είναι μεγαλύτερο όταν το ρολόι κινείται από τις περιπτώσεις που μένει ακίνητο. Ο χρόνος, δηλαδή, τότε διαστέλλεται και τα κινούμενα ρολόγια βραδυπορούν! Πριν, όμως, ο αναγνώστης θα ερωτηθεί για το πως θα εξακολουθήσει να είναι -αν είναι!- ακριβής στα ραντεβού του, πρέπει να υπογραμισθεί οτι με τις ταχύτητες που ισχύουν στην καθημερινή ζωή, ακόμα και με αυτήν ενός γρήγορου αυτοκινήτου, η χρονική υστέρηση είναι απολύτως ανεπαίσθητη.

Το φως ποτέ δεν παλιώνει, ενώ τα όσα περιβάλλει και φωτίζει, αστέρια και πλανήτες, άνθρωποι και μηχανές, υφίστανται την αναπότρεπτη φθορά του χρόνου.

– Όπως συμπυκνώνει εύστοχα ο John Wheeler:»Η ύλη λέει στον χώρο πώς να καμπυλωθεί, και ο χώρος λέει στην ύλη πώς να κινηθεί.» Φαινόμενα όπως είναι η έλξη της βαρυτητας ή η έλλειψή της, αλλά και η ισοδυναμία που παρουσιάζουν τα φαινόμενα αυτά με τις επιταχυνόνενες κινήσεις, αποτελούν απλώς ψευδαισθήσεις. Τις ψευδαισθήσεις τις δημιουργεί η συνεχής προσπάθεια να ακολουθηθούν οι «ευθείες» του καμπύλου χώρου.

– …το μήλο δεν έλκεται από κάποια δύναμη που ασκεί η Γη, αλλά εγκλωβίζεται και κυλάει στο τοπικό πηγάδι του χωροχρόνου που προκαλείται από την παρουσία της.

– …το φωτόνιο είναι το μοναδικό σωματίδιο που έχει μηδενική μάζα ηρεμίας. Λόγω όμως της συνεχούς του κινήσεως, αποκτούσε μάζα και καθορισμένη ενέργεια. Σε αυτήν ακριβώς την μάζα οφειλόταν η καμπύλωση του φωτός υπό την επίδραση της βαρύτητας, που αποτέλεσε και την θριαμβευτική επιβεβαίωση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας.

– Εκεί, οι μεγάλοι πρωτοπόροι συχνά αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν αποστάσεις από τον αρχικό τους ριζοσπασπατισμό, και να προβάλουν ένα συντηρητικό πρόσωπο. Ίσως διαπιστώνουν ότι οι συνέπειες των ιδεών τους, κάποια στιγμή, ξεπερνούν τις προθέσεις τους – κυρίως όμως αυτούς τους ίδιους!

– …δυο φωτόνια, που είχαν μια κοινή αρχή, διατηρούν πάντοτε μια ανομολόγητη και μυστική σχέση. Συμπάσχουν και αλληλεπιδρούν, όσο και αν τα χωρίζει η απόσταση. Μοιάζει να τα συνδέει ένας ακατάλυτος ερωτικός δεσμός, μια επικοινωνία χωρίς όρια. Πριν απο οτιδήποτε άλλο, το βαθύ αυτό μυστικό και η σημασία του απαιτούν την σκέψη και την σιωπή μας.

– Ο σημαντικός άλλωστε Άγγλος ποιητής, αλλά και ήρωας της αριστεράς W.H. Auden, διερεύνησε την σχέση ανάμεσα στην αρχή της αβεβαιότητας και στον ρόλο της τέχνης’ και επισημαίνει: «Η σύγχρονη επιστήμη κατέστρεψε την πίστη μας στην απλοϊκή παρατήρηση, που βασίζεται στις αισθήσεις. Μας λέει οτι δεν μπορούμε να γνωρίσομε πώς είναι στην πραγματικότητα το Σύμπαν. Αυτό αναιρεί την παραδοσιακή αντίληψη της τέχνης ως μιμήσεως, αφού δεν υπάρχει εκεί έξω κάποια φύση για να την μιμηθεί κανείς σωστά ή λανθασμένα. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να εκφράσει μόνον την αλήθεια των υποκειμενικών αισθήσεων και αισθημάτων του.»

– Στην πεισματική του ωστόσο, πεποίθηση ότι ο Θεός δεν παίζει ζάρια με τον κόσμο, ο Hawking απαντά, πολλά χρόνια αργότερα: «Η μελέτη της εκπομπής σωματιδίων από τις μαύρες οπές μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Θεός όχι μόνο παίζει ζάρια, αλλά ορισμένες φορές τα ρίχνει εκεί που δεν μπορούμε να τα δούμε».

– Ο κορυφαίος μάλιστα βιολόγος Ε. Wilson οραματίζεται την ενότητα όλης της γνώσης’ και υπογραμμίζει: «Βίωσα την ιωνική γοητεία. Αυτή η έκφραση πλάσθηκε πρόσφατα, και σημαίνει την πίστη στην ενότητα των επιστημων. Μία πεποίθηση πολύ πιο βαθειά από την απλή πρόταση εργασίας ότι στον κόσμο υπάρχει τάξη που μπορεί να εξηγηθεί με βάση λίγους φυσικούς νόμους. Οι ρίζες της ανάγονται στον Θαλή τον Μιλήσιο, που έζησε στην Ιωνία τον 6ο π.Χ. αιώνα. Στην σύγχρονη φυσική, επικεντρώνεται στην ενοποίηση όλων των δυνάμεων της φύσης-ηλεκτρασθενείς, ισχυρές και βορυτικές-δηλαδή στην προσδοκώμενη στερεότητα μιας θεωρίας τόσο ισχυρής, ώστε να μετατρέψει την επιστήμη σε ενα «τέλειο» σύστημα σκέψης, που από το βάρος και μόνον των αποδείξεων και της λογικής θα είναι ανθεκτικό σε κάθε αναθεώρηση».

– «Κανένας δεν καταλαβαίνει«, παρατηρεί ο Feynman, «την αιτία που λειτουργεί έτσι η φύση. Μπορώ να περιγράψω πώς λειτουργεί η φύση, αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί η φύση συμπεριφέρεται με αυτόν τον παράξενο τρόπο».

Η φωτοσύνθεση είναι εκείνη που οδηγεί την κυκλική ροή της ύλης -άνθρακας, οξυγόνο και, έμμεσα, άλλα στοιχεία- δια μέσου της βιόσφαιρας. Ας σημειωθεί οτι οι υδατάνθρακες έχουν διεισδύσει στο καθημερινό μας λεξιλόγιο, αφου οι σημερινοί άνθρωποι βομβαρδίζονται από ανίητες, ως επι το πλείστον, διαιτητικές συμβουλές.

– Ο Άγγλος φιλόσοφος και μαθηματικός Alfred Whitehead συνοψίζει με ακραίο τρόπο τον ρόλο του εγκεφάλου: «Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα φως ή χρώμα στον εξωτερικό κόσμο. Υπάρχει απλώς κίνηση της ύλης. Όταν το φως εισέρχεται στο μάτι και πέφτει στον αμφίβληστροειδή, υπάρχει κίνηση της ύλης. Στην συνέχεια επηρεάζονται τα νεύρα και ο εγκέφαλος, αλλά και πάλι είναι απλώς κίνηση της ύλης. Έτσι τα αντικείμενα διακρίνονται απο ιδιότητες οι οποίες στην πραγματικότητα δεν τους ανήκουν και που είναι βλαστοί του εγκεφάλου και μόνον. Στην φύση λοιπόν αποδίδονται τιμές -στο τριαντάφυλλο για το άρωμά του, στο αηδόνι για το τραγούδι του, στον Ήλιο για την λάμψη του- που έπρεπε να επιφυλάσσονται σε εμάς τους ίδιους. Οι ποιητές κάνουν ένα μεγάλο λάθος. Είναι καιρός να απευθύνουν τον λυρισμό τους στους ίδιους τους εαυτούς τους».

– Είναι επίσης αλήθεια ότι τα κωνία των γυναικείων ματιών διεγείρονται ευκολότερα από εκείνα των αντρών. Οι γυναίκες λοιπόν βλέπουν πιο χρωματιστά τα άστρα στον νυχτερινό ουρανό από ό,τι οι άνδρες. Είναι, μια ακόμη υπεροχή του γυναικείου φύλου, μια ακόμη ψηφίδα στον ιδιαίτερο ψυχισμό τους.

Μια μικρή σχισμή είναι λοιπόν όλο κι όλο το παράθυρό μας προς στον κόσμο.

– Είναι γεγονός ότι τα φωτονία, που ξεκινούν από τον Ήλιο, ανακλώνται στα πράγματα του κόσμου μας, και φθάνοντας στον αμφιβληστροειδή μας κάνουν να «βλέπομε». Έχουν βέβαια κάποια μετρήσιμα χαρακτηρηστικά: το μήκος κύματος και την ένταση της φωτεινής δέσμης. ‘Οτι αυτά και μόνον όμως είναι σε θέση να μετατραπούν ή να διαπλάσουν στον εγκέφαλο τον αφάνταστο πλούτο του κόσμου που μας περιβάλλει, τα χρώματα και τις κινήσεις του, τις μορφές και τις σκιές του, μοιάζει απίστευτο όσο και αφελές. Εκτός και αν στην «φύση» του φωτός, στην σχιζοφρενική του δυϊκή υπόσταση, κρύβεται και μια άλλη αλήθεια – μια καίρια ίσως και άγνωστη προς το παρόν αλήθεια.

– Ένα λουλούδι, που προκαλεί τον θαυμασμό του ανθρώπου για τα χρώματά του, για τον σκύλο είναι απλώς ασπρόμαυρο. Για τον βάτραχο, εξ άλλου το λουλούδι δεν υπάρχει καν, εφόσον είναι ακίνητο. Το «πραγματικό» λοιπόν λουλούδι, και κατ’ επέκταση ο «πραγματικός» κόσμος, είναι μια έννοια που ανήκει περισσότερο στην περιοχή της φιλοσοφίας.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Sweet Jaw

Cooking and more by Pseudo Bong

4000 Wu Otto

Drink the fuel!

MyPersonalBlog

Un sito dove io possa esprimere le mie opinioni e i miei pensieri

blog viaungarettidue

18-3-2022 ( testi e fotografie dell'autore)

Grazia Palmisano

Parole lette Parole scritte

I wonder what this button does...

random sharings from Larry

VIXEN of VERSE

Poetry with Attitude & Gratitude

Luminous Destiny

Knowing Your Worth ~ Owning Your Life

Αρέσει σε %d bloggers: