«ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ» ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΗΜΕΙΟ

Ρίξαν στ` αρχαία πιθάρια τα κλειδιά της πόλης.
Δάγκωμα του σκορπιού στη μνήμη. Η φωνή της κουκουβάγιας
ψηλά στο βράχο απ` τις ρωγμές της νύχτας. Τότε
ένα παιδί μαρμάρωσε μ` ένα καλάθι στον αγκώνα.
Ήρθαν η αφάνα, η φτέρη, η κάπαρη να κρύψουν τα σημάδια,
ν’αλλάξουν τη μοίρα, κολλημένη στο διάτρητο τείχος,
εκεί που το νερό διφορούμενο μιλάει με την πέτρα,
εκεί που σμίγει η περηφάνια με την ταπεινοφροσύνη.

Μονοβασιά,16.Χ.76

Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή «Μονοβασιά» του Γιάννη Ρίτσου, Εκδόσεις Κέδρος

 


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Meganisi Life

Έλλη Καββαδά

!mprográfika

located somewhere between "hands" and soul

concordance

για μια α-συμπτωτική χρονικότητα

Αρέσει σε %d bloggers: