Θέλεις ναναι έγκυος χωρίς ούτε καν να ζητήσει το χέρι της; Επανέρχεσαι μέσα σου. Χωρίς να το πάρεις είδηση έχει κλείσει κι εκείνη τα μάτια. | Σάμουελ Μπέκετ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Συντροφιά» του Σάμουελ Μπέκετ

Για να είναι συντροφιά πρέπει να έχει μία κάποια διανοητική δραστηριότητα. Δεν είναι ανάγκη όμως να είναι υψηλής στάθμης.  Θα μπορούσε μάλιστα να υποστηριχθεί ότι όσο χαμηλότερης είναι τόσο καλύτερα είναι. Ως ένα ορισμένο σημείου. Όσο χαμηλότερης στάθμης είναι η διανοητική του δραστηριότητα, τόσο καλύτερη συντροφιά είναι. Ως ένα ορισμένο σημείο.

 

•  …λίγο-λίγο η σιωπή έπεσε και πλάκωσε το σκοτάδι. Αυτό θα ήταν ίσως πιο καλό για συντροφιά. Γιατί από τι οι αραιοί θόρυβοι; Από πού το μισόφωτο;

 

•  Σύννεφα λέει θα είδες. Κι έτσι, από τότες, τα θησαυρίζεις στην καρδιά σου μαζί με όλα τα’ άλλα. Γυρίζεις σπίτι καθώς πέφτει η νύχτα και πλαγιάζεις αδείπνητος. Κοίτεσαι στο μαύρο σκοτάδι και βρίσκεσαι πίσω σε εκείνο το φως.

 

•   Φαντασιώνει επίσης τον εαυτό του, κι αυτό για συντροφιά. Αυτό ως εδώ. Και το να κάνει κανείς σύγχυση και αυτό συντροφιά είναι. Ως ένα σημείο. Κάλλιο μια ελπίδα αγύρτισσα παρά τίποτα. Ως ένα σημείο. Ώς που ν’ αρχίσει η καρδιά να μαραζιάζει. Συντροφιά και αυτό ως ένα σημείο. Κάλλιο μία καρδιά μαραζιασμένη παρά τίποτα. Ώς που ν’ αρχίσει να ραΐζει. Έτσι μιλώντας για τον εαυτό του, καταλήγει προς το παρόν, Προς το παρόν ως εδώ.

 

•  Μια μύγα ας υπάρχει. Για να τη διώχνει. Μια μύγα ζωντανή που να τον παίρνει για νεκρό. Να πληροφορείται το λάθος της και να το ξανακάνει αμέσως. Πόσο θα πρόσθετε αυτό στη συντροφιά! Μία μύγα ζωντανή που να τον παίρνει για νεκρό. Αλλά όχι. Μία μύγα δεν θα την έδιωχνε.

 

•  Όταν δεν επιθυμεί τίποτ’ άλλο, στο μέτρο που μπορεί να επιθυμεί, παρά να μην αισθάνεται τίποτα. Είναι ευκταίο αυτό; Όχι. Θά ‘χε να κερδίσει τίποτα έτσι ως συντροφιά; Όχι.

 

•  Γιατί εσύ οδεύεις αν όχι με τα μάτια κλειστά, αν και το μισόν καιρό και έτσι επίσης, πάντως έχοντας τα καρφωμένα μονίμως στο στιγμιαίο έδαφος μπρος από τα πόδια σου. Αυτό θαναι όλο κι όλο ότι θαχες δει από τη φύση. Από τότε που έσκυψες στο κεφάλι σου για καλά. Το φευγαλέο έδαφος μπρος από τα πόδια σου. Κάθε και τόσο. Τα βήματά σου έπαψες πια να τα μετράς. Για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε μέρα ο αριθμός τους είναι ο ίδιος. Τη μία μέρα με την άλλη κατά μέσον όρο ο ίδιος. Αφού ο δρόμος είναι πάντα ο ίδιος. Μετράς τις μέρες και κάθε 10 μέρες πολλαπλασιάζεις. Και προσθέτεις.

 

•  Ακόμα και τώρα, στο μαύρο σκοτάδι έξω χρόνου, τα νούμερα σου είναι συμπαράσταση. Παίρνεις ως βάση έναν ορισμένο ρυθμό σφυγμού και υπολογίζεις πόσες σφύξεις την ημέρα. Τη βδομάδα. Το μήνα. Το χρόνο. Και παίρνοντας ως βάση μία ορισμένη διάρκεια ζωής, τη ζωή. Μέχρι την τελευταία σφύξή.

 

•  Θέλεις ναναι έγκυος χωρίς ούτε καν να ζητήσει το χέρι της; Επανέρχεσαι μέσα σου. Χωρίς να το πάρεις είδηση έχει κλείσει κι εκείνη τα μάτια.

 

• Φανταστής φανταστός, φανταστής όλων αυτών για συντροφιά. Στο ίδιο φανταστό μαύρο σκοτάδι με τα άλλα του φαντασιώματα.

 

•  Έξω από τον ήχο τι άλλο θα μπορούσε να βάλει το νου του σε κίνηση; Η όραση; Ο πειρασμός είναι μεγάλος να αποφανθεί κάνεις πως δεν υπάρχει οράσιμο τίποτα. Πολύ αργά όμως προς το παρόν. Αφού βλέπει, όταν ανοίγει ή κλείνει τα μάτια, πως το σκοτάδι αλλάζει. Και αφού μπορεί και βλέπει κατ’ αρχήν το αμυδρό φως που βγάζει η φωνή όπως την έχει φαντασίωσει.

 

•  Μπορεί άραγε ο δημιουργός που σούρνεται, εκεί που σέρνεται στο ίδιο δημιουργημένο μαύρο σκοτάδι με το δημιούργημά του, να δημιουργεί ενώ σούρνεται;

 

•  Δεν μπορούσε, δεν ήταν νοητό να μπορεί να δημιουργεί και συγχρόνως να σούρνεται στο ίδιο δημιουργημένο μαύρο σκοτάδι με το δημιούργημά του.

 

•  Γιατί λίγο-λίγο, εκεί που κοίτεται, ο καημός για συντροφιά ξαναγεννιέται. Όπου να ξεφύγει από του ίδιου του εαυτού του. Η ανάγκη να ακούσει ξανά αυτή τη φωνή. Έστω και αν πρόκειται απλώς να λέει και πάλι, Βρίσκεσαι ανάσκελα στο μαύρο σκοτάδι.

 

•  Μα με το πρόσωπο ανάστροφο μία και καλή, θα παιδεύεσαι άδικα με το μύθο σου. Ως που επιτέλους ν’ ακούσεις ότι, όπως βγαίνει, οι λέξεις όπου να ναι τελειώνουν με την κάθε κούφια λέξη όλο και λιγάκι πιο κοντά στην τελευταία. Και μαζί τους και ο μύθος. Ο μύθος κάποιου άλλου μαζί σου στο μαύρο σκοτάδι. Ο μύθος του εαυτού σου μυθευόμενου κάποιον μαζί σου στο μαύρο σκοτάδι. Και ότι όπως βγαίνει πιο καλά εν τέλει χαμένος κόπος και σιωπή. Κι εσύ όπως ήσουν ανέκαθεν.

Μόνος.

by SearchingΤheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

picturingpositive

Making the most of every new day!

Welkom op Karels WP

wil van mijn bezoekers een glimlach ontfutselen

The English Professor at Large

Posts about old Hollywood, current concerns

Simplify...

And Add Lightness

VenzVox

Quick reads for busy people.

articles lobby

intention is to deliver quality content

CANA

100% Love & Belief

Paradises on Earth

"Travel brings power and love back into your life"

Guide pratiche per meditare

Meditazione, semplice e per tutti

Αρέσει σε %d bloggers: