«… τίποτα πάγιο δεν υπάρχει στον κόσμο, σ’ όλο το λεξικό δεν υπάρχει μια λέξη που να την βάλεις προσκεφάλι, τα πάντα είναι ένα συνεχές πηγαινέλα απ’ τα πράγματα στα ονόματα στα πράγματα…»~Οκτάβιο Πάθ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ο γραμματικός πίθηκος» του Οκτάβιο Πάθ

– Τα ζώα το βάζουν στα πόδια ή επιτίθενται, τα δέντρα εμμένουν καθηλωμένα στον τόπο. Υπομονή: φυτικός ηρωισμός. Να μην είσαι λιοντάρι μήτε φίδι: να σαι δρυς ή πιρού.(δέντρο της Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής)

– Ναι, το ξέρω’ η φύση – ή αυτό που λέμε φύση: ένα σύνολο από αντικείμενα και διαδικασίες, που μας περιβάλλει και που, εναλλάξ, μας γεννά και μας καταβροχθίζει – δεν είναι ο συνένοχος κι ούτε ο έμπιστός μας. Επομένως, δεν είναι θεμιτό να προβάλλουμε τα συναισθήματά μας πάνω στα πράγματα και ούτε ν’ αποδίδουμε σ’ αυτά αισθήσεις και πάθη. Εξίσου αθέμιτο να ‘ναι άραγε και να αναζητάς, ανάμεσα στα αντικείμενα έναν οδηγό, μια διδαχή για τη ζωή; Να μάθεις την τέχνη της αμεταβλησίας μέσα στην ταραχή του στροβίλου, να μάθεις να μένεις ήρεμος και να ‘σαι διαφανής σαν το ακίνητο αυτό φως ανάμεσα στις φρενιτικές φυλλωσιές- αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα πρόγραμμα ζωής.

Η ευστάθεια είναι πάντα στιγμιαία. Είναι μια ισορροπία, με σαθρή και τέλεια διάρκεια, που βαστά όσο βαστά μια στιγμή: αρκεί μια δόνηση φωτός, ένα σύννεφο που εμφανίζεται στον ουρανό ή η πλέον μηδαμινή μεταβολή θερμοκρασίας, για να πάψει να ισχύει η συνθήκη ηρεμίας και να εξαπολυθούν αλλεπάλληλες, οι μεταμορφώσεις. Κάθε μεταμόρφωση, με τη σειρά της, είναι άλλη μια στιγμιαία ευστάθεια, την οποία διαδέχεται μια νέα αλλοίωση και μια ακόμη ασυνήθιστη ισορροπία.

τα ονόματα, το ξέρουμε ήδη, είναι κούφια, αλλά εκείνο που δεν ξέραμε ή, αν το ξέραμε, το ‘χαμε λησμονήσει, είναι ότι οι αισθήσεις είναι αντιλήψεις αισθήσεων που σβήνουν, αισθήσεις που σβήνουν όντας αντιλήψεις γιατί, αν δεν ήσαν αντιλήψεις πώς θα ξέραμε ότι είναι αισθήσεις·
οι αισθήσεις που δεν είναι αντιλήψεις και δεν είναι αισθήσεις, οι αντιλήψεις που δεν είναι ονόματα, τί είναι;
αν δεν το ‘ξερες, μάθε το τώρα: τα πάντα είναι κούφια και μόλις λέω τα-πάντα-είναι-κούφια, νιώθω πως πέφτω στην παγίδα: αν τα πάντα είναι κούφια, εξίσου κούφιο είναι και το τα-πάντα-είναι-κούφια·
όχι, είναι γεμάτα και κατάμεστα, το τα-πάντα-είναι-κούφια ξεχειλίζει από τον εαυτό του, εκείνο που αγγίζουμε και βλέπουμε κι ακούμε και γευόμαστε κι οσφραινόμαστε και σκεφτόμαστε, οι πραγματικότητες που επινοούμε και οι πραγματικότητες που μας αγγίζουν, μας κοιτάζουν, μας ακούν και μας επινοούν, όλα όσα πλέκουμε και ξεμπλέκουμε και μας πλέκουν και ξεμπλέκουν, ακαριαίες εμφανίσεις κι εξαφανίσεις, η καθεμιά τους ευδιάκριτη και μοναδική, είναι πάντα η ίδια πλέρια πραγματικότητα, πάντα ο ίδιος ιστός που πλέκεται καθώς ξεμπλέκεται: ακόμη και το κενό και η ίδια η στέρηση είναι πληρότητα (ίσως να ‘ναι η άκρη, η κορυφή και η γαλήνη της πληρότητας), όλα ξεχειλίζουν, όλα είναι πραγματικά, όλες αυτές οι επινοητές πραγματικότητες κι όλες αυτές οι τόσο πραγματικές επινοήσεις, οι πάντες των πάντων, όλα είναι κατάμεστα απ’ τον εαυτό τους, γεμάτα από τη δική τους πραγματικότητα‘ και μόλις το λέω αδειάζουν: τα πράγματα αδειάζουν και τα ονόματα γεμίζουν, δεν είναι πια κούφια, τα ονόματα είναι πληθώρες, είναι δωρητές, είναι πλέρια από αίμα, γάλα. σπέρμα, χυμούς, ξεχειλίζουν από λεπτά και ώρες κι αιώνες, είναι γκαστρωμένα από νοήματα και σημασίες και σήματα, είναι τα σινιάλα κατανόησης που ο χρόνος γνέθει στον εαυτό του, τα ονόματα ρουφάνε το μεδούλι των πραγμάτων, τα πράγματα πεθαίνουν στη σελίδα αυτήν, πλην όμως τα ονόματα προοδεύουν και πολλαπλασιάζονται, τα πράγματα πεθαίνουν για να ζήσουν τα ονόματα: πάνω στα χείλια μου το δέντρο χάνεται ενώ το λέω, κι εξαφανιζόμενο εμφανίζεται: κοίτα το, ένας στράβιλος από φύλλα και κλαριά και κορμό μες στη μέση της αντάρας, χείμαρρος πράσινου, μπρούτζινη ηχηρή πυκνόφυλλη πραγματικότητα εδώ πάνω στη σελίδα:

– πηγαινοερχόμαστε: η πέραν των ονομάτων πραγματικότητα δεν είναι κατοικήσιμη και η πραγματικότητα τον ονομάτων είναι μια αιώνια κατάρρευση, τίποτα πάγιο δεν υπάρχει στον κόσμο, σ’ όλο το λεξικό δεν υπάρχει μια λέξη που να την βάλεις προσκεφάλι, τα πάντα είναι ένα συνεχές πηγαινέλα απ’ τα πράγματα στα ονόματα στα πράγματα, όχι λέω πως πηγαινοέρχομαι αδιάκοπα κι όμως δεν μετακινήθηκα διόλου, όπως δεν έχει μετακινηθεί το δέντρο αφότου άρχισα να γράφω,

– η Λάμπουσα είναι αυτή η σελίδα, είναι εκείνο που διαχωρίζει (απελευθερώνει) και πλέκει (συμφιλιώνει) αναμεταξύ τους τις διάφορες συντεταγμένες της,
εκείνο (εκείνη) που είναι εκεί, στο τέλος των όσων λέω, στο τέλος της σελίδας αυτής και που εμφανίζεται εδώ, την ώρα που σβήνει, την ώρα που εκφωνείται τούτη η φράση, η πράξη που εγγράφεται στη σελίδα αυτήν και τα κορμιά (οι φράσεις) που, με το να πλέκονται αναμεταξύ τους, διαμορφώνουν τούτη τη φράση, τούτο το κορμί.
το χωρίο της λειτουργίας και το σβήσιμο όλων των ιερουργιών μέσα από τη διπλή βεβήλωση (τη δική σου και τη δική μου), συμφιλίωση/απελευθέρωση, της γραφής και της ανάγνωσης.

by SearchingΤheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Rosliw Tor Raekül

follow me on Twitter @rtraekul

Anónimo Temporal

Blog personal. Diarios. Si toda narrativa es ficción, esta es entonces la ficción de mis días, la ficción de mi vida.

Hmmm...

Just Wondering...

Adskin's Photo Blog(アドスキンの写真満載なブログ)

Adskinのセカンドな日常を、写真満載で勝手気ままに綴っていきます♪

Surindergupta.wordpress.com

From the heart to the heart

FILM PLANET

Ο πλανήτης του σινεμά σας καλωσορίζει. Διαβάστε κριτικές για τις ταινίες που κυκλοφορούν, μαζί με απολαυστικά κινηματογραφικά αφιερώματα.

Helinika

Learn Greek Online

Αρέσει σε %d bloggers: