«Τον τόπο σου…» αποκρίθηκε, «είτε τον αφήνεις πίσω σου και θρηνολογείς, είτε τον κουβαλάς μέσα σου και πασχίζεις να τον υψώνεις με τα έργα σου, είτε, εάν δύνασαι, επιστρέφεις σ’ αυτόν»~Γιάννης Καλπούζος

photo by DesPin

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «σέρρα» του Γιάννη Καλπούζου

– Όπως φαντάζει αλαργινό ό,τι απευχόμαστε κι όποιο κακό δε χτυπά απευθείας τη δική μας πόρτα.

– Κατάφερνε η γαλήνη του τοπίου να μεταφέρεται στην ψυχή της κι ας την υπονόμευαν τα πρόσφατα γεγονότα.

– Ωστόσο η ζωή φροντίζει να κλείνει γρήγορα τις πληγές, ιδιαίτερα αν δεν απειλείται και δε βάλλεται ευθέως ό,τι θεωρεί κανείς δικό του.

– Αυτόν που στέκεται αντίκρυ σου δεν τον μαθαίνεις τρώγοντας ένα κομμάτι απ’ το ψωμί που ζύμωσε κι έψησε στα χρόνια της ζωής του. Πρέπει να γευτείς μπουκιά την μπουκιά το ψωμί του ολάκερο, βήμα το βήμα ή, καλύτερα, κύμα το κύμα το διάβα της ζήσης του κι ό,τι σφιχταγκαλιάζεται μαζί του. Έτσι θωρείς καθάρια στην ψυχή του.

– Ο φόβος γεννιόταν μέσα μου όταν είχα να φροντίσω άλλους. Τώρα δε με βαραίνει κανενός η ανάγκη κι έλειψαν τέτοιοι φόβοι. Ο χάρος, όθε και να ‘μαι, θα με βρει είτε τον φοβάμαι είτε όχι. Αλλά ξέρεις τί έλεγε ένας φίλος μου; Δεν είναι ντροπή να φοβάσαι. Ντροπή είναι να σε κάμνει περίγελο ο φόβος κι εξαιτίας του να χάνεις το σέβας που σου αξίζει.

– Στα μάτια των περισσότερων γυναικών εκείνης της εποχής λίμναζε η μελαγχολία. Αντιφέγγιζαν την ερημιά και μαζί την αδυναμία τους ν’ απλώσουν το χέρι μοναχές τους και ν’ αγγίξουν τη ζωή. Πάντα μεσολαβούσε κάποιος άντρας που καθόριζε και καθοδηγούσε. Άραγε μόνο τότε;

Το νερό στο ποτάμι κυλά δίχως να σε ρωτά. Έτσι κι η ζωή. Ωστόσο ημπορείς να κάμεις βάρκα, γέφυρα, φράγμα. Κι άμα τίποτε από τούτα δεν αξιωθείς, πάσχισε να βλέπεις τη ζωή σου πώς ταξιδεύει στον κόσμο κι ας σε σέρνει το ρεύμα. Δεν είναι καθόλου ασήμαντο να καταφέρνεις να στοχάζεσαι πάνω στην ίδια την ύπαρξή σου.

– Διαφέρει η μια μαστοριά από την άλλη, όμως κάπου σμίγουν. Όλες οι τέχνες σμίγουν. Γιατί ξεκινούν απ’ την ίδια βρύση, την ψυχή.

– «Εφόσον η καλή πράξη οδηγεί κοντά στον Θεό, εγώ πρέπει να σ’ ευχαριστήσω. Γιατί μου έδωκες την ευκαιρία να την κάμω» .

Άμα εισχωρεί σε ό,τι ονοματίζει κανείς έρωτα το δίστρατο ή το ζύγισμα της μιας και της άλλης απόφασης, αναμφίβολα λείπει το πάθος. Σαν να γράφεις ποίημα δίχως ή με ολίγη ποίηση. Ή μήπως δεν ευσταθεί τούτο;

– «Άμα αποθάνει ο γιος σου, είσαι και συ αποθαμένος κι ας δείχνεις ότι ανασαίνεις. Τον καρτερώ να ‘ρθει».

Στο αντάρτικο δε χωράνε δάκρυα. Σε θαμπώνουν και δε θωρείς καθάρια. Άμα τελειώσει ποτέ ετούτο το κακό, θα πονέσουμε και θα κλάψουμε για τους αποθαμένους μας.

«Φανάρι είναι κι η ζωή κυρ καθηγητά. Τ’ ανάβεις καίει μέχρι το μεσονύχτι, σώνεται το πετρέλαιο, σβήνει. Για όσο φέγγει πρέπει ο άνθρωπος να χορεύει τριγύρω σαν την πεταλούδα. Να χαίρεται, γιατί σε λίγο τον καρτερά το σκοτάδι

– Πρόκειται για λόγια του Ηράκλειτου. ‘Οτι το ένα διαφοροποιείται και αντιμάχεται με τον εαυτό του και πάλι φιλιώνεται σε νέα σύνθεση.

Η λογική πάντα κατακτάται απ’ το συναίσθημα. Όμως, ενεργώντας χθόνια και παραπλανητικά, αποφασίζει, ενίοτε ή πολλάκις, κόντρα σ’ αυτό κι ας παραμένει υπό κατοχή.

– Φεγγοβολούσε και το πρόσωπο της Ταλίν. Άστρο που δεν τόλμησε να το αγγίξει κι ας κατέβηκε στη γη, δίπλα του, έτοιμο να του παραδοθεί. Όμως πια εχάθη για κείνον το φως της•••

Να ‘ταν κλωνάρι κι η ψυχή! Ν’ αποτινάξει το βάρος όταν υπερφορτώνεται!

– «Όχι, να μην γκρεμιστεί, ούτε να καεί το σπίτι αυτής της γυναίκας. Μόνο των αλλωνών», ανασκεύασε την κατάρα της. Κι έτσι θα συνέβαινε πολλά χρόνια αργότερα κι ας μην το μάθαινε ποτέ.

Μοιάζει η ζωή εκείνου που αποφασίζει να τη γράψει στο χαρτί με νερό στο καλάθι. Ολοένα του ξεφεύγει και γι’ αυτό μάχεται να τη στεριώσει με γράμματα, με λέξεις, με προτάσεις.

– Νιώθω ότι η ζωή αξίζει μονάχα δίπλα. σου. Δε φεύγω για να σε ξεχάσω αλλά για να μπορώ να σε σκέφτομαι μένοντας ζωντανή κι ελεύθερη.

Κάθε άνθρωπος, είτε το κατέχει είτε όχι, κουβαλά απάνω του ιστορία χιλιετιών. Γνωρίζοντάς την, ανακαλύπτει συγχρόνως και τον εαυτό του.

– Τον έθλιβε που υποπτευόταν κάθε φίλο και γνωστό. Η καχυποψία αλλοίωνε τα πιστεύω και τη φιλοσοφία του.

– «Από σένα, αφεντικό, εξαρτάται αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει. Είναι κρίμα να χαθεί ύστερα απ’ όσα τράβηξε. Κλάψε, πόνα, μα στάσου όρθιος!»

Οι δικές του ενοχές αντιφέγγιζαν στο βλέμμα της και θεωρούσε ότι τον δίκαζε και τον καταδίκαζε.

– «Ο τόπος μας και η ιστορία μας απέδειξαν ότι αξίζουν άξιους απογόνους κι όχι μοιρολάτρες»…

– Όμως δεν εκτίμησα σωστά. Πίστευα ότι θα σε πληγώσω και σύντομα θα ξεπροβάλλουμε μαζί στο φως. Απεναντίας βυθίστηκα ακόμη περισσότερο στα σκοτάδια μου. Όπως και να ‘χει, ο πόνος σε κάνει πιο σοφό. Αρκεί ν’ αξιωθείς να τον αποτινάξεις.

– «Αν το καλοσκεφτείς, δεν υπάρχει μεγαλύτερη επαναστατική πράξη απ’ την ανθρωπιά»…

– Ίσως το πιο εύηχο να επικρατεί στην αντίληψη των παιδιών καθάριο και ξεκομμένο από τις σκιές που φορτώνει στις γλώσσες η περπατησιά της ιστορίας. Ωστόσο δεν έλαβα υπόψη μου το μήνυμα του Θεού. Γιατί αν πρόκειται να σου μιλήσει ο Θεός, θα το κάμει μέσα απ’ το στόμα των παιδιών. Εμείς οι μεγαλύτεροι δεν αξίζουμε της μακροθυμίας του. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο τον προδώσαμε. Ακόμη και βγαίνοντας το πρωί από το σπίτι δίχως να αναλογιστούμε το θαύμα της φύσης.

– Οφείλει να σκύψει κανείς απάνω στην πηγή του πόνου καθενός κι ύστερα να εξάγει συμπεράσματα. Κι ας καταλήξει σε ακριβώς όμοια με όσα φρονούσε πρίν από την αναζήτηση. Το σημαντικό είναι η διαδρομή, που ίσως κάμει τον ερευνητή πιο σοφό και τον γιομίσει κατανόηση. Ακόμη κι αν συνεχίσει να στέκεται επικριτικός απέναντι στον ελεγχόμενο.

-Η υποταγμένη γυναίκα βυθίζεται στη θλίψη και στον μαρασμό για την ανικανοποίητη επιθυμία της.

– Κι όλα κρύβονται μέσα σε μια λέξη: αφιέρωση. Εγώ δεν είμαι αφιερωμένη σ’ εσένα, αλλά στον έρωτα για σένα. Αντιλαμβάνεσαι τη λεπτότατη και ουσιαστική διαφορά; Όποτε το θελήσει ο χρόνος και η ζωή, το πρόσωπο και ο έρωτας για το πρόσωπο θα ενωθούν, θα γίνουν ένα. Μα μέχρι, και εάν συμβεί δε βασανίζομαι. Όπως και πριν εμφανιστείς στο Σουχούμ. Ίσως και να μη σε ξανάβλεπα ποτέ. Τίποτε δε θ’ άλλαζε. Ο ερχομός σου δοκιμάζει μονάχα την πίστη μου. Την πίστη μου στον έρωτα για σένα».

Όμορφη! Αλήθεια οδηγεί στην ευτυχία ή στη δυστυχία η ομορφιά; Είναι ευτυχία να λιμπίζεται κι ο πιο παραλυμένος γέρος να σε κάμει δική του; Όλοι να σε βλέπουν σαν κορμί που το ποθούν στο κρεβάτι τους; Και γρικώντας την ανάγκη σου να γίνονται πιότερο επιθετικοί, χυδαίοι και προσβλητικοί; Κι είναι ευτυχία να ψάχνεις για δουλειά και να σου παρέχεται μόνο αν προσφέρεις το κορμί σου στο αφεντικό; Ειδεμή δεν έχει δουλειά! Άρα όμορφη γυναίκα θα πει άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια; Μονάχα κορμί, χωρίς ψυχή;

– «Η ελευθερία είναι ιδέα και θεωρία. Η ελευθερία δε μεσουρανεί από μόνη της. Έχει ανάγκη εσένα κι εμένα. Προσδοκά στο σπέρμα σου για να γονιμοποιηθεί. Η θεωρία απέχει από την πράξη. Η ελευθερία δεν εφαρμόζεται εύκολα στην πράξη. Επιχείρησα να ζήσω στο όνειρο, στην ιδέα. Μα είμαι πλάσμα ανθρώπινο. Εσύ είσαι το άλλο μου μισό κι εγώ το δικό σου. Θέλω να ζήσω μ’ εσένα και μέσα από σένα. Χωρίς εσένα δεν είμαι τίποτε!»

– Κοίτα να μη σε βαραίνει ο ίσκιος σου και να μη βαραίνει άλλους.

– «Δε μετανιώνω, δεν κλαίω, δεν απαιτώ, όλα θα χαθούν σαν την αραιή ομίχλη ανάμεσα στις μηλιές. Στο χρυσάφι της φθοράς βυθίζομαι,» απήγγειλε χαμηλόφωνα ο Γαληνός τους στίχους του ποιητή Γιεσένιν.

– Όταν λες κοιτάζω μπροστά, πρόσεξε μήπως θωρείς σε καθρέφτη.

– Ασφαλώς θα ‘χε φτιάξει τη ζωή της. Εμ δε δένονται τα όνειρα σαν τον κουβά του πηγαδιού, να τα ανασύρεις όποτε σου κάνει κέφι!

– Γιατί δε θωρούν τα μάτια μονάχα τους, αλλά μέσα από τα τζάμια που βάνουν ομπρός τους όσα μας τυραννούν ή όσα μας ωθούν να ξεπεταχτούμε προς το φως.

– «Και κτίζουν και γκρεμίζουν, μην τα υποτιμάς. Τα χρήματα είναι σαν τη σόμπα. Μακριά της παγώνεις κι άμα την αγγίξεις καίγεσαι».

– Αναμφίβολα οι τρίτοι τους λογάριαζαν κομμάτι του καθημερινού κοινότοπου κύκλου, αφού ο καθένας κρίνει καταπώς θωρεί τον κόσμο.

– «Γίνεται για το ίδιο θέμα να υπάρχουν δυο αλήθειες;» «Τις περισσότερες φορές έτσι συμβαίνει. Επειδή ο καθένας βλέπει απ’ τη δική του σκοπιά τη ζωή και καταπώς οδηγεί ο πόνος τον λογισμό του. Όμως προτού ακούσεις και την αλήθεια του άλλου, ό,τι ξεύρεις να το μετράς μισό. Είναι πιθανόν και η μια αλήθεια να συμπληρώνει την άλλη».

– Όμως το μίσος σε οδηγεί να ξύνεις την πληγή σου, να τη ματώνεις διαρκώς και να μην την αφήνεις να επουλωθεί. Να πληγώνεις και τα τωρινά σου βήματα. Να φαρμακώνεσαι και να θρηνολογείς για κάτι που δε θ’ αλλάξει ποτέ. Κοντολογίς, εκδικείσαι τον εαυτό σου και δηλητηριάζεις το μέλλον σου.

– «Ωφελεί σε κάτι να οδύρομαι; Όταν δε δύνασαι ν’ ανατρέψεις μια κατάσταση, είναι πιο φρόνιμο να μην την επιβαρύνεις με συναισθηματικό άλγος. Περιορίζει τις αντοχές σου».

– «Η αλήθεια απευθύνεται στους άλλους και στον εαυτό μας. Μέσα μας ουδείς μπορεί να την παραλλάξει. Όσων αξίζει να μετράς τη γνώμη τους είναι σε θέση και να κατανοήσουν».

– Δάσκαλοι, κάθε λογής, η αξιοσύνη σας θα μετρηθεί απ’ τους μαθητές σας ύστερα από είκοσι, τριάντα ή και σαράντα χρόνια.

– Απορώ πως οι άνθρωποι σφυρηλατήσανε τέτοιες αλυσίδες οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Τιμή, καθήκον, αξιοπρέπεια, κτλ.. θρησκεία, νόμοι, προλήψεις, όλα και τίποτες άλλο. Ω! πόσο ζηλεύω τους τσιγγάνους. Είναι οι μόνοι άνθρωποι, οι αληθινοί άνθρωποι.

– «Τον τόπο σου…» αποκρίθηκε, «είτε τον αφήνεις πίσω σου και θρηνολογείς, είτε τον κουβαλάς μέσα σου και πασχίζεις να τον υψώνεις με τα έργα σου, είτε, εάν δύνασαι, επιστρέφεις σ’ αυτόν».

Πρόκειται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πρέπει να καταγραφούν ως ιστορική αλήθεια. Εάν τ’ αναμοχλεύεις τούτα σκοπεύοντας να υψώσεις το μίσος, καλύτερα να μην ακουστεί η φωνή σου. Να της βάλεις φίμωτρο. Απεναντίας δεν πρέπει να σιωπάς εάν πασχίζεις να φανούν τα κακά για να μην ξαναγίνουν. Όμως και πάλι να μην κραυγάζεις. Η κραυγή είναι το αδέρφι του μίσους.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Cricket Vikas

Let's Discuss Cricket

音楽好き仲間

みんなの思い出の音楽

Get Out And Travel

Travel Memoirs by Joshua Daily

Free Fonts

Fonts Download

TheKop Curva CrossOver

All Things Milan and Liverpool

Patrick Photos

passionné de photos et de montages photos d après tutos vidéos

DiosRaw

LOVE IS THE ANSWER

Tourism Guide Australia

Visit Australia - Travel Guide to find tourism destination, get inspiration, discover blog features and get great travel advice for your perfect Australia holiday.

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: