«Ειρήνη είναι το όνομα μιας πόλης που βλέπεις από μακριά, αν την πλησιάσεις, αλλάζει.»~ Ιταλο Καλβίνο

photo by DesPin

Αξιοσημείωτα του βιβλίου «Οι αόρατες πόλεις» του Ιταλο Καλβίνο

– …η Αναστασία, πόλη πλανεύτρα: αν δουλεύεις καθημερινά για ένα οκτάωρο ως κόπτης αχάτη όνυχα χρυσοπράσιου, ο μόχθος σου, που δίνει μορφή στην επιθυμία, παίρνει από την επιθυμία τη μορφή της, κι εσύ νομίζεις ότι έχεις κατακτήσει την Αναστασία ενώ· δεν είσαι παρά ο σκλάβος της.

– Ματαίως όμως βάλθηκα να ταξιδεύω για να επισκεφτώ την πόλη: αναγκασμένη να παραμένει αναλλοίωτη και ίδια με τον εαυτό της για να τη θυμούνται καλύτερα, η Ζόρα μαράζωσε διαλύθηκε και εξαφανίστηκε. Η Γη την ξέχασε.

– «Ταξιδεύεις για να ξαναζήσεις το παρελθόν σου;» ήταν στο σημείο εκείνο η ερώτηση του Χαν, ερώτηση που θα μπορούσε να διατυπωθεί και ως εξής: «Ταξιδεύεις για να ξαναβρείς το μέλλον σου;»
Και η απάντηση του Μάρκο: «Το αλλού είναι ένας αντίστροφος καθρέφτης. Ο ταξιδιώτης αναγνωρίζει το λίγο που είναι δικό του, ανακαλύπτοντας το πολύ που ποτέ δεν είχε και που ποτέ δεν θα έχει».

Ένα απραγματοποίητο μέλλον είναι μονάχα ένα κλαδί του παρελθόντος: ένα ξερό κλαδί.

– «Οι εικόνες της μνήμης, μόλις σταθεροποιηθούν με λέξεις, σβήνονται», είπε ο Πόλο. «Ίσως να φοβάμαι ότι θα χάσω μονομιάς όλη τη Βενετία αν μιλήσω γι’ αυτήν. Ή ίσως, μιλώντας για άλλες πόλεις να την έχω ήδη σιγά σιγά χάσει».

– Σκέφτηκα: «Στη ζωή φτάνεις σε μια στιγμή στην οποία ανάμεσα στους ανθρώπους που έχεις γνωρίσει, οι νεκροί είναι περισσότεροι από τους ζωντανούς. Και το μυαλό αρνείται να δεχτεί άλλες φυσιογνωμίες, άλλες εκφράσεις: σε όλα τα νέα πρόσωπα που συναντά, αποτυπώνει τα παλιά εκμαγεία, για το καθένα βρίσκει τη μάσκα που του ταιριάζει καλύτερα».

– Το βέβαιο είναι ότι οι σκουπιδιάρηδες γίνονται αποδεκτοί σαν άγγελοι και η υποχρέωσή τους να μαζεύουν τα χθεσινά απομεινάρια έχει τον σιωπηρό σεβασμό όλων, σαν να πρόκειται για μια τελετουργία που εμπνέει ευλάβεια, η ίσως μονάχα επειδή, αφού κάποιος πετάξει ό,τι είναι να πετάξει, δεν θέλει πλέον να έχει την έγνοια τους.

Ειρήνη είναι το όνομα μιας πόλης που βλέπεις από μακριά, αν την πλησιάσεις, αλλάζει.

– …η Λαυδομία των νεκρών κι εκείνη των αγέννητων θα μοιάζουν με δυο φιάλες μιας κλεψύδρας που δεν αναποδογυρίζεται, επομένως το κάθε πέρασμα ανάμεσα στη γέννηση και στο θάνατο θα είναι ένας κόκκος άμμου που διασχίζει το στένεμα και θα υπάρξει ένας τελευταίος κάτοικος της Λαυδομίας που θα γεννηθεί, ένας τελευταίος κόκκος που θα πέσει και που τώρα είναι εδώ και περιμένει στην κορυφή του σωρού.

– Όσον αφορά το χαρακτήρα των κατοίκων της Ανδρίας αξίζει να θυμόμαστε δυο αρετές: την αυτοπεποίθηση και τη σύνεση. Πεισμένοι ότι ο κάθε νεωτερισμός στην πόλη επηρεάζει το σχέδιο του ουρανού, πριν από κάθε απόφαση συνυπολογίζουν τους κινδύνους και τα πλεονεκτήματα γι’ αυτούς αλλά και για το σύνολο της πόλης και των κόσμων.

– «Η κόλαση των ζωντανών δεν είναι κάτι που αφορά το μέλλον, αν υπάρχει μια κόλαση, είναι αυτή που υπάρχει ήδη εδώ, η κόλαση που κατοικούμε καθημερινά, που διαμορφώνουμε με τη συμβίωσή μας. Δυο τρόποι υπάρχουν για να μην υποφέρουμε. Ο πρώτος είναι για πολλούς εύκολος: να αποδεχθούν την κόλαση και να γίνουν τμήμα της μέχρι να καταλήξουν να μην την βλέπουν πια. Ο δεύτερος είναι επικίνδυνος και απαιτεί συνεχή προσοχή και διάθεση για μάθηση: να προσπαθήσουμε και να μάθουμε να αναγνωρίζουμε ποιος και τι, μέσα στην κόλαση, δεν είναι κόλαση, και να του δώσουμε διάρκεια, να του δώσουμε χώρο».

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

ESRUNRIA

Be the kind of person you would like to meet!

Monkey's Tale

An Adventure Travel Blog

Hinter den Türen der Stadt

Geschichten mitten aus dem Leben; über Momente die uns prägen, Freude, Schmerz, Hoffnung und Schicksal dem wir täglich begegnen. Ein kleiner Blick ins Innere, ein Blick hinter die Tür.

John's Space .....

"Two roads diverged in a wood, and I— I took the one less traveled by, And that has made all the difference." The Road Not Taken, by Robert Frost

Vova Zinger's Photoblog

The world around through my camera's lens

THE PARMIGIANA WHISPERER

- cream doesn't belong to carbonara -

Travels with Ali

My site is all about my travels around the world and in Australia, plus daily life photos!

Eternal Now

Φως και διαστάσεις : μια βαθύτερη οπτική

Αρέσει σε %d bloggers: