«…ευτυχία είναι να μπορείς να είσαι κοντά στον άνθρωπο που αγαπάς, τίποτε άλλο. (Δεν χρειάζεται να τον κατακτήσεις αμέσως.)»~Ορχάν Παμούκ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Το Μουσείο της Αθωότητας» του Ορχάν Παμούκ

– Ίσως η υπέροχη εκείνη χρυσή σστιγμή, που τόσο βαθιά και ήρεμα τύλιξε όλο μου το σώμα, να κράτησε μερικά δευτερόλεπτα, όμως εμένα μου φάνηκαν ώρες, χρόνια. 26 Μαΐου 1975, Δευτέρα, κάποια στιγμή γυρω στις τρεις παρά τέταρτο, κι όπως εμείς λυτρωθήκαμε από τις ενοχές, την αμαρτία, τις τύψεις, έτσι κι ο κόσμος έμοιαζε σαν να έχει λυτρωθεί από τους νόμους της βαρύτητας και του χρόνου.

– Κοίταξε έξω μ’ ενδιαφέρον όπως μόνο τα παιδιά μπορούν να κοιτάζουν όταν βρίσκονται για πρώτη φορά σ’ ένα χώρο, σ’ ένα σπίτι, και οι νέοι άνθρωποι που μπορούν να ενδιαφέρονται για όλα και να είναι ανοιχτοί σε όλα επειδή δεν έχουν φάει ακόμη χαστούκια από τη ζωή.

– Από είκοσι χρονών είχα την αίσθηση ότι φορούσα μια αόρατη πανοπλία που με προστάτευε από κάθε είδους δυστυχία και προβλήματα. Κάτι από αυτή την αίσθηση μ’ άφηνε να καταλάβω ότι αν ασχολιόμουν με τις δυστυχίες των άλλων, η πανοπλία μου μπορεί να τρυπούσε και τότε θα γινόμουν κι εγώ δυστυχισμένος.

– Όπως βλέπεις, σήμερα δεν υποφέρω μόνο επειδή την έχασα, αλλά κι επειδή δεν της φέρθηκα τόσο καλά, όσο της άξιζε. Αγόρι μου, σε μια γυναίκα πρέπει να φέρεσαι καλά όταν πρέπει, πριν να είναι αργά.

– Καταλάβαινα πια ότι αν δεν έκανα ένα σχέδιο, αν δεν είχα ένα πρόγραμμα, δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να ζω όπως παλιά.

– Ποιος ξέρει πόσοι από αυτούς τους κομψούς καλεσμένους έχουν τις παράξενες αδυναμίες τους, τα ψυχικά τραύματά τους, μόλις πιούμε όμως ένα-δυο ποτηράκια παρέα με φίλους, μέσα σε κόσμο, φαίνεται πόσο ασήμαντα και περαστικά είναι τα προβλήματα που μας απασχολούν.

Ένας άνθρωπος μόνο υπήρχε στον κόσμο με τον οποίο έπρεπε να είμαι μαζί, να τον κρατάω στην αγκαλιά μου, το μοναδικό κέντρο της ζωής μου ήταν κάπου αλλού και το γεγονός ότι ξεγελούσα τον εαυτό μου με ασήμαντες ασχολίες ήταν έλλειψη σεβασμού προς τον εαυτό μου αλλά και προς εκείνον.

Οι περισσότεροι απο τους στέρεους γάμους, που κρατάνε σταθερά τα θεμέλια της κοινωνίας μας, γίνονται για να ξεχνάμε δυστυχισμένες και φουρτουνιασμένες σχέσεις.

– Στηβ Ευρώπη, οι πλούσιοι από ευγένεια συμπεριφέρονται σαν να μην είναι πλούσιοι… Αυτό είναι πολιτισμός. Η γνώμη μου είναι ότι δεν είναι κάποιος καλλιεργημένος και πολιτισμένος όταν είναι ίσος με τους άλλους κι ελεύθερος, αλλά όταν συμπεριφέρεται σαν να είναι ίσος κι ελεύθερος. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει λόγος να έχει κανείς ενοχές.

– Τώρα, μετά το μαρτύριο του έρωτα που είχα ζήσει, αισθανόμουν πως έπρεπε να ξεκουραστώ λίγο.

– …ευτυχία είναι να μπορείς να είσαι κοντά στον άνθρωπο που αγαπάς, τίποτε άλλο. (Δεν χρειάζεται να τον κατακτήσεις αμέσως.)

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

William Michaelian

Poems, Notes, and Drawings

Primitive Poetry

Dedicated to A.

TheresaO'Malley

NM Yoga Instructor and Physical Therapist Assistant

Howl

Whispers towards the moon

My travel boots

Let's travel together....

Writing in Progress

A nurse that loves to write! Short stories, poems, and much more! Enjoy :)

OneCameraOneLens by Mark G Adams

Documentary Photography & Blogs

The Nerdy Bookarazzi

MEENU ANNADURAI

MayaLand

"From the what-if's to the if-then"

Αρέσει σε %d bloggers: