«Η δεισιδαιμονία κι η απιστία είναι κι οι δύο μορφές ανελευθερίας.»~Σ. Κίρκεγκωρ

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Η έννοια της αγωνίας» του Σ. Κίρκεγκωρ

Ο άνθρωπος λοιπόν είναι σύνθεση ψυχής και σώματος, αλλά ταυτόχρονα είναι σύνθεση προσκαιρότητας κι αιωνιότητας.

– Κάθε φορά που ένας μεγαλοφυής γεννιέται, η ύπαρξη ξαναμπαίνει σε δοκιμασία γιατί αυτός διατρέχει και ξαναζεί τη διαδρομή της ανθρωπότητας, ώσπου να ξαναβρεθεί στον εαυτό του. Να γιατί η γνώση του μεγαλοφυή για το παρελθόν ειν’ εντελώς διαφορετική άπ’ τη γνώση που προσφέρεται στις περιλήψεις της παγκόσμιας Ιστορίας.

– Κι όμως σήμερα​ περισσότερο από ποτέ ή ύπαρξη αποδείχνεται σα φωνακλάδικη στιγμή που παρέρχεται. Αλλ’ αντί να διδαχτούν από τούτο πως να επιδιώκουν την αιωνιότητα, διδάσκονται μόνο πως να διαρρηγνύουν τη ζωή τους και τη ζωή του πλησίον και τη στιγμή την ίδια παίρνοντας καταπόδι την κάθε στιγμή. Άν δεν παραμείνεις ποτέ στα μετόπισθεν, αν χορέψεις και μια τουλάχιστο φορά το βαλς της στιγμής, ε! τότε έζησες, τότε γίνεσαι αντικείμενο ζήλιας απ’ τους δυστυχισμένους, που μολονότι δε γεννήθηκαν, παρά ρίχτηκαν μπρούμυτα στη ζωή και εξακολουθούν να πέφτουν μπρούμυτα πάνω της, δεν κατόρθωσαν ποτέ να της βάλουνε χέρι. Ε, τότε έζησες! γιατί τι περισσότερο αξίζει στη ζωή απο τη λιγόχρονη γοητεία ενός κοριτσιού που έχει διατηρηθεί ασυνήθιστα καλά, ώστε να μπορέσει​ μια νύχτα να μαγέψει τις σειρές των χορευτών, και να μαραθεί με την αυγούλα!

– Ολ’ αυτά εδώ μου είναι άχρηστα, χρειαζούμενα μου είναι λίγα απλά λόγια για να εκφραστώ, λέγοντας πως το σώμα είναι όργανο της ψυχής, συνεπώς και όργανο του πνεύματος. Μόλις καταργηθεί αυτή η ιεραρχία, μόλις το σώμα επαναστατήσει, μόλις η ελευθερία συνωμοτήσει μαζί του ενάντια στον ίδιο της τον εαυτό, η ανελευθερία κάνει την εμφάνισή της σαν δαιμονισμός.

Η δεισιδαιμονία κι η απιστία είναι κι οι δύο μορφές ανελευθερίας.

– Η αληθινή μομφή του Σωκράτη προς τους σοφιστές, κάτω από τη διάκριση πώς μπορούσαν να ρητορεύουν καλά, αλλά δεν κατόρθωναν διόλου να συζητούν, ήταν ότι μπορούσαν να ‘ναι σε κάθε θέμα ανεξάντλητοι, αλλά τους έλειπε το χάρισμα της εσωτερικοποίησης. Γιατί το μυστικό του διάλογου είναι το να εσωτερικοποιείς.

– Ειπώθηκε [άπ’ τον Έγελο] πως η Ψυχολογία είναι η μελέτη του υποκειμενικού πνεύματος. Αν το προχωρήσεις τούτο λίγο περισσότερο, θα ιδείς πως η Ψυχολογία μόλις φτάσει στο πρόβλημα της αμαρτίας δεν προοδεύει πια, παρά μόνο με τον όρο να μεταβληθεί σε μελέτη του απολύτου πνεύματος. Εκεί βρίσκεται η Δογματική. Η πρώτη Ηθική προϋποθέτει τη Μεταφυσική, η δεύτερη τη Δογματική, αλλά και την τελειοποιεί με τέτοιο τρόπο, ώστε κι εδώ όπως και παντού ή προϋπόθεση απελευθερώνεται.

– Ότι προβάλλει η αγωνία, είναι το κέντρο του όλου προβλήματος. Ο άνθρωπος είναι σύνθεση ψυχής και σώματος. Αλλά είναι αδιανόητη μια σύνθεση, αν τα δύο στοιχεία της δεν ενοποιούνται σε ένα τρίτο. Αυτό το τρίτο είναι το πνεύμα. Μες στην αθωότητα ο άνθρωπος δεν είναι σκέτο ζώο, γιατί αν εξάλλου γινόταν σκέτο ζώο σε μια οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του, δε θα ξαναγινόταν ποτέ άνθρωπος. Το πνεύμα είναι λοιπόν παρόν, αλλά σε κατάσταση αμεσότητας, σε κατάσταση ονείρου.

– Κι’ όπως στο ανθρώπινο γένος αυξάνεται η αμαρτωλότητα ποσοτικά, όμοια αυξάνεται και η αγωνία.

– Πως υπάρχουν άνθρωποι που δε νιώθουν καμιά αγωνία δεν είναι ακατανόητο: κι ο Αδάμ δε θα ‘χε νιώσει αν ήταν μόνο ζώο.

– Όπως πρέπει να ‘ναι ο παρατηρητής ψυγολόγος πιο εύστροφος κι από ένα σκοινοβάτη, για να παρεισφρύσει ανάμεσα στους ανθρώπους και να μιμηθεί τις εκδηλώσεις τους, όπως η σιωπή του τη στιγμή της εκμυστήρευσης πρέπει να ‘ναι σαγηνεύτρα και διεγερτική, ώστε το μυστικό να γλυκαθεί ν’ ανέβη στο κεφάλι και να φλυαρήσει μέσα σ’ αυτή την τεχνητή γαλήνη όπου νομίζει πως είναι απαρατήρητο – όμοια του είναι απαραίτητη μες στην ψυχή μια ποιητική φλέβα για να ξέρει άξαφνα να δημιουργεί μια ολότητα, ένα κανόνα, απ’ αυτό που μέσα στο άτομο μόνο μερικά και λειψά παρουσιάζεται.

– Στην ποσοτική πορεία του ανθρώπινου γένους (που δεν είναι συνεπώς ουσιαστική) ο αισθησιασμός είναι αμαρτωλότητα, αλλά όσον αφορά το άτομο δεν είναι, πριν αυτό το ίδιο μεταβάλλει​ τον αισθησιασμό, εγκαθιδρύοντας την αμαρτία, σε αμαρτωλότητα.

– Θυμίσαμε (κεφάλαιο Ι> § 6) πώς η δημιουργία της Εύας προεικόνιζε κιόλας συμβολικά το επακόλουθο της αναπαραγωγής. Κατά κάποιον τρόπο η γέννηση της Εύας φανερώνει ότι είναι παράγωγο. Το παράγωγο δεν είναι ποτέ εξίσου τέλειο όσο το αρχέτυπο. Αλλ’ εδώ η διαφορά είναι ποσοτική μόνο. Το μεταγενέστερο άτομο είναι κατ’ ουσίαν εξίσου αρχέτυπο όσο κι ο πρώτος άνθρωπος.

– Αλλά στην αρσενική ομορφιά το πρόσωπο κι η φυσιογνωμία έχουν περισσότερη ουσιαστικότητα απ’ όση στη θηλυκή ομορφιά, αν και η αιώνια νεότητα της Πλαστικής εμποδίζει πάντα την πνευματικότητα να αποκαλυφθεί σ’ όλο της το βάθος.

– Η έκφραση πρέπει στ’ αλήθεια να ‘ναι μια ολότητα, που να μην έχει ιστορία. Κι η σιωπή δεν είναι μόνο η ανώτατη σοφία της γυναίκας, παρά και η ανώτατη ομορφιά της. Ηθικά η γυναίκα φτάνει στο απόγειό της με την τεκνοποίηση.

– Κι όμως μπορεί κανένας να πεθάνει από ντροπή, και μια τραυματισμένη ντροπή είναι η πιο βαθιά απ’ όλες τις οδύνες, γιατί απ’ όλες είναι η πιο ανεξήγητη.

– Ένα σωρό γάμοι έχουν βεβηλωθεί, χωρίς στο παραμικρό να παρεμβληθεί κάποιος τρίτος. Αλλά όταν ο ερωτισμός είναι καθαρός, αθώος κι ωραίος, αυτή η αγωνία είναι, ευπρόσδεκτη και τρυφερή, να γιατί οι ποιητές μιλάνε για γλυκιά ανησυχία.

…το άτομο, με την αγωνία του όχι μήπως γίνει ένοχο, αλλά μήπως δώσει την εντύπωση ενόχου, γίνεται ένοχο.

Ο αισθησιασμός λοιπόν δεν είναι αμαρτωλότητα, αλλ’ η αμαρτία, μια κι εγκαταστάθηκε κι εφ’ όσον εγκαθίσταται, μεταβάλλει πάντοτε τον αισθησιασμό σε αμαρτωλότητα.

– Και κανένας Μεγάλος Ιεροεξεταστής δε διαθέτει ανάλογα φρικώδη
βασανιστήρια όπως η αγωνία.

Ποτέ δε γίνεται λόγος για σχετισμό της αγωνίας πρός κάτι εξωτερικό. Ή αγωνία προβάλλει μόνο απ’ το εσωτερικό του ανθρώπου.

by SearchingTheMeaningOfLife

 


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

William Michaelian

Poems, Notes, and Drawings

Primitive Poetry

Dedicated to A.

TheresaO'Malley

NM Yoga Instructor and Physical Therapist Assistant

Howl

Whispers towards the moon

My travel boots

Let's travel together....

Writing in Progress

A nurse that loves to write! Short stories, poems, and much more! Enjoy :)

OneCameraOneLens by Mark G Adams

Documentary Photography & Blogs

The Nerdy Bookarazzi

MEENU ANNADURAI

MayaLand

"From the what-if's to the if-then"

Αρέσει σε %d bloggers: