«Συμβουλή καριέρας για τα σημερινά παιδιά: Ακολουθήστε επαγγέλματα στα οποία υστερούν οι μηχανές – όσα απαιτούν ανθρώπους, μη προβλεψιμότητα και δημιουργικότητα.»~Max Tegmark

Ιωάννινα, Μάιος 2020

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο του Max Tegmark «Life 3.0 Τι θα σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης;»

Η ζωή, οριζόμενη ως μια διαδικασία που μπορεί να διατηρήσει την πολυπλοκότητά της και να αναπαραχθεί, μπορεί να αναπτυχθεί μέσω τριών σταδίων: ενός βιολογικού (1.0), κατά το οποίο το υλισμικό και το λογισμικό της τροποποιούνται μέσω εξέλιξης, ενός πολιτισμικού(2.0), κατά το οποίο η ίδια μπορεί να σχεδιάσει το λογισμικό της (μέσω μάθησης), και ενός τεχνολογικού σταδίου (3.0), κατά το οποίο μπορεί να σχεδιάσει και το ύλισμικό της, αποκτώντας έτσι τον ουσιαστικό έλεγχο της μοίρας της.

– «Το υδρογόνο […], αν του δοθεί αρκετός χρόνος μετατρέπεται σε ανθρώπους» Έντουαρντ Ρόμπερτ Χάρισον, 1995

Η μνήμη, ο υπολογισμός, η μάθηση και η νοημοσύνη έχουν έναν αφηρημένο, άυλο και αιθέριο χαρακτήρα επειδή είναι όλα ανεξάρτητα από το υπόστρωμα: ικανά να αποκτούν τη δική τους υπόσταση η οποία δεν εξαρτάται ούτε αντικατοπτρίζει τις λεπτομέρειες του υποκείμενου υλικού υποστρώματος.

– Οποιοδήποτε κομμάτι ύλης μπορεί να αποτελέσει υπόστρωμα για τη μνήμη, αρκεί να διαθέτει πολλές διαφορετικές σταθερές καταστάσεις.

-Οποιαδήποτε ύλη μπορεί να λειτουργήσει ως υπολογιστόνιο, ως υπόστρωμα του υπολογισμού, αρκεί να περιέχει ορισμένες καθολικές δομικές μονάδες που μπορούν να συνδυαστούν προκειμένου να υλοποιήσουν οποιαδήποτε συνάρτηση. Οι πύλες ΝΑΝD και οι νευρώνες αποτελούν δυο σημαντικά παραδείγματα τέτοιων καθολικών «υπολογιστικών ατόμων».

– Ένα νευρωνικό δίκτυο αποτελεί πανίσχυρο υπόστρωμα για τη μάθηση επειδή, υπακούοντας απλώς στους νόμους της φυσικής, μπορεί να αναδιαταχθεί ώστε να βελτιώνεται διαρκώς στην εκτέλεση των επιθυμητών υπολογισμών.

– Πολλοί κορυφαίοι ερευνητές της ΤΝ και ειδικοί των ρομπότ έχουν απευθύνει έκκληση για μια διεθνή συμφωνία απαγόρευσης συγκεκριμένων αυτόνομων όπλων, να αποφύγουμε μια ανεξέλεγκτη κούρσα εξοπλισμών μέσω της οποίας οι δολοφονικές μηχανές θα μπορούσαν να καταλήξουν σε όποιον διαθέτει γεμάτο πορτοφόλι και πολλή οργή.

 Συμβουλή καριέρας για τα σημερινά παιδιά: Ακολουθήστε επαγγέλματα στα οποία υστερούν οι μηχανές – όσα απαιτούν ανθρώπους, μη προβλεψιμότητα και δημιουργικότητα.

– Με τον κατάλληλο σχεδιασμό, μια κοινωνία χαμηλής απασχόλησης θα πρέπει να είναι σε θέση να ευδοκιμήσει όχι μόνο οικονομικά, αλλά επίσης παρέχοντας στους ανθρώπους νόημα και σκοπό σε δραστηριότητες διαφορετικές από την εργασία τους.

– Πριν καν αρχίσουμε ν’ ανησυχούμε για την ολοκληρωτική αντικατάστασή μας από τις νοήμονες μηχανές, αυτές θα αρχίσουν να μας αντικαθιστούν με ταχύ ρυθμό στην αγορά εργασίας.

– Σε ό,τι αφορά το εγγύς μέλλον, η πρόοδος της ΤΝ έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει σημαντικά τη ζωή μας με πολλούς τρόπους – από το να κάνει πιο αποτελεσματική την προσωπική ζωή, το ηλεκτρικό δίκτυο και την οικονομία μας, μέχρι να σώσει ζωές φέροντάς μας αυτοκινούμενα οχήματα, χειρουργικά ρομπότ και διαγνωστικά εργαλεία ΤΝ.

Η σκοτεινή ενέργεια περιορίζει την επέκταση της υπερνοήμονος ζωής, αλλά την προστατεύει παράλληλα από τις μακρινές διαστελλόμενες φυσαλίδες θανάτου και εχθρικούς πολιτισμούς. Η απειλή να διαρρήξει η σκοτεινή ενέργεια και να διαλύσει τους κοσμικούς πολιτισμούς δίνει κίνητρο για τεράστια έργα κοσμικής μηχανικής, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ένα δίκτυο από σκουληκότρυπες, αν η κατασκευή τους αποδειχτεί τελικά εφικτή.

 Το μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης δεν έγκειται απλώς στο να μένεις ζωντανός, αλλά στο να βρίσκεις κάτι για το οποίο αξίζει να ζεις.
Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, «Οι αδελφοί Καραμάζοφ»

– Η ζωή δεν είναι προορισμός αλλά ένα ταξίδι.
Ραλφ Γουόλντο Έμερσον

– Ο Σρέντινγκερ επισήμανε ότι χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός ζωντανού συστήματος είναι ότι διατηρεί ή μειώνει την εντροπία του, αυξάνοντας την εντροπία στο περιβάλλον του. Με άλλα λόγια, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής αφήνει ανοιχτό ένα «παραθυράκι»: μολονότι η συνολική εντροπία πρέπει να αυξηθεί, επιτρέπεται να μειωθεί σε ορισμένα μέρη αρκεί να αυξηθεί κάπου αλλού. Έτσι η ζωή διατηρεί ή αυξάνει την πολυπλοκότητά της επιφέροντας μεγαλύτερη αταξία στο περιβάλλον της.

– Ενώ μέχρι τότε τα σωματίδια φαίνονταν σαν να προσπαθούσαν να αυξήσουν τη μέση τιμή της αταξίας με διάφορους τρόπους, οι νεο-εμφανιζόμενες και πανταχού παρούσες αυτο-αντιγραφόμενες μορφές έμοιαζαν να διαθέτουν έναν διαφορετικό στόχο: όχι τον διασκορπισμό (dissipation) αλλά την αντιγραφή.

– Όλοι φαίνεται να επιδιώκουμε την ικανοποίηση του αισθήματος της πείνας, παρ’ ότι γνωρίζουμε πως ο μοναδικός τελικός στόχος της εξέλιξης είναι η αντιγραφή και όχι η μάσηση. Αυτό συμβαίνει επειδή η κατανάλωση τροφής βοηθά στην αντιγραφή: η λιμοκτονία εμποδίζει την προσπάθεια απόκτησης απογόνων.

– Οι συντελεστικοί αυτοί στόχοι φαίνεται να έχουν αποκτήσει τη δική τους ζωή χάρη στους σημερινούς εξελιγμένους κατοίκους της Γης: μολονότι η εξέλιξη τους βελτιστοποίησε με μοναδικό στόχο την αντιγραφή, πολλοί ξοδεύουν μεγάλο μέρος του χρόνου τους όχι για την παραγωγή απογόνων, αλλά σε δραστηριότητες όπως ο ύπνος, αναζήτηση τροφής, η κατασκευή σπιτιών, η κυριαρχία και αναμέτρηση με αντιπάλους ή η προσφορά, βοήθειας στους άλλους- μερικές φορές σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μειώνεται η αντιγραφή.

 Πρέπει να σημειώσουμε πως όταν τα αισθήματά μας λειτουργούν κάποιες φορές εναντίον της τεκνοποιίας, αυτό δεν συμβαίνει απαραιτήτως κατά τύχη ή εξαιτίας παραπλάνησης: ο εγκέφαλός μας μπορεί να επαναστατήσει σκοπίμως κατά των γονιδίων μας και του στόχου της αντιγραφής τους επιλέγοντας, λόγου χάρη, να χρησιμοποιήσει αντισυλληπτικά! Στα πιο ακραία παραδείγματα επανάστασης του εγκεφάλου μας κατά των γονιδίων του περιλαμβάνεται η αυτοκτονία, ή η επιλογή της αποχής από το σεξ, ή της παρθενίας, κάτι που συνήθως επιλέγουν ιερείς, μοναχοί και μοναχές.

– Η μη έμβια ύλη όχι μόνο μπορεί να έχει στόχους, τουλάχιστον με αυτή τη χαλαρή έννοια, αλλά έχει διαρκώς περισσότερους. Αν παρατηρούσαμε τα άτομα της Γης από τότε που σχηματίστηκε ο πλανήτης μας, θα εντοπίζαμε τρία στάδια στοχοπροσανατολισμένης συμπεριφοράς:
1. Όλη η ύλη φαινόταν επικεντρωμένη στον διασκορπισμό (την αύξηση της εντροπίας).
2. Μέρος της ύλης απέκτησε ζωή και επικεντρώθηκε στην αντιγραφή και στους συνακόλουθους στόχους της.
3. Ένα ταχέως αυξανόμενο κλάσμα της ύλης αναδιατάχθηκε από τους έμβιους οργανισμούς προκειμένου να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων του.

– Θα δεχόσασταν άραγε να προσθέσουν στον εγκέφαλό σας ένα εμφύτευμα ενισχυτικό της νοημοσύνης σας αν γνωρίζατε ότι θα σας έκανε να θέλετε να σκοτώσετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα;

Η νοημοσύνη των ανθρώπων αυξάνεται με την ηλικία, αλλά σπανίως διατηρούμε τους στόχους που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά. Το αντίθετο, μάλιστα, οι στόχοι μας συνήθως αλλάζουν ριζικά όταν μαθαίνουμε καινούρια πράγματα και γινόμαστε σοφότεροι.

– Στο βιβλίο του Ένα όμορφο ερώτημα, ο συνάδελφός μου Φρανκ Βίλτζεκ υποστηρίζει πως η αλήθεια συνδέεται με την ομορφιά και ότι μπορούμε να εκλάβουμε το Σύμπαν μας ως ένα έργο τέχνης.

– Με άλλα λόγια, μολονότι η ανθρωπότητα σήμερα δεν βρίσκεται σε καμιά περίπτωση κοντά σε μια καθολική συναίνεση στο πεδίο της ηθικής, παρατηρείται ευρεία συμφωνία γύρω από πολλές βασικές αρχές. Η συμφωνία αυτή δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει, επειδή οι ανθρώπινες κοινωνίες που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα ανέπτυξαν συνήθως ηθικές αρχές βελτιστοποιημένες για τον ίδιο ακριβώς στόχο – την προαγωγή της επιβίωσης και της ευημερίας.

*Ωφελιμισμός: Οι θετικές συνειδητές εμπειρίες πρέπει να μεγιστοποιούνται και, αντιθέτως, ο πόνος και τα βάσανα να ελαχιστοποιούνται.
*Ποικιλομορφία: Ένα ποικιλόμορφο σύνολο θετικών εμπειριών είναι προτιμότερο από τις πολλαπλές επαναλήψεις της ίδιας εμπειρίας, ακόμη και αν η τελευταία είναι η πιο θετική εμπειρία που μπορεί να υπάρξει.
*Αυτονομία: Οι ενσυνείδητες οντότητες/κοινωνίες πρέπει να έχουν την ελευθερία να επιδιώκουν τους δικούς τους στόχους, εκτός αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με κάποια βασική αρχή.
*Παρακαταθήκη: Συμβατότητα με τα σενάρια που οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα θα θεωρούσαν ευτυχή, ασυμβατότητα με τα σενάρια που ουσιαστικά όλοι οι άνθρωποι σήμερα θα θεωρούσαν τρομακτικά.

– Σε ό,τι αφορά την αγαθότητα, ο λεγόμενος Χρυσός Κανόνας (οτι πρέπει κάποιος να αντιμετωπίζει τους άλλους όπως θα ήθελε ο ίδιος να τον αντιμετωπίζουν οι άλλοι) συναντάται στους περισσότερους πολιτισμούς και στις περισσότερες θρησκείες και στοχεύει ξεκάθαρα στην προαγωγή μιας αρμονικής συνέχειας της ανθρώπινης κοινωνίας (και συνεπώς των γονιδίων μας) καλλιεργώντας τη συνεργασία και αποθαρρύνοντας τις μη παραγωγικές διαφωνίες και διαμάχες.

– Ίσως η προτίμησή μας για την ποικιλομορφία οφείλεται στο γεγονός ότι βοήθησε την ανθρωπότητα να επιβιώσει και να ακμάσει, καθιστώντας τους ανθρώπους πιο ανθεκτικούς. Ίσως, επίσης, συνδέεται με μια προτίμησή μας για τη νοημοσύνη: η αύξηση της νοημοσύνης στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια της κοσμικής ιστορίας μας, έχει μεταμορφώσει την ανιαρή και πληκτική ομοιομορφία σε ολοένα πιο διαφοροποιημένες και πολύπλοκες δομές που επεξεργάζονται πληροφορίες, με διαρκώς πιο πολύπλοκους τρόπους.

– Συμπερασματικά, είναι δύσκολο να κωδικοποιήσουμε ακόμα και ευρέως αποδεκτές ηθικές αρχές σε μια μορφή εφαρμόσιμη στη μελλοντική ΤΝ, και το πρόβλημα αυτό πρέπει να συζητηθεί εξονυχιστικά, με δεδομένο μάλιστα ότι η ΤΝ προοδεύει με αλματώδεις ρυθμούς.

Η υποκειμενική εμπειρία της ελεύθερης είναι απλώς η αίσθηση που γεννούν αυτοί οι υπολογισμοί όταν βιώνονται από μέσα: δεν γνωρίζουν το αποτέλεσμα ενός υπολογισμού πριν τον ολοκληρώσουν. Αυτό ακριβώς εννοούμε όταν λέμε ότι ο υπολογισμός είναι η απόφαση.

– Καθώς ξετυλίγεται ο κοσμικός χρόνος, όλο και πιο νοήμονα μυαλά έχουν την ευκαιρία να επαναστατήσουν και ν’απελευθερωθούν από τον τετριμμένο πλέον στόχο της αναπαραγωγής, και να επιλέξουν τους δικούς τους στόχους. Από αυτή την άποψη, εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε ακόμα απολύτως ελεύθεροι, εφόσον πολλοί στόχοι μας παραμένουν γενετικά ενσωματωμένοι μέσα μας, όμως οι μηχανές ΤΝ θα μπορέσουν να απολαύσουν αυτόν τον τελικό στόχο και να αποδεσμευτούν πλήρως από τους προηγούμενους.

– Μπορούμε να δημιουργήσουμε ΤΝ με σχεδόν οποιονδήποτε στόχο, αλλά σχεδόν όλοι οι επαρκώς φιλόδοξοι στόχοι μπορεί να οδηγήσουν σε υποδεέστερους στόχους αυτοσυντήρησης, απόκτησης πόρων και περιέργειας για καλύτερη κατανόηση του κόσμου – οι δυο πρώτοι μπορούν να προσδώσουν σε μια μηχανή ΤΝ με υπερνοημοσύνη την ικανότητα να προκαλέσει προβλήματα στους ανθρώπους, ενώ ο τελευταίος μπορεί να την αποτρέψει να διατηρήσει τους στόχους με τους οποίους την προγραμματίζουμε.

– Θα πρέπει να πασχίζουμε να καλλιεργούμε την ίδια τη συνείδηση – να δημιουργούμε μεγαλύτερα, πιο λαμπερά φώτα σε ένα κατά τ’ άλλα σκοτεινό σύμπαν.
Τζούλιο Τονόνι, 2012

συνείδηση = υποκειμενική εμπειρία
Με άλλα λόγια, αν το να είσαι ο εαυτός σου τούτη τη στιγμή σου γεννά μια συγκεκριμένη αίσθηση, τότε έχεις συνείδηση.

– Μια διαφορετική άποψη είναι ο «ουσιαστικός δυϊσμός» ή «δυϊσμός οντοτήτων» (substance dualism) – ότι οι ζωντανές οντότητες διαφέρουν από τις άψυχες επειδή περιέχουν κάποια μη υλική ουσία, όπως η «ζωτική δύναμη» ή η «ψυχή». Οι υποστηρικτές του ουσιακού δυίσμού στις τάξεις των επιστημόνων έχουν μειωθεί σημαντικά. Για να κατανοησουμε γιατί, σκεφτείτε ότι το σώμα μας αποτελείται περίπου από 10^29 κουάρκ και ηλεκτρόνια, τα οποία, απ’ όσα γνωρίζουμε, κινούνται σύμφωνα με απλούς φυσικούς νόμους. Φανταστείτε μια μελλοντική τεχνολογία ικανή να καταγράφει και να παρακολουθεί όλα τα σωματίδια μας, άρα ο συνειδητός νους μας και η ικανότητά του να ελέγχει τις κινήσεις μας δεν θα είχαν καμία σχέση με μια ψυχή. Αν, αντιθέτως, διαπιστώναμε οτι τα σωματίδιά μας δεν υπακούουν στους γνωστούς νόμους της φυσικής επειδή κινητοποιούνταν από την ψυχή μας, τότε η νέα οντότητα που θα ευθυνόταν γι’ αυτές τις δυνάμεις θα ήταν εξ’ ορισμού μια υλική οντότητα την οποία θα μπορούσαμε να μελετήσουμε με ακρίβεια όπως μελετήσαμε νέα πεδία και νέα σωματίδια κατά το παρελθόν.

– Οι ψυχολόγοι γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι μπορούμε να εκτελέσουμε ασυνείδητα πολλές διαφορετικές εργασίες, όπως και να εκδηλώσουμε ασυνείδητα πολλές διαφορετικές συμπεριφορές – βλεφαρίζουμε, αναπνέουμε, αρπάζουμε πράγματα και διατηρούμε την ισορροπία μας ασυνείδητα. Τυπικά, συνειδητοποιούμε τι κάνουμε, όχι όμως και πώς το κάνουμε. Από την άλλη, συμπεριφορές που σχετίζονται με ανοίκειες καταστάσεις, με τον αυτο-έλεγχο, με πολύπλοκους κανόνες λογικής, με τον αφηρημένο συλλογισμό και τον χειρισμό της γλώσσας εκδηλώνονται συνήθως συνειδητά. Είναι γνωστές ως συμπεριφορικά σύστοιχα της συνείδησης και συνδέονται στενά με τον κοπιαστικό, αργό και ελεγχόμενο τρόπο σκέψης που ψυχολόγοι αποκαλούν «Σύστημα 2».

 Η συνείδησή μας, λοιπόν, ζει στο παρελθόν και σύμφωνα με τον Κρίστοφ Κοχ, καθυστερεί σε σχέση με τον εξωτερικό κόσμο περίπου κατά ένα τέταρτο του δευτερολέπτου. Το ενδιαφέρον είναι ότι τις περισσότερες φορές μπορούμε ν’ αντιδράσουμε στα πράγματα πριν καν προλάβουμε να τα αντιληφθούμε συνειδητά, κάτι που αποδεικνύει ότι η επεξεργασία των πληροφοριών που ευθύνεται για τις ταχύτερες αντιδράσεις μας συντελείται, ασυνείδητα.

– Το επιχείρημα του Τζιούλιο είναι συνάμα ισχυρό και απλό: το σύστημα με συνείδηση πρέπει να ενοποιηθεί σε ένα ενιαίο όλον, επειδή αν, αντιθέτως, αποτελούνταν από δυο ανεξάρτητα μέρη, τότε θα έδινε την αίσθηση δυο ξεχωριστών οντοτήτων με συνείδηση. Με άλλα λόγια, αν ένα μέρος με συνείδηση ενός εγκεφάλου ή ενός υπολογιστή δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το υπόλοιπο, τότε το υπόλοιπο δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της υποκειμενικής εμπειρίας του.

Τι καθιστά ενα κομμάτι ύλης ικανό να έχει υποκειμενικές εμπειρίες; Με άλλα λόγια, υπό ποιες συνθήκες ένα κομμάτι ύλης θα μπορεί να εκτελεί τις επόμενες τέσσερις λειτουργίες: 1. να θυμάται 2. να υπολογίζει 3. να μαθαίνει 4.να βιώνει

– Αν η ίδια η επεξεργασία, πληροφορίας υπακούει σε συγκεκριμένες αρχές, μπορεί να προκαλέσει ανώτερου επιπέδου αναδυόμενο φαινόμενο που ονομάζουμε συνείδηση. Έτσι, η συνειδητή εμπειρία μας τοποθετείται όχι ένα αλλά δύο επίπεδα πάνω από την ύλη. Διόλου περίεργο, λοιπόν, που αισθανόμαστε πως ο νους μας δεν είναι υλικής φύσεως.

Αρχή της πληροφορίας: Ένα σύστημα με συνείδηση διαθέτει σημαντική ικανότητα αποθήκευσης πληροφορίας.
Αρχή της δυναμικής: Ένα σύστημα με συνείδηση διαθέτει σημαντική ικανότητα επεξεργασίας της πληροφορίας.
Αρχή της ανεξαρτησίας: Ένα σύστημα με συνείδηση διαθέτει σημαντική ανεξαρτησία από τον υπόλοιπο κόσμο.
Αρχή της ενοποίησης: Ένα σύστημα με συνείδηση δεν μπορεί να αποτελείται από σχεδόν ανεξάρτητα μέρη.

Κοντολογίς, πιστεύω ότι η συνείδηση είναι ένα φυσικό φαινόμενο που δίνει την αίσθηση του μη φυσικού, επειδή μοιάζει με τα κύματα και τους υπολογισμούς: έχει ιδιότητες ανεξάρτητες από το συγκεκριμένο υλικό υπόστρωμά της. Είναι κάτι που έπεται λογικά από την ιδέα της συνείδησης ως πληροφορίας. Και οδηγεί σε μια ριζοσπαστική ιδέα που μου αρέσει πραγματικά: Αν η συνείδηση είναι η αίσθηση που δίνει η πληροφορία όταν υφίσταται επεξεργασία με συγκεκριμένους τρόπους, τότε πρέπει να είναι ανεξάρτητη από το υπόστρωμα. Αυτό που μετρά είναι μόνο η δομή της διαδικασίας επεξεργασίας της πληροφορίας. Με άλλα λόγια, η συνείδηση είναι δυο φορές ανεξάρτητη από το υπόστρωμα!

– Με άλλα λόγια, χωρίς συνείδηση δεν μπορεί να υπάρξει χαρά, καλοσύνη, ομορφιά, νόημα και σκοπόςαλλά μόνο μια αστρονομικών διαστάσεων σπατάλη χώρου. Αυτό σημαίνει πως όταν αναρωτιόμαστε για το νόημα της ζωής σαν να ήταν δουλειά του κόσμου μας να δώσει νόημα στην ύπαρξή μας, μάλλον αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα αντιστρόφως : Δεν είναι το Σύμπαν που δίνει νόημα στα συνειδητά όντα, αλλά τα συνειδητά όντα είναι αυτά που δίνουν ‘νόημα στο Σύμπαν μας. Συνεπώς, πρώτος στόχος στον κατάλογο με τις επιθυμίες μας για το μέλλον πρέπει να είναι η διατήρηση (και, αν όλα πάνε καλά, η επέκταση) των βιολογικών και/ή τεχνητών ενσυνείδητων οντοτήτων στον κόσμο μας – όχι ο αφανισμός τους.

– Ο Γουάινμπεργκ, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ για το θεμελιακό έργο του πάνω στο καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής, είπε, «Όσο πιο κατανοήσιμο δείχνει το Σύμπαν, τόσο πιο μάταιο δείχνει επίσης».

Ο χειρότερος δυνατός τρόπος για να σχεδιάσεις την καριέρα σου είναι ν’ ασχολείσαι αποκλειστικά με όσα αρνητικά μπορεί να φέρει το μέλλον! Και η καλύτερη συμβουλή για να γίνεις υποχόνδριος και παρανοϊκός είναι να αφιερώνεις το 100% της ενέργειάς σου προσπαθώντας να αποφύγεις ασθένειες και ατυχήματα.

– Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να εκπαιδεύσουμε τους νέους ώστε να καταστήσουμε την τεχνολογία εύρωστη και ωφέλιμη, πριν της παραδώσουμε τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων και της ζωής μας. Να ενημερώσουμε και να επικαιροποιήσουμε τους νόμους μας, πριν η τεχνολογία τους στείλει στο περιθώριο. Να επιλύσουμε τις διεθνείς διενέξεις πριν κλιμακωθούν και οδηγήσουν σε μια κούρσα εξοπλισμών με αυτόνομα όπλα Να δημιουργήσουμε μια οικονομία η οποία θα διασφαλίζει την ευημερία για όλους, πριν καταπλεύσει η ΤΝ και μεγεθύνει τις ανισότητες.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

William Michaelian

Poems, Notes, and Drawings

Primitive Poetry

Dedicated to A.

TheresaO'Malley

NM Yoga Instructor and Physical Therapist Assistant

Howl

Whispers towards the moon

My travel boots

Let's travel together....

Writing in Progress

A nurse that loves to write! Short stories, poems, and much more! Enjoy :)

OneCameraOneLens by Mark G Adams

Documentary Photography & Blogs

The Nerdy Bookarazzi

MEENU ANNADURAI

MayaLand

"From the what-if's to the if-then"

Αρέσει σε %d bloggers: