«Ενοχή είναι η ένταση που μας σπρώχνει ν’ αλλάξουμε το παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον μας για χάρη κάποιου άλλου.»~Richard Bach

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Απόδραση από τη Σιγουριά» του Richard Bach

 

– Είτε κάθεσαι και καταστρώνεις σχέδια γι’ αυτό που σε περιμένει είτε το πολεμάς με ότι όπλα έχεις. Η ανησυχία είναι σπατάλη χρόνου.

– Ποτέ μου δεν ήμουν καλός στα συναισθήματα, αφού πιστεύω ότι είναι θέματα προσωπικής ιδιοκτησίας και τις περισσότερες φορές καλό είναι να μην εκδηλώνονται.

– Βούτηξε στους φόβους σου, σκέφτηκα, προσκάλεσέ τους να κάνουν ό,τι χειρότερο περνάει απ’ το χέρι τους και τη στιγμή που θα το επιχειρήσουν, αποκεφάλισέ τους. Κάθε στροφή που φοβάσαι δεν είναι παρά αέρας άδειος, μεταμφιεσμένος σε κόλαση.

Ορισμένες πανέμορφες γυναίκες, έτσι και τις μάθεις γίνονται κακάσχημες. Οι ελάχιστες άλλες, οι αδερφές-ψυχές, όσο πιο πολύ ανθίζει η φιλία σου μαζί τους, τόσο περισσότερο ομορφαίνουν.

Ο θυμός είναι πάντα φόβος, σκέφτηκα, κι ο φόβος είναι πάντα απειλή απώλειας.

– Πόσο πολύ είχα αγαπήσει τη μητέρα μου και πόσο λίγο με είχαν αγγίξει οι αξίες της! Το να ζεις για τους άλλους, μάνα, είναι το χειρότερο χτύπημα σε αυτούς που θέλεις να βοηθήσεις. Αν πάρεις ν’ ανεβάσεις τον δικό τους σταυρό στο Γολγοθά, εσύ θα πληγωθείς τελικά. Με προφύλαξες απ’ το θάνατο του Μπόμπι, με γλίτωσες από τα αισθήματά μου κι έπρεπε να περάσουν πενήντα ολόκληρα χρόνια για να μπορέσω να τ’ αντιμετωπίσω μόνος μου. Πώς μπόρεσες να βλέπεις τόσο λάθος τα πράγματα και γιατί σε αγαπώ ακόμα;

– Από τη στιγμή που θα φανταστείς ότι ο Θεός μας βλέπει σαν θνητούς που ταλαιπωρούμαστε, δεν υπάρχει τρόπος να μη διαλέξεις το ένα απ’ τα δύο, «Άπονος ή Ανίσχυρος».

– «Η Ζωή είναι».
«Η Ζωή νοιάζεται για τα φαινόμενα;»
Κάθισε να το σκεφτεί για μια στιγμή. Οποιαδήποτε ερώτηση
θα μπορούσε να ήταν μια παγίδα.
«Όχι».
«Ξέρει τίποτα η Ζωή για τα φαινόμενα;»
Μια μεγάλη σιωπή. «Βοήθα με λίγο εδώ».
«Ξέρει τίποτα το φως για το σκοτάδι;»
«Όχι!»
«Αν Η Ζωή Είναι, ξέρει μόνο τον Εαυτό Της;»
«Μμμμ…Μάλλον…»
«Δε θέλω αμφιβολίες».
«ΝΑΙ!»
«Τ’ αστέρια τα ξέρει;»
«…όχι».
«Ξέρει τί είναι αρχή και τέλος», ρώτησα, «χώρος και χρόνος;»
«Η Ζωή Είναι. Δε σημαίνει Ήταν ή θα Είναι ή Ήταν Άλλοτε ή Μπορεί να Μην Ήταν ή Μπορεί Να Σβήσει Αύριο. Είναι .

– «Τα θύματα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα», είπε. «Οι κύριοι των καταστάσεων μπορούν».

– Ζείς όπως υποτίθεται ότι πρέπει να ζήσεις και πεθαίνεις απ’ το και τί έγινε; «Χμ» «Κι αυτό γιατί δε διάλεξες ποτέ εσύ τη ζωή σου…

– «Την αλλαγή μπορεί να την αγαπάει το πνεύμα μου», είπε. «Το σώμα μου τη μισεί.»

Κάθε μεγάλη καμπή της ζωής μου είχε άξονά της κάποια σύμπτωση».

– «Τα Όμοια έλκονται. Είναι κάτι που θα σ’ εκπλήσσει σ’όλη σου τη ζωή. Διάλεξε αυτό που αγαπάς, πάλεψε να το κάνεις πραγματικότητα και κάπου κάτι θα συμβεί, κάτι που δεν μπορούσες να προσχεδιάσεις, το οποίο θα ‘ρθει να σε ελευθερώσει και να σε βάλει στο δρόμο για τον επόμενο τοίχο σου.»

– Το κάθε βήμα σε κάθε περήφανη ζωή είναι μια απόδραση από τη σιγουριά στο σκοτάδι, και το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη είναι αυτό που πιστεύουμε για αληθινό.

Αν δε συντονίσουμε τη συνείδησή μας, καπετάνιε, δεν μπορούμε να παίξουμε στη γη.

– Κάθε πραγματικός δάσκαλος είναι ο εαυτός μου μεταμφιεσμένος.

Αν αγοράσεις ασφάλεια αντί ευτυχία, θα πληρώσεις και το αντίστοιχο τίμημα.

– Δεν υπάρχει ήχος όταν ένα δέντρο πέφτει μέσα στο δάσος χωρίς ν’ ακουστεί από κανέναν, και δεν υπάρχει χωροχρόνος δίχως κάποια συνείδηση κάπου εκεί κοντά που να τον παρακολουθεί.

Ενοχή είναι η ένταση που μας σπρώχνει ν’ αλλάξουμε το παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον μας για χάρη κάποιου άλλου.

Ορισμένες επιλογές δεν τις ζούμε μια φορά αλλά χιλιάδες, και τις θυμόμαστε για όλη μας τη ζωή.

– «Έτσι, όσο πιο πολύ μπαίνουμε μέσα στο παιχνίδι,» είπα, «κι  όσο πιο πολύ μας απορροφά, τόσο περισσότερο βλέπουμε μιαν απώλεια σαν τραγωδία. Η απώλεια όμως είναι τραγωδία μόνο για τους παίχτες, Ντίκι, μόνο όταν ξεχνάμε ό,τι είναι σκάκι αυτό που παίζουμε, όταν ξεχνάμε το γιατί, όταν πιστεύουμε πως η σκακιέρα μας είναι η μοναδική στον κόσμο»… «Όταν ξεχνάω», είπε, «το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να βρεθώ ψηλά πάνω από τη σκακιέρα και να ξανακοιτάξω;» Έγνεψε καταφατικά.

– Όταν ένας γάμος σε απανθρωπίζει, είναι καιρός να του δώσεις τέλος.

Όταν γεννιέται όμως ένας γάμος ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που είχαν ήδη ανακαλύψει τον εαυτό τους, πόσο όμορφη είναι η περιπέτεια που αρχίζει, όσες καταιγίδες και αν έχει!

– Αυτό που με κάνει ευτυχισμένο δεν είσαι εσύ ή αυτό που κάνεις για μένα, αλλά το δικό μου πιστεύω. Και τα πιστεύω μου είναι δικιά μου ευθύνη, όχι δικιά σου.

Όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουμε σε μια δουλειά που δε μας αρέσει, σκέφτηκα, τόσο λιγότερη χαρά θα έχουμε στο γάμο μας.

– Απόφευγε τα προβλήματά σου και ποτέ δε θα ’σαι αυτός που τα ξεπερνάει.

– Καθετί που υπάρχει μέσα στον κόσμο της συνείδησής μου, τον μοναδικό που υπάρχει για μένα πάνω στη γη, φτάνει εκεί με τη δική μου έγκριση. Οτιδήποτε δε μου αρέσει, είμαι ελεύθερος να το αλλάξω. Έτσι, δεν υπάρχουν γκρίνιες ούτε παράπονα ότι υποφέρω επειδή με πρόδωσε κάποιος άλλος. Αυτός που πρέπει να λύσει το πρόβλημα είμαι εγώ, και όχι οι άλλοι.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Η Φιλοσοφία επιστρέφει

Φιλοσοφία, Εσωτερική Ψυχολογία, Μεταφυσική

marisa salabelle

Non fu la morte di Romolo Santi, e nemmeno l’incidente capitato ad Alvaro. Ma quando si sparse la notizia che anche Ermanno, il più giovane dei tre fratelli Santi, era morto, allora sì che la gente, a Tetti e nelle frazioni vicine, aveva cominciato a mormorare...

El sitio de las rimas

Un lugar para la poesía...

Quarchedundepegi's Blog

Just another WordPress.com weblog

Laura Berardi

La vita è un uragano di emozioni

Pensieri Nascosti

Cose che capitano a tutti; pensieri che rimuginano tutti; verità che ammettono in pochi.

Le Mie Cose

Parole In Flusso

Il suono della parola

blog dedicato a Guido Mazzolini

A Minute with Melissa

A Small Girl with a Big God

Αρέσει σε %d bloggers: