«Μπορώ και διαβάζω Λατινικά κι Ελληνικά, αν αυτό το λες εκπαίδευση. Δε μου ‘χουν μάθει πώς να ζω.»~Γκράχαμ Γκρήν

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ο Προδότης» του Γκράχαμ Γκρήν

– Είμαι δειλός, βλέπεις, κι είναι πιο εύκολο να σκοτώσω αυτή παρά τον άντρα που με κυνηγάει.

– Η γαλήνη δεν είναι δειλή, ούτε συναισθηματική, ούτε γεμάτη αυταπάτες. Η γαλήνη ήταν ένα συναίσθημα ψυχικής υγείας που δεν πίστευε πως το είχε ποτέ γνωρίσει.

– «Ξέρω έναν άνθρωπο με φωνή τόσο κοντά στη μουσική όσο καμιά άλλη φωνή που έχω ακούσει», δίστασε και σηκώνοντας τα μάτια σ’ εκείνη, «εκτός απ’ τη δική σου».

– Εδώ βρισκόταν κάποια που δεν ήταν πάρα πολύ καλή γι’ αυτόν, φτιαγμένη απ’ το ίδιο χυδαίο σώμα και την ίδια τιποτένια καρδιά.

Μπορώ και διαβάζω Λατινικά κι Ελληνικά, αν αυτό το λες εκπαίδευση. Δε μου ‘χουν μάθει πώς να ζω.

– Εδώ δεν υπήρχε αγάπη και δεν υπήρχε σεβασμός. Το κτήνος μέσα του μπορεί να υπολόγιζε την ομορφιά της σκληρά και λάγνα, όπως είχε ζυγίσει τις χάρες στις κοινές πόρνες, αλλά με το πρόσθετο άρωμα ενός πόθου με ανταπόδοση.

– Μια γυναίκα; Είχε γνωρίσει πολλές γυναίκες. Η Ελίζαμπεθ, όμως, δεν ήταν σαν μια απ’ αυτές. Ήταν κάτι πιο απόμακρο και απείρως πιο επιθυμητό.

– Αν ένας άντρας αγαπάει κάποια, δεν μπορεί, ωστόσο, να μην αισθάνεται πόθο για τις άλλες. Αλλά ήταν η αγάπη, όχι ο πόθος, τ’ ορκίζομαι, που μου ‘δωσε δύναμη σήμερα το πρωί.

– Δε φοβόταν το θάνατο, αλλά έτρεμε τη ζωή, να συνεχίσει να βρομίζεται και να μετανοεί και να ξαναβρομίζεται. Το καταλάβαινε, δεν υπήρχε τρόπος να ξεφύγει. Δεν του έμεινε καθόλου θέληση.

– «Αν δεν μπορείς να πεις πως μ’ αγαπάς», είπε εκείνη μ’ ένα αργό μα όχι κοροϊδευτικό χαμόγελο, «πες πάλι πως μ’ αγαπούσες μιαν ή δυο ώρες πριν»

Αν είμαστε πολύ κοντά ο ένας τον άλλον δε θα υπάρξει χώρος για το παρελθόν.

– Τούτα δω είναι ωραία αισθήματα. Δεν είναι δικά σου δειλέ, μεθύστακα, καβγατζή. Αυτές είναι οι σάλπιγγες γι’ άλλη μια προδοσία. Βλέποντας τα ειρηνικά βάθη των ματιών της φαινόταν αδύνατο να φανταστείς πως οποιοσδήποτε άντρας μπορούσε να της δώσει μια διαρκέστερη ευτυχία απ’ αυτή που είχε κιόλας μέσα της.

– Του φαινόταν πως το πνεύμα, αν στ’ αλήθεια υπήρχε, είχε ένα άδικο πλεονέκτημα στην κηδεμονία της. Μπορούσε να ταξιδεύει με μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ την αργοπερπάτητη σάρκα και σε μέρη που το σώμα δεν μπορούσε ν’ ακολουθήσει.

Είσαι ιερή. Δεν ξέρω πώς θα μπορέσω ποτέ να σ’ αγγίξω χωρίς να σε μολύνω κάπως, όμως, Θεέ μου», η φωνή του έγινε βίαιη καθώς έκανε ένα βήμα προς αυτή, «θα σε υπηρετήσω, ω, πως θα σε υπηρετήσω»

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Motivation Booster with jr.Pathania

The effective stuff that always matter

Life, more than existence!

Death is not an option, living is. Choose to live life fully!

Books, Bones & Buffy

Mostly book reviews, and sometimes other stuff

The Green Tea Librarian

Books and Beverages

passmethatbook

where books are life

Fangirl Pixie Blog

Conquering pages with coffee

Αρέσει σε %d bloggers: