Το χαρμόσυνο και οδυνηρό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου

img_20161027_115211.jpg

Η κυρία Ρ. ήταν πάρα πολύ και βαριά αναστατωμένη από την απώλεια του γιου της στον πόλεμο. Το ερώτημά της ήταν αν ο γιος της θα συνεχίσει να υπάρχει με κάποιο τρόπο, αν η μετενσάρκωση είναι αλήθεια.

Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς με σύνεση το πρόβλημα του θανάτου όταν έχει σχεδόν παραλύσει από τη θλίψη. Την ρώτησα: «Ποιο είναι το κύριο θέμα σας; Ο γιος σας ή η δική σας απώλειά του; Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο αντιμετωπίζουν αυτό το γενικό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου, της χαράς και της θλίψης. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτό· μπορεί να του ξεφεύγει με τη φαντασία του μέσα από κάποια θεωρία ή πίστη ή πρακτική ξεχάσματος του εαυτού, όμως η ζωή και ο θάνατος παραμένουν ένα μυστήριο για να λυθεί όχι μέσα από εκλογικεύσεις, αλλά από το ζήσιμο, από την εμπειρία εκείνου που είναι αιώνιο και δεν έχει αρχή και τέλος. Μίσος εναντίον εκείνων που συμμετείχαν στο θάνατο του γιού σας, δεν δημιουργεί την αναγκαία κατάσταση του νου που μόνο μ’ αυτήν μπορεί να βιώσει κανείς την αλήθεια. Αντιθέτως, το μίσος, η θλίψη και η κτητικότητα εμποδίζουν την κατανόηση και την εμπειρία του άχρονου. Στο ξεπέρασμα του μίσους, της αγανάκτησης και του θυμού υπάρχει η αυγή της συμπόνιας που θα εξαγνίσει τον βασανισμένο νου. Εάν νοιάζεστε για τον νεκρό, θα δημιουργήσετε περισσότερο θάνατο, αλλά αν νοιάζεστε για τους ζωντανούς, θα γνωρίσετε την αιωνιότητα της ζωής».

Εκείνη μου απάντησε ότι δεν καταλάβαινε τι έλεγα. Δεν πρέπει, δηλαδή, να αγαπάει τον γιο της; Δεν πρέπει να μισεί εκείνους που τον σκότωσαν· και πρέπει να συγχωρήσει, να αγκαλιάσει το κακό;

«Κακό σημαίνει ότι δεν δημιουργείς καλά αποτελέσματα· βία σημαίνει ότι δεν συνεισφέρεις στην ειρήνη. Ο καθένας από μας έχει φέρει αυτό το θεαματικό χάος μέσα από τις δήθεν ειρηνικές μέρες μας που είναι φτιαγμένες από φθόνο, απληστία, εχθρικότητα, ανταγωνισμό και καχυποψία. Και η άλλη μητέρα, που μισείτε, κλαίει επίσης για τον γιο της. Κι εκείνη βασανίζεται από τη θλίψη. Και για εκείνη επίσης, υπάρχει το χαρμόσυνο και οδυνηρό πρόβλημα της γέννησης και του θανάτου. Το μίσος δεν λύνει το πρόβλημα· το μίσος το μόνο που κάνει είναι να διαιωνίζει την σκληρότητα του ανθρώπου απέναντι στον άνθρωπο».

Σταδιακά, την οδήγησα στην πρώτη ερώτηση που έκανε στην αρχή για τo αν ο γιος της θα συνεχίσει να υπάρχει. Ήταν πολύ ταραγμένη για να πάει σε βάθος στο ερώτημα, αλλά ξανά ‘ρθε πάλι κάποια άλλη μέρα.

Από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο Κόσμος Μέσα Μας» που θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

πηγή: Από το ιστολόγιο του Νίκου Πιλάβιου


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

PEN OF HEARTS

Live, Learn, and Grow

Katerina Bodovski Writings

Stories happen to be shared

All The Pieces

"The name of my village is Kaskikot. I think this place has all the pieces of Heaven."

Jakebreh Beats

Original Beats By JakeBreh

Shayan's Sphere

A Teen's Definition of Life

Blog Buzzers

Blogging in new style

ilpensierononlineare

Riflessioni e sguardi non lineari sulla Psicologia

Flutterbys-louisa

Travel/poetry

jllopart

la poesía es libertad

Αρέσει σε %d bloggers: