«Η μοναδική παρατήρηση που έκανε ο κ. Κ. σχετικά με το ύφος είναι τούτη: Πρέπει να είναι αποφθεγματικό. Το απόφθεγμα είναι απρόσωπο. Ποιά είναι τα καλύτερα παιδιά; Εκείνα που σε κάνουν να ξεχνάς τον πατέρα τους.»~Μπέρτολτ Μπρέχτ

Kerkini Hellas 2019 ~ photo by ChrisTsik

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο » Ιστορίες του κ. Κοϋνερ» του Μπέρτολτ Μπρέχτ

Το παραξένισμα επιδιώκει ν’ αποκαλύψει το κοινωνικά παράλογο, το αφύσικο σε φαινόμενα και καταστάσεις της καθημερινής ζωής που το αποξενωμένο, το αλλοτριωμένο μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία άτομο έχει συνηθίσει να τις αποδέχεται σαν φυσικές και οικείες. Η καθημερινότητα είναι αναπόσπαστο στοιχείο του παραξενίσματος, είναι μια απο τις προϋποθέσεις του. Μόνο που το αφύσικο δεν το αποκαλύπτει επεξηγηματικά, δηλαδή εξηγώντας και αναλύοντας τα φαινόμενα, αλλά δηκτικά, δηλαδή με το ξάφνιασμα πού πολλές φορές το πετυχαίνει τραβώντας το παράλογο φαινόμενο, μα και την αλλοτριωμένη ματιά του ατόμου, στην ακραία τους συνέπεια.

– Ωστόσο η στάση της Άννας Φίρλινγκ απέναντι στα καθημερινά γεγονότα και η διαλεκτική θεμελίωση της στάσης αυτής δίνουν στα γεγονότα αυτά την ιστορική τους διάσταση: ιστορικό γεγονός δεν είναι μόνο ο τριαντάχρονος πόλεμος, ιστορικό γεγονός είναι και η συμπεριφορά της Άννας Φίρλινγκ που ενώ καταστρέφεται από τον πόλεμο δε μαθαίνει κι εξακολουθεί ως το τέλος να πιστεύει ότι ο πόλεμος είναι μια καλή ευκαιρία για τους μικρούς ανθρώπους να κερδίσουν λεφτά.

– «Ο κ. Κούνερ είπε κάποτε: αυτός που σκέφτεται δεν ξοδεύει ούτε μια σταλιά φως παραπάνω, ούτε ένα κομμάτι ψωμί παραπάνω, ούτε μια σκέψη παραπάνω». Εδώ το σχόλιο εκφράζει απευθείας τη στάση του κ. Κούνερ: επειδή ακριβώς είναι με το μέρος των καταπιεσμένων πρέπει να κάνει οικονομία στο φως που καταναλώνει και στο ψωμί που τρώει, πρέπει να μην ξοδεύει αλόγιστα τις σκέψεις του -πρώτο γιατί η τάξη που θα χρησιμοποιήσει τις σκέψεις του δεν έχει ούτε το χρόνο, ούτε την άνεση ν’ απασχολείται με περιττά πράγματα, ακόμα κι όταν αυτά είναι ωραίες σκέψεις, δεύτερο γιατί αυτός ακριβώς που είναι ταγμένος στο πλευρό των καταπιεσμένων πρέπει να κάνει οικονομία στις σκέψεις του και να τις χρησιμοποιεί εκεί που χρειάζονται και στο βαθμό που χρειάζονται.

Η λύση του προσωπικού προβλήματος εξαρτάται από τη λύση του γενικότερου προβλήματος που δεν είναι άλλη από το μετασχηματισμό της κοινωνίας.

– Ποιές είναι αυτές οι πέντε δυσκολίες; Η πρώτη είναι νάχεις το θάρρος να γράφεις την αλήθεια. Η δεύτερη είναι νάχεις τη γνώση ν’ αναγνωρίζεις την αλήθεια. Η τρίτη είναι νάχεις την τέχνη να κάνεις την αλήθεια χρησιμοποιήσιμη σαν ένα όπλο. Η τέταρτη είναι νάχεις αρκετή κρίση ώστε να διαλέγεις αυτούς που η αλήθεια στα χέρια τους θάναι αποτελεσματική. Και τέλος η πέμπτη δυσκολία είναι νάχεις την απαραίτητη πονηριά για να διαδόσεις την αλήθεια σε πολλούς.

Αυτά που λές δεν έχουν περιεχόμενο, αποκρίθηκε ο κ. Κ. Σε βλέπω να βαδίζεις αδέξια, και το βάδισμά σου δεν έχει προορισμό. Μιλάς σκοτεινά και η ομιλία σου δέ φωτίζει τίποτα. Βλέποντας τη στάση σου παύει να μ’ ενδιαφέρει ο στόχος σου.

– Ναι, μα αυτός καμώνεται πως συμφωνεί πάντα μαζί μου, φώναξε ο έμπορας φουρκισμένος, που σημαίνει οτι μπορεί να εξαγοραστεί ακόμα κι από μένα! Ο κ. Κ. γέλασε με αυταρέσκεια: Από μένα δεν εξαγοράζεται, είπε.

– Γιατί, ρώτησε ο κ. Κ., έγινα εθνικιστής εκείνη τη στιγμή; Γιατί, συνάντησα έναν εθνικιστή. Μα γιαυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία’ γιατί κάνει βλάκες αυτούς πού τη συναντούν.

– Στο κάτω-κάτω για τους άλλους δεν έχει τόση σημασία αν εγώ πεινάω, έχει όμως μεγάλη σημασία ότι είμαι εναντίον της πείνας.

– Τί κάνετε, ρώτησαν τον κ. Κ., όταν αγαπάτε έναν άνθρωπο; Κάνω ένα σκίτσο του, αποκρίθηκε ο κ. Κ., και φροντίζω να του μοιάζει. Ποιο, το σκίτσο; Όχι, αποκρίθηκε ο κ. Κ., ο άνθρωπος.

– Κι όταν οι γάτες νιαούριζαν μπροστά στην πόρτα του σηκωνόταν από το κρεβάτι του, ακόμα και στο κρύο, και τις έμπαζε μέσα, στη ζέστη. Ο υπολογισμός τους είναι απλός, έλεγε, σά φωνάξουν τους ανοίγουν. Αν πάψουν να τους ανοίγουν θα πάψουν κι αυτές να φωνάζουν. Το να φωνάζεις είναι πρόοδος.

– Ο κ. Κ. προτιμούσε την πολιτεία Β από την πολιτεία Α. Στην πολιτεία Α, έλεγε, μ’ αγαπούν, μα στην πολιτεία Β φέρονται φιλικά. Στην πολιτεία. Α προσπάθησαν να φανούν χρήσιμοι, στην πολιτεία Β με χρειάζονταν. Στην πολιτεια Α με κάλεσαν στο τραπέζι, στην πολιτεία Β, όμως, με κάλεσαν στην κουζίνα.

– Ωστόσο ακόμα κι εκεί όπου το χρήμα ταυτίζεται με την εξουσία, η εξουσία δεν είναι κάτι που μπορεί να δικαιολογήσει τη ληστεία.

Εκεί που χρειάζονται υποσχέσεις δεν υπάρχει τάξη. Πρέπει λοιπόν να οικοδομηθεί η τάξη. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να υποσχεθεί τίποτα. Τι υπόσχεται το χέρι στο κεφάλι; Ότι θα παραμείνει χέρι και δε θα γίνει πόδι. Γιατί το χέρι γίνεται, κάθε εφτά χρόνια, κι ένα άλλο χέρι. Όταν δώσεις σε κάποιον μιαν υπόσχεση και κατόπι τον προδώσεις είναι σίγουρο ότι πρόδωσες τον ίδιον άνθρωπο; Όταν δίνεις σ’ έναν άνθρωπο μιαν υπόσχεση κι αυτός βρίσκεται αδιάκοπα κάτω από διαφορετικές συνθήκες που σημαίνει ότι αλλάζει αδιάκοπα ανάλογα με τις συνθήκες και γίνεται άλλος άνθρωπος, πώς είναι δυνατό να κρατήσεις μίαν υπόσχεση που έδωσες σε κάποιον άλλο; Αυτός που σκέφτεται προδίνει. Αυτός που σκέφτεται δεν υπόσχεται τίποτα εκτός από τ’ ότι θα εξακολουθήσει πάντα να σκέφτεται.

Αγάπη είναι η επιθυμία να θέλεις να δίνεις κι όχι να παίρνεις. Αγάπη είναι η τέχνη του να παράγεις κάτι με τις ικανότητες κάποιου άλλου. Για να το πετύχεις αυτό χρειάζεσαι την εκτίμηση και τη συμπάθεια του άλλου. Αυτά πάντα μπορείς να τα κερδίσεις. Η αχαλίνωτη επιθυμία του να θέλεις ν’ αγαπιέσαι έχει πολύ λίγη σχέση με την αληθινή αγάπη. Η αγάπη για τον εαυτό μας κρύβει πάντα μέσα της την αυτοκτονία.

– Η μοναδική παρατήρηση που έκανε ο κ. Κ. σχετικά με το ύφος είναι τούτη: Πρέπει να είναι αποφθεγματικό. Το απόφθεγμα είναι απρόσωπο. Ποιά είναι τα καλύτερα παιδιά; Εκείνα που σε κάνουν να ξεχνάς τον πατέρα τους.

Μα εκείνος που έχει μια δική του στάση μπορεί να κάνει πολλά δίχως να χάσει την αξιοπρέπειά του.

– Έτσι άντεξε στο σίφουνα μικραίνοντας όσο μπορούσε περισσότερο. Σαν το διάβασε αυτό ο κ. Κ. είπε: Είναι χρήσιμο να κρατάς τη γνώμη που έχουν οι άλλοι για το άτομό σου. Αλλιώς δε θα σε καταλάβουν.

– Μιλώ μονάχα σ’ αυτούς που μιλάνε κι ακούω μονάχα όταν όλοι ακούνε. Κερδίζω χρόνο μόνο από την ασάφεια, από τη σαφήνεια δεν κερδίζω τίποτα, εκτός κι αν αυτή είναι χτήμα ενός ανθρώπου μονάχα.

– Ο κ. Κ. ήταν με το μικρό γιο του στην εξοχή. Ένα πρωί τον βρήκε να κλαίει στην άκρη του κήπου. Τον ρώτησε τί ήταν αυτό που τον στενοχωρούσε, τόμαθε και συνέχισε το δρόμο του. Όταν όμως στο γυρισμό είδε ότι ο μικρός εξακολουθούσε να κλαίει τον φώναξε κοντά του και του είπε: Τι νόημα έχει να κλαις με τέτοιο δυνατό αγέρα όπου είναι αδύνατο να σ’ ακούσουν; Ο μικρός κοντοστάθηκε, κατάλαβε το λογικό επιχείρημα και ξαναγύρισε στο παιχνίδι του δίχως να δείξει κανένα άλλο συναίσθημα.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

bitsandpieces

A matter of memories

flying goannas

”Follow your heart while you’re alive. Put perfume on your head , clothe yourself with fine linen…make holiday and don’t tire of it” Harpist song 1400 BC

MANGROVE ART

Fine Art, Digital Art, Graphic Design

Living Free and Making a Difference

Living Free and Making a Difference

one letter UP ~ diary 2.0

diaries, journals, letters, stories, photographs...

The Bag Lady

The Secret of Change Is to Focus All of Your Energy, Not on Fighting the Old, But on Building the New - Socrates

Αυτοβελτίωση & Ευτυχία

Βελτίωσε Τον Εαυτό Σου, Βελτίωσε Τη Ζωή Σου.

El blog de AlanJPG

Fotografía, ilustración y más expresión gráfica diversa.

Stephen G Hipperson

My photography and other stuff

Αρέσει σε %d bloggers: