«Είναι ακριβώς αυτό η ζωή όταν είναι όμορφη κι ευτυχισμένη: ένα παιχνίδι.»~Χέρμαν Έσσε

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Ταξίδι στην Ανατολή» του Χέρμαν Έσσε

Η χάρη δεν αγοράζεται με μετάνοια, δεν μπορεί ν’ αγοραστεί με τίποτα.

Μια φορά, στα νιάτα τους, το φως έλαμψε γι’ αυτούς, μια φορά υπήρξαν διορατικοί κι ακολούθησαν το αστέρι, αλλά έπειτα ήρθε η λογική και η κοροϊδία του κόσμου, έπειτα ήρθε η λιγοψυχία και η φαινομενική αποτυχία, η κούραση και η απογοήτευση κι έτσι τυφλώθηκαν άλλη μια φορά.

– …η Ανατολή δεν ήταν μόνο μια χώρα και κάτι γεωγραφικό, ήταν η πατρίδα και η νιότη της ψυχής, ήταν παντού και πουθενά ήταν η σύνθεση όλων των εποχών. Ωστόσο, αυτό το καταλάβαινα μόνο που και που και μόνο για μια στιγμή και σ’ αυτό ακριβώς οφειλόταν η μεγάλη ευτυχία που ένιωθα τότε.

– Ρώτησα τον υπηρέτη Λέο πως γινόταν οι καλλιτέχνες να φαίνονται καμιά φορά μόνο μισοζώντανοι, ενώ τα δημιουργήματά τους έμοιαζαν τόσο αδιαφιλονίκητα αληθινά. Ο Λέο με κοίταξε, ξαφνιασμένος με την ερώτησή μου. Έπειτα, άφησε το κανίς που κρατούσε στην αγκαλιά του και είπε: «Με τις μανάδες, είναι ακριβώς​ το ίδιο. ‘Οταν έχουν φέρει τα παιδιά τους στον κόσμο και τους έχουν δώσει το γάλα τους και την ομορφιά τους και τη δύναμή τους, οι ίδιες γίνονται ασήμαντες και κανένας δεν ασχολείται πια μαζί τους».

– Αυτός που θέλει να ζήσει πολύ, πρέπει να υπηρετεί, αλλά εκείνος που θέλει να κυβερνήσει, δεν ζει πολύ» . «Τότε γιατί αγωνίζονται τόσοι πολλοί, να κυβερνήσουν;» «Γιατί δεν το ξέρουν. Λίγοι είναι εκείνοι που έχουν γεννηθεί για να είναι αφεντικά, κι αυτοί είναι μόνο που μένουν ευτυχισμένοι και υγιείς. Ενώ οι άλλοι που έγιναν αφεντικά μόνο μετά από μεγάλες προσπάθειες, καταλήγουν στο τίποτα».

– Είναι ακριβώς αυτό η ζωή όταν είναι όμορφη κι ευτυχισμένη: ένα παιχνίδι. Φυσικά, μπορεί κανείς να την κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό, καθήκον, ή αγώνα, ή φυλακή, αλλά έτσι δε γίνεται περισσότερο ωραία.

– Τη φιλία και την εμπιστοσύνη που εκλιπαρούσα ταπεινά, ο Λέο δε φαινόταν να τις δίνει μόνο σε κείνο το σκύλο Νέκερ, αλλά σε όλα τα ζώα, σε κάθε στάλα βροχής, σε κάθε κομματάκι γης που πατούσε· φαινόταν συνεχώς να προσφέρεται, να ζει αδιάκοπα σε μια ζωηρή προσωπική σχέση με το περιβάλλον του, να τα ξέρει όλα, να τον ξέρουν, να τον αγαπάνε όλοι -εγώ μόνο, εγώ που τον αγαπούσα τόσο και που τον είχα τόσο ανάγκη, ήμουν ο μόνος στον οποίο δεν τον οδηγούσε κανένας δρόμος, εγώ μόνο ήμουν αποκλεισμένος. Με κοίταζε μ’ ένα βλέμμα ψυχρό και ξένο, δε μ’ άφηνε να εισδύσω στην καρδιά του, με είχε διαγράψει από τη μνήμη του.

Η απόγνωση είναι το αποτέλεσμα κάθε σοβαρής προσπάθειας να εναρμονίσει κανείς τη ζωή του με την αρετή, τη δικαιοσύνη, τη λογική, δίχως να πάψει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της. Τα παιδιά ζουν από τούτη την πλευρά της απόγνωσης αυτής, οι ενήλικες από την άλλη.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Art therapy-When the impossible happens

4 out of 5 dentists recommend this WordPress.com site

Atti effimeri di comunicazione

Carrelli poetici, prose brevi, oggetti sommersi e blog fiction di Barbie.

Un Dente di Leone

La quinta età: un soffio di vento sul dente di leone

Marmellata di pensieri

Cosa dice la mia testa

Nata sotto il segno dei Pesci

Il tipico cliché astrologico.

Non di questo mondo

Nel mio taschino c'è tutto quello che va conservato per non andar perduto.

•Sunday Morning

Lifestyle•Interior Design• Travel

Emanuele Cazzaniga

Qualche foto, niente di più...

limucci

Contrappunti di parole

Αρέσει σε %d bloggers: