Η ήττα των πνευματικών ανθρώπων.

2015-12-05-18.02.33.jpg.jpeg

Οδυσσέας Ιωάννου

H στοίχισή σου πίσω από τους «ψύχραιμους», τους κυνικούς και τους «ρεαλιστές» δεν σε κατατάσσει στους σοβαρούς και στους πολέμιους του λαϊκισμού ή της ουτοπίας, αλλά πριονίζει, ρε συ, το μοναδικό κλαδάκι από το οποίο μπορείς να κελαηδάς.
Δεν είσαι ποιητής για να μου πεις πως όλοι κάποτε θα πεθάνουμε. Το έχω υπόψιν μου. Εσύ πες μου πως δεν θα πεθάνουμε ποτέ ή τουλάχιστον προετοίμασέ με για τον θάνατο, κάντον να φαίνεται ως μία «δίκαιη» κατάληξη μιας ζωής με ένα κάποιο νόημα.
Δώσε μου πάθος.

Βάλε μια φωτιά στην άκρη μου και άστην να δούμε μέχρι πού θα με φτάσει. Σκάλισέ με ως το κόκαλο, παίδεψέ με μέχρι να πω έλεος, τύφλωσέ με, ξαναδώσε μου το φως μου με ένα άγγιγμα, γίνε η γκόμενα που θα μου γ@@@σει το μυαλό, ρε γαμώτο!

Αλλιώς, τι πνευματικός άνθρωπος είσαι; Βοηθός λογιστού με ειδίκευση στην προσθαφαίρεση ακέραιων αριθμών είσαι.
Δεν με νοιάζει τόσο η πολιτική σου τοποθέτηση. Μπορεί να είσαι ένας ειλικρινής και άδολος ιδεολόγος του νεοφιλελευθερισμού ή απλά ένας φοβικός που τρέμεις την παραμικρή ρήξη και σου λείπει κάποιο ένζυμο για να ακούσεις την οποιαδήποτε αποστροφή ριζοσπαστικής σκέψης. Τα σέβομαι απόλυτα.

Μπορεί απλά να έχεις ιδιαίτερη έφεση στην «προσαρμοστικότητα», ταΐζοντας την ανάγκη για επιβεβαίωση των λεγομένων του από ένα μεγάλο κοινό, έτσι για να ξαναθυμηθείς πώς είναι να έχει αποδοχή αυτό που γράφεις…

Μπορεί να είσαι ο συγγραφέας ή η συγγραφέας του ενός βιβλίου, και το γλυκάδι του πρώιμου χρίσματος του «πνευματικού ανθρώπου» να έχει ξεραθεί πια στα δάχτυλά σου και να προσπαθείς αγωνιωδώς να το ξαναϋγράνεις.

Πολλά μπορεί. Όμως, η στοίχισή σου πίσω από τους «ψύχραιμους», τους κυνικούς και τους «ρεαλιστές» δεν σε κατατάσσει στους σοβαρούς και στους πολέμιους του λαϊκισμού ή της ουτοπίας, αλλά πριονίζει, ρε συ, το μοναδικό κλαδάκι από το οποίο μπορείς να κελαηδάς.

Να φέρνεις το άπιαστο στα μέτρα μου. Να το ξαναστέλενεις μακριά μου και να με σπρώχνεις να το κυνηγήσω. Να με γ@@άς από παντού. Απ’ την καρδιά, το μυαλό, τη φαντασία, το όνειρο.

Να αποτυπώνεις αλλά και να ζωγραφίζεις. Να σπρώχνεις με τους γδαρμένους σου αγκώνες σου για να μου διευρύνεις την περίμετρο, όχι στην ωμή αλήθεια αλλά στο όμορφο ψέμα.

Από το σημερινό ψέμα φτιάχνεται η αυριανή πραγματικότητα. Όχι από αυτό που γίνεται, αλλά από αυτό που τελικά πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις. Κάνε με να το πιστέψω.

Μη με παρεξηγήσεις, δεν σου ζητάω να μου πουλήσεις αισιοδοξία και παρηγοριά αλλά να μου ανοίξεις δυνατότητα.

Συγγραφέας είσαι, ρε γαμώτο. Με πόση ήττα ακόμη θα δηλητηριάσεις την τέχνη σου;

Πηγή:http://aienaristeyein.com


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

William Michaelian

Poems, Notes, and Drawings

Primitive Poetry

Dedicated to A.

TheresaO'Malley

NM Yoga Instructor and Physical Therapist Assistant

Howl

Whispers towards the moon

My travel boots

Let's travel together....

Writing in Progress

A nurse that loves to write! Short stories, poems, and much more! Enjoy :)

OneCameraOneLens by Mark G Adams

Documentary Photography & Blogs

The Nerdy Bookarazzi

MEENU ANNADURAI

MayaLand

"From the what-if's to the if-then"

Αρέσει σε %d bloggers: