«Όταν ο άνεμος φυσά, τα χόρτα οφείλουν να σκύψουν…» ~ Περλ Μπάκ

Hope_peina_Back.jpg
Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Το ψωμί των ανθρώπων» της Περλ Μπάκ

-Να ταϊσω όλους τους ανθρώπους. Είναι ο μόνος τρόπος να γίνει μια καλή αρχή. Όταν όλα τα στομάχια θα ‘´ναι γιομάτα, τότε οι άνθρωποι δε θα ‘´ναι υποχρεωμένοι να ψηφίζουν αποκλειστικά και μόνο εκείνους που τους δίνουν ψωμί. Αυτό σημαίνει Δημοκρατία, αλλά δεν την εφαρμόζουν.

-Και η δύναμη του μεγάλωνε ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι μέσα σ’´αυτό το ανόητο πλήθος, πολύ λίγοι ήταν εκείνοι που ήξεραν τί σημαίνει πραγματική αξία.

-Η ανήσυχη συνείδησή του τον παρατηρούσε. Τί ήταν προτιμότερο; Να κλέβει ή να ζητιανεύει;

Όταν ο άνεμος φυσά, τα χόρτα οφείλουν να σκύψουν…

Αν είχανε γιομάτη την κοιλιά τους έλεγε, αν ήτανε βέβαιοι πως ποτέ δε θα τους λείψει το ρύζι, τότε οι άνθρωποι θα ‘´χανε καιρό να διασκεδάσουν όπως τα μικρά παιδιά και τότε θα ´χαμε ευτυχία και ειρήνη στον κόσμο.

-Όταν ο άνθρωπος δεν τρέφεται καλά, παύει να είναι άνθρωπος. Δεν μπορεί ούτε να σκέφτεται, ούτε να ´χει αισθήματα, δεν μπορεί να ´χει κανονική ανάπτυξη.

-Αυτό που ο κοινός άνθρωπος ότι δεν μπορεί να καταλάβει το μισεί.

συμπόνια είναι η μητέρα της περιφρόνησης…

-Τα μάτια του ήταν υγρά και γιομάτα αθωότητα, όπως είναι συνήθως στους φτωχούς και τους αφελείς.

-Πιστεύεις πως μόνος σου εσύ, θα μπορέσεις να θρέψεις τον κόσμο ολόκληρο; Αυτό είναι ένα επικίνδυνο όνειρο που μόνο πόνους στο στομάχι θα σου φέρει όπως μου είπες. Δεν υπάρχει φοβερότερο πράγμα για έναν άνθρωπο, από το να νομίζει πως μόνος του μπορεί να δουλέψει για όλους.

άνθρωπος που φαντάζεται πως είναι ο Θεός, είναι αλλαζών. Όποιος σηκώσει πολύ ψηλά το κεφάλι του, έστω και για να κάνει καλό, θα τιμωρηθεί. Καθένας πρέπει να περιορίζει τις προσπάθειές του σε κείνο που μπορεί. Για ό,τι βρίσκεται πιο πέρα από τις δυνάμεις του κανένας δεν είναι υπεύθυνος.

-Ο λαός περιμένει ένα σωτήρα κι αυτός όπως γίνεται με τους σωτήρες βγαίνουν κατευθείαν από τη γη, καταλαβαίνεις; Έρχονται με μια ιδέα, μια μεγάλη ιδέα. Μόνο μια, φτάνει.

-Κανείς δεν έκανε τις μάζες να τον ακολουθήσουν χωρίς να τους δώσει να φάνε.

-Ο ανταγωνισμός, οι σαρκασμοί κι η δυσπιστία των άλλων τον άφηναν αδιάφορο. Αυτή όμως που αγαπούσε, κινδύνευε, χωρίς να το θέλει, να του τρυπήσει τη λαμπρή πανοπλία, να του πλημμυρίσει δάκρυα τα μάτια.

-Είναι σπουδαίο πράγμα να ‘´χει κανείς οικογένεια. Η Κίνα θα ‘´χε χαθεί από καιρό, αν δεν είχε αυτή τη θαυμάσια οικογενειακή ενότητα.

Το σώμα σας είναι ένα εύθραυστο εφήμερο εργαλείο που το μεταχειρίζεται το πνεύμα σας όσο είναι ζωντανό.

Αν οι χωρικοί πεθαίνουν από πείνα, οι άνθρωποι των πόλεων δε θα περάσουν καλύτερα.

-Ο κατώτερος να πειθαρχεί τον ανώτερο και ο καθένας μας να είναι κύριος και υπηρέτης μαζί.

-Η πίστη είναι απαραίτητη για όλους. Αλλά τη βρίσκουν στο Θεό ή στον ουρανό ή σε κάποιο μακρινό πράγμα. Εγώ έχω μια διαφορετική πίστη. Πιστεύω στην ανθρωπότητα.

-Ο Ουίλιαμ είχε ανάγκη να τον επιδοκιμάζουν άνθρωποι ανώτεροι απ’ ´αυτόν σε πνευματικότητα. Η Έμορη ανακάλυψε σ’´αυτόν μια πνευματική αγωνία, και την ανάγκη μιας θρησκείας.

-Στη θέση της θρησκείας είχε σφυρηλατήσει μια σταθερή καρτερία, μια ηρεμία που την προστάτευε από κάθε βίαιο κλονισμό, που μπορούσε να την προφυλάξει απ´ όλα και που της σκέπαζε την ψυχή σαν μια γερή πανοπλία όμορφη, σαν καμωμένη από φίλντισι.

-…της πρόσφερε όμορφα κόκκινα ορχεοειδή κάμποσα θρησκευτικά μυθιστορήματα κι ένα κουτί γαλλικές σοκολάτες. «Η τροφή του πνεύματος και του σώματος«, είπε κυνικά.

φυσικός έρωτας δε λογαριάζεται για μια γυναίκα. Δεν εκφράζει τον εαυτό της. Είναι ένα παιχνίδι, μια συμβολική αιχμαλωσία, μια τρυφερή κίνηση, κάτι που σου δίνει ευχαρίστηση να το δεχτείς και να το δώσεις, μια πράξη που θα ξεχαστεί. Βοηθάει στη μητρότητα που ο άντρας δεν παίρνει παρά ελάχιστα μέρος.

-Είναι πιο εύκολο για ένα στρατιώτη να συνεχίσει τον πόλεμο, παρά να κάνει ειρήνη.

Το κοινό δεν ενδιαφέρεται να διαβάσει αυτό που γνωρίζει κιόλας. Θέλει ν´’ανακαλύψει αυτό που πρέπει να σκέφτεται. Αυτό είναι ένας πνευματικός πόθος, βαθιά ριζωμένος μέσα στην καρδιά της ανθρωπότητας.

-Εκείνο που θυμάμαι είναι πως δε φοβόταν κανέναν. Θα ´χε γνωρίσει όλους τους ανθρώπινους τύπους, υποθέτω.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

nicktomjoe

"Very wild through the wood is the way they must take"

Saint Joan (Creative Studio)

An archive for ... my stuff...

Monk's Advice

Self Help, Motivational, Soul Searching, Travel, happiness, Knowledge Sharing Kindly follow.

Erbe del benessere

La sintonia della natura

Betsy Andrea Mars

A gathering place for my poems and photography

Maria Nestorides

Stories, Poems, Words

Crimson Blogs

I do things what I LOVE to do

Αρέσει σε %d bloggers: