«Ναι, από την ψυχή. Αυτό είναι πραγματικά η ανώτατη Κριτική: η καταγραφή της ίδιας της ψυχής μας.»~Oscar Wilde

Αξιοσημείωτα μετά από δεύτερο διάβασμα του βιβλίου «Στοχασμοί» του Oscar Wilde

– Ωστόσο, ούτε ο Αισχύλος, ούτε ο Λουκρήτιος ακολούθησαν σύγχρονα πρότυπα, αλλά έφτασαν στην αλήθεια μάλλον μέσα από κάποια σχεδόν μυστικιστική δύναμη της δημιουργικής φαντασίας, σαν αυτή που σήμερα επιδιώκουμε να αποβάλουμε από την επιστήμη επειδή τη θεωρούμε επικίνδυνη δύναμη, παρ’ όλο που σε αυτή φαίνεται να οφείλει η επιστήμη πολλές από τις πιο λαμπρές διαπιστώσεις της.

Σε περιόδους ειρήνης και ευημερίας, κράτη και άτομα τρέφουν καλύτερα συναισθήματα, επειδή δε βρίσκονται αντιμέτωπα με επιτακτικές ανάγκες.

– Με δυο λόγια, ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι τόσο ο καλός, όσο κι ο κακός άνθρωπος μπορούν να χάσουν τη δύναμη της ελεύθερης βούλησής τους, γιατί ο πρώτος είναι ηθικά ανίκανος να αμαρτήσει κι ο άλλος από τη φύση εντελώς ανίκανος να αναμορφωθεί.

– …ο Αριστοτέλης υποστήριζε πως η Ποίηση περιέχει μεγαλύτερο βαθμό αλήθειας σε σύγκριση με την Ιστορία.

– Ο ιστοριογράφος, κατά τον Πολύβιο, πρέπει να έχει υπόψη του ότι ο κόσμος είναι στην πραγματικότητα ένας οργανισμός του οποίου κανένα μέλος δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς να επηρεαστούν και τα άλλα. Πρέπει να ξέρει να κάνει τη διάκριση μεταξύ αιτίας και ευκαιρίας, μεταξύ της επιρροής των γενικών νόμων και των ιδιαίτερων προτιμήσεων, και να θυμάται πως τα μεγαλύτερα μαθήματα στον κόσμο εμπεριέχονται στην Ιστορία και πως καθήκον του ιστορικού είναι να τα παρουσιάζει έτσι ώστε τα έθνη να αποφεύγουν την πιθανότητα να ακολουθήσουν ασύνετες πολιτικές κατευθύνσεις που οδηγούν πάντα στην ατίμωση και την καταστροφή, και να διδάσκει τα άτομα πώς να μαθαίνουν από την πνευματική καλλιέργεια που τους προσφέρει η Ιστορία εκείνες τις αλήθειες που αλλιώς θα τις μάθαιναν μέσα από το σκληρό σχολείο της εμπειρίας.

Η αρχαιοελληνική σοφία άρχισε και τέλειωσε με τον σκεπτικισμό: η πρώτη κι η τελευταία λέξη της ελληνικής ιστορίας ήταν Πίστη.

Η Φύση βέβαια έχει καλές προθέσεις, αλλά όπως είπε κι ο Αριστοτέλης, δεν μπορεί να τις εφαρμόσει στην πράξη. Όταν κοιτάζω ένα τοπίο, δεν μπορώ να μη δω όλα τα μειονεκτήματά του. Ευτυχώς για μας όμως που η Φύση έχει τόσες ατέλειες, γιατί αλλιώτικα δε θα υπήρχε η Τέχνη. Η Τέχνη είναι η εμπνευσμένη διαμαρτυρία μας, η γενναιόδωρη προσπάθειά μας να διδάξουμε στη φύση τη σωστή της θέση. Όσο για την απέραντη ποικιλία της Φύσης, δεν είναι παρά ένας ακόμη μύθος. Δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο μέσα στην ίδια τη Φύση. Υπάρχει μόνο στη φαντασία, ή στη σκέψη, ή στην καλλιεργημένη τύφλωση του ανθρώπου όταν την κοιτάζει.

Στο ύπαιθρο ο άνθρωπος γίνεται κάτι αφηρημένο κι απρόσωπο. Η ατομικότητα του τον εγκαταλείπει. Κι ύστερα, η Φύση είναι τόσο αδιάφορη, τόσο ανίκανη να εκτιμήσει!

Το ψεύδος κι η ποίηση είναι τέχνες -τέχνες που, σύμφωνα με την άποψη του Πλάτωνα δεν είναι διόλου ασύνδετες μεταξύ τους- κι απαιτούν την προσεκτικότερη μελέτη, την ανιδιοτελέστερη αφοσίωση.

Η ίδια η διαδικασία που απαιτείται για την απόκτηση χρημάτων, διαφθείρει σοβαρά τον άνθρωπο.

– Είναι θαυμάσιο πράγμα η αληθινή προσωπικότητα του ανθρώπου όταν τη διακρίνουμε. Είναι κάτι που αναπτύσσεται φυσικά κι απλά, όπως ένα άνθος ή ένα δέντρο. Με τίποτα δε θα διαφωνεί. Ποτέ δε θα μαλώνει, ούτε θα συγκρούεται. Δε θα προσπαθεί να αποδείξει πράγματα. Θα ξέρει το καθετί. Κι ωστόσο, δε θα την απασχολεί καθόλου η γνώση. Θα ‘χει σοφία. Η αξία της δε θα μετριέται με υλικά πράγματα. Δε θα ‘χει τίποτα. Κι όμως, θα τα ‘χει όλα κι όσα κι αν οι άλλοι της πάρουν, πάλι θα χει- τόσο πλούσια θα ‘ναι. Δε θα αναμειγνύεται πάντα με τους άλλους, ούτε θα ζητά από τους άλλους να γίνουν σαν κι αυτήν. Θα τους αγαπά επειδή θα είναι διαφορετικοί. Κι όμως, ενώ δε θα μπλέκεται με τους άλλους, θα τους βοηθά όλους, όπως μας βοηθά ένα όμορφο πράγμα, απλώς μόνο επειδή υπάρχει. Η προσωπικότητα του ανθρώπου θα ‘ ναι κάτι το θαυμάσιο. Θα είναι τόσο υπέροχη, όσο και η προσωπικότητα ενός παιδιού.

– Ήταν κάποτε μια γυναίκα που την είχαν συλλάβει για μοιχεία. Δε μας λένε την ιστορία του έρωτά της, αλλά πρέπει να ήταν πολύ μεγάλος έρωτας, αφού ο Ιησούς είπε ότι οι αμαρτίες της είχαν συγχωρηθεί, όχι επειδή μετάνιωσε, αλλά επειδή η αγάπη της ήταν τόσο δυνατή και υπέροχη. Αργότερα, λίγο καιρό πριν από τον θάνατο κί ενώ βρισκόταν σε ένα συμπόσιο, η γυναίκα πλησίασε κι έχυσε στα μαλλιά του ακριβά αρώματα. Οι φίλοι του προσπάθησαν να την εμποδίσουν κι είπαν ότι η πράξη της μαρτυρούσε υπερβολική σπατάλη, ότι τα χρήματα που κόστισαν τα αρώματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε αγαθοεργίες ή σε κάτι παρόμοιο. Ο Ιησούς δεν αποδέχτηκε αυτήν την άποψη. Υποστήριξε ότι οι υλικές ανάγκες του ανθρώπου είναι μεγάλες και πάντα υφίστανται, αλλά οι πνευματικές του ανάγκες είναι μεγαλύτερες κι ότι, σε μια θεία στιγμή και με την επιλογή του δικού της τρόπου έκφρασης, μια προσωπικότητα να καταστεί τέλεια. Ο κόσμος τιμά τη γυναίκα αυτήν ακόμη και σήμερα, ως αγία.

– Κι ακριβώς όπως τα δέντρα και τα φυτά αναπτύσσονται ενώ ο αγρότης κοιμάται, έτσι κι η ανθρωπότητα θα διασκεδάζει και θα απολαμβάνει πολιτισμένα τον ελεύθερο χρόνο της-πράγμα που είναι κι ο σκοπός του ανθρώπου- ή θα φτιάχνει όμορφα πράγματα, ή θα διαβάζει όμορφα βιβλία, ή απλώς θα παρατηρεί τον 
κόσμο με θαυμασμό κι απόλαυση, ενώ οι μηχανές θα κάνουν όλες τις απαραίτητες και δυσάρεστες δουλειές. Το γεγονός είναι ότι ο σύγχρονος πολιτισμός έχει ανάγκη από σκλάβους. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δίκιο στο θέμα αυτό.

Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο δεν είναι εγωιστικό πλάσμα επειδή θέλει να ‘ναι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Θα ‘ταν όμως τρομερά εγωιστικό αν ήθελε όλα τα άλλα λουλούδια στον κήπο να είναι και κόκκινα και τριαντάφυλλα.

Οι φτηνές εκδόσεις σπουδαίων βιβλίων μπορεί να ‘ναι υπέροχες, αλλά οι φτηνές εκδόσεις σπουδαίων ανδρών είναι απεχθείς.

Το να περιγράφει επακριβώς αυτά που δεν έχουν ποτέ συμβεί, δεν είναι απλώς η κατ’ εξοχήν ενασχόληση του ιστορικού, αλλά και το αναφαιρετο προνόμιο κάθε χαρισματικού και καλλιεργημένου ανθρώπου.

Το απλό δημιουργικό ένστικτο δε φέρνει τίποτα καινούργιο, αναπαράγει μόνο.

– Κι αυτό ακριβώς είναι το μόνο που θα μπορούσε κανείς να περιμένει πραγματικά, δεδομένου ότι η κριτική απαιτεί ασύγκριτα μεγαλύτερη μόρφωση από όση η δημιουργία.

Ναι, από την ψυχή. Αυτό είναι πραγματικά η ανώτατη Κριτική: η καταγραφή της ίδιας της ψυχής μας.

Ο κριτικός σίγουρα θα ερμηνεύει την Τέχνη, αλλά δε θα την αντιμετωπίζει σαν αινιγματική Σφίγγα, της οποίας το ρηχό μυστικό μπορεί να μαντέψει και να αποκαλύψει κάποιος με πρησμένα πόδια που αγνοεί το ίδιο του το όνομα. Θα βλέπει μάλλον την Τέχνη όπως βλέπει μια θεά, που μόνο αυτός έχει τη δυνατότητα να κάνει το μυστήριό της πιο θαυμαστό απ’ όλα στα μάτια των ανθρώπων.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Amaranto

Le cose furiose e lievi tremano l'anima

Elisa Falciori

attimi imperfetti

Gioia per i libri

Segnalazioni - Recensioni - Poesie - Aforismi

🆂🅼🅰🆁🆃🅿🅷🅾🅽🅴🅶🆁🅴🅴🅲🅴

smartphones greece android ios news tech science

massimousai629366728.wordpress.com/

Traveller. Storyteller and Photographer

The girl with camera 📸

Camera, Click, Capture

Vief

50-plus contentement

hallyureviews

Your Place For Reviews And Discussions

100 Word Anime

Karandi reviews and discusses anime.

Αρέσει σε %d bloggers: