«Ποτέ δεν εγέρθηκε άγαλμα για κριτικό!»~Αύγουστος Κορτώ

wp-1466670226886.jpg

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Δεκαέξι» του Αύγουστου Κορτώ

– Λένε πως η αυτοκτονία πονά περισσότερο γιατί το θύμα αρπάζει με το θάνατό του ένα κομμάτι απ´τις ψυχές όσων το αγάπησαν, σκοτώνοντάς τους κάθε μέρα με την επίμονη ενοχή πως δεν την αποτρέψαν, έστω κι αν ήταν πέρα ως πέρα αναπόφευκτη.

Ώσπου να κάνει καλό, η αγάπη θα σου κάνει ασύλληπτο κακό»

-…μολονότι προσωπικά το θεωρώ καταγέλαστο ν´ αντιμετωπίζουμε με δεισιδαιμονία, σαν κάτι το μαγικό τάχα, ό,τι μουσική και να ´ναι, δεν πρέπει επ´ουδενί να παραβλέψουμε τη σημασία της πνευματικής προσφοράς, του συντρόφου Ραμπίνοβιτς, το μέγεθος της οποίας και μόνον αρκεί για να εμπνεύσει -φφφ, κι εγώ δεν ξέρω- κάποιας μορφής… ανεπιθύμητες… ή… ύποπτες αντιδράσεις σε ορισμένους φανατικούς οπαδούς του.

-Ιδού η δόξα του : η υπέρτατη, απαράμιλλη αίσθηση, η ελπίδα, πως όλα κάποτε θα λάβουν τέλος δια παντός… τέρμα πια μ´αυτή τη σπαραχτική υπόθεση εργασίας που ονομάζουμε ύπαρξη.

έρωτας έγραφε,»δεν είναι η αλήθεια, όπως δηλώνουν πολλοί ονειροπαρμένοι ποιητές… το ότι ένα άλλο άτομο επιλέγει να μας δει ως πλάσμα μοναδικό, σπάνιο κι αξιολάτρευτο, είναι ξεκάθαρη απόκλιση από την αλήθεια, την οποία είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε και να λάβει μιαν αστραφτερή και ηδονική, καίται ψεύδη, πατίνα μοναδικότητας και θάμβους.

-…η φήμη, που δεν είναι παρά πληθωρικός, πολλαπλασιασμένος έρωτας, συνιστά ακόμη πιο εξόφθαλμη απόκλιση – αν όχι διαστρέβλωση- της αλήθειας…αδαής ως προς την αλήθεια και την αυταπάτη όσο και τα πολύ μικρά παιδιά, που στην ουσία δεν ξέρουν τίποτε για τον εαυτό τους.

-Ποτέ δεν εγέρθηκε άγαλμα για κριτικό!

-Και δε θα ´ταν η πρώτη φορά που στρέφονταν εναντίον του…επειδή δεν μπορούσαν ν´αγγίξουν την ευφυϊα και την ακεραιότητά του- πόσο μάλλον να την καταδικάσουν δημόσια!

-…να επιρρίψουν ένα ακατανόητο  έγκλημα στη διαβρωτική ισχύ μιας ουσιαστικά ακατανόητης τέχνης, γιατί κανείς δε γνωρίζει τι ακριβώς συγκινεί τον κάθε άνθρωπο όταν ακούει μουσική…

τιμή και η ανδρεία είναι ανθρώπινες αξιώσεις κι όχι ουρανόπεμπτες αρετέςμα αυτό δεν εξιλεώνει πάντοτε τους ανέντιμους και τους δειλούς.

-Εξ ορισμού, η ηλιθιότητα σημαίνει επαναληψιμότητα – ένα μυαλό άμα είναι άδειο είναι άδειο! Που να τη βρει την έμπνευση;

-...η φλόγα του έρωτα μπορεί να σε κάψει στην κυριολεξία.

-…επίστρωση ανάμεσα σ´ ορατό κι αόρατο, σαν τον καπνό: από τη ζωντανή μαρτυρία πως ένα ευφυές ον έζησε πάνω τους, δίπλα τους, ανάμεσά τους, διαποτίζοντας ως και τ´άψυχα με την ψυχή του.

-Κάποτε η καρδιά μου ήταν κόκκινη •κόκκινη παραμένει • κόκκινη θα ´ναι μέχρι να πεθάνω. Κι η αγάπη, κι η οργή, κι ο πόνος της θα γίνουνε σιωπή.

-…όποιος επέλεγε να περάσει τόσες ώρες, τόσες μέρες και νύχτες (μήνες, χρόνια) δουλεύοντας σε τέτοια πλήρη απομόνωση, ήταν άνθρωπος που είχε να κρύψει πολύ σκοτεινά– πιθανώς ανομολόγητα – μυστικά.

-Αυτό είναι το μεγαλείο και η φρίκη της μουσικής… ότι στη μουσική μπορείς να γίνεις ο μέγας αναλφάβητος ποιητής, ο τυφλός και κουλός ζωγράφος αριστουργημάτων, ο ηλίθιος που αγνοεί και τους πλέον στοιχειώδεις νόμους της φυσικής, κι ωστόσο είναι σε θέση να κατασκευάσει μια βόμβα υδρογόνου από το τίποτε.

-Όπως η τυχαία δυστυχία και δόξα μου ενυπήρχε άλλοτε στα αναλώσιμα μισοκύτταρα της καθηστερημένης εμμηνορρυσίας της μητέρας μου και της εύστοχης εκσπερμάτησης του πατέρα μου, έτσι και κάθε μου μυστήριο ας αναζητηθεί μες στα λερά κατάλοιπα της οργανικής ύπαρξής μου.

-…οι νεκροί δεν πληγώνονται, έτσι δεν είναι; Όχι δεν πληγώνονται μονολόγησε ο Αλεξέι, αλλά μπορούν να σε πληγώσουν αυτοί και πολύ άσχημα.

-Δεν ήξερε αν ένας τόσο θηριώδης πόνος ήταν ικανός να μεταμορφώσει έναν άνθρωπο φαινομενικά,  καλόκαρδο κι επιεική όσο ο θείος Πέτια σε μια εκδικητική ψυχή, που επιζητεί χιλιάδες θανάτους…

-… η πολιτικά παράτολμη συμπεριφορά είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ελίτ, των ανθρώπων που θεωρούν εαυτούς ανώτερους και ανέγγιχτους απ´τους αγώνες, τα πάθη και τις ανακατατάξεις της υπόλοιπης κοινωνίας.

-…Χάνοντας τη μονάκριβη μητέρα του, είχε γεράσει σχεδόν εν μια νυκτί, χαλυβδώνοντας δια βίας την ψυχή του σε μιαν άκαιρη, βάναυση ωριμότητα και διυλίζοντας απ´το μυαλό την πένα του ένα ποταμό μαυρίλας αντάξιο αναχωριτή ή κυνηγημένου προφήτη.

-…ο χρόνος είναι μια αφύσικη συνθήκη• μια ιδιαίτερα δημοφιλής πεποίθηση μεταξύ των φίλων μας των Ελβετών.

-… ορισμένοι άντρες ήταν τόσο βαθιά δεμένοι με τις μητέρες τους, που ολάκερος ο γυναικείος πληθυσμός της υφηλίου και κάθε θηλυκό που προσπαθούσε να τους προσεγγίσει ωχριούσε σε σύγκριση με την πανίσχυρη μητρική μορφή. Αυτού του είδους η υϊκή αγάπη, ισχυριζόταν, δεν διέφερε πολύ από συγκεκριμένες ψυχικές νόσους – κι όπως η πλειονότητα αυτών των νόσων, ήταν ανίατη.

-…τόσο ερωτοχτυπημένος με τη μητέρα του που δεν μπορούσε να εκτιμήσει (ούτε καν να δει και να νιώσει) το αξιέραστο αυτών των γυναικών.

-…ο κοινός παρονομαστής που μοιράζονται όλοι στην αναρρίχησή τους  σε βαθμίδες υπεράνθρωπης εξουσίας κι επιρροής υπήρξε απλώς και μόνον η επίπτωση των λεκτικών αλυσίδων που είτε σκαρφίστηκαν οι ίδιοι είτε κληρονόμησαν εν είδει νόμων, κοινωνικοπολιτικής και θρησκευτικής παράδοσης, και τις οποίες κατόπιν εξέφεραν κι εξάπλωσαν με τόση πεποίθηση κι έντεχνη δολιότητα, που έπεισαν δισεκατομμύρια να αποθέσουν τη μοίρα τους στα χέρρια τους, να ζήσουν και να πεθάνουν  σύμφωνα με ό,τι όριζαν τα ιερά αυτά ανθρώπινα λεγόμενα.

-Οι λέξεις είναι εξίσου άυλες όσο και οι νότες, ωστόσο η μουσική είναι ένα ακόμη πιο δυσθεώρητο στοιχείο: ένα δηλητήριο άγνωστης σύνθεσης και επίδρασης, που δίνει διαισθητικά, ακαριαία, στον αισθηματικό μας πυρήνα το δικό της σχήμα, δίχως κανείς να μπορεί να ορίσει επακριβώς τη δαιμονική φύση και λειτουργία της.

-…εφόσον ο έναρθρος λόγος και τα παρλκόμενά του παρέχουν εξουσία η μουσική πρέπει να ´ναι ως και χίλιες φορές ισχυρότερη.

-Ενώ ο λόγο είναι ένα όπλο δριμύ και αυστηρό, που πρέπει να χειρίζεσαι με ακρίβεια και γνώση, αν δε θες να σε ξεκάνει στην πορεία, η πρώτη ύλη της μουσικής, όπως και των ονείρων, δε γνωρίζει τι θα πει σφάλμα, δεν μπορεί να περιπέσει στο παραμικρό ολίσθημα.

-Αυτή η υποσυνείδητη, επίμονη, τυραννική αναζήτηση της χαμένης μητέρας, σύμφωνα με τον δόκτορα Φρόυντ, τροφοδότησε τον αεικίνητο νου και ψυχισμό του ανθρωπόμορφου θαύματος της αναγέννησης.

…η ευτυχία είναι φευγαλέα, έχει φτερά, και την τάση να πετάει και να χάνεται •γι´αυτό χρειάζονται οι άλλοι: σε βοηθούν να την κρατήσεις ακίνητη.

-Οι άνθρωποι που επιλέγουν να ηγηθούν είναι πάντοτε οι πλέον απελπισμένοι• ηγούνται γιατί δεν ξέρουν να κάνουν τίποτ´άλλο!

-«Η ανθρωπότητα θα ´πρεπε να δίνει μεγαλύτερη σημασία στο επώδυνο στοιχείο που η φύση έχει ενσταλάξει στο ζευγάρωμα των περισσότερων εκπροσώπων του ζωικού βασιλείου»

-…είχε μια αόριστη αντίληψη περί μουσικής, ότι είναι το άφατο, αφηρημένο ισοδύναμο της αγάπης- μια άυλη ουσία τρομερής αντοχής κι αισθηματικής ισχύος, που ίσως είναι το μόνο μέσο με το οποίο τα ανθρώπινα όντα μπορούν να επικοινωνίσουν με ανώτερες σφαίρες ύπαρξης.

-…σαστιμάρα, πόνος, αποπροσανατολισμός• ένα σύννεφο που έτσουζε στα μάτια, πνίγοντας μέσα του κάθε νόημα κι αλήθεια – ένα ξέπνοο κυνηγητό με το θάνατο, που τον έκανε να ξεμακραίνει ολοένα απ´τη ζωή.

-Όχι, στην πραγματικότητα δε φλέρταρε με κανέναν – εκτός απ´τον εαυτό του. Αυτό που αποκαλείς φλερτ, σ´εμένα έμοιαζε πάντα με αυτοερωτική τάση.

να μείνει κάτι απτό απ´την αγάπη σου όταν φύγεις. Όχι μουσική, ούτε ποίηση και μαλακίες αυτά δεν ωφελούν. Ατό που θ´αφήσει πρέπει να ´ναι ανθρώπινο. Απλά προσπάθησε, κι ας μην είναι στο χέρι σου, όποιον κι αν αγαπήσεις αγόρι μου γλυκό, φρόντισε να ζήσει περισσότερο από ´σένα»

-Να ´σαι τόσο ευτυχισμένος που καμιά λύπη να μην μπορεί να σου μαυρίσει την ψυχή, τόσο εκτός εαυτού από ευφορία που ακόμα και η μελαγχολία μοιάζει υπέροχη.

-Αθώος; Κανείς δεν είναι αθώος. Ούτε καν τα παιδιά δεν είναι αθώα- είναι απλώς αδύναμα.

-…είχε αυτή τη δύναμη, που ούτε ο θάνατος δεν μπορούσε να του κλέψει- οι αναμνήσεις του μοιάζαν πιο πραγματικές απ´την πραγματικότητα

-…είμαστε το χαρισματικό πλην ανεξήγητο καρκίνωμα της υφηλίου… στην κοινότοπη αναγόρευση της μη γνώσης σε απόλυτη γνώση και της απουσίας κάθε λογικής σε υπέρτατη σοφία.

by SearchingtheMeaningOfLife


One response to “«Ποτέ δεν εγέρθηκε άγαλμα για κριτικό!»~Αύγουστος Κορτώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Books by Patricia Furstenberg

Where Books and Dogs Travel through History

Pedazos de miel en jaula

La existencia, la introspección y la experiencia

Le foci dell'Eufrate

ovvero le frasi che urlo di notte

La prioridad eres tu.

Actitud positiva en mi contenido.

Wanderlustig

Travel Reisen Wandern Hiking

Nemorino's travels

aka operasandcycling.com

Words vs the Machine

Existentially Yours

Αρέσει σε %d bloggers: