«Να γίνει αντάξιος! Αντάξιος! Να μια λέξη βαριά όσο η μοίρα, πιο βαριά και από τη μοίρα, γιατί, στην ουσία, τη μοίρα το χρέος την περιφρονεί.»~Μάρω Βαμβουνάκη

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Κυριακή Απόγευμα στη Βιέννη» της Μάρω Βαμβουνάκη

 

-…συνειδητοποιεί ότι είναι η πρώτη φορά στη ζωή του, στη ζωή του που τώρα σβήνει, που παρατηρεί προσεχτικά τον ουρανό, τα νέφη, τον αενάως εναλλασσόμενο φωτισμό εκεί ψηλά.

 

Η απλότητα και η ειλικρινής αυτοκριτική προηγούνται κάθε θεραπείας.

 

-Μπορεί και να τον τρομάζει λίγο η μοναξιά του να ζει δίχως μια αναφορά, έστω και αναφορά κακορίζικη.

 

-Λέγεται πως το αντίθετο της αγάπης είναι η αδιαφορία, δεν είναι όπως εύκολα νομίζουμε το μίσος. Το μίσος έχει ενέργεια δυναμικό, κρατάει ολοζώντανο ενδιαφέρον για τον άλλο, με ένα ελάχιστο κλικ μπορεί να υποτροπιάσει στην αγάπη, να λυθεί σε μετάνοια. Η αδιαφορία όμως είναι νεκρή, τελειωμένη.

 

-…ένας άνθρωπος με κληροδοτημένη τη ροπή του σφαγέα, τη δίψα για φόνο και αίμα,  μπορεί να γίνει  όντως δολοφόνος ή να μετουσιωθεί το πάθος του σε λειτούργημα. Να γίνει δηλαδή χειρουργός

 

-…ποτέ δε χάνεται η ικανότητα κάποιου να επιλέγει φως ή σκοτάδι, ακόμα και μέσα στις πιο απάνθρωπες συνθήκες που βρέθηκε.

 

-…Μαρκ Τουέιν που έγραφε πως το πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι οι περισσότεροι που έγιναν κομμουνιστές το διάλεξαν από μίσος για τους πλούσιους και όχι από αγάπη για τους φτωχούς.

 

-Είμαστε ερωτευμένοι με αυτό που μας λείπει, και η γυναικεία αυτοπεποίθηση, η σιγαλιά, ο ελεύθερος χώρος να αναπνέει κι ο ίδιος του έχουν λείψει από τα νιάτα του.

 

-Είναι όλος μια σύγκρουση λοιπόν: η επιθυμία και η λογική κρίση – το συναίσθημα εδώ τραβιέται πολύ πίσω είναι αδύναμο αφήνει την μάχη στους δυο ισχυρότατους στρατούς και δεν ξέρει τι να νιώσει. Η επιθυμία και η λογική, το ένστικτο και ο λογισμός τον έχουν αντικαταστήσει άσχημα.

 

Η ασφάλεια και η ανασφάλεια, πάντα του, και στα είκοσι χρόνια του, τον έπαιζαν στα νύχια σαν πάνινο αρκούδι, τον γέμιζαν άγχη και τον πέταγαν σε εύκολες ίσως και πανικόβλητες επιλογές.

 

Τον απενοχοποίησε στο να παραδεχθεί ότι κακοποιήθηκε, σωματικά ή συναισθηματικά από το θεό-γονέα. Τον καθοδήγησε να τον κρίνει δίκαια αν επιθυμεί να προχωρήσει σε λυτρωτική αυτοκριτική….Όχι ο σεβασμός δεν μπορεί ποτέ να υποτάσσει και να ψευτίζει την αλήθεια.

 

-Μια οικογένεια, δυο γονείς, τέσσερις παππούδες, για να είναι αγαπητοί πρέπει να είναι αξιαγάπητοι, για να είναι σεβαστοί πρέπει να σέβονται και οι ίδιοι τα μικρά παιδιά.

 

-Όσο πιο ελεύθερος είναι κανείς τόσο πιο πολύ πνίγεται κοντά σε ανελεύθερους.

 

Για να διαρκεί μια εξάρτηση σημαίνει πως και τα δυο μέρη είναι εξαρτησιακά. Και ο «αδύναμος» και ο «δυνατός». Κατά κανόνα μάλιστα η εξάρτηση του «δυνατού» είναι μεγαλύτερη, όπως και η «αδυναμία» του «αδύναμου» μπορεί να υποκρύπτει μια τυραννία.

 

Άλλο ανησυχώ, άλλο το νοιάζομαι, άλλο το χάνω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου… κάνει σπασμωδικές κινήσεις πανικόβλητου, χρησιμοποιεί χίλιους τρόπους επιβίωσης, θυμώνει άσχημα με εκείνον που τον τυραννά τόσο και συνηθέστερα χρησιμοποιεί την απειλή και την υπερπροσφορά

 

-Γενικά οι σχέσεις μεταξύ αντρών είναι μια ιστορία με λιγότερα λόγια…»σιωπηλά νερά, βαθιά νερά»

 

-Ασφαλώς μα τόσο έμμεση, μυστική και δυσχερής επικοινωνία προξενεί άγχος.

 

Το υπερεγώ στον αντρικό κόσμο είναι πολύ σημαντικότερο από το συναίσθημα, όπως συμβαίνει με τα κορίτσια.

 

-Ακόμη και όσοι αποχώρησαν από τον κόσμο και σκαρφάλωσαν στις ερημιές ως μοναχοί, πάλι ο έρωτας είναι το κίνητρο.

 

Ο άνθρωπος για να είναι φυσικός, δηλαδή ψυχικά και σωματικά υγιής, για να είναι ισορροπημένος, θαρραλέος και ευτυχής, πρέπει να είναι ο εαυτός του. Το μόνο πρέπει που πρέπει να ακολουθήσει μια αγωγή είναι η απαλλαγή από τα πρέπει που τον εμποδίζουν να συναντηθεί με το φυσικό του είναι . Στο βαθμό που κάποιος παρεκκλίνει απ΄τον αυθεντικό του εαυτό, αρχίζουν και οι νευρώσεις του.

 

-Η ροπή στο μηδενισμό είναι η έσχατη «ελπίδα» εκείνων που η ζωή τους έχει καταντήσει αβάσταχτη, εκείνων που τους απαγορεύτηκε να είναι ο εαυτός του. Και τίποτα πιο αβάσταχτο από το να παρεμποδίζουν την ελευθερία σου, και μάλιστα την εσωτερική, να σου απαγορεύουν να είσαι όποιος γεννήθηκες, για να είσαι.

 

-Γιατί ένας φυλακισμένος ισοβίτης σε στενό κελί μπορεί να αισθάνεται πολύ περισσότερο ευκίνητος και περιφερόμενος σε αποστάσεις ανοιχτών οριζόντων, πνευματικής, φαντασίας, συναισθήματος, γνώσεων – η εμπειρία ζωής είναι απείρων εκδοχών-…

 

Να γίνει αντάξιος! Αντάξιος! Να μια λέξη βαριά όσο η μοίρα, πιο βαριά και από τη μοίρα, γιατί, στην ουσία, τη μοίρα το χρέος την περιφρονεί.

 

Το Είναι και το Πρέπει είναι δυνάμεις βάρβαρα αντίρροπες για μια ευγενική καρδιά.

 

-Θα επιλέξει την αδράνεια σφηνωμένος ανάμεσα στα δύο.

 

-Για μια ψυχή η παλινδρόμηση πίσω στη νιότη ή την παιδικότητα είναι μια κοινή άμυνα, όταν το βάρος μιας ενήλικης ευθύνης δεν είναι υποφερτό.

 

-…μονομαχούν απελευθερωμένα τα δυο ένστικτα: το ένστικτο της ζωής και το ένστικτο του θανάτου. Το ένστικτο του έρωτα, της δημιουργίας της ηδονής, με το ζοφερό ένστικτο της καταστροφής και ασφαλώς της αυτοκαταστροφής.

 

-Αλλιώς ποιος θα άντεχε το μαστίγιο, τις προσβολές του κόσμου, την αδικία του τυράννου, την ύβρη του αλαζόνα, τη μαχαιριά του προδομένου έρωτα, τη δικαιοσύνη που αργεί, το θράσος της εξουσίας, την κλοτσιά που ο έντιμος δέχεται από τον αχρείο.

 

«Από ένα μεγάλο έρωτα ξεφεύγεις πολύ πιο εύκολα απ΄ό,τι από ένα οίκτο που σου προκαλεί ο άλλος».

 

-Το πολύ πολύ σκιές ονείρων και πιθανόν εφιάλτες να βασανίζουν τον νεκρό, κι αυτός ο φόβος είναι που κάνει προτιμότερη τη ζωή, όχι η ζωή η ίδια.

 

-Πώς να ζει κανείς; Με όντως ζωή ή σκοτώνοντας τη ζωή του; Ο θάνατος που υπονοεί το δίλημμα ίσως να μην είναι μονάχα ο βιολογικός, είναι  και η νέκρωση του εαυτού.

 

-Να κάνεις αυτό που θες, μα πρώτα να γίνεις κάποιος που μπορεί να θέλει.(Νίτσε)

 

-Και η επιτυχία είναι βαθμός επιθυμίας.

 

-Πάνω σε «νομίζω» που τα έχουμε μετατρέψει σε θέλω θεμελιώθηκαν ζωές, γάμοι, οικογένειες, σταδιοδρομίες, κοσμοθεωρίες. Δεν είναι τυχαίο το ότι τελικά μας δίνουν μεγάλη απογοήτευση πολύ συχνά οι επιλογές μας.

 

Η φαντασία, τα μυθιστορήματα, οι ταινίες, η ονειροπόληση είναι έξοχα βολικές συγκινήσεις, τοξεύουν αλλά και συγκρατούν πίσω τις ζωές.

 

-…δεν μας έμαθαν να σεβόμαστε τα χαρίσματά μας και τα ελαττώματά μας. Ούτε τα ξέρουμε. Καταντούμε να αρπαζόμαστε από τα μεσοβέζικα «νομίζω».

 

…είμαστε καμωμένοι κι από τα βιβλία που διαβάσαμε…

 

-…να παραδεχθεί όσα στ΄αλήθεια επιθυμεί, όσα πράγματι φοβάται. Δεν υπάρχει συνείδηση αλλιώς θα ζούμε ισόβια συγκάτοικοι μέσα στο ίδιο το κορμί μας με έναν παράξενο ξένοξένος για τους αρχαίους Έλληνες σημαίνει εχθρός.

 

-Αξίζει λοιπόν να εξετάσει κανείς τα οφέλη που τον κρατάνε σκλαβωμένο στις προσδοκίες του γονιού του.

 

-Χρειάζεται στέρεη αυτοπεποίθηση, πεποίθηση και αυτοεκτίμηση για να μπορείς να γίνεις κάποιος που μπορεί να θέλει.

 

-Η ζωή η ζωντανή είναι αναντικατάστατη. Κανένα καλλιτεχνικό αριστούργημα δε θα προσφέρει στο δημιουργό του εκείνο που του στέρησε η ζωή.

 

-Αποτυχία δεν είναι, να μην καταφέρουμε το στόχο μας αποτυχία είναι να μην προσπαθούμε.

 

Το θέλω είναι κάτι, μετράει όμως απ΄τη στιγμή που αποφασίζεις στα σοβαρά το τι κάνεις, γι΄αυτό το κάτι.

 

-Είναι βέβαιο πως η ζωή αγαπάει αυτούς που την αγαπούν.

 

-Έχει σημασία μεγάλη να μη φοβόμαστε τις ατυχίες μας.

 

-Μια άλλη διαρκής και απύθμενη παγίδα όταν αγωνίζεσαι να γίνεις κάποιος που «να μπορεί να θέλει» είναι το θέλημα των πολλών.

 

-Καλύτερα να εξοριστείς από το εγώ σου παρά από τους πολλούς γύρω σου…Και όμως, το προσωπικό ελεύθερο θέλημα του καθενός, κάπως και σχεδόν πάντα, θα πάει κόντρα στο γενικό θέλημα…Και η ακροβασία εδώ δε σημαίνει συμβιβασμό.

 

-Μα για να θέλει να εκτιμά, πρέπει πρώτα να έχει κερδίσει την αυτοεκτίμηση.

 

-Γύρω μας κυκλοφορούν πάρα πολλοί τύποι που με τη λέξη «έρωτα» εννοούν μόνο τη διαδικασία κατάκτησης…Δεν είναι ο δεσμός που επιζητούν, αλλά η επαναλαμβανόμενη επιβεβαίωση για ένα εγώ ανυπόφορα αμφισβητήσιμο.

 

-…τα σύνολα από μόνα τους είναι ανόητα, κενόδοξα και μίζερα, μια και στη θέση της ζωής έχουν τοποθετήσει ως στόχο την επιβίωση κάτω από εξουσίες.

 

-…η μέγιστη διάκριση δεν είναι το Καλό και το Κακό, αλλά το Αληθινό και το Ψεύτικο.

 

Κάθε ασθένεια είναι κατά βάθος ψυχασθένεια. (Φρόιντ)

 

-Η ριζική υγεία του σώματος και των νεύρων προέρχεται από το πόσο υγιείς νιώθουμε, σκεφτόμαστε και ως εκ τούτου ενεργούμε. Η μόλυνση και οι ιοί θα συναντήσουν εκεί έδαφος πρόσφορο ή ανέλπιδο βράχο.

 

-Χαρά σ΄εκείνον που μπορεί –και μπορεί- να δει τον εαυτό του και όσα τον πονούν με ψυχραιμία και δικαιοσύνη.

 

Τα φρούτα των ενοχών είναι φρούτα που πρίν ωριμάσουν, σαπίζουν.

 

Όποιος κολλάει στην αυτοκατηγορία είναι γιατί δε θέλει να αλλάξει τίποτα στον εαυτό του.

 

-Γιατί ασφαλώς ο βίος μας είναι γεμάτος από αμαρτίες, απερισκεψίες και λάθη, ιστορίες όμως που ζητούν διόρθωση, μετάνοια, στην ανάγκη απολησμονιάς και υποβιβασμό, όχι κρυστάλλωση τύψεων. Η ενοχή είναι εμμονική και εγωκεντρική διάθεση.

 

-Δίχως κίνηση προς τα εμπρός – «έστω και με βήμα χελώνας», …ο άνθρωπος μιζερεύει όλο και χειρότερα.

 

 

-Θα καταλαβαίνεις στο δέρμα σου την αόριστη, γενική αγάπη που κρατά τον κόσμο τη ζωή ζωντανή, την ομορφιά που σώζει τον κόσμο, ένα πνεύμα που πνέει καλό και άγιο πανταχού, όταν δεν το τρομάζουν και δεν το διώχνουν σαν μικρό περιστέρι η οργή και το μάταιο άγχος.

 

-Το πιστεύει πως λάμπει. Το παρατηρούν και οι άλλοι γύρω, και οι πιο κατσούφηδες και οι πιο αρνητικοί και οι πιο κακοπροαίρετοι. Μοιάζει με διαφήμιση γυναίκας αστραφτερή…

 

-Όποιος πιστεύει πως ελέγχει το είναι του τον περιμένουν οι πιο δυσάρεστες εκπλήξεις, ο εαυτός είναι απρόβλεπτος.

 

-…η θλίψη ή η χαρά μας προέρχονται πότε πότε από μια πηγή μυστήρια μακριά από συνείδηση, μακριά από το υποσυνείδητό μας. Κάποια σύνδεσή μας με άλλες δυνάμεις –φωτεινές ή ζοφερές- ανοίγει κανάλι, για κάποιους λόγους άγνωστους και αισθανόμαστε έτσι ή αλλιώς.

 

-…πάντα οδηγημένος από τη γνωστή του δίψα ζωής μια περιέργεια να πάει να δει τι γίνεται κι αλλού. Λες και από δίψα ζωής πέθανε, από περιέργεια

 

-«Μ’ αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθιά απ΄την πληγή του» (Νίτσε)

 

-…δε σου επέτρεπε να τον θεωρήσεις αδικημένο, οι ανεξάρτητοι τύποι δε σε ενοχοποιούν, δεν έχεις άλλωστε τόση δύναμη ώστε να τους κάνεις κακό, είναι πολύ εντάξει για να κακοπάθουν.

 

-…εγώ σου λέω πως  μέτρον πάντων  : Εγώ. Ο πλησίον είναι τρομερά απόμακρη γη. Για να μη σου πω ανύπαρκτη… Η ουτοπία του άλλου!

 

-Μην κρίνεις από τις πράξεις αυτές καθαυτές, δεν εξηγούν πάντα την ουσία τους. Να γυρεύεις την κρυμμένη πρόθεση, εκεί υπάρχει η εντιμότητα, η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς… Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο απ΄τα λόγια.

 

Ότι δεν γιατρεύει η ευτυχία τίποτα δεν μπορεί να το γιατρέψει. –Μαρκές

 

Ο έρωτας είναι η λύση για τα πάντα. –Μπρετόν

 

-…πίσω από κάθε ψυχολογική ασθένεια κρύβεται πάντοτε μια στέρηση αγάπης Φρόιντ

 

-Δεν είναι λοιπόν η επιστημονική θεραπευτική μέθοδος το κυρίως ζητούμενο, είναι η ίδια η αληθινή, αγαπητική ζωή.

 

-…και η ανασφάλεια από εγωισμό μπορεί να προκύπτει, αν καταφέρει κανείς να είναι ειλικρινά ταπεινός, εκεί χαμηλά που τοποθετεί τον εαυτό του δεν υπάρχει φόβος να πέσει πιο κάτω.

 

-…μια πραγματική ευτυχία δε λησμονιέται.

 

Η έρημος, τον άνθρωπο, από τις απαρχές του τον τραβούσε σαν παρελθόν γέννησης, σαν μέλλον θανάτου, περισσότερο σαν υπενθύμιση εσωτερικών κόσμων δικών του που μονάχα στης απόλυτης άμμου το άηχο φόντο καταδέχονται να αναδυθούν.

 

Πες πες παίρνει κάποια υπόσταση το παραμύθι σου, κερδίζει κάποια πραγματικότητα η ψευδαίσθηση

 

Μην μπορώντας να απογοητευτεί, δεν μπορούσε να γοητευτεί, δεν είχε λόγο ύπαρξης μια τέτοια νιότη

 

-Οι γενικεύσεις είναι από τις πιο ανόητες αλλά και πιο άκαρδες παρηγοριές, μια και τη ζωή μονάχα σαν προσωπική την συναισθάνεται ο καθένας.

 

-Πάντα ή σχεδόν πάντα, από απογοήτευση αδειάζει μια ερωτευμένη καρδιά, ακριβώς όπως η μυθοποίηση τη γεμίζει, όπως τη γέμισε κάποτε ο θαυμασμός για το απογοητευτικό σήμερα ταίρι.

 

-Πρόσωπα και καταστάσεις ζηλεύουν το δικό τους απόλυτο, που απαιτούν, έχει να κάνει με πυρετώδη φοβική κτητικότητα.

 

-Δεν είναι απαραιτήτως συνύπαρξη ο αυθεντικός δεσμός, δεν είναι πάντα συναντήσεις και επαφές μια αγάπη. Παρά τη σιωπή και την απόσταση, το κόκκινο αίμα στο νήμα της είναι ικανό να δένει σφιχτά ηδονικά σφιχτά, τους απομακρυσμένους εραστές.

 

Αν στ’ αλήθεια δεν ενδιαφερόσουν για το πρόσωπο του πόθου σου, παρά μονάχα περιστασιακά για να το κατακτήσεις, τώρα θα φανεί εξάπαντος. Τίποτα δεν αποδεικνύουν ο καιρός και η κοινή ζωή όσο ετούτη την αναισθησία.

 

-Πόσο συχνά από μια χαζή δειλία θυσιάζει κανείς τη ζωή του.

 

Η υπομονή είναι μεγάλη αρετή αλλά είναι και βλακεία κάποιες φορές…Η διάκριση μόνο ξεχωρίζει εκείνα για τα οποία αξίζει να αγωνίζεσαι, να υπομονεύεις, να καρτερείς.

 

Τα ανακλαστικά της καρδιάς είναι πιο ξύπνια και άμεσα από εκείνα της σκέψης, ακόμη πιο ξύπνια και άμεσα είναι τα ανακλαστικά του κορμιού… Δε σηκώνουν άλλη παράταση, άλλες αυταπάτες για δικαιολογίες, το σώμα ιδίως, θυμωμένο μαζί σου, αρχίζει να αρρωσταίνει απειλητικά. Απογοητευτικά.

 

Το να ερωτευτείς, για να τολμήσει η ύπαρξή σου τέτοιο άλμα πάνω απ΄το θάνατο, είτε το συνειδητοποιείς, είτε όχι, πρέπει να αξίζει, να υπολογίζεις σ΄αυτόν, να στηρίζεσαι στο λόγο του, να τον εμπιστεύεσαι. Θέλεις να του παραδοθείς και να σε σώσει.

 

Είναι κόλαση να παριστάνεις το ζεύγος για άλλους λόγους εκτός από της αγάπης τους λόγους.

 

-Αλλά και πάλι, όπως είμαστε δραματικά ανήμποροι για τον έρωτα που ονειρευτήκαμε, σύντομα θα δούμε πως είμαστε εξίσου ανήμποροι για την ελευθερία που ονειρευόμαστε.

 

Το να κοιμηθούμε σημαίνει παραίτηση από την αυτοπτροστασία μας και γι’ αυτό γαντζωνόμαστε στη «δήθεν» συνείδηση με ακόμη εντονότερη προσπάθεια. Ο ύπνος για να έρθει προϋποθέτει γαλήνη.

 

-Είναι μια κίνηση ακραίας ελευθερίας, σχεδόν αυτοκτονική, το να επιλέγεις την καταστροφή.

 

-Και ο αυτοέλεγχος και η αυτοτιμωρία του χρειάζονται για κάποια σύντομη άρρωστη ισορροπία πάνω από τις φοβερές ενοχές του.

 

Μονάχα οι πολύ κουτοί και κάποιες κατηγορίες ψυχωτικών δε φοβούνται.

 

Ήρωας δεν είναι εκείνος που δε φοβάται αλλά που ενώ φοβάται, προχωράει στην ηρωική πράξη του. Ή ελευθερία είναι να κάνεις εκείνο που φοβάσαι.

 

Στον έρωτα, όπως και στο θάνατο, όλοι πηγαίνουμε φτωχοί και άοπλοι, με ένα σώμα και μια ψυχούλα.

 

-Μ’αρέσει να αφήνομαι πάνω στο σώμα.-Παντελής Ευθυμίου

 

Ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος μόνο όταν αγαπά κι όχι- όπως νομίζει – όταν αγαπιέται.

 

-Να πείθεις και όχι να μαγεύεις, να απευθύνεσαι στην ελευθερία του άλλου όχι στις ανάγκες και στις νευρώσεις του, να είσαι παρουσία όχι παράσταση, πολύ περισσότερο υποβολή, να σε θέλουν για ό,τι όντως είσαι, χωρίς προσποίηση.

 

-Το έχω προσέξει, εκείνα που πιστότερα, λεπτομερέστερα θυμόμαστε είναι εκείνα που ζήσαμε ολομόναχοι.

 

-Στην ειρήνη μόνο εμφανίζονται τα πιο σπουδαία, τα διαχρονικά. Στη νηνεμία ξεκαθαρίζουν τα ουσιαστικά, πρέπει να γαληνέψεις για να αποφασίσεις.

 

-Αν δε σε παρηγορήσει ο ίδιος ο νεκρός σου, κανείς μας δε θα σε παρηγορήσει.

 

-Ίσως γιατί με τις πολλές ευκολίες δε σου παρέχονται επαρκείς δοκιμασίες ώστε να ασκηθείς, να ελέγξεις τις δικές σου ικανότητες, να αυξάνεις το θάρρος και την αυτοπεποίθηση που χαρίζει ο αγώνας.

 

Όταν όλα σου τα έχουν ετοιμάσει άλλοι, έτοιμα ή ευκόλος προσφέρονται, τότε η αυτοπεποίθησή σου μαραίνεται, μια υποψία αχρηστίας, αναξιότητάς σου…

 

-…η κατανοητή γοητεία απομυθοποιείται, αποφορτίζεται, αλλά το ανερμήνευτο υπνωτίζει, μια τέτοια μελωδία, μπορεί να σε κάνει κομμάτια, μπορεί να σε σκοτώσει.

 

Πάθη, πόθοι και ανάγκη προσποιούνται τον παράδεισο ενώ, όσο οξύνονται, παραπατούν προς την κόλαση…

 

Ο έρωτας και η τέχνη δεν ηρεμούν παρά με το απόλυτο, που όμως ποτέ δε φτάνουν. Το απρόσιτο απόλυτο είναι βράχος με Σειρήνες που τραγουδούν ανυπόφορα, οι καλλιτέχνες δε βάζουν κερί στ΄αυτιά όπως οι άλλοι ναυτικοί, ούτε έχουν σκοινί να δένονται στο κατάρτι. Πλέουν ισοβίως προς το απόλυτο μιας Ιθάκης άσβεστης μιας Ιθάκης στον κόσμο ανύπαρκτης, επιτυχημένοι και μόνοι…

 

-…θα συνθέτει και θα αποσυνθέτει την αγωνία του, που ονομάζει και έμπνευσή του.

 

-Έχει θεραπευτική σημασία η ικανότητα για άμυνες… είναι αναγκαίες για να ισορροπούμε, να συνεχίζουμε όρθιοι τη διαδρομή. Όταν όμως οι άμυνες παραγίνουν πολλές, παραγίνουν εξωπραγματικές, υψωθούν υπερβολικά και πυκνώσουν… από την υλική προφύλαξη θα αφεθούμε να συνεργαστούμε με το νοσηρό ψεύδος, την ψευδαίσθηση και την παραίσθηση του ψυχοπαθούς.

 

by SearchingTheMeaningOfLife

Advertisements

One response to “«Να γίνει αντάξιος! Αντάξιος! Να μια λέξη βαριά όσο η μοίρα, πιο βαριά και από τη μοίρα, γιατί, στην ουσία, τη μοίρα το χρέος την περιφρονεί.»~Μάρω Βαμβουνάκη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Nuggets of Gold

Helping you to find the gold nuggets amidst the dirt, sand and pebbles of life!

Msartistgallery

My painting is of watercolor, poster color, acrylic color.

El Rincón de Rovica

El Blog de Rosarin sobre escritos, relatos, pensamientos, música y moda

Footprints of Thoughts

Johannisthinking

Jane Dougherty Writes

About fantastical places and other stuff

exploreITA - from souvenirs to more souvenirs

Велике дослідження Італії

Relatos desde mi ventana

Sentimientos, emociones y reflexiones

Abundance Of Kindness

KINDNESS IS FREE, SPRINKLE THE STUFF EVERYWHERE🌏🌛☀🌟⚡

Blueberry

No soy lo que escribo, soy lo que tú sientes al leerme

Ayesha's Diary

La vie est belle

fotography and life

| Photoblog | Life Lessons | Deep Thoughts | Friendship goals| love and pain|

Fashion Crazy

All about the latest trends.

Bauch/Hirn

Ein Achtsamkeits-Blog für Körper, Geist und Seele

VanessaScottieDelich08

BloggerVanessaScottie08

Sierramichaels's Blog

Author, writer, archaeologist and traveler

Garima's emotion

Life -A journey to be understood

Karen's World

My world and all who enter!

cracked rear viewer

Fresh takes on retro pop culture

Black Eagle Rising

Moving the World Forward One Rising Eagle at a Time

Αρέσει σε %d bloggers: