«ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ» ~Πέτρος Θεοδώρου

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ (for English scroll down)

Σε μια αστραπή στιγμής που γίνεται μια πρώτη στιγμή, συστηνόμαστε.
Κι ας πούμε ότι ερωτευόμαστε.
Κι ας πούμε ότι άλλες φορές μας φτάνει να γλεντούμε χορταστικά (ή, έστω, να νομίζουμε ότι γλεντούμε) τα σώματά μας.
Κάτι τελοσπάντων κάνουμε από όλα όσα μπορούμε να κάνουμε λουσμένοι σε μια αστραπή.
Με τον χρόνο, αν τα πράγματα προχωρούν και δεν αποχαιρετιστούμε (ή κατασπαραχτούμε),
ίσως έρθει και μια άλλη πρώτη στιγμή.
Μπορεί να είναι πολλά που τη γεννούν.
Ας πούμε, όταν αίφνης βλέπω το χέρι σου να απλώνεται για να πιάσει ένα ποτήρι ή για να στρώσει λίγο το τραπεζομάντιλο και, σε μία παύση όλων των ρολογιών αυτού του κόσμου γίνεται ένα άλλο χέρι, με ένα άλλο νόημα, απερίγραπτο, κάπου αλλού από ομορφιά, γοητεία, έλξη ή αισθητική.
Κι αυτό το νέο απερίγραπτο νόημα γίνεται σφιχτός σαν χούφτα παλμός,
διασχίζει τον χώρο, με διαπερνά σαν σφαίρα και εισβάλλει στις φλέβες μου, μετά ξεφεύγει απ’ το σώμα μου και πάει στα αόρατα εντός μου όπου και απλώνει σαν ζεστός λεκές,
χωρίς όμως να βρωμίζει.
Είναι η στιγμή που με όχημα αυτό το ελάχιστο νέο νόημα,
ολόκληρος ο Άλλος εγκαθίσταται πλήρως σε ό,τι είμαστε.
Είναι το πέρασμα από τον έρωτα ή τον πόθο στην αγάπη.
Αν την αντέχουμε.
___
Παραλλαγή αποσπάσματος από το ανέκδοτο (ως τον Δεκέμβρη του 2017) βιβλίο του Πέτρου Θεοδώρου: “…στους αιρετικούς της αγάπης: τα μάτια που με κοίταξαν”).
_______________
THE PASSING
In the lightning of a moment which becomes a first moment, we exchange our names. And let’s say that we fall in eros. And let’s say that some other times it is for both enough to enjoy deeply (or to think that we enjoy) our bodies. We anyway do something from all that we can do while bathing in a lightning. In time, if things evolve and we do not say goodbye (or devour each other), there is a chance that another first moment may emerge. Many things can give birth to such a moment. Let’s say, the glimpse of time when all of a sudden I see your hand reaching to get a glass or to straighten a little the tablecloth. And at a pause of all the clocks in this world your hand becomes another hand, carrying a different meaning, an indescribable meaning, beyond beauty, charm, attraction or any aesthetics. Then, this new indescribable meaning becomes a pulse tight as a handful, it crosses space, it strikes me like a bullet and invades my veins, then it escapes from my body and goes to all the invisible inside me. There, it spreads like a warm stain, yet without being dirty. It is the moment in which the wholeness of the Other, carried by the vehicle of this tiny new meaning, installs fully in all that we are. It is the passing from eros or desire, to love. If we can stand love.
_________
From Petros Theodorou’s unpublished yet book (English translation autumn of 2018): “…to the heretics of love: the eyes in which I was mirrored”.

πηγή: https://m.facebook.com/process.stage.praxis/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Eternal Now

Φως και διαστάσεις : μια βαθύτερη οπτική

My map & his backpack

From the map girl & the backpack boy

Tierra y Libertad

Αγώνες για τη Γη και την Ελευθερία

ΤΠΤ - "4"

Τέσσερα: περιοδικό για τον επαναστατικό μαρξισμό και την 4η Διεθνή

sostegr

SOS Τροχαία Εγκλήματα - Πανελλαδικός σύλλογος

Vivo Gluten Free

inspired cooking & celiac info

Sceadugenga

Shadow walker

Αρέσει σε %d bloggers: