Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΡΑΥΓΗ ~Πέτρος Θεοδώρου

Έργο έκθεσης μοντέρνας τέχνης στην Θεσσαλονίκη Ιούνιος 2017

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΡΑΥΓΗ (for English scroll down)
Συναντιόμαστε με άπειρους τρόπους. Ας πούμε, κάποτε συμβαίνει και κάποιος μας εμπνέει τόσο παράφορο και αβάσταχτο έρωτα, που κάνουμε τυφλό μακροβούτι στον ωκεανό μέσα του.

Ή, μας εμπνέει τόσο πόθο, που μαθαίνουμε με τους σπασμούς μας να ανιχνεύουμε στο κορμί του τη μυρωδιά της βρεγμένης από περαστική βροχή γης.

Ή, με τον χρόνο, μας εμπνέει τόση υπομονή, που τολμούμε να τον αγαπούμε γι’ αυτό που είναι και όχι γι’ αυτό που θέλουμε να είναι. Όμως, συχνά συμβαίνει μια απρόσμενη αστραπή των πραγμάτων αυτού του κόσμου, ακριβώς τη στιγμή που η έμπνευσή μας κεντά αριστουργήματα.

Και μέσα στην αστραπή χάνουμε αυτόν που μας εμπνέει. Δεν έχει σημασία πώς και γιατί και σε ποια από τις τρεις παραπάνω περιπτώσεις. Γιατί σε όλες τους, αυτός που συναντήσαμε ήταν ένα θαύμα – ικανό να εκρήγνυται ή να ξεδιπλώνεται αργά σαν μαγικός τόμος.

Οπότε και στις τρεις περιπτώσεις απώλειας μας σαρώνουν καταιγίδες και συχνά συμπυκνωνόμαστε σε μια βουβή κραυγή. Νιώθουμε θαμμένοι στην άμμο, με το κεφάλι μόνο έξω, και την παλίρροια του σπαραγμού σιγά και βασανιστικά να μας πνίγει. Γιατί ο άλλος άνθρωπος είχε καταφέρει να ενώσει τα κύτταρά μας μεταξύ τους με νέες γραμμές συνδέσεων, σμιλεύοντας το σχήμα μας.

Γι αυτό και όταν ο Άλλος φεύγει σαν ψυχή που εξατμίζεται, είναι λες και μας τραβούν βίαια το μέσα μέρος όλου του περιγράμματος του κορμιού μας. Νιώθουμε “εκ των “έσω” γυμνοί – και κυρίως μισοί, ατελείς, ασυμπλήρωτοι, ακρωτηριασμένοι.

Τότε, είναι εύκολο να ξεχάσουμε πως το κατακάθαρο κέντρο της μοναδικότητάς μας, είναι πάντα ατόφιο – άλλωστε γι’ αυτό και ζει πάντα μόνο, πέρα από τις συναντήσεις μας, εν μέσω της μεγάλης κοσμικής σιγής. Όμως, παρότι το ξεχνούμε, όσο μισοί κι αν νιώθουμε, είμαστε ΠΑΝΤΑ ολόκληροι.

Όταν σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα γιατί με βιώνω μισό, εξακολουθώ και πάλι να είμαι κάτι ολόκληρο που απλώς νιώθει μισό και βασανίζεται από την ανάγκη του να σε ξαναβρεί για να ξανανιώσει ολόκληρο. Όμως, ΚΑΙ όταν σε έχω ΚΑΙ όταν δεν σε έχω, είμαι πάντα ολόκληρος, απλώς αλλιώς ολόκληρος – χωρίς ή μαζί με εσένα.

Όμως όλα αυτά είναι μόνο προσωπικό ζήτημα δικής μας μαθητείας στην υπομονή (τις περισσότερες φορές). Γιατί ο Άλλος βρίσκεται πάντα πέρα από τη δική μας ολότητα – κι εμείς το ίδιο γι’ αυτόν. Δεν μπορεί ούτε να μας την πάρει ούτε να μας τη χαρίσει.

Αγαπητός, μισητός ή αδιάφορος, απτός ή μνήμη που κατοικεί στον εγκέφαλο και εγχάραξε το σώμα, προσιτός ή απρόσιτος ή απλώς ως εκκρεμότητα ή δυνατότητα συνάντησης, ο Άλλος είναι πάντα “εκεί”, στη διάθεση των ματιών μας – αλλά παραμένει χωρίς σαφές σχήμα και περίγραμμα, περίλαμπρος, μεγαλοπρεπής, αστραφτερός, ιδιότυπα παρών εν τη απουσία του.
___
….. ΚΕΙΜΕΝΑ: Πέτρος Θεοδώρου, από τη συλλογή του “ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ: ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΟΝ ΠΟΘΟ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ” και από το βιβλίο του “…ΣΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ: ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΑΝ”) – υπό έκδοση (Δεκέμβρης 2017).
….. 

10. THE SILENT SCREAM
We meet in infinite ways. Let’s say, sometimes it happens and someone inspires us such a passionate and intolerable eros that we dare to dive blindly in his or her inner oceans. Or, someone inspires us such a strong desire, that through the spasms of our lust we dare to learn how to discover on her or his body the aromas of the earth that just got wet by a passing rain. Or, someone through time inspires us so much patience that we dare to love him or her for what he or she is and not for what we expect him or her to become. Yet, sometimes things of this world produce an unexpected lightning, just when our inspiration is creating its masterpieces. And in the lightning we lose the person inspiring us. It is not important in which one of the three situations mentioned above, the loss happens. Because in all of them the one we met had been a miracle able to explode or to unfold like a seemingly endless magic book. So, in all these three situations of loss, as we are swept away by thunderstorms we often shrink in a silent scream. We feel buried in the sand up to the neck while the tide of our huge hurt slowly and painfully rises drowning us. This happens because that other person had managed to connect our cells between them with new threads, sculpting in this way our shape. And this is why, when the Other leaves like a soul turning to wind, we feel as if someone is pulling out violently the inside part of all our body contour. We feel naked from the inside – and basically we feel we are half, imperfect, incomplete, mutilated. Then it is easy to forget that the crystal clear centre of our uniqueness remains always solid – besides, this is why it lives always alone, beyond our encounters, in the midst of the great cosmic silence. Yet, even if we forget this fact, even if we strongly feel we are half, we are ALWAYS whole. When I think that I cannot live without you because I am experiencing myself being half, I am still something whole. A whole that simply is experiencing itself being a half and is tormented by its need to find you again in order to feel again a whole. Even so, when I have you as well as when I do not have you, I am always whole – simply I am whole in one way when I have you and in another when I do not. But all of this is just our own personal matter (at least in most of the times) – a matter of learning patience. Because the Other is always beyond our wholeness – and the same goes for us too. The Other cannot take away or gift to us our wholeness. Loved, hated or indifferent, tangible or just a memory living in our mind having engraved our body, accessible or inaccessible or simply just as a pending issue or a potential encounter, the Other is always “there”, available to our eyes (even only in a very vague shape), always magnificent, majestic, shinning, strangely present through his or her absence.
___
….. TEXTS by Petros Theodorou: from his collection “NOTING FOR YOU: SHORT TEXTS AND IMAGES ON EROS, LOVE, DESIRE AND LIFE” (to be published in English on March of 2018) and his book “…TO THE HERETICS OF LOVE: THE EYES IN WHICH I WAS MIRRORED” (to be published in English on August of 2018).
….

πηγή:https://www.facebook.com/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Cricket Vikas

Let's Discuss Cricket

音楽好き仲間

みんなの思い出の音楽

Get Out And Travel

Travel Memoirs by Joshua Daily

Free Fonts

Fonts Download

TheKop Curva CrossOver

All Things Milan and Liverpool

Patrick Photos

passionné de photos et de montages photos d après tutos vidéos

DiosRaw

LOVE IS THE ANSWER

Tourism Guide Australia

Visit Australia - Travel Guide to find tourism destination, get inspiration, discover blog features and get great travel advice for your perfect Australia holiday.

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: