Στους ανθρώπους που αντιδρούν στην αναπηρία μου λέγοντας: “Λυπάμαι”

photo by EvAr

Συχνά οι άνθρωποι με πλησιάζουν και μου κάνουν ερωτήσεις για το αναπηρικό μου αμαξίδιο. Μερικές φορές νιώθω λίγο άβολα, αλλά όταν γίνεται με τον σωστό τρόπο και αποφασίζω να απαντήσω, συνήθως ο διάλογος είναι κάπως έτσι:

  • Αν δεν σε πειράζει, μπορώ να σε ρωτήσω γιατί κάθεσαι στο αμαξίδιο?
  • Έχω εγκεφαλική παράλυση. Έτσι γεννήθηκα, έτσι είμαι, πάντα καθόμουν σε αναπηρικό αμαξίδιο
  • Ωχ! Λυπάμαι! Πρέπει να είναι πολύ άσχημο. Δεν ήξερα!
  • Εντάξει, μη λυπάσαι, εγώ δεν λυπάμαι. Είναι κομμάτι του εαυτού μου
  • Δεν μπορώ καν να το φανταστώ. Πρέπει να είναι τόσο άσχημο. Είσαι τόσο γενναία!
  • Δεν είμαι γενναία (φωνάζοντας), είμαι απλά ένας άνθρωπος. Καλή σας μέρα!

 

Η αλήθεια είναι ότι δεν αντέχω αυτές τις συζητήσεις.
Δεν αντέχω το ότι ο κόσμος νομίζει ότι είναι ευγενικοί με το να απολογούνται για την ύπαρξή μου.

Η αλήθεια είναι, ότι η ζωή μου μπορεί να διαφέρει από τον μέσο όρο, αλλά δεν υπάρχει κάτι για το οποίο θα πρέπει να λυπάμαι.

Όταν απολογείσαι για την ταυτότητά μου, ενισχύεις την ιδέα ότι το ποια είμαι, ποια γεννήθηκα να είμαι, είναι άκρως ανεπιθύμητο. Όταν απολογείσαι για την ταυτότητά μου, είναι σαν να μου στέλνεις σήμα ότι θα έπρεπε να νιώθω κι εγώ άσχημα γι αυτό, και για πολύ καιρό ένιωθα.

 

Για πολύ καιρό, η αναπηρία μου και το αναπηρικό μου αμαξίδιο ήταν αυτά που μου έφταιγαν πάνω μου. Αυτά με διαφοροποιούσαν από τους υπόλοιπους. Αυτά με χώριζαν από το “φυσιολογικό”, και ήμουν πολύ νέα και παγιδευμένη στην κουλτούρα μας για να δω την αλήθεια. Για χρόνια ευχόμουν να ήμουν οτιδήποτε άλλο από αυτό που ήμουν. Για χρόνια ευχόμουν να ήμουν “φυσιολογική” με τον τρόπο που το ορίζει η κοινωνία μας, απλά και μόνο για να σταματήσει ο κόσμος να με κοιτάει. Για χρόνια πίστευα ότι εγώ ήμουν το πρόβλημα, και αν απλά μπορούσα να είμαι διαφορετική θα άλλαζαν και όλα τα υπόλοιπα. Για χρόνια πίστευα το ψέμα ότι ήμουν κάτι για το οποίο έπρεπε να ζητάω συγγνώμη.

Από την οπτική γωνία κάποιου άσχετου ανθρώπου είναι εύκολο να κοιτάς την αναπηρία και να νομίζεις ότι είναι κάτι για το οποίο πρέπει να μετανιώνεις, αλλά αυτό δεν είναι η αλήθεια. Αυτή που είμαι σήμερα, το κορίτσι που οι άνθρωποι αποκαλούν γενναίο και έξυπνο και με ισχυρή θέληση και ένα σωρό άλλα επίθετα, είμαι λόγω της αναπηρίας μου, και όχι παρά αυτή. Τα όνειρά μου, τα πάθη μου, ο σκοπός μου και οι στόχοι μου είναι άμεσο αποτέλεσμα του ποιανού είμαι.

Όταν απολογείσαι για το αναπηρικό μου αμαξίδιο και την αναπηρία μου, απολογείσαι για το πρόσωπο που έχω γίνει.

Όταν απολογείσαι για το αναπηρικό μου αμαξίδιο, το κάνεις να φαίνεται ότι είμαι πρόβλημα, ότι το ποια είμαι είναι τόσο άσχημο που οι άνθρωποι πρέπει συνεχώς να απολογούνται απλά επειδή ζω.

Το αναπηρικό μου αμαξίδιο είναι κομμάτι του εαυτού μου, όπως και η αναπηρία μου, και είμαι υπερήφανη για αυτά.

Με έχουν βοηθήσει να καθορίσω τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τον κόσμο. Μου έχουν προσφέρει κάποιους από τους καλύτερους μου φίλους και τους μεγαλύτερούς μου στόχους στη ζωή. Η αναπηρία μου, δεν με χωρίζει πλέον από τους άλλους αλλά αντίθετα μου έχει προσφέρει κάποιους από τους ανθρώπους που αγαπάω πολύ, που με καταλαβαίνουν και με αγαπούν και αυτοί – όχι παρά του τι είμαι αλλά ακριβώς γι’αυτό που είμαι. Για μένα αυτό είναι εκπληκτικό και σίγουρα δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να απολογείσαι.

 

Αν θες να απολογηθείς για κάτι, απολογήσου για τον ρατσισμό. Απολογήσου για το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα μέρη σ αυτή τη χώρα που δεν μπορώ να πάω. Απολογήσου για το ότι οι άνθρωποι μου συμπεριφέρονται διαφορετικά απλά και μόνο επειδή χρησιμοποιώ τροχούς αντί για πόδια. Απολογήσου για το ότι σε κάποια συνέντευξη ενός υψηλού κύρους κολλεγίου μου είπαν ότι δεν θα μου άρεσε το κολλέγιο επειδή “δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σαν εμένα εκεί”.

 

Αν θες να απολογηθείς για κάτι, απολογήσου για την ανισότητα. Για την τρομερή έλλειψη προσβάσιμων σπιτιών και μέσων μαζικής μεταφοράς. Απολογήσου για την υψηλή ανεργία που υπάρχει στους ανθρώπους με αναπηρία. Απολογήσου που με κοιτάζεις επίμονα. Που μου συμπεριφέρεσαι σαν μικρό κορίτσι ενώ είμαι μια γυναίκα 23 ετών. Απολογήσου για τα στερεότυπα και το στιγματισμό.

 

Αν θες να απολογηθείς για κάτι, απολογήσου για όλα αυτά, γιατί για αυτά αξίζει να απολογείσαι και να μετανιώνεις. Αλλά μην απολογείσαι για την ταυτότητά μου. Μην απολογείσαι για το ποια είμαι. Μην απολογείσαι για το αναπηρικό μου αμαξίδιο. Αυτό μου επιτρέπει να ζω την όμορφη ζωή που ζω. Μην απολογείσαι για αυτό που με διαφοροποιεί, Δεν ντρέπομαι για αυτό και δεν μετανιώνω. Και το ίδιο ισχύει και για σένα!

 

Πηγή:https://supermomrocks.me/(Μετάφραση/Προσαρμογή για το 4disabled.gr : Τάνια Ιωακειμίδουhttp://themighty.com)

 

Advertisements

One response to “Στους ανθρώπους που αντιδρούν στην αναπηρία μου λέγοντας: “Λυπάμαι”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Richard M. Ankers - Author

Author: The Eternals Series

Wheelchair Traveller

Around Israel in a wheelchair by car, train, bus, or whatever works

My thoughts and stuff

The thoughts and words that I want to share

decluttering my life

how to get rid of the excess thoughts

Words and Notion

Words Whipping up Whimsical Waves of Notion

Eden in Babylon

The Artistic Creations of Andy Pope

Stephen Page

Author: The Timbre of Sand, Still Dandelions, A Ranch Bordering the Salty River. Alum: Palomar College, Columbia University, Bennington College. Follow on twitter @SmpageSteve on Instagram @smpagemoria on Facebook @steven.page.1481

A LOVER'S MUSING

single girl. one problem. no love life.

poeturja

Poetry

Everyone is Welcome!

Ms. Vee's Blog..Anything Goes.

Rethinking Life

Art and the philosophy of life

History Present

History Understood In Its Present

Espirational: A 10 Minute Vacation for the Soul

Espirational: A 10 minute vacation for the soul.

Petals Unfolding

~Authentically Creating My Life According To Me~

Garfieldhug's Blog

This & That Including What Ails

Voices from the Margins

A welcoming space for resistance to the forces of oppression and hegemony.

Recollections At Fall

Fragmented Thoughts & Flights Of Fantasy

John Wreford Photographer

Words and Pictures from the Middle East

Travelling around the world

Traveller, photography

Open Frankfurt

A blog about all and nothing

Echoes of the Past

Exploration of the Past

Victoria Young

poetry blog

Tea and Tales

Let's talk about Tea and tell some Tales!

Welcome to My World!

Continuous Progression, Exponential Growth.

spiritualjourney17

Inspirational, motivational and a journey of self-discovery

shehanne moore

Smexy Historical Romance

Rosie Culture

Rosie and her 20's

MaxHapp+

Happiness . Lifestyle . SelfLove

Might be, I'm Wrong

I express here what I face in my daily life, what I see around me, what I think and what I feel i.e. EXPERIENCE of LIFE.

Aspen Tree Book Reviews

book reviews galore

the silent wave

life through one female Asperger's lens

Just Brittany Moments

Offering Natural Remedies, Various Recipes and DIYs All Here At Your Fingertips!

Erotic Yearnings

Erotic Poetry and Stories

flashlight batteries

Poetry: Emergency lighting for times of darkness and fear

UpChucking Words

Puking up Poetry, One Verse at a Time

Shobhna Wadhwa

Creating space in a busy life

Reema's Garden

Gardening Simplified!!

Poet Rummager

I sell collectibles and art online and often find the things I've found have hilarious and at times, dark stories to tell. It's thrilling for me to be creatively random, so always expect the unexpected in the things I share with you.

The Observation Post

mistermuse, half-poet and half-wit

Meandmylovelyhome

My Home, Poetry And Photography

Pleasure & Sacrifice

An introspective approach to the creative thinker...

Αρέσει σε %d bloggers: