ΨΧ – Η αναγνώριση που περιμένω από τους άλλους…

Γράφει η Φαίη Μαυρομμάτη Ψυχολόγος- Παιγνιοθεραπεύτρια

Συχνά συναντάμε ανθρώπους που ζητούν τη συνεχή αναγνώριση από τους άλλους, ώστε να είναι ευτυχείς, και εξίσου συχνά παρατηρούμε το παράδοξο, πως οι άνθρωποι αυτοί είναι δυστυχείς. Τι είναι όμως αυτό που στην πραγματικότητα προκαλεί τη δυστυχία τους; rewards
Η απάντηση μου είναι πως τα άτομα αυτά είναι εξαρτημένα και η εξάρτησή τους αυτή καθεαυτή είναι και η πηγή της δυστυχίας τους. Εδώ θα ήθελα να παραθέσω έναν ορισμό αυτής της εξάρτησης, από τον αγαπημένο συγγραφέα και συνάδελφο Jorge Bucay:

«Εξαρτημένος είναι αυτός που κρέμεται από κάποιον άλλο, που ζει κρεμασμένος στον αέρα, χωρίς να στηρίζεται πουθενά. Μονίμως ατελής. Εξαρτώμαι σημαίνει παραδίδομαι οικιοθελώς στον άλλο να με κάνει ότι θέλει, να με άγει και να με φέρει, να ρυθμίζει τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά μου κατά τη δική του βούληση και όχι τη δική μου».

Και τα άτομα αυτά, αυτό ακριβώς κάνουν, εξαρτούν την ευτυχία τους από την αναγνώριση που μπορεί να πάρουν από τους άλλους. Έχουν παραχωρήσει οικειοθελώς αυτό το δικαίωμα στους άλλους. Δεν μπορούμε όμως να ευχαριστούμε συνεχώς τους πάντες και αυτό είναι που τελικά τους κάνει δυστυχισμένους. Αυτή η εξάρτηση είναι ικανοποίηση και μαρτύριο ταυτόχρονα.

Τι έχει συμβεί όμως σε αυτούς τους ανθρώπους και λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο; Είναι άνθρωποι που είτε δεν εκπαιδεύτηκαν κατάλληλα από τους γονείς τους, ώστε να γίνουν κύριοι της ζωής τους, ανεξάρτητοι και υπεύθυνοι για τις επιλογές τους, είτε έχουν βιώσει τα συνεχή αρνητικά σχόλια αυτών με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν είναι δε σπάνιο το φαινόμενο να έχουν συμβεί και τα δύο συγχρόνως.

Είναι πιθανό, λοιπόν, τα άτομα αυτά να έχουν ζήσει μέσα σε ένα επικριτικό και απορριπτικό περιβάλλον, με συνεχείς υποδείξεις και παρατηρήσεις όταν έκαναν λάθος, χωρίς ταυτόχρονα να τους επιτρέπεται ή να τους αφήνουν το «χώρο» να βρουν από μόνα τους το λάθος και το σωστό που τους ταιριάζει. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν σιγά σιγά να αναρωτιούνται, μήπως κάτι δεν πάει καλά με τους ίδιους, μήπως δεν είναι αποδεκτοί από τους ίδιους τους γονείς τους, τους δασκάλους ή τους συνομηλίκους τους. Στην ενήλικη ζωή αυτή η αντίληψη εκδηλώνεται ως συνεχή προσπάθεια να ευχαριστήσουν τους άλλους, ώστε οι άλλοι να τους συμπαθήσουν. Και βέβαια είναι φυσικό να τοποθετούν τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές τους, ώστε να κερδίσουν την εύνοια και την αναγνώριση .

Τα άτομα αυτά είναι πρόθυμα να συμβιβαστούν με λιγότερα από όσα αξίζουν μόνο και μόνο για να βιώσουν την ικανοποίηση αυτής της αναγνώρισης, και έχουν συνεχή έγνοια για την γνώμη των άλλων. Στην πραγματικότητα αυτό που δεν αντέχουν είναι η αδιαφορία και η απόρριψη που ήδη έχουν βιώσει στην τρυφερή παιδική τους ηλικία. Πιστεύουν πως μόνο τότε θα είναι ευτυχισμένοι.

Αντίστοιχα, τα άτομα που έχουν ζήσει σε οικογένειες που πάντα τα προστάτευαν, πάντα έσπευδαν να διορθώσουν το λάθος και να καλύψουν την ατέλεια, δεν είχαν το περιθώριο να ανεξαρτητοποιηθούν και να νιώσουν υπεύθυνα για τις επιλογές τους. Δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν να παίρνουν την ευθύνη της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων τους και τελικά του ίδιου τους του εαυτού, με αποτέλεσμα να βιώνουν ένα συνεχές κενό, επειδή δεν είναι αυτάρκεις, και να αποζητούν να γεμίσουν αυτό το προσωπικό κενό με τα θετικά σχόλια και την αναγνώριση των άλλων, όπως γέμιζαν ως παιδιά από το θαυμασμό, την συνεχή παρουσία, ή και τον έλεγχο, ακόμα, των γονέων τους.

Οι παλαιότεροι έλεγαν, πως δεν φτάνει να δώσεις σήμερα ένα ψάρι σε κάποιον που πεινάει, αλλά θα ήταν καλύτερο να του δώσεις ένα καλάμι και να του μάθεις να ψαρεύει, ώστε να μην πεινάσει αύριο, που εσύ δεν θα είσαι εκεί. Οι γονείς αυτοί δεν έμαθαν στα παιδιά τους πώς να «ψαρεύουν» μόνα τους και τα παιδιά αυτά, ενήλικες σήμερα «πεινάνε» για την αναγνώριση, που θα τους «χορτάσει» και θα νιώσουν πλήρεις και άρα ευτυχισμένοι.

Και τέλος είναι οι άνθρωποι αυτοί, που έχουν μπερδέψει την αναγνώριση με την αγάπη και την αποδοχή. Αφού η μόνη ίσως προσοχή που έπαιρναν ήταν η επιβράβευση και η αναγνώριση των επιτευγμάτων και των επιτυχιών τους. Άρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η κατηγορία ανθρώπων διψά για αγάπη, αλλά νομίζει ότι θα σβήσει αυτή τη δίψα με περισσότερη αναγνώριση.

Είναι σημαντικό για τους ανθρώπους, που ανήκουν σε κάθε μια από τις τρεις αυτές κατηγορίες, να αντιληφθούν πως η μόνη λύση είναι να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους. Να ζητήσουν και να πάρουν πίσω όλες τις εξουσίες που έχουν παραχωρήσει στους άλλους. Να κατανοήσουν πως το να εκφράζει κανείς τη δυσαρέσκεια, το θυμό του, ακόμα και τις προσδοκίες του είναι εξίσου σημαντικό, όσο και η προσπάθεια να είναι μονίμως αρεστός. Και τελικά να τα βρουν με τον εαυτό τους και να μάθουν να τον αγαπούν ΣΩΣΤΑ.

Δεν λέω να γίνουμε όλοι ακοινώνητοι, αναίσθητοι ή απόλυτοι, μπορούμε πάντα να ακούμε τα λόγια των άλλων, χωρίς να βασιζόμαστε σε αυτά, όπως μπορούμε πάντα να καταγράφουμε στο μυαλό μας τη γνώμη των άλλων για εμάς, χωρίς να εξαρτόμαστε όμως από αυτή. Δική μας ευθύνη είναι να αμυνθούμε απέναντι στους άλλους, όταν είναι σκληροί απέναντί μας, όχι να τους αλλάξουμε ή να προσπαθούμε συνεχώς να αλλάξουμε οι ίδιοι, προκειμένου να γίνουμε τελικά αρεστοί. Τα άτομα που είναι μη εξαρτημένα και αναγνωρίζουν τα ίδια την πραγματική αξία τους, χωρίς να τη μετράνε σε σχέση με τους άλλους, είναι δύσκολο να τα χειριστεί κάποιος και να τα «κάνει» δυστυχισμένα.

Η αυτογνωσία λοιπόν διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο. Όταν γνωρίζω ποια είναι τα δυνατά μου σημεία, και ποιες οι αδυναμίες μου, όταν ξέρω πως είμαι ξεχωριστός, μοναδικός και ιδιαίτερος, δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνει άλλος άνθρωπος προκειμένου να ευχαριστήσω τους γύρω μου, ώστε να πάρω την αναγνώρισή τους για να είμαι ευτυχισμένος. Μπορώ να χαίρομαι με αυτό που είμαι και να εξελίσσομαι, να αλλάζω όποτε εγώ το κρίνω σκόπιμο, ή μπορώ να συνεχίσω να ματαιώνομαι καταδικασμένος από εμένα τον ίδιο, που έδωσα στον άλλο την εξουσία να με κρίνει, να με επικρίνει και να καθορίζει την αξία μου κάθε φορά.

Γράφει η Φαίη Μαυρομμάτη Ψυχολόγος- Παιγνιοθεραπεύτρια

Πηγή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

~ Photoria ~

Photography & Digital Art

PIXILLY

a picture a day - no exceptions (c) yours truly

Picture of Gal

photography

The Blog of Travel

Motorbikes, dogs and a lot of traveling.

brickthomas's Blog ©

Biking, Hiking, Travel

Rhythm Voice

Where WORDS fail, MUSIC speak.

Le Drake Noir

Andrikken

Atropa Belladonna Von Coup

reader , writer , poet , person

Heartstring Eulogies

Conjured by Sarah Doughty

Stories

a part of Life

Wordland Voyage

A voyage to the beautiful land of words! Make yourself comfortable and feel free to have a walk through this wordland!

poetry2473

My life written through poetry

Tidbits & Randomness

My journey, thoughts, moments, poems, quotes, challenges, and victories...

Kinjal Parekh ❤

Everything happens for a reason. ❤

Gigantic Thought Bubble

a bit about everything

Her Diffident Way

The only way I know

What Living Taught Me

Observing makes me curious and curiosity makes me a Learner. This Blog Admires Motivation

Rhythm

Music Is Heart, Words Are Beats.

SiLeNt PeN

Learn the art of silence so that nothing is left unsaid!!

Blog Of HIT

Sharing some wise stuff

Healing Your Grief

How to walk through the journey of grief after losing a child

To See What I See

Heidi Barnes's Musings

JackCollier7

Charming, cultured, generous, honest, sophisticated, understanding, and urbane.

Ramblings of a Writer

Living the Path of Life

The Journey of My Left Foot (whilst remembering my son)

I have Malignant Melanoma, my son had Testicular Cancer

lifexperimentblog

Sharing my experiences with all life's experiments!

The Showers of Blessing

Giving and Receiving Blessings

Jeanne Foguth's Blog

Pet Care and Humor

Myths of the Mirror

Life is make believe, fantasy given form

Aphrolina

The World of the Mysterious and Divine, from an INFJ Perspective

alexi1872

Alexi wahyudi

neihtn

Village Teacher - The Book & Photographs

Precipitate Flux

"Words - waves that blur" - Nathalie Sarraute

Pearl St. Gallery

Capturing Images Of Nature

finbarsgift

finbars geschenk ist seine seherische fähigkeit

Here in the Silence

...is where I find my voice.

Thoughts with Sulaimani

CONVERSATION WITH MYSELF

ravish raj

punching words and trying to be coherent.

sameernayan135

SAMEER NAYAN (ARTIST)

koolkosherkitchen

Welcome to my Kool Kosher Kitchen where food is fun and fun is to create food!

Tales of Belle

Beauty & the Books

dark whisper

Let the passing light fall over the dark whispers.

Bhagyashri's Creative World

Creativity is something you cannot explain... It is just connection of imaginations...

Αρέσει σε %d bloggers: