«Όποιος δεν ξέρει την ψυχή του, πως μπορεί να ξεναγήσει τους άλλους σ’ αυτήν;»~Πασχαλία Τραυλού

wpid-2015-07-18-21.31.11.jpg.jpeg

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Γυάλινος Χρόνος» της Πασχαλίας Τραυλού

Είμαστε αδέρφια, σ΄το είπα. Είναι φυσικό. Μιλάμε την ίδια γλώσσα- τη γλώσσα που ξέχασαν οι πολλοί με τον καιρό. Αυτήν που μιλιόταν με τα μάτια, με τις λέξεις της σιωπής, με τα όνειρα, με την ψυχή, κυρίως με την ψυχή. Αυτήν που εξέφραζαν οι πρωτόγονοι άνθρωποι χορεύοντας γύρω από τη φωτιά ή χαράζοντας ζωγραφιές στα τοιχώματα των σπηλαίων.

-Αντί να αυτοκτονήσει ή να αυτομαστιγωθεί, έμενε ανέραστος.

Κλείδωνε λοιπόν στο συρτάρι τις ιδέες της και τον έρωτα έξω απ’ την κόλασή της, κι αυτό το αποκαλούσε μοίρα ή σύνεση.

-…μπορεί δυο άνθρωποι να είναι μαζί κι ας είναι χώρια, και δυο άλλοι να ζουν μαζί και να μην ήρθαν ποτέ κοντά.

-Είναι κακό τελικά να αναβάλλεις την αγάπη για αργότερα. Να θεωρείς δεδομένους κάποιους ανθρώπους.

-…η αγάπη τους βιαστικούς τους προσπερνά.

Όποιος δεν ξέρει την ψυχή του, πως μπορεί να ξεναγήσει τους άλλους σ’ αυτήν;

-Είχε κάτι το απρόσιτο και το περήφανο η παρουσία του, που έκοβε τον αέρα ολωνών να αρχίσουν να σκαλίζουν με ερωτήσεις το παρελθόν του.

-…η απαγόρευση είναι το ισχυρότερο ελιξίριο της περιέργειας

-…να θεοποιούν ή να ταπεινώνουν όποιο αδυνατούν να κανοήσουν.

-…αισθανόταν για κείνον ανεξήγητη οικειότητα ένα αίσθημα που νοιώθει όποιος συναντά στο δρόμο της ζωής του έναν άνθρωπο που κουβαλά τις ίδιες ενοχές και έχει διαπράξει τα ίδια λάθη μ’ αυτόν.

-…έχει αρχίσει να βιώνει θετικά συναισθήματα από ασήμαντες καθημερινές εμπειρίες. Εν ολίγοις χαίρεται επειδή απλώς ξυπνά κάθε πρωί.

-«Αγαπώ τους ήρωες των μυθιστορημάτων επειδή δεν τους αγγίζει τίποτα. Ούτε ο χρόνος ούτε ο θάνατος. Κανείς. Σε εκπλήσσουν μόνο μια φορά, όταν διαβάζεις πρώτη φορά το βιβλίο. Έπειτα τους εμπιστεύεσαι παντοτινά, επειδή ξέρεις πως αυτοί ποτέ δε θ’ αλλάξουν, ποτέ δε θα σ’ εξαπατήσουν«.

-…τα φιλιά σου αναμνήσεις δεν αναδίνουν άρωμα μέντας και φράουλας. Είναι στυφά σαν άφιλτρο τσιγάρο…

-…οι όμορφες αναμνήσεις είναι γοητευτικότερες όσο παραμένουν στη σκέψη αχαρτογράφητες και χαμένες σαν έρημα νησιά στο χάος του μυαλού.

-Άργησα, όμως κατάλαβα επιτέλους πως οι άντρες κάποιες φορές διαθέτουν θηλυκή ψυχή, και τα θηλυκά αντρίκια.

-Χώρια που εσείς τα θηλυκά στέκεστε αγέρωχα στα βάσανα του κόσμου.

Δεν την ένοιαζε ποιός θα τη θυμόταν, αλλά ποιος τη νοιάστηκε.

-Τόσα χρόνια της έμαθαν να λυπάται τη μάνα της επειδή έφυγε νωρίς. Μα τώρα συνειδητοποιεί ότι τη λυπόταν για λάθος λόγο. Έπρεπε να τη λυπάται επειδή έζησε λίγο και χάθηκε δίχως ν’ αφήσει χνάρια πίσω της, εκτός από ένα κακότεχνο κέντημα με βυσσινιές μαργαρίτες.

-Όμως η αγάπη και η στοργή είναι μια προίκα που παίρνει κανείς απ’τους γονείς του, κι αυτοί από τους δικούς τους σε μια σκυταλοδρομία που χάνεται στα βάθη του χρόνου. Αν δεν την πάρεις χάνεις το δρόμο. Μένεις παιδί.

Πάντα συνέλεγε ιδέες, επειδή φοβόταν να κάνει συλλογή από στιγμές.

Η ενοχή σε σακατεύει,  πίστεψέ με. Πολλές φορές είναι σκληρότερο να είσαι ο θύτης μιας τραγωδίας παρά το θύμα.

συγχώρεση Δανάη μου, είναι η δύναμη να εμπιστεύεσαι ξανά αυτόν που σε πρόδωσε, αυτόν που δεν αποδείχτηκε αντάξιος των προσδοκιών σου.

Η κατάκτηση μιας γυναίκας για τον Αλέξανδρο φάνταζε ανέκαθεν σαν παρτίδα σκάκι, και ο στόχος δεν ήταν άλλος από την εξόντωση της… βασίλισσας, για να απολαύσει την αίσθηση του νικητή. Ο έρωτας στην περίπτωσή του παρέμενε πάντοτε πόλεμος, αδυνατούσε να τον δει σαν θυσία.

«Μη γελιέστε. Το μακιγιάζ κάνει θαύματα σε μας τις γυναίκες. Είναι ένα πρώτης τάξεως καμουφλάζ για τη δυστυχία μας.»

-Φοβάμαι να με πλησιάζουν. Συνηθίζω την παρουσία τους, κι από το φόβο μου να μην πληγωθώ τους πληγώνω εγώ άθελά μου. Θέλω να τους ξεχνώ πρωτού με ξεχάσουν

Πάντως δεν υπάρχει τίποτε πιο σκληρό από την απουσία μιας αγαπημένης παρουσίας.

Της άρεσε που εκείνος την αντιμετώπιζε ως κάτι ιδεατό, άπιαστο σαν το θεό ή ασύλληπτο σαν τις αρχέγονες ιδέες.

Δεν καταδεχόταν τον οίκτο του, και φοβόταν μήπως εξαρτηθεί από τη στοργή του. Αποφάσισε να παλέψει μόνη.

-Ήθελα να αλλάξω τον κόσμο, και ήταν λάθος. Έπρεπε να αλλάξω απλώς τον τρόπο που τον έβλεπα εγώ.

Τελικά η πιο επικίνδυνη στιγμή για εσφαλμένες αποφάσεις είναι όταν χρειάζεσαι κάποιον κοντά σου να σε επευφημεί για την επιτυχία σου.

Για αγάπη έψαχνες στο χάος του εγκλήματος…»

-Ήθελα να ήταν δυνατότερη από μένα, και δεν ήταν. Ήθελα εγώ να κρατηθώ από κείνη, και δε με κράτησε. Με άφησε να ξεστρατίσω απ’ τις αρχές μου, από τα όριά μου. Γι ‘αυτό ήταν ένοχη.

-Μα εσύ δείλιασες.  Και είναι τόσο ανθρώπινο που δείλιασες. Είναι δικαίωμα στο κάτω κάτω η δειλία. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.

-Τα ρίχνεις ως ανταμοιβή. Δεν είναι ελεημοσύνη η χειρονομία σου το ξέρω καλά.

-Έπρεπε να σου πω ότι πολύ σου πήγαινε αυτό το φως που έτρεψε σε φυγή τις σκιές σου. Πρόσεξε να το διατηρήσεις στο καντήλι του νου σου σαν άγιο φως.

Οι καλλιτέχνες δε ζουν σε κλουβιά, ανήκουν σε όλο τον κόσμο, θέλουν ορίζοντα για να απλωθούν τα φτερά τους είναι τεράστια και ο ουρανός πολλές φορές δεν τους φτάνει για να μπορούν να πετούν και επινοούν καινούργιους ουρανούς.

-Θυμήσου αυτό που έλεγε ο Ίψεν για τους δικούς του Βρικόλακες: « Ό,τι πεθαίνει μέσα μας και δεν το ξεφορτωνόμαστε, στοιχειώνει«. Μα εσύ έχεις καρδιά μικρού παιδιού και δεν υπάρχει λόγος να σου συμβεί κάτι τέτοιο. Ξεφορτώσου ό,τι σε βαραίνει, Βέρα. Διώξ΄το από πάνω σου προτού σε καταπιεί«.

Ζωή είναι αυτό που σκέφτεσαι την τελευταία στιγμή πριν πεθάνεις.

-Είχε πατήσει τα ογδόντα. Βέβαια, πάντα είναι νωρίς για το θάνατο…

-«Θέλω να είμαι εντάξει απέναντί σου. Δεν είμαι το αγνότερο πλάσμα στον κόσμο, και φυσικά δεν έχω το χρόνο να γίνω τώρα. Μα μου έλειψε η αγάπη. Είμαι τόσο διψασμένη γι΄αυτήν, που αν δε φύγεις γρήγορα, θα γίνω επικίνδυνη. Για σένα και για μένα.

-Κατάλαβε πως ήταν αμετανόητος και ισχυρογνώμων. Αληθινά ερωτευμένος λοιπόν.

-«Και ποιοί είναι ζωντανοί, Βέρα; Όσοι δεν αγάπησαν, όσοι δεν πόνεσαν, όσοι δεν ερωτεύτηκαν ήταν ποτέ ζωντανοί; Δεν κάνει η ανάσα τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή  και στο θάνατο. Το όνειρο και η αγάπη την κάνει. Ζωή είναι αυτό που θες να θυμάσαι την ώρα που φεύγεις. Διάλεξε τι θες να θυμάσαι επιτέλους!»

-Άσε να πάρω μια ανάμνηση κειμήλιο από σένα. Πολλά ζητάω;

-Είναι πιο εύκολο να φεύγεις παρά να γίνεσαι θεατής του τέλους εκείνων που αγαπάς. Είναι δύσκολο να σηκώνεις τα μυστικά τους. Αβάσταχτο.

Μελαγχολεί όχι επειδή πεθαίνει, αλλά επειδή άργησε τόσο να ζήσει τη ζωή που της ταίριαζε.

-Όλα λίγο-πολύ κάναμε το ίδιο λάθος: θέλουμε να καταστρέψουμε ό,τι ή όποιο δεν κατανοούμε. Θεωρούμε λάθος κάθετί διαφορετικό.

-Μέσα από αυτό το γραπτό διδάχτηκε πόσο διαφέρει η αληθινή ζωή απ΄την ανούσια ύπαρξη.

-Οι ηδονικοί κυματισμοί των κορμιών τους δρόσιζαν και συνάμα έκαιγαν την ύπαρξή του, προσφέροντάς της την ανεξήγητη εμπειρία του αυθεντικού έρωτα, που σκοτώνει και συνάμα ανασταίνει, που λυτρώνει και συνάμα σκλαβώνει για πάντα.

Να χαμογελάτε έστω και με το ζόρι. Το γέλιο είναι η πιο σπουδαία θεραπεία που επινοήθηκε ποτέ. Μην αφήνεστε να σας παρασύρει το ρεύμα της θλίψης. Αν παραδοθείτε, το ποτάμι θα γίνει χείμαρρος και θα σας καταπιεί.

«Και λιγόστευε, μικρέ μου, η λύπη;»»Ναι. Γίνεται τόσο δα μικρούλα όταν ζωγραφίζω.»

Τα χαρισματικά παιδιά έχουν οργιαστική φαντασία. Χρειάζονται φίλους που να τα καταλαβαίνουν. Έστω φανταστικούς. Ας μην το σκαλίσουμε περισσότερο»

-Ήταν ειλικρινής όταν έλεγε πως πίστευε στα θαύματα και πως τα θαύματα συμβαίνουν μόνο όταν πιστεύεις σ΄αυτά.

Μα η εμμονή του στην ύπαρξή της νικούσε τα φάρμακα, το χρόνο, το θάνατο.

-Όχι, δεν είναι τρελός, αυτοί είναι μικροί για σπουδαίες αλήθειες. Οι λέξεις έχουν την δύναμη να ζωντανεύουν τους νεκρούς, κι ας τους μοιάζει ολωνών παράλογο. Δεν είναι τρελός! Ζει το θαύμα…

-«Συμβαίνει καμιά φορά, όταν αυτό που αισθάνεσαι είναι δυνατότερο απ΄αυτό που πιστεύεις. Τότε συμφιλιώνεσαι με τους δαίμονές σου κι αφήνεσαι να σε παρασύρουν όπου θέλουν αυτοί.»

by SearchingTheMeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

yocollector - Romania

Logo-colectii diverse, colectie insigne, colectie brelocuri, artizanat,

Peanuts

The Hatter's Disciple

It's Complicated

Trying to Understand My Nikon D7100

along the interstice

poems, flash fiction and photographs

the poet's billow

a resource for moving poetry

The Gentle Storm

Musings of a compassionate woman.

Ckonfab

Aphorisms, Poetries, Stories and More...

Dreamspinner Extraordinaire

Spinning castles in the air has become a habit.

bakkbakkingjayshree

No One Is You And That Is Your Power!

Taking A Breath

Where My Mind Escapes In Ink

Daily experience

Believe in yourself !!

Debatably Dateable

But Poetry, Beauty, Romance, Love, these are what we stay alive for

Treasuring Bittersweet Lane

Tasting the words of life

Insomniac Writer!!!

Poems and Stories about everything that is life...and sometimes everything is what it takes to find a better you.

beth tremaglio

Climbing, rock climbing, bouldering, inspire, soul

charles1958

thoughts, essays, research and fun from a research librarian

Codex Dracula

Codex Dracula tells the story of Vlad the Impaler and his descendants. The comic book combines Fantasy, Historical Fiction & Horror stories.

Αρέσει σε %d bloggers: