Διαγράφοντας τις μνήμες σου

photo by EvAr

photo by EvAr

Μνήμη — what a bitch! Αυτή η κυρά χαίρει τεράστιας εκτίμησης από το ανθρώπινο είδος όταν το βολεύει, αλλά επίσης της αποδίδεται και τεράστιος όγκος μπινελικιών σχεδόν καθημερινά όταν δυσλειτουργεί — πάνω-κάτω ένα πράμα όπως αντιμετωπίζεις τους πολιτικούς σου. Αυτή είναι η κυρά που βρίζεις κάθε φορά που δεν βρίσκεις τα κλειδιά του αμαξιού σου — από την άλλη την χρυσώνεις ως τα μπούνια με δάκρυα, γέλια και μελαγχολίες, κάθε φορά που ο αέρας που φυσάει μυρίζει γιασεμί και θυμάσαι το πρώτο σου φάσωμα (θυμάσαι αυτήν την λέξη; Ναι, την είχες ακούσει πριν ο γιατρός σου σου πει πως πλέον χρειάζεσαι γυαλιά πρεσβυωπίας!).

Αυτό είναι το πεδίο που νευροεπιστήμονες, βιοχημικοί και θεωρητικοί κογκνιταράδες γίνονται μαλιά κουβάρια προσπαθώντας να περιγράψουν έκαστος στο επίπεδό του τον τρόπο λειτουργίας της. Η μνήμη επίσης έχει απασχολήσει στο απαλό αυτή την στήλη στο παρελθόν, σου είχα σπρεχάρει αν θυμάσαι -αν όχι ξαναδές και ξαναφάτα- για “smart drugs”, “μαγικά χαπάκια” που ίσως να μπορούν να την βελτιώσουν. Επίσης έχουμε μιλήσει και για τοξίνες που μπορούν να την καταστρέψουν. Η καταστροφή της μνήμης ίσως είναι ευκολότερη από το φτιάξιμό ή την ενίσχυσή της, με τον ίδιο τρόπο που το να καταστρέψεις ένα μηχάνημα είναι ευκολότερο από τον να το φτιάξεις ή να το βελτιώσεις — γιατί;

Η απάντηση πιθανόν βρίσκεται στον απλούστερο τρόπο που μπορείς να καταστρέψεις κάτι: βάρα το μέχρι η εντροπία να αρχίσει να κάνει την δουλειά της! Αν μιλάμε για μνήμη, μην το πας τόσο μακριά, ας μην προκαλέσουμε κάκωση στον εγκέφαλο σου που ήδη δυσλειτουργεί: κάμποσο αλκοόλ ή συγκεκριμένες βενζοδιαζεπίνες (ηρεμιστικά/υπνωτικά) όπως η φλουνιτραζεπάμη (τα υπέροχα roofies), αρκούν για να μην θυμάσαι τι έκανες ή ακόμα καλύτερα τι σου έκαναν. Τέτοιοι τρόποι παρεμπόδισης της μνήμης είναι αρκετά αδροί και αν και δουλεύουν σχετικά καλά, π.χ. στην περίπτωση που δεν θες να θυμάσαι με κάθε λεπτομέρεια ΠΟΥ αλλά κυρίως ΠΩΣ έχωσε κάποιος γιατρός εκείνη την κάμερα για να δει τι παίζει στα σωθικά σου, είναι σχεδόν άχρηστοι αν θες να κάνεις “λεπτοδουλειά” και όχι να παρεμποδίσεις την δημιουργία μιας μνήμης αλλά να σβήσεις μια αρνητική μνήμη που ήδη έχεις αποκτήσει.

Μα γιατί να θέλω να διαγράψω μνήμες μου και πως στον διάολα κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό;

Η πιο απλή απάντηση, που θα αφορούσε ανθρωπιστικούς λόγους εν αντιθέσει με στόχους ευαγών ιδρυμάτων (στρατός, μυστικές υπηρεσίες, μεγάλες εταιρίες), είναι το προφανές: διότι ορισμένες φορές οι μνήμες πονάνε — πονάνε πολύ. Δεν είναι όλες ευωδιαστά λουλουδάκια! Εδώ σκέψου εκείνα τα γαμημένα “ψυχολογικά τραύματα” που σε κουζουλεύουν για μια ζωή, τις βραδιές που δεν θυμάσαι τι έγινε μετά την επίσκεψη του πατέρα (του δικού σου; της Pateras Productions😉 στο δωμάτιό σου, και εκείνο το περιστατικό με το μπλουζάκι “Βανδή” στο τοπικό rock club.

Ορισμένες φορές οι μνήμες πονάνε τόσο πολύ που σε καταστρέφουν και οι καταστρεπτικές τους ιδιότητες δεν περιορίζονται μόνο σε θύμησες: καλωσήλθες στην διαταραχή του μετατραυματικού στρες (Post Traumatic Stress Disorder, PSTD), παλιά καλή γνώριμη στρατιωτών που επέστρεψαν από μάχες, ατόμων που επέζησαν από φρικαλέα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και γενικά οποιουδήποτε βίωσε ένα αρκετά τραυματικό γεγονός και παρατηρείς πως “μετά από αυτό δεν την παλεύει κάστανο“. Τα συμπτώματα αυτής της διαταραχής είναι πολλά: από κρίσεις πανικού, flashback του γεγονότος και εφιάλτες, έως συναισθηματική “κενότητα“, κατάθλιψη και γενικότερη παραίτηση από την ζωή — όμορφα πράγματα με λίγα λόγια!

Αν το γυρίσεις από εδώ και από εκεί λίγο μέσα στο κεφαλάκι σου θα δεις πως οι εμπειρίες που τόσο εκτιμάς και που σου στρώνουν χαρακτήρα, προκαταλήψεις και… “αλλεργίες” σε ορισμένα θέματα και συμπεριφορές, ουσιαστικά αποτελούνται από μνήμες. Μνήμες όχι με την έννοια της “ξερής γνώσης/πληροφοριών” ή “ξερής αναφοράς γεγονότων” αλλά κυρίως μνήμη του συναισθήματος που σου προκάλεσαν τα γεγονότα — αλίμονο αν ο “διακόπτης” σου κολλήσει σε μια μεγενθυμένη fight or flight αντίδραση.

Οπότε υπο αυτό το πρίσμα δεν χρειάζεται να παρέμβεις στην μνήμη του γεγονότος και να το σβήσεις — αφήνοντας πίσω μια μαύρη τρύπα στις αναμνήσεις και τις εμπειρίες σου. Πολλές φορές αρκεί να μπορείς να παρέμβεις στο συναίσθημα που συνοδεύει την μνήμη και να το “ξεκολλήσεις” από την πλακέτα σου. Η μνήμη όμως είναι ένα δύσκολο γκατζετάκι, παίζει μέσα πολύ παιχνίδι: βραχυπρόθεσμη μνήμη (να την πούμε RAM;) και “πέρασμα” γεγονότων στην μακροπρόθεσμη (και ο αντίστοιχος σκληρός;), Long Term Potentiation νευρώνων, ισχυροποίηση μνήμης, ανάκληση κτλ – που παρεμβαίνεις;

Μπορεί επιστήμονες και φιλόσοφοι να διαφωνούν για τα πολύ “τεχνικά” ζητήματα, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται η κερκόπορτα, ιδίως όσον αφορά το συναίσθημα της μνήμης, βρίσκεται στην ανάκληση. Γνωρίζεις ότι τροποποιείς την μνήμη σου κάθε φορά που ανακαλείς ένα γεγονός από αυτή; H κυρα “ηθική” εδώ σε κοιτάει παράξενα, την βιάζεις καθημερινά μαζί με την μνήμη σου, παρά τις “ανησυχίες” σου όσον αφορά την πρώτη! Όταν μιλάμε για τροποποίηση, το εννοούμε κυριολεκτικά: μπορείς να αλλάξεις από το πώς νιώθεις για ένα γεγονός που σου έχει συμβεί, εώς τόσες λεπτομέρειες (προσθέτοντας ή αφαιρώντας) που το “γεγονός” να μην είχε γίνει ποτέ όπως το “θυμάσαι” — ασχέτως που είσαι σίγουρος για αυτό. Το πώς το τροποποιείς εξαρτάται από την συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι όταν ανακαλείς την μνήμη — μπορείς να καλωδιώσεις ακόμα χειρότερα άσχημες μνήμες αν τις ανακαλείς σε άσχημες στιγμές ή σχετικά σύντομα αφότου έχουν συμβεί. Από την άλλη μπορείς και να τις “αφοπλίσεις“! Σε αυτό το σημείο έρχεται να παρέμβει η φαρμακολογία με τα “μαγικά της χάπια“.

Βάλε να βαράει στα ηχεία σου το “Erase and Rewind” και πάμε να δούμε μερικά ενδιαφέροντα εργαλεία της που, όσο εσύ τα ξύνεις στο Facebook, κάποιοι τα μελετάνε!

Προπρανολόλη

 

Για να βρούμε το πρώτο εργαλείο μας, πρέπει να σε πάρω από το χεράκι και να ορμήσουμε στο φαρμακείο της γιαγιάς σου καθώς αυτή πορδοκοιμάται μετά από το υπέροχο πιάτο κουκιά που την κέρασες — μην ανησυχείς, εμείς έχουμε μια αιωνιότητα μπροστά μας και η γιαγιά έχει ανεπάρκεια G6PD. Αυτή την φορά δεν πάμε να της βουτήξουμε τα υπνωτικά για να την κάνουμε ταράτσα με μπυρίτσα στο μπαλκόνι, ούτε θα της σουφρώσουμε το Reminyl -που έτσι και αλλιώς ξεχνάει να το πάρει- για να παίξουμε με stacks νοοτροπικών, αυτή την φορά κυνηγάμε το Inderal. Τι είναι αυτό; Το εμπορικό όνομα της προπρανολόλης, ενός “φαρμάκου για την πίεση” – την υπέρταση που θα σου έλεγε και ο γιατρός!

Όχι, ασχέτως τι λένε πολλά άτομα που με γνωρίζουν από κοντά δεν το έχω χάσει εντελώς — ακόμα! Αυτο το σχετικά “παλιό” φάρμακο για την πίεση προς το παρόν μελετάται για μια νέα χρήση, αυτή της “διαγραφής συναισθηματικού φόρτου” από την μνήμη. Δεν προκαλεί αμνησία, οπότε προτού το φας με τις χούφτες και λιποθυμήσεις από την υπόταση καλό θα ήταν να μάθεις λίγα πράγματα για την φαρμακολογία του — τον λόγο δηλαδή που κάνει ότι κάνει. Η προπρανολόλη ρίχνει την πίεση διότι επιδρά ανταγωνιστικά στους βήτα αδρενεργικούς υποδοχείς (τους μπλοκάρει), τους υποδοχείς δηλαδή πάνω στους οποίους δρα η επινεφρίνη και η νορεπινεφρίνη. Χμ, δεν σου λέει πολλά αυτό, διότι αυτούς τους δυο νευροδιαβιβαστές τους γνωρίζεις με άλλα ονόματα: αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη αντίστοιχα. Αρχίζεις να πιάνεις που το πάω, Sherlock μου;

 

 

Αν βάλεις κάποιον να ανακαλέσει μια τραυματική μνήμη, τόσο τραυματική που το σκατό να φτάνει κάλτσα, παίρνει μπρος η αδρεναλίνη του (fight or flight). Αν τώρα εκείνη την ώρα μπλοκάρεις την δράση της αδρεναλίνης, “κόβεις” ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του φόβου , τουλάχιστον του σωματικού μέρους του, που κάνει την ανάκληση της μνήμης δυσάρεστη και οργανικά εκτός από ψυχολογικά. Σύμφωνα με τα παραπάνω η ανάκληση μιας μνήμης την τροποποιεί, με αυτό τον τρόπο μπορείς να “διδάξεις” το σώμα σου να μην “φρικάρει” σε αυτή την μνήμη, να την δει πιο chill την κατάσταση — ή έτσι τέλος πάντων μας λέει η θεωρία!

Μάντεψε τι! Το δοκίμασαν σε ανθρώπους με PTSD, σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία και ανάκληση μνημών και δούλεψε. Δεν εξαφάνισε τα συμπτώματα του πανικού με μια μόνο χρήση (πήρε κάμποσες συνεδρίες), ούτε προκάλεσε αμνησία του γεγονότος — ανάφεραν όμως τα άτομα που πήραν μέρος πως πλέον μπορούν και την παλεύουν πολυ περισσότερο απ’ ότι πριν. Λιγότεροι πανικοί, λιγότεροι εφιάλτες — καλύτερη ποιότητα ζωής. Χμ, όχι και τόσο άσχημα για ένα φάρμακο για την πίεση ε;

Ρουφηχτές πληροφορίες

– Η προπρανολόλη έχει χρησιμοποιηθεί “άτυπα” για το λεγόμενο “stage fright”, εκείνη την φάση όπου όταν είναι να μιλήσεις ή να τραγουδήσεις μπροστά σε μεγάλο κοινό σου λύνονται τα γόνατα, σε πιάνει ταχυπαλμία και ιδρώνει μέχρι και η σούφρα σου. Ρώτα ηθοποιούς ή τραγουδιστές πώς “δια μαγείας” μπορεί να κόψει τον φόβο και να σε κάνει από ιδρωμένο πλασματάκι λαλίστατο performer! Μια παρενέργεια που αφορά τους άντρες είναι πως ίσως μετά να μην μπορέσεις να απολαύσεις στο έπακρο τον θαυμασμό των θαυμαστριών σου και να δώσεις εκεί ένα κάκιστο performance…

– Η προπρανολόλη είναι… απαγορευμένη σε ορισμένα αθλήματα, την πιάνει το anti-doping διότι σε “χαλαρώνει” και υποτίθεται πως μπορεί να αυξήσει την επίδοσή σου έτσι.

MDMA

 

 

Σαν χτες φαντάζει εκείνο το σκηνικό όπου, όντας βαριά “κουμπωμένος” σε κάποιο κλάμπάκι που βαρούσε ηλεκτρονική μουσική, σε πλησίασε εκείνο το πολύ καυτό γκομενάκι και σε ρώτησε με νόημα “γουστάρεις τρανς;“. Λίγο η μουσική, λίγο τα τρία χάπια που σου δωσε ο Βαγγέλης, την ακολούθησες χαρωπά στις τουαλέτες… Ω, τραγική ειρωνεία, τρία χρόνια αργότερα θα επιστρέψεις στο MDMA για να ξεχάσεις το μόνο που θυμάσαι από εκείνη την νύχτα: τα μακρυά της δάχτυλα (τραγουδημένα κάποτε και από τους Κατσιμιχαίους) κι εσένα απέλπιδα να βαστάς τον τοίχο του αποχωρητηρίου. Την επόμενη φορά, αν στο ξαναρωτήσουν, καλό θα ήταν να ζητήσεις διευκρινήσεις…

Το MDMA ή αλλιώς Ecstacy είναι το γνωστό “ναρκωτικό των κλαμπ” που πιθανότατα το γνωρίζεις ακόμα και αν έμενες σε σπηλιά τα τελευταία 10 χρόνια. Είναι μια ουσία για την οποία σκοπευω αργότερα να κάνω ένα άρθρο για να δέσει με τα υπόλοιπα της σειράς, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα σε βαρέσω με ένα τόνο πληροφορίες γι’ αυτό στο κεφάλι, παρά μόνο τα “απαραίτητα“.

Το MDMA έχει έναν αρκετά σύνθετο μηχανισμό δράσης, κυρίως προκαλεί απελευθέρωση σεροτονίνης και σε μικρότερο βαθμό ντοπαμίνης στον εγκέφαλο και τα αποτελέσματα που μπορεί να προκαλέσει είναι ευφορία, αυξημένη κοινωνικότητα, αυξημένη τάση για ενσυναίσθηση (το αγγλικό empathy) – όπως επίσης και ένα σχετικό χαλάρωμα των καθημερινών μηχανισμών ψυχολογικής άμυνας που έχεις συσσωρεύσει κατά την διάρκεια της διαμονής σου στον υπέροχο και φιλικό πλανήτη μας.

 

 

Η χρήση του στο “σβήσιμο της μνήμης” είναι παρόμοια με αυτή της προπρανολόλης: το δίνεις σε κάποιον κατά την διάρκεια της ψυχοθεραπείας και τον βάζεις να επιστρέψει πίσω στο γεγονός που ευθύνεται για τις φοβίες ή το PTSD του. Η δράση του -τουλάχιστον όπως έχει θεωρητικά- εμποδίζει τον φόβο, εξαφανίζει πιθανά ενοχικά συναισθήματα όπως επίσης και ντροπές και αφήνει αυτόν που βιώνει την εμπειρία να δει το γεγονός με πολύ λιγότερη αρνητική φόρτιση, με αποτέλεσμα να μην πέφτει στην λούπα “παθολογικά” αρνητικής αυτοκριτικής.

Η όλη εμπειρία συνοδεύεται από διαύγεια και ο ασθενής διατηρεί μνήμη της συνεδρίας — έχει όμως αντιμετωπίσει ψύχραιμα, με αίσθημα αυτοαποδοχής αν όχι και… ευφορικά το τραυματικό περιστατικό που μόλις αφηγήθηκε. Προς το παρόν, από προκαταρκτικές εφαρμογές που έγιναν, δείχνει να είναι καλά ανεκτό ως φάρμακο (διάβαζε: δεν έχει πολλές παρενέργειες σε αυτό το θεραπευτικό σχήμα), και αρκετά καλά -αν όχι τα καλύτερα ως τώρα- αποτελέσματα έναντι του PTSD.

Ρουφηχτές πληροφορίες:

-Η συγκεκριμένη δράση του MDMA έχει πάρει τα “πάνω της” και ίσως δεις δημοσιεύματα σε ξένο και ελληνικό τύπο, είναι όμως αρκετά “last year“. Κρατάει από τα ’70s με ονόματα όπως Ann Shulgin, Leo Zeff και άλλους συνήθεις υπόπτους.

PKMzeta Αναστολείς

 

Ωχ, να τα μας τα κινέζικα! Κάτσε να στο κάνω πιο λιανά: ουσίες που αναστέλλουν την Πρωτεϊνική Κινάση Μ ζήτα (Protein Kιnase M zeta). Χμ, πάλι τίποτα; Ας το προσπαθήσουμε αλλιώς λοιπόν. Η επιστημονική φαντασία έχει καταπιαστεί πάρα πολλές φορές με το θέμα της μνήμης: θα δεις σε ορισμένα πονήματα συσκευές που κάνουν download μέσα στο τσερβέλο σου πληροφορίες, όπως επίσης και πολλές μεθόδους όπου μια μνήμη σβήνει κυριολεκτικά από τον εγκέφαλο. Ναι, σαν εκείνο το γκατζετάκι στους Men In Black που μετά το φλας δεν θυμώσουν ούτε το όνομα της μάνας σου.

Πώς θα σου φαινόταν να έχει εφευρεθεί/ανακαλυφθεί κάτι τόσο αποτελεσματικό στην διαγραφή μνημών; Ναι, αυτό ίσως να μπορούν να το κάνουν οι αναστολείς της PKMzeta. ΟΚ, υπερβάλλω αρκετά, αλλά κέντρισα την προσοχή σου για να διαβάσεις παρακάτω!

Είπαμε παραπάνω πως κάθε φορά που ανακαλείς μια μνήμη την επαναδιαμορφώνεις — εδώ οι πιο ψαγμένοι της στήλης θα βιαστούν να ρωτήσουν για τον βιοχημικό μηχανισμό αυτής της διεργασίας, διότι δεν πείθονται τόσο από μη-επαληθεύσιμες ή μη-μετρήσιμες “θεωρίες“. Απ’ ό,τι φαίνεται η επαναδιαμόρφωση εμπεριέχει την “επαναπαγίωση” της μνήμης, δηλαδή κατά κάποιο τρόπο ξαναγράφεται στον εγκέφαλό σου — και για να γίνει αυτό χρειάζεται να γίνει σύνθεση πρωτεϊνών. Αν εκείνη την στιγμή κάποιος χορηγούσε μια ουσία που εμποδίζει την σύνθεση πρωτεϊνών, θα μπορούσε να εμποδίσει και την επαναπαγίωση της μνήμης — εδώ όμως να προειδοποιήσουμε προκαταβολικά πως μια τέτοια ιδέα είναι αρκετά επικίνδυνη και με πολλές παρενέργειες, χρειαζόμαστε μια πιο “χειρουργική” προσέγγιση!

Και να πού έρχεται η PKMzeta — μια πρωτεϊνη από αυτές που συντίθονται κατά την επαναπαγίωση και που φαίνεται να παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτήν: αρκεί είτε να ανασταλεί η δράση της, είτε να ανασταλεί η σύνθεσή της (μόνο της συγκεκριμένης) για να εμποδιστεί αυτή η διαδικασία. Σε αυτή την περίπτωση πιθανότατα δεν σβήνεις μόνο το συναισθηματικό “αποτύπωμα” αλλά πιθανώς και την ίδια την μνήμη – αλλά προς το παρόν είναι λίγο δύσκολο να γνωρίζουμε. Έχει δοκιμαστεί μόνο σε ποντίκια και αυτά δεν φημίζονται για την ομιλιτικότητά τους προς τους ερευνητές, πόσο μάλλον για τις εκτενείς αφηγήσεις τους όσον αφορά το τι βίωσαν κατά την διάρκεια της δοκιμής. Ένα “μείον” της όλης φάσης, που όμως δείχνει πως χρειάζεται περισσότερη έρευνα σε αυτό τον τομέα, είναι πως αυτές οι ουσίες πρέπει να χορηγηθούν κατευθείαν στον εγκέφαλο… Ouch, μπορεί να μην έχει νεύρα πόνου αλλά δεν σε βλέπω να βιάζεσαι να δοκιμάσεις μια βελόνα να τζατζαλεύει περαιτέρω τον λιγοστό εγκέφαλό σου.

Ρουφηχτές πληροφορίες:

– Η Πρωτεϊνική Κινάση Μ ζήτα ανήκει στις κινάσες σερίνης/θρεονίνης. Αυτό σημαίνει πως παίρνει φωσφορικές ομάδες και τις κοτσάρει σε αυτά τα αμινοξέα άλλων πρωτεϊνών αλλάζοντας έτσι την δράση τους. Ο ρόλος αυτής της πρωτεΐνης στην μνήμη είναι αρκετά σύνθετος, έτσι για το γαμώτο αξίζει να γνωρίζεις πως παίζει μπάλα με γλουταμινεργικούς υποδοχείς και long term potentiation — κάτι σου είπα τώρα.

 

 

Aπό τα παραπάνω φυσικό είναι να προκύπτουν εκείνα τα πανταχού παρόντα “ηθικά διλήμματα“. “Είναι θεμιτό να επεμβαίνουμε κατά βούληση στη μνήμη μας;” — τι ρωτάς; Το κάνεις καθημερινά, αλλά μάλλον εδώ σε ενοχλεί η χρήση “χημείας” ή “τεχνολογίας“… “Θα χρησιμοποιηθεί για τους σωστούς σκοπούς;” — διάβαζε σκοπούς που δεν θα βλάψουν το ανθρώπινο είδος μακροπρόθεσμα; Προσωπικά θεωρώ πως κάθε ερώτημα πρέπει να εξετάζεται κατα περίπτωση — και δηλώνω πως συνεχίζω να κοιτώ τους ανθρώπους με μισό μάτι: τείνουν να σκατώνουν ακόμα και τις ομορφότερες ιδέες όταν πανε να τις μετατρέψουν σε πρακτικές εφαρμογές.

Για ακόμα μια φορά λοιπόν θα αφήσω τέτοιες αναλύσεις στους πιο φιλοσοφικά κοχονάτους από εμένα, θα αρκεστώ απλά να κλείσω πονηρά το αυγουλοματάκι μου στην Έριδα και το Χάος. Χειρότερο πιθανό σενάριο; Να πάρουμε πόδι από τον πλανήτη λόγω πολλών μαλακιών που κάνουμε — δρουν συσσωρευτικά και αδυνατούμε να το δούμε διότι βλεπουμε ως είδος πολυ βραχυπρόθεσμα: εδώ σε εύρος πενηνταετίας δεν μπορούσες να δεις τι θα επιφέρει το κοντόφθαλμο βόλεμα του συμφέροντός σου (πολιτικές επιλογές, ωχαδερφισμός, ιδιωτεία -με την αρχαία και την νέα έννοια- κτλ.), νομίζεις πως μπορείς να εξασφαλίσεις την επιβίωση του είδους σου σε γεωλογική κλίμακα χρόνου;

Για όσους δεν “μασάνε” από ηθικές αλλά γουστάρουν να ξέρουν αν τα παραπάνω “δουλεύουν” ή είναι “ασφαλή“, θα τους έλεγα απλά take what you read with a pinch of salt, επιβεβαιώστε τις πληροφορίες σας, λάβετε υπόψιν σας πως ίσως απλουστεύει το άρθρο κάποια σύνθετα ζητήματα, και ποτέ μα ποτέ μην ορμάτε σε κάτι το οποίο βρίσκεται σε ερευνητικό στάδιο. Η φράση “ερευνητικό στάδιο” τα λέει όλα. Πάνω όμως απ’ όλα σταματήστε να ψάχνετε πανάκειες και δεχθείτε πως δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις — τουλάχιστόν όχι προς το παρόν. Άφηστε στην άκρη το 0 και το 1 και αγκαλιάστε το φάσμα.

Ως την επόμενη Παρασκευή, προσοχή στην μνήμη σου — ίσως τα πράγματα έγιναν αρκετά διαφορετικά απ’ ότι τα θυμάσαι!

πηγή:http://fridge.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Come To Timmy

author of mysterious literature

Artist- Ted Giffin - Musician

Forum for Display + Critique of His Creative Works

Mădălina lu' Cafanu

fragmente de viață

The Blog of Jake Hyland

An impassioned writer chasing a dream.

Frank Frisson

Fiction and Non-Fiction Reviews

Eliza Waters

My Own Paradise: Life on Seven and a Half Acres

Thriving Under Pressure

Positive Psychology & Stress Resilience

caterinarotondi

Se non combatti per costruire la tua vita non ti rimarrà niente

escriboloquesientoypienso.wordpress.com/

Desde mi corazón... esta soy yo

ARUN'S EPIGRAM

voice of my hunches

Far Away In The Sunshine

The stories of a woman pursuing her creative dreams

Travel Exploring

keep traveling... keep exploring...

Book Reviews by Shalini

all about books..

Raisa

Poezii

blog bangla mail

Welcome My Site

Words on a blackboard

In a world of poems, words steal love and put it on a blackboard

swaroutedesign

simplify your home, garden, lifestyle,DIY.

Shubhu

Spread altruism and compassion worldwide.

pathtomysoul

„A loving heart is the truest wisdom”. Charles Dickens

Des mots...

Pour un long fleuve tranquille

Milford Street

Above all, I craved to seize the whole essence, in the confines of one single photograph - Henri Cartier-Bresson

miasraum

Das Leben und das Sein

mathias sager - Happy Colorful Growth

Writing for Happiness, Colorful Painting, and Personal Growth for All

Luckyfree

My life, my thoughts and my poems...

La Mela sBacata

qualche spicchio di me: pensieri caotici in ordine sparso

1/100 sekundy

Fotografia to kęs życia trwający 1/100 sekundy

Mystic Land

Let's mend the broken

Jet Eliot

Travel and Wildlife Adventures

doar nicole...

...foind de zor/...cu rânduri și cu imagini, ce dansează printre pagini...

Lamb Of Grace

Be Merciful and Gracious to all in word and actions

Cedric Ramey

Art, Travel, Fashion, Lifestyle

BELINDA GROVER PHOTOGRAPHY

STOPS ALONG THE WAY

As it Comes

A New Era

Cafés para el alma

mientras sigo perdida entre palabras

Eclipsed Words

Aspire to inspire others & the universe will take note

Handmade Seven Herkes İçin

Dikiş,Örgü,Moda'ya dair AD'ce Herşey!... Sewing,Knitting,Fashion,Life Style....

THE BeZINE

Be inspired...Be creative...Be peace...Be

swo8

Music means something

Αρέσει σε %d bloggers: