Αξιοσημείωτα – Η Δύναμη του Τώρα ~ Eckart Tolle

Η Δύναμη του Τώρα ~ Eckart Tolle

Βρίσκεσαι εδώ για να δώσεις τη δυνατότητα στο θεϊκό σκοπό του σύμπαντος να ξεδιπλωθεί. Τόσο σημαντικός είσαι!

-Οι λέξεις δεν είναι παρά οδικές πινακίδες.

-«Αν δεν μπορώ να Ζω με τον εαυτό μου, τότε θα πρέπει να είμαστε δυο: «εγώ» και ο «εαυτός», με τον οποίο «δεν μπορώ να ζω». Ίσως , μόνο ο ένας από τους δυο μας να είναι αληθινός».

-Αυτό που έμεινε λοιπόν ήταν η αληθινή μου φύση, το παντοτινά παρόν είμαι: η συνειδητότητα στην καθαρή της κατάσταση, πριν από την ταύτισή της με την μορφή.

-…αν δε μάθεις να αναγνωρίζεις το ψεύτικο ως ψεύτικο – ως κατι που  δεν είσαι εσύ – δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη μεταμόρφωση.

-Όσοι δεν έχουν βρει  τον αληθινό τους πλούτο, που είναι η λαμπερή χαρά της Ύπαρξης και η βαθιά ακλόνητη γαλήνη που τη συνοδεύει, είναι ζητιάνος, ακόμα κι αν έχουν μεγάλο υλικό πλούτο. Ψάχνουν έξω απ΄αυτούς για να πάρουν ψίχουλα χαράς ή ικανοποίησης, για να βρουν επιβεβαίωση, ασφάλεια κι αγάπη, ενώ έχουν μέσα τους έναν πολύτιμο θησαυρό, που όχι μόνο περιλαμβάνει όλα τα πιο πάνω, αλλά είναι απείρως μεγαλύτερος από οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει ο κόσμος.

-…η φωτιση είναι απλώς η φυσική σου κατάσταση της αισθητής ενότητας με την Ύπαρξη.

-…σ΄αυτήν  την κατάσταση του «αισθάνομαι – συνειδητοποιώ» αυτό είναι φώτιση.

Η λέξη Θεός έχει χάσει το νόημά της  μετά από χιλιάδες χρόνια κακής χρήσης.

-…από τη λέξη «Ύπαρξη» μέχρι το βίωμα της Ύπαρξης, η απόσταση είναι ένα μικρό μόνο βήμα.

-…δεν είναι τόσο ότι χρησιμοποιείς το νου σου με λάθος τρόπο – συνήθως δεν τον χρησιμοποιείς καθόλου. Αυτός χρησιμοποιεί εσένα. Αυτό είναι η αρρώστια. Πιστευεις ότι είσαι ο νους σου.  Αυτή είναι η πλάνη. Το όργανο σε έχει καταλάβει.

-Ξεχνάς το σημαντικό γεγονός ότι, κάτω από το επίπεδο της υλικής εμφάνισης και των χωριστών μορφών είσαι ένα  με ό,τι υπάρχει.

-Την στιγμή που αρχίζεις να παρατηρείς αυτόν που σκέφτεται, ενεργοποιείς ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας. Αρχίζεις τότε να αντιλαμβάνεσαι ότι μια τεράστια σφαίρα ευφυϊας πέρα από τη σκέψη, ότι η σκέψη δεν είναι παρα μια απειροελάχιστη πλευρά αυτής της ευφυϊας. Αντιλαμβάνεσαι επίσης πως όλα εκείνα που έχουν πραγματικά σημασία – η ομορφιά, η αγάπη, η δημιουργικότητα, η χαρά, η εσωτερική γαλήνηπροέρχονται από κάτι  που είναι  πέρα από το νου. Αρχίζεις να αφυπνίζεσαι.

-Πολλοί είναι εκείνοι που ζουν με έναν βασανιστή μέσα στο κεφάλι τους που συνεχώς τους επιτίθεται και τους τιμωρεί, που τους στραγγίζει τη ζωτική τους ενέργεια. Αυτή η φωνή είναι η αιτία απερίγραπτης δυστυχίας και ταλαιπωρίας, αλλά και αρρώστιας.

-Σύντομα θα συνειδητοποιήσεις ότι η φωνή είναι εκεί κι εδώ είσαι εσύ, που την ακούς, που την παρατηρείς. αυτή η συνειδητοποίηση του είμαι , αυτή η αίσθηση της δικής σου παρουσίας, δεν είναι σκέψη. Προέρχεται από κάτι που είναι πέρα από το νου.

-Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να απαιτήσεις έντονη συναίσθηση της παρούσας στιγμής. Αυτό σου προσφέρει πολύ βαθιά ικανοποίηση.

-Στην καθημερινή ζωή, μπορείς να το κάνεις αυτό παίρνοντας οποιαδήποτε δραστηριότητα ρουτίνας που κανονικά είναι μέσο προς ένα σκοπό και δίνοντάς της την αμέριστη προσοχή σου, έτσι  ώστε να γίνει σκοπός από μόνη της.

-Όλοι οι αληθινοί καλλιτέχνες, είτε το γνωρίζουν είτε όχι, δημιουργούν από ένα χώρο μη-νου, από την εσωτερική ησυχία. Ο νους δίνει τότε μορφή στη δημιουργική παρόρμηση ή ενόραση. Ακόμα και  οι μεγάλοι επιστήμονες…

-…ο λόγος που οι περισσότεροι επιστήμονες δεν είναι  δημιουργικοί δεν είναι επειδή δεν ξέρουν να σκέφτονται, αλλά, απλούστατα, επειδή δεν ξέρουν πως να πάψουν να σκέφτονται!

-Αν υπάρχει  μια φαινομενική σύγκρουση μεταξύ των δυο, η σκέψη είναι το ψέμα και το συναίσθημα η αλήθεια.

Μετά την παρατήρηση, μπορείς να επιτρέψεις στο συναίσθημα να υπάρχει, χωρίς να ελέγχεσαι απ΄αυτό.

-Οι «κλεφτές ματιές» στην αγάπη και στη χαρά ή οι σύντομες στιγμές βαθιάς γαλήνης είναι δυνατόν να συμβούν όποτε εμφανίζεται ένα κενό στη ροή της σκέψης.

Η αγάπη, η χάρα και η γαλήνη δεν μπορούν να ανθίσουν, μέχρι να ελευθερωθείς από την κυριαρχία του νου. Όμως δεν θα το αποκαλούσα αυτό συναισθήματα. Βρίσκονται πέρα από τα συναισθήματα, σ΄ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο.

-Το πονο-σώμα θέλει να επιβιώσει, όπως και κάθε άλλη οντότητα που υπάρχει, και μπορεί να επιβιώσει μόνο αν σε καταφέρει να ταυτιστείς ασυνείδητα μαζί του.

Ο πόνος μπορεί  να τραφεί μόνο με πόνο. Δεν μπορεί να τραφεί με χαρά. Δεν μπορεί να την «χωνέψει» με τίποτε.

-«Όλοι φαίνονται όταν εκτεθούν στο φως, και οτιδήποτε εκτίθεται στο φως γίνεται και το ίδιο φως».

-Όπως ακριβώς δεν μπορείς να πολεμήσεις το σκοτάδι, έτσι δεν μπορείς να πολεμήσεις και το πονο-σώμα.

Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις αυτό.  Κανένας άλλος δεν μπορεί να το κάνει για λογαριασμό σου. Όμως, αν είσαι αρκετά τυχερός και μπορέσεις να βρεις κάποιον που να είναι έντονα συνειδητός, αν μπορείς να είσαι μαζί του και να συναντηθείς μαζί του στην κατάσταση της παρουσίας, αυτό μπορεί να σε βοηθήσει και να επιταχύνει την διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο, το δικό σου φως θα δυναμώσει γρήγορα.

ευθύνη σου στη συνέχεια είναι να μη δημιουργήσεις κι άλλο πόνο.

Στο φως της συνειδητότητάς σου, το ασυνείδητο πρότυπο διαλύεται γρήγορα.

εξουσία πάνω στους άλλους είναι αδυναμία μεταμφιεσμένη σε δύναμη.

-Το φυσικό της ζωής είναι «να πεθάνεις πριν πεθάνεις» – και να ανακαλύψεις ότι δεν υπάρχει θάνατος.

-Όχι δεν χρειάζεται να μάθεις πολλά ακόμα. Τα προβλήματα του νου δεν μπορούν να λυθούν στο επίπεδο του νου.

-Όταν θυμάσαι το παρελθόν, ενεργοποιείς ξανά το Τώρα. Όταν σκέφτεσαι το μέλλον, το κάνεις τώρα. Το παρελθόν και το μέλλον προφανώς δεν έχουν δική τους πραγματικότητα. Όπως ακριβώς το φεγγάρι

Ο πόνος χρειάζεται χρόνο, δεν μπορεί να επιβιώσει στο Τώρα.

-Και ο Ρουμί, ο μεγάλος ποιητής και δάσκαλος του σουφισμού, γράφει: «Το παρελθόν και το μέλλον καλύπτουν μ΄ενα πέπλο το Θεό από τα μάτια μας, κάψτε και τα δυο με φωτιά».

-…βαθιά αγάπη και σεβασμό για όλα όσα υπάρχουν.

-Κάποια πράγματα στο παρελθόν δεν πήγαιναν όπως ήθελες. Εξακολουθείς να αντιστέκεσαι σε ό,τι έχει συμβεί και τώρα αντιστέκεσαι σε ό,τι υπάρχει. Η ελπίδα σε κάνει να συνεχίζεις, αλλά σε κρατάει εστιασμένο στο  μέλλον κι αυτή η διαρκής εστίαση διαιωνίζει την άρνηση του Τώρα και μέρους σου, και κατα συνέπεια, τη δυστυχία σου.

Ξέχνα για λίγο την κατάσταση της ζωής σου και δώσε προσοχή στη ζωή σου.

-Όταν παύεις να δημιουργείς κι άλλο πόνο για τον εαυτό σου, τότε παύεις να δημιουργείς κι άλλο πόνο για τους άλλους. Επίσης δε μολύνεις πια την πανέμορφη Γη, τον εσώτερο χώρο σου και τη συλλογική ανθρώπινη ψυχή με την  αρνητικότητα, τη δημιουργία προβλημάτων.

Αν δεν υπάρχει χαρά, ηρεμία ή ελαφράδα σ΄αυτό  που κάνεις, δε σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζεται να αλλάξεις αυτό που κάνεις. Μπορεί να είναι αρκετό να αλλάξεις το πως.

-...αν οι άνθρωποι καθαρίσουν την εσωτερική ρύπανση, τότε θα πάψουν να δημιουργούν και εξωτρική ρύπανση.

-...να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώθει οποιαδήποτε συναισθήματα εμφανίζονται, αντί να τα κρίνουμε σαν κακό ή να λέμε ότι δεν πρέπει να τα έχουμε.

Οι άνθρωποι είναι ένα επικίνδυνο τρελό και πολύ άρρωστο είδος. Αυτό δεν είναι κρίση. Είναι γεγονός. Είναι επίσης γεγονός ότι η ψυχική υγεία υπάρχει κάτω από την τρέλα. Η θεραπεία και η σωτηρία είναι στη διάθεσή μας αυτή τη στιγμή.

-Από την στιγμή που καταλαβαίνεις ότι ένα ορισμένο είδος τροφής σε κάνει να αρρωσταίνεις, εσύ συνεχίζεις να την τρως και να διαβεβαιώνεις τον εαυτό σου και τους άλλους ότι είναι εντάξει να είσαι άρρωστος;

-Όταν είσαι παρών, δεν υπάρχει ποτέ ανάγκη να περιμένεις για οτιδήποτε. Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος θα σου πει:»Συγνώμη που σε έκανα να περιμένεις», μπορείς να απαντήσεις:» Κανένα πρόβλημα. Δεν περίμενα. Καθόμουν και απολάμβανα. απολάμβανα τον εαυτό μου

Αν όμως ο προορισμός σου ήταν βήματα που πρόκειται να κάνεις στο μέλλον απασχολούν ένα τόσο μεγάλο μέρος της προσοχής σου ώστε να γίνονται πιο σημαντικά από το βήμα που κάνεις τώρα, τότε χάνεις εντελώς το εσώτερο σκοπό  του ταξιδιού που δεν έχει καμιά σχέση με το που πας και το τι κάνεις, αλλά έχει μεγάλη σχέση με το πως.

Όσο πιο γρήγορα αντιληφθείς ότι ο εξωτερικός σου σκοπός δεν μπορεί να σου δώσει διαρκή ικανοποίηση, τόσο το καλύτερο.

-...ο Ιησούς μιλάει για τος πέντε μικρές(ασυνείδητες) παρθένες που δεν έχουν αρκετό λάδι(συνειδητότητα) για να διατηρήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα(να μείνουν παρούσες), κι έτσι χάνουν τον «Νυμφίο(το Τώρα) και δεν πηγαίνουν στο γλέντι του γάμου(φώτιση). Αυτές οι πέντε αποτελούν την αντίθεση των πέντε συνετών γυναικών που είχαν αρκετό λάδι για τα λυχνάρια τους(έμειναν συνειδητές).

-Αν γεννηθεί ένα ψάρι στο ενυδείο σου και το βαφτίσεις Γιάννη, του γράψεις ένα πιστοποιητικό γέννησης, του μιλήσεις για την ιστορίατης οικογένειάς του και δυο λεπτά αργότερα γίνει μεζές για ένα άλλο ψάρι – αυτό είναι τραγικό. Όμως είναι τραγικό επειδή προέβαλες ένα χωριστό εαυτό εκεί που δεν υπήρχε. Έπιασες ένα κλάσμα μιας δυναμικής διαδικασίας, ενός μοριακού χορού, κι έφτιαξες απ΄αυτό μια ξεχωριστή οντότητα.

-Είναι ταυτισμένοι με το νου τους και κατευθύνονται απ΄αυτόν. Αλλά έτσι θα βιώνουν όλο και μεγαλύτερη σύγχηση, σύγκρουση, βία, αρρώστια, απελπισία, τρέλα.

-Οπισθοχωρούν πότε πότε σε ένα επίπεδο συνειδητότητας κάτω από τη σκέψη.Όλοι το κάνουμε αυτό τη νύχτα, όταν κοιμόμαστε. Όμως αυτό συμβαίνει επίσης σε κάποιο βαθμό και μέσω του σεξ, του αλκοόλ και άλλων ναρκωτικών που καταστέλουν την υπερβολική δραστηριότητα του νου.

«Αυτός που διδάσκει και αυτός που διδάσκεται δημιουργούν μαζί τη διδασκαλία». Έτσι κι αλλιώς, οι ίδιες οι λέξεις δεν είναι σημαντικές. Δεν είναι η Αλήθεια, απλώς δείχνουν προς το μέρος της.

-Παρ’ όλο που κάθε λέξη που χρησιμοποιώ έχει  μια ιστορία, φυσικά και έρχεται από το παρελθόν όπως ολόκληρος ο κώδικας της γλώσσας, οι λέξεις που σου λέω τώρα μεταφέρουν την υψηλή ενεργειακή συχνότητα της παρουσίας, εντελώς ξέχωρα από το μήνυμα που μεταδίδουν ως λέξεις.

Αιωνιότητα, φυσικά, δε σημαίνει ατέλειωτος χρόνος, αλλά καθόλου χρόνος.

Αν σε έλκει ένας φωτισμένος δάσκαλος, αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει ήδη αρκετή παρουσία μέσα σου ώστε να αναγνωρίζει την παρουσία σε κάποιον άλλον… όπως υπάρχουν και πάντα υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έλκονται από ψευδο-δασκάλους. Τα εγώ έλκονται  από μεγαλύτερα εγώ. Το σκοτάδι δε μπορεί να αναγνωρίσει το φως. Μόνο το φως μπορεί να αναγνωρίσει το φως.

Κάτω από την εξωτερική μας μορφή, είμαστε συνδεδεμένοι με κάτι τόσο απέραντο τόσο απροσμέτρητο και ιερό, που δεν μπορούμε να το συλλάβουμε ούτε να μιλήσουμε γι΄αυτό – κι όμως μιλάω γι΄αυτό τώρα.

-Άρχισαν να αποσυνδέονται  από το σώμα τους. Έβλεπαν τον εαυτό τους να έχει σώμα αντί απλώς να είναι από το σώμα.

-Το γεγονός είναι ότι κανείς δεν φωτίστηκε μέσα από την άρνηση ή τον πόλεμο με το σώμα ή μέσα από μια εξωσωματική εμπειρία.

Η μεταμόρφωση γίνεται μέσω του σώματος όχι μακριά απ΄αυτό.

-Είσαι το σώμα σου. Το σώμα που μπορείς να δεις και ν΄αγγίξεις δεν είναι παρά ένα λεπτό πλασματικό πέπλο. Από κάτω του βρίσκεται το αόρατο εσώτερο σώμα, η είσοδος προς την Ύπαρξη, προς την Άδηλη Ζωή.

Όπως ο ήλιος είναι αμέτρητα πιο λαμπρός από τη φλόγα ενός κεριού, έτσι υπάρχει αμέτρητα περισσότερη ευφυϊα στην Ύπαρξη, απ΄ό,τι στο νου σου.

Συγχώρηση σημαίνει να μην προβάλλεις αντίσταση στη ζωή – να επιτρέπεις στη ζωή να ζει μέσα από σένα.

-Ο νους δεν μπορεί να συγχωρήσει. Μόνο εσύ μπορείς.

-Μη σκέφτεσαι μόνο με το κεφάλι σου, σκέψου με όλο σου το σώμα.

-Όταν ακούς έναν άλλον άνθρωπο, μην τον ακούς μόνο με το νου σου, άκου τον με όλο σου το σώμα…Δίνεις στον άλλο άνθρωπο χώρο – χώρο να υπάρξει. Είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορείς να του προσφέρεις.

-Οι περισσότερες ανθρώπινες σχέσεις είναι συναλλαγή ενός νου με τον άλλο σε κοινωνία μεταξύ τους. Καμιά σχέση δεν μπορεί να ευδοκιμήσει μ΄αυτόν τον τρόπο, και γι΄αυτό υπάρχουν τόσες συγκρούσεις στις σχέσεις.

Η ουσία όλων των πραγμάτων είναι ο άδειος χώρος.

-Ούτε μπορείς οτιδήποτε έκανες ή σου έκαναν στο παρελθόν να σε εμποδίσει να πεις «ναι» σ΄αυτό που υπάρχει και να στρέψεις την προσοχή σου βαθιά στο Τώρα. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό  στο μέλλον. Ή το κάνεις τώρα ή δεν το κάνεις καθόλου.

-Δεν μπορείς να αγαπάς το σύντροφό σου τη μια στιγμή και την άλλη να του επιτίθεσαι. Η αληθινή αγάπη δεν έχει αντίθετο. Αν η «αγάπη» σου έχει αντίθετο τότε δεν είναι αγάπη, αλλά μια ισχυρή ανάγκη του εγώ για πιο πλήρη και πιο βαθιά αίσθηση του εαυτού του, μια ανάγκη που ο άλλος άνθρωπος ικανοποιεί προσωρινά.

Κοιτάζεις πέρα από το πέπλο της μορφής και του διαχωρισμού. Αυτή είναι η πραγμάτωση της ενότητας. Αυτό είναι αγάπη.

-Αν όμως δεχτείς ότι η σχέση υπάρχει για να σε κάνει συνειδητό, αντί για να σε κάνει ευτυχισμένο, τότε η σχέση θα σου προσφέρει λύτρωση και θα ευθυγραμμίζεσαι με την υψηλότερη συνειδητότητα που θέλει να γεννηθεί σε τούτο τον κόσμο.

-…συλλογικό θηλυκό πονο – σώμα. Αυτό αποτελείται από το συσσωρευμένο πόνο που έχουν υποφέρει οι γυναίκες, μέσα από την κυριαρχία που έχουν ασκήσει οι άντρες πάνω τους, το θάνατο  παιδιών, και τόσα άλλα μέσα σε χιλιάδες χρόνια.

Στην Ύπαρξη, αρσενικό και θηλυκό είναι ένα. Η μορφή σου εξακολουθεί να έχει ορισμένες ανάγκες, αλλά η Ύπαρξη δεν έχει καμία. Είναι ήδη πλήρης και ολόκληρη.

-Όταν είσαι φωτισμένος, υπάρχει μια σχέση που δεν έχεις πια: η σχέση με τον εαυτό σου. Όταν έχεις παραιτηθεί απ΄αυτόν, τότε όλες σου οι άλλες σου σχέσεις είναι σχέσεις αγάπης.

Όταν είσαι απόλυτα συνειδητός, το δράμα δεν μπαίνει στη ζωή σου.

-Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ερωτευμένοι με το ιδιαίτερο δράμα της ζωής τους.

-Όταν ζεις σε πλήρη αποδοχή του τι υπάρχει, αυτό είναι το τέλος κάθε δράματος στη ζωή σου. Κανείς δεν μπορεί να τσακωθεί μαζί σου, όσο σκληρά κι αν προσπαθήσει. Δεν μπορείς να τσακωθείς με ένα πλήρως συνειδητό άτομο.

-Δεν μπορούν να κάνουν διάκριση μεταξύ της ζωής τους και της κατάστασης της ζωής τους.

χαρά είναι αναίτια και πηγάζει από μέσα μας. Είναι η χαρά της Υπαρξης.

-Όταν έχεις ταυτιστεί με κάποια μορφή αρνητικότητας, δε θέλεις να την αφήσεις και, σε ένα βαθύ ασυνείδητο επίπεδο, δε θέλεις να έρθει μια θετική αλλαγή. Κάτι τέτοιο θα απειλούσε την ταυτότητά σου ως θλιμμένου, θυμωμένου ή σκληραγωγημένου από τις δυσκολίες ανθρώπου.

Μην προβάλλεις αντίσταση. Είναι σαν να μην υπάρχει πια κανείς για να πληγωθεί. Αυτό είναι συγχώρηση. Με αυτό τον τρόπο γίνεσαι άτρωτος. Μπορείς και πάλι να πεις σ΄αυτό τον άνθρωπο ότι η συμπεριφορά του είναι απαράδεκτη, αν αυτό επιλέξεις να κάνεις. Όμως αυτός ο ανθρωπος δεν έχει πια τη δύναμη να ελένξει την εσωτερική του κατάσταση.

-Τη στιγμή που δέχεσαι εντελώς τη μη γαλήνη σου, η μη γαλήνη σου μεταστοιχειώνεται σε γαλήνη.

-Μπορείς να τις απολαμβάνεις, να παίζεις μαζί τους, να δημιουργείς νέες μορφές, να εκτιμάς την ομορφιά τους. Όμως δε θα νιώθεις την ανάγκη να προσκοληθείς σε καμιά τους.

-Στο επίπεδο της Ύπαρξης, κάθε πόνος αναγνωρίζεται ως ψευδαίσθηση. Ο πόνος οφείλεται στην ταύτιση με την μορφή.

Τίποτε αληθινό δεν πεθαίνει ποτέ, μόνο τα ονόματα, οι μορφές και οι ψευδαισθήσεις.

-Όμως οτιδήποτε αντιλαμβάνεσαι είναι μόνο κάποιο είδο συμβόλου, σαν μια εικόνα σ΄ένα όνειρο. Είναι το πως ερμηνεύει η συνειδητότητά σου και πως αλληλεπιδρά με το μοριακό ενεργειακό χορό του σύμπαντος. Αυτή η ενέργεια είναι η πρώτη ύλη αυτού που ονομάζουμε υλική πραγματικότητα.

Μόνο εκείνοι που έχουν υπερβεί τον κόσμο μπορούν να κάνουν να εμφανιστεί ένας καλύτερος κόσμος.

-Το επίπεδο της αιτίας χρειάζεται να παραμείνει το πρωταρχικό εστιακό σου σημείο, η διδασκαλία της φώτισης ο κύριος σκοπός σου, και η γαλήνη το πιο πολύτιμο δώρο σου στον κόσμο.

-Η παράδοση είναι η απλή αλλά βαθυστόχαστη σοφία του να ενδίδεις αντί να αντιστέκεσαι στη ροή της ζωής.

-Διατηρείς τη δυστυχία σου ζωντανή όταν της δίνεις χρόνο. Αυτό είναι το αίμα της ζωής της. Αφαίρεσαι το χρόνο μέσα από την έντονη επίγνωση της παράδοσης στιγμής, και θα πεθάνει.

-Ας είναι ένα μη αντιδραστικό «όχι», ένα «όχι» υψιλής ποιότητας, ένα «όχι» απαλλαγμένο από κάθε αρνητικότητα, που δε δημιουργεί κι άλλο πόνο.

by SearchingTheMeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Wobbly Warrior's Blog

Just another WordPress.com site

Rust.in.the.Soul

Ignorance is bliss / truth is necessary and resented / rust in the soul

Taking Sides

Thinking Through and Against Received Opinion

niki1k

Just another WordPress.com site

In Saner Thought

"It is the duty of every man, as far as his ability extends, to detect and expose delusion and error"..Thomas Paine

JoAnn Chateau

Dog-Lover, Writer & Progressive

Irina's Poetry Corner

Your reason and your passion are the rudder and the sails of your seafaring soul. ~Kahlil Gibran

Cafe Book Bean

Talk Books. Drink Coffee.

The Godly Chic Diaries

Smiling • Writing • Dreaming

SIMPLY BEING ROYALTY

the prize, your focus

MyRealPlace

Poetry|Poems|Prose|Words

Gyslaine LE GAL Romancière et Poète Français/Anglais

Un poème n'est jamais fini, seulement abandonné. A poem is never finished, only abandoned."Paul Valéry"

Crudo e Cotto

Blog di cucina vegana

Blogger's World!

Where creativity meets passion!

Imperfections

Sparks and Inspirations

The Immortal Arts

(Namaste! And welcome to the magical world of artistic musing)

3y3 Wonder

Photographs ~ Art ~ Ideas ~ Design ~ and sometimes Haiku

Αρέσει σε %d bloggers: