«Η καλύτερη προστασία είναι η αγάπη, η αγάπη που σου τη δείχνουνε»~Μάρω Βαμβουνάκη

wpid-2015-07-24-21.33.47.jpg.jpeg

Αξιοσημείωτα από τα «Θεατρικά» της  Μάρω Βαμβουνάκη

Όπως στο ταξίδι για την Ιθάκη, αυτά που θα θησαυρίσεις είναι αλλιώτικα απ΄αυτά που ποθείς.

-Κανένα δεν μισούμε περισσότερο από εκείνον που λαχταρούμε…

-Δεν είναι στο χέρι σου να λυτρωθείς απ΄αυτό που σε κατέχει.

-Δεν είναι κρίμα κι άδικο μεγάλη αδικία. Να περπατούν οι ζωντανοί με τους αποθαμένους;

-Δεν γίνεται, λένε, να περπατούν οι ζωντανοί με τους αποθαμένους και να μην κολλούν κι αυτοί την αρρώστια του θανάτου.

Για να γιατρευτούν απ΄της ζωής τον ίλιγγο, αποζητούν την τελεσιδικία του τάφου, το χάρτινο κάστρο των βιβλίων, την παραμυθία της σκηνής. Οι αυτόχειρες, οι συγγραφείς κι οι θεατρίνοι είναι νάρκισσοι. Όπου κι αν στρέψουν τα μάτια είναι σα να κοιτούν σε νερά πηγής. Είναι για να καθρεφτίζονται. Αυτη είναι η κατάρα τους.

Όμως εκείνοι οι ανώνυμοι που φτιάξανε μπαλάντες, μπόρεσαν και χτύπησαν τη χρυσή φλέβα. Χωρίς όνομα, χωρίς πρόσωπο, χωρίς χρήμα και δόξα ξέρουν να θάβονται ταπεινά μέσα στο τραγούδι τους γι΄αυτό κι ανθίζει έργο. Όσοι τον εαυτό τους αποξεχνούν μπορούν να ελπίσουν στο έργο που δεν αποξεχνιέται.

-Μια κι άλλο στόχο να καταστρέψω απ΄τον εαυτό μου δεν έχω σ΄αυτόν στοχεύω. Για να σας κάνω όλους να νιώσετε δήμιοι, να γεμίσω ενοχές τη συνείδησή σας όπως χίλιους πεινασμένους σκόρους ένα μικρό μάλλινο ρούχο.

-Όμως φαίνεται πως τα πρόσωπα των ανθρώπων που ήδη ξέρεις είναι στρώσεις-στρώσεις. Άλλο βλέπεις όταν είσαι καλά, άλλο  όταν διψάς. Όσο πιο πολύ διψάς, θα ΄λεγα, τόσο περισσότερα βλέπεις.

-Τώρα μάλιστα που η εσωτερική του ταραχή τον έχει φτάσει σε βαθμό αφασίας, και όσα ήξερε τα ξέχασε.

Το να τσακώνεσαι και να διαδηλώνεις πως χωρίζεις είναι σχεδόν απ΄τα απαραίτητα συστατικά ενός κανονικού γάμου, συστατικά που μπορεί και να τον δένουν σφιχτότερα όπως η βράση το ζαχαρόνερο.

-Νομίζω πως τελικά δεθήκαμε όχι τόσο γιατί βρίσκαμε μεταξύ μας πράγματα πολλά να μας δένουνε όσο γιατί δεν βρίσκαμε τίποτα σοβαρό να μας χωρίζει.

-Μεγάλωσε με τον ηλίθιο τρόπο των διαζευγμένων που κάνει τα παιδιά τους να νιώθουν πότε ανεπιθύμητα και πότε σαν πολύτιμα όπλα πολέμου, τίποτα άλλο.

Υπευθυνότητα, εξυπνάδα, πρόωρη ωριμότητα, ψυχραιμία, σθένος. Επιτέλους, λέω κοιτώντας το κρυφά, να που αυτά που παλιά πίστευα για αντρικά χαρακτηριστικά ανθίζουν πάνω σε τούτο το παιδί.

-Ήταν ήσυχος, ήταν πιστός, ήταν παιδί και αδερφός, όμως μου ήταν αδύνατον να του συγχωρήσω που δεν ήταν άντρας μου. Που μ΄άφηνε μόνη, που δεν μου ενέπνεε κανένα θηλυκό αίσθημα, που μ΄έσβηνε κα μ΄έκανε ουδέτερη, άφυλη, στεγνή. Το να κάνω έρωτα μαζί του, με τα χρόνια, έγινε υποχρέωση μηχανική, αναίσθητη. Με τα πιο πολλά χρόνια προχώρησε στην αποστροφή. Αποστροφή μου προκαλούσε σαν μια πράξη αιμομιξίας με στενό συγγενή σου.

Δεν ξέρουμε για κανένα τίποτα. Και ό,τι  λέμε ότι  ξέρουμε, είναι προσωρινό, ρευστό, εξαρτώμενο. Ούτε για τον εαυτό μας ξέρουμε τίποτα, προσωρινότητες μόνο, σχετικότητες και κινούμενες αντανακλάσεις.

Άλλο να χωρίζεις έναν που υποφέρει κι άλλο να χωρίζεις έναν που το χαίρεται.

Η καλύτερη προστασία είναι η αγάπη, η αγάπη που σου τη δείχνουνε.

-Δεν μ΄άρεσε η κατάσταση καθόλου όμως πίστευα πως ένα διαζύγιο θα δημιουργούσε στο παιδί περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυνε σε μας κι αυτό δεν επιτρέπεται.

-Κοντά της κατάλαβα πως γίνεσαι αλλιώτικος όταν σε προσέχει κάποιος.

Ζούμε επιπόλαια και δεν προσέχουμε αυτά που πραγματικά μας συμβαίνουν.

Δεν μπορώ να σε βλέπω να τριγυρνάς σαν μέλισσα. Νιώθω σαν ανθός που τον περιφρονείς και μαραίνομαι.

-Χρειάζομαι έναν άντρα δυνατό. Με την αδυναμία του δυνατού άντρα

Προτιμώ μια μοναξιά με ελπίδες παρά να ξελαστιχώσω άλλο αυτή τη μιζέρια.

Να μάθω μόνη. Πρέπει να γίνω αντάξια του έρωτα που περιμένω.

Αν μεγαλώναμε σωστά, αν γερνούσαμε σωστά, με τα χρόνια θα γινόμασταν όλο και πιο νέοι. Θα ομορφαίναμε.

Με την αγάπη μόνο όλα λύνονται, όλα γίνονται κατανοητά και διάφανα. Σαν τα δάκρυα διάφανα.

by SearchingThe MeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Hikikomori's Lair

We are freaks. Society dejects us...so we find solace in things that don't exist...

nonsolobiancoenero

La vita è un’enorme tela: rovescia su di essa tutti i colori che puoi (Danny Kaye)

Ontheland

Caring About Our World Reflecting About Life

Everyday Wisdom ✨

Powerful Wisdom For A Happy And Fulfilled Life

educated unemployed indian

Trying to benefit from education & (even) unemployment! Subsequently striving to dispose one before the other goes obsolete!

aspirantgoth

"The inexplicable thoughts from the closet"

limitless_dreamer_im_blogger

Explore the world within you!!

ANIKET SHARMA PHOTOGRAPHY

World through my lens

Yubliz

Poetry . Quotes . Life

Living In the Corner of a Vortex

if life doesn't make sense...write it.

SENSIBLE PARTICULARS

human / mother and god knows what else

rhymesalot

Outpourings of a poor old porous mind

Sharpest Perception a Road Less Traveled

Poetry, Writing, Love, Life Lessons, Short Stories, Blogger, RacyTastyCrazy Quotes, Inspiration, Art, Childhood, Dreams, Healing, Topics, Erotic 18+ Mature Poetry, Conspiracy Theorist, My Thoughts, Spirituality, Sex, Heartbreak

refract reality

a decathexis deconstruction by shadows in the eigengrau

Black ink & white words

from my little grey heart.

A Sliver of Life

A harmony of hues, melodies, aromas, flavours and textures that underlies our existence!

Αρέσει σε %d bloggers: