«Ξέρεις, τη λύπη μπορεί κανείς να την παλέψει και μόνος του. Η χαρά θέλει ν΄ απλωθεί. Να ξεχυθεί.»~Αλκυόνης Παπαδάκη

Theos

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια» της Αλκυόνης Παπαδάκη

-Είναι πολλοί άνθρωποι που μοιάζουν σα να τους έφερε στη ζωή ένας ανεμοστρόβιλος. Και ζουν εκεί, παραδομένοι στη δίνη του, να τους στροβιλίζει σαν φύλλο ξερό, ώσπου να τους διαλύσει. Κάποιοι καταφέρνουν να σωθούν. Μπορεί να πιάστηκαν, ας πούμε, από ένα κλαδί ανθισμένης πικροδάφνης. Ή από τη φτερούγα ενός γλάρου περαστικού. Μπορεί και η ίδια η δίνη του ανεμοστρόβιλου να τους έχωσε, πάνω στην ορμή τους, μέσα στην παλάμη του Θεού. Ποτέ δεν ξέρεις…

 

-Το θέμα είναι να τη φέρεις στα μέτρα σου την ψευδαίσθηση, Να ταυτιστείς. Όλα τα΄άλλα έρχονται μόνα τους.

 

Όταν λες μια φορά «δεν πειράζει» για ό,τι αφορά τον εαυτό σου, καλά. Το παίρνει ο άνεμος. Όταν το λες δύο, σκαλώνει λίγο στον ορίζοντά σου, αλλά ξεχνιέται. Όταν το λες τρεις, αρχίζουν να το εντοπίζουν οι άλλοι και αυτόματα προσδιορίζουν την προσωπικότητά σου. Όταν το λες τέσσερις, οι άλλοι πάντα, όλοι οι άλλοι – αυτός ο κανόνας δεν έχει εξαίρεση- το χρησιμοποιούν ως εργαλείο για τη δική τους πορεία. Κι όταν το επαναλαμβάνεις συνεχώς; …Ε! Δεν σου φταίει η μοίρα σου για τα επακόλουθα. Εσύ απασφάλισες τον πυροκροτητή.

 

-Τι θέλει  αλήθεια, για να λάμνει η ψυχή σαν τη βαρκούλα και να ονειρευτεί… Να γείρει  τρυφερά σ΄έναν ώμο θέλει, να πάρει ένα φιλί στο μέτωπο θέλει, μια θάλασσα μικρής αγάπης θέλει… Κι όσο κρατήσει, μάτια μου γλυκά… Σάμπως οι βαρκούλες βάζουν ποτέ πλώρη για ταξίδια μακρινά;

 

-Εκ των υστέρων, το μετάνιωσε πικρά. Αλλά το «εκ των υστέρων» δεν ωφέλησε ποτέ.xelidonia

 

-Τώρα… Αν καθίσουν να ταξινομήσουμε τους εγκληματίες, άκρη δεν θα βρούμε. Μίζερες ψυχές είναι. Αγκυλωμένες. Το΄χουν πάρει πολύ στα σοβαρά ότι ο άνθρωπος είναι το τελειότερο δημιούργημα του Θεού.

 

Ξέρεις, τη λύπη μπορεί κανείς να την παλέψει και μόνος του. Η χαρά θέλει ν΄ απλωθεί. Να ξεχυθεί.

 

Είναι να μην ανοίξει η στρόφιγγα του πατικομένου πόνου. Έτσι και πάρει μπρος, γκρεμίζονται όλα τα αναχώματά του κατεστημένου, διαλύονται όλοι οι συμβιβασμοί βγαίνουν στη φόρα όλα τα κατακάθια της ψυχής. Και κοχλάζουν. Είναι… να μην ανοίξει αυτή η στρόφιγγα…

 

Δεν υπάρχουν στην αληθινή φιλία οφειλές και δάνεια.

 

-Πετάς το μπαλάκι αλλού και η συνείδησή σου ροχαλίζει μακαρίως! Σύνηθες φαινόμενο.

 

-Αυτή η παγερή ευγένεια που αιωρείται στην ατμόσφαιρα είναι τεχνητός βιότοπος ανοχής, που τον έχουμε δημιουργήσει για να μπορούμε να υπάρχουμε. Ούτε εντάσεις ούτε τσακωμοί ούτε κόντρες. Μια νεφελώδης παγερή σιωπή.

 

Ζήσε το σήμερά σου. Ρούφηξέ το. Η ευτυχία έχει μεγάλα φτερά. Δεν χωράει στο κλουβί του αύριο.

 

-Βρε, ο χορός άμα δεν έχει ψυχή είναι σκέτα βήματα. Εν δυο, εν δυο. Σαν την παρέλαση των φαντάρων , χαχαχα….

 

-Όλ’ αυτά τα βρήκα μαγικά. Ένας άλλος κόσμος, πρωτόγνωρος. Είχα εκστασιαστεί. Όσο περνάνε οι μέρες, όμως, νιώθω πως η δική μου ψυχή δεν μπορεί ν΄ απλωθεί σ΄ αυτό το τοπίο. Δεν μπορεί να φέρει γύρα. Πώς να σου το πω; Ό,τι μ’ ενθουσίαζε στην αρχή, άρχισε λίγο-λίγο να με κουράζει. Και φοβάμαι.

 

Αλλά τι νόημα έχει ένα αριστούργημα, αν δεν υπάρχει κάποιος να το θαυμάσει;

 

-Τι χρειάζεται αλήθεια η ψυχή για να σπάσει τα καλούπια της και να λευτερωθεί… Μια τζούρα αγάπης χρειάζεται τίποτ΄ άλλο. Ούτε τύμπανα ούτε κραυγές ούτε λόγια συσκευασμένα σε ακριβό περιτύλιγμα. Ένα μικρό τσαλακωμένο χαρτάκι που γράφει μερικές λέξεις: «Σ΄αγαπώ». Ή : «Είμ’ εδώ. Μη φοβάσαι». Το κρύβεις βιαστικά, μυστικά, να μη σε πάρει είδηση κανείς, στο μέσα τσεπάκι της ψυχής του άλλου, και… σφυρίζεις αδιάφορα.

 

-Αμάν αυτοί οι όρκοι… είναι τα ανέκδοτα που διηγείται ο Θεός στους αγγέλους και γελάνε…

 

-Όποιος δεν έχει φυτέψει στα σκατά του ένα άνθος, δεν πρέπει να έχει τον τίτλο του ανθρώπου. Διότι είναι τίτλος να λέγεσαι άνθρωπος! Και πρέπει να τον κερδίσεις.

 

-Να σου θυμίσω τι έλεγε ο Βούδας; « Όταν έχεις χωράφι, συλλογίζεσαι χωράφι. Ονειρεύεσαι  χωράφι. Γίνεσαι χωράφι! Μόνο όταν δεν έχεις τίποτα, είσαι ελεύθερος».

 

«Τα σκυλόψαρα ποσώς ενδιαφέρονται για τις φτερούγες των γλάρων».

 

Τελικά ξέρεις πιο είναι το ζητούμενο; Να ’χεις ένα όνειρο μέσα σου, να περισώσεις ένα όνειρο, δηλαδή , και να προσπαθείς να το φτάσεις. Έστω κι αν ξέρεις πως είναι μάταιος ο κόπος σου. Ή…πως ακόμα κι αν φτάσεις, δεν θα ‘χεις καμιά σχέση με τη χίμαιρα που ονειρεύτηκες… Να ξέρεις και να επιμένεις. Να χάνεις και να εξακολουθείς να παίζεις. Αυτή είναι η γοητεία! Η ομορφιά! Εγώ δεν αναζητώ πια το Θεό. Αυτόν τον ανακάλυψα σ΄έναν σπόρο  λουλουδιού.

 

Το περιθώριο έχει τους δικούς του κώδικες. Κάποιοι κλέβουν, χωρίς να είναι κλέφτες. Κάποιοι εξαπατούν, χωρίς να είναι απατεώνες. Το ψέμα είναι εργαλέιο για επιβίωση.  Δεν είναι ούτε ντροπή ούτε αμαρτία. Και η αξιοπρέπεια είναι μια πολυτέλεια περιττή. Όταν πνίγεσαι, δεν ψάχνεις για κοχύλια.

 

Βρεγμένα κι από το παράθυρο θα μπούμε εμείς στον δικό μας παράδεισο!  – Και τι περίμενες δηλαδή , τέτοιοι που είμαστε! Να μπούμε από τη μεγάλη πύλη και με τα επίσημά μας;

by SearchingtheMeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

IMPREINT journal

The official bulletin of the artist IMPREINT created to repost excerpts from 'En plein air'.

An Aspergian's Chemical Romance

The Struggle And Victory Discovered In Aspergers Through Poetic Passion

YK crafts:

artworks of a neuroscientist.

フォト西の風

Just another WordPress.com site

rutakintome pictures

the world i see... the occasional poem... thanks for stopping by...

da sein im Netz

Licht Farbe Klang --- Petra Pawlofsky

pixelated texan

When stuff falls out of my head, it usually lands here.

Street St. PETE

- life on the streets of a big little city on the Gulf Coast -

Percezioni

percezione, comunicazione, prosa, magnetismo, poesia, yoga, letteratura, corpo, mente, arte, azione

//paulo//rodrigues//webfolio//

//DIT_DO IT TOGETHER CREATIVITY//

The Art of Michel Soucy Jr.

Drawings - Paintings - Set Design - Photography

Michèle. Gedanken(sprünge).

Menschen. Der Alltag. Das Leben. Die Welt. Sachen gibt's...

drycrikjournal

Perspectives from the Ranch

Presley Expressionism Artblog

art me and the world

"gohbyname" Go by nature

Welcome to Patrick Goh's Blog

Gypsy Road Trip

Places to go and things to see by Gypsy Bev

Αρέσει σε %d bloggers: