«Η φλούδα είναι πόρνη. Εκμαυλίζει.»~Αλκυόνη Παπαδάκη

Κλικ...για αναφορές στην Αλκυόνη Παπαδάκη

Κλικ…για αναφορές στην Αλκυόνη Παπαδάκη

Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «Στον ίσκιο των πουλιών» της Αλκυόνη Παπαδάκη

-Το λεγε τάχα μου με αγανάκτηση. Στην πραγματικότητα όμως ήταν χαιρέκακία.

Γελούσε και γέμιζε ο τόπος γυαλιστερά ρουμπίνια.

-Είναι γεγονός πως ο καθένας γίνεται ειδικός; Και δικαστής και προφήτης και κριτής και δήμιος άμα λάχει. Ρολάρες όχι αστεία!  Χα! Αλλιώς, πώς θ΄αντέχουμε τ΄αναθεματισμένα τα δικά μας… Πώς θα σηκώναμε την καμπούρα μας…

-…δεν έκαναν και τίποτα δηλαδή. Ιδεολόγοι ήταν απλώς.

-Σ΄έχω επιθυμήσει μωλέ. Αλλιώς είναι να λουφάζω όλη τη νύχτα στο κορμάκι σου. Να γλυκαίνομαι στη ζέστα σου. Όταν σηκώνομαι να φύγω, νιώθω σαν να ξεριζώνομαι.

Εγώ έχω τη δική μου ηθική. Τουτ΄έστιν, κάνε ό,τι νομίζεις, αρκεί να μη βλάπτεις το συνάνθρωπό σου. Σωστόν;

-Παιδιά έχουν και οι Γύφτοι γυναίκα. Χαράς το πράμα! Κατόρθωμα είναι  τα παιδειά; Παιδεμός και σκοτούρα. Οι ηλίθιοι κάνουν παιδιά.

Ψέματα – αλήθεια μάγκες; τί σημασία έχει; Το θέμα είναι να σφίγγουν πότε-πότε οι κώλοι. Να γίνονται καλύτεροι.

Όλα είναι γραμμένα μέσα στη φύση. Όλες οι πληροφορίες είναι δίπλα μας, Φόρα – παρτίδα. Μόνο που ο άνθρωπος κατάντησε τυφλός και κουφός.

Η αγάπη  είναι στο κουκούτσι. Κι εσύ βρίσκεσαι στη φλούδα… Η φλούδα είναι πόρνη. Εκμαυλίζει.

Μακριά το πας αδερφέ. Πολύ μακριά και δεν μπορώ να σ΄ακολουθήσω. – Δεν πειράζει φτάνει που είσαι εδώ.

-Αν στο ίσιωμα, που γνώρισες τα κολλητάρια σου, σου χάρισαν το ρούχο της άνοιξης και σε ξελόγιασαν; Κι εσύ πάλι… Ήταν ανάγκη να το φορέσεις κατάσαρκα και να πετάξεις, σαν ηλίθιος, τη στολή παραλλαγής που σου ΄ραψε η μάνα σου;

-…κι η αγάπη όταν γίνεται κραυγή τρομάζει.

Η προδοσία  όμως ποτέ δεν χώρεσε σ΄ανθρώπινη ψυχή. Μένει πάντα απ΄έξω και στέλνει βέλη φαρμακερά. Κάνει βόλτες γύρω-γύρω κι ανοίγει λαγούμια.

-Αχ, αυτό το «πάντα» στα χείλη των ανθρώπων! Τ΄ακούν οι Άγγελοι και παίζουν φυσαρμόνικα. Κι ύστερα, μόλις τελειώσει το τραγούδι, τρέχουν και κρύβονται, μην τους μαλώσει ο Θεός.

-Οι πόθοι της νύσταζαν στην αγκαλιά του.

-Νάτα μας! Μέχρι προχθές βρομούσανε τα χνώτα μας από την πείνα και ξαφνικά θα γίνουμε διώχτες φτωχών. Γιατί μωρη; Επειδή φάγαμε μια πάστα και φορέσαμε ένα φουστάνι;

-Ούτε η ίδια πίστευε πως θα πάει στην Αμερική. Ήταν ένα γλειφιτζούρι που το ΄δινε πότε-πότε στην ψυχή της για να την ξεγελά.

-Κάθε φορά  που «άνθιζε» στην αγκαλιά  κάποιου αρσενικού, έβγαζε δειλά-δειλά το αρωματισμένο κεφαλάκι της, σαν την πεινασμένη χελώνα, και καλημέριζε τον ήλιο. Μόνο τότε…

-Δεν είναι η πείρα που σε κάνει να ξέρεις τι ζητάς σ΄αυτό τον κόσμο. Άσε να λένε οι θεωρητικοί. Ή ξέρεις ή δεν  ξέρεις, από την αρχή. Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία, την πείρα σ΄αρέσει απλώς να την αποκτάς. Όπως σ΄αρέσει, ας πούμε να ταξιδεύεις… Τίποτ΄άλλο».

-Και φούσκωνε το προγούλι της σαν γαλοπούλα, για να χωρέσει το ψεύδος.

Όλα είναι γραμμένα στον ουρανό , Πολυάνθη. Όλα! Τίποτα δεν έρχεται ξαφνικά. Προτού φανεί το άλογο ακούς τον καλπασμό του.

Έκλεισε πόρτες και παράθυρα στην ψυχή της, έφραξε και τους αρμούς, να μην μπορεί  να μπει ίχνος φωτός και να ‘χει λόγο έτσι να περιφέρει μονίμως τη μιζέρια της.

-…η Πολυάνθη και η λύπη της καμάρωνε. Έβγαζαν χαρούμενες φωνίτσες, χτυπούσαν τα χεράκια τους κι έτρεχαν σαν χαρούμενες παιδούλες.

Κακό κουπί κρατεί κι ύστερα απαιτείς από το Θεό να σε βγάλει στ΄ανοιχτά. Ας κάνει Εκείνος ό,τι νομίζει. Εγώ είμαι αμαρτωλός. Δεν κρίνω για να μην κριθώ.

Ποτέ δεν τον άφησε να χωθεί μέσα στην ψυχή της, να τ΄ανακαλύψει όλα, να τα ψάξει, να κάμει τις ζημιές του, ν΄αφήσει σημάδια με τα δαχτυλάκια του.

Αφεντικό  είναι όποιος ορίζει τη ζωή του μόνος του. Όποιος κρατά καλά τα γκέμια του αλόγου του.

-Μάλλον άλλα σκεφτότανε κι έβρισκε αφορμή για να ξεσπάσει.

-Όλοι είχαν δίκιο. Ο ένας κλωτσούσε το δίκιο του άλλου και ξεθύμαινε. Ο ένας άνοιγε λαγούμι στην ψυχή του άλλου, για να ξεμυτίσει από ‘κει και να πάρεις λίγο αέρα.

Εκεί που δεν αντέχεις, αγαπημένη μου, εκεί σε περιμένω εγώ και σ΄αγαπώ.

by SearchingTheMeaningOfLife

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

yocollector - Romania

Logo-colectii diverse, colectie insigne, colectie brelocuri, artizanat,

Peanuts

The Hatter's Disciple

It's Complicated

Trying to Understand My Nikon D7100

along the interstice

poems, flash fiction and photographs

the poet's billow

a resource for moving poetry

The Gentle Storm

Musings of a compassionate woman.

Ckonfab

Aphorisms, Poetries, Stories and More...

Dreamspinner Extraordinaire

Spinning castles in the air has become a habit.

bakkbakkingjayshree

No One Is You And That Is Your Power!

Taking A Breath

Where My Mind Escapes In Ink

Daily experience

Believe in yourself !!

Debatably Dateable

But Poetry, Beauty, Romance, Love, these are what we stay alive for

Treasuring Bittersweet Lane

Tasting the words of life

Insomniac Writer!!!

Poems and Stories about everything that is life...and sometimes everything is what it takes to find a better you.

beth tremaglio

Climbing, rock climbing, bouldering, inspire, soul

charles1958

thoughts, essays, research and fun from a research librarian

Codex Dracula

Codex Dracula tells the story of Vlad the Impaler and his descendants. The comic book combines Fantasy, Historical Fiction & Horror stories.

Αρέσει σε %d bloggers: