Αξιοσημείωτα – Φρειδερίκος Νίτσε ~ Στέφαν Τσβάιχ

Φρειδερίκος Νίτσε ~ Στέφαν Τσβάιχ

Εκτιμώ έναν φιλόσοφο κατά το μέτρο που αυτός θα μπορούσε να προσφέρει ένα παράδειγμα

-Για ν’ αποσπάσεις τη μεγαλύτερη ηδονή απ΄τη ζωή, ζήσε επικίνδυνα.

-…ταράζεται, μιλώντας  στο απόλυτο κενό: υψώνει όλο και  πιο δυνατά  τη φωνή, κραυγάζει και χειρονομεί όλο και πιο δυνατά τη φωνή, κραυγάζει και χειρονομεί όλο και  πιο πολύ μήπως και ακουστεί καμιά ηχώ ή τουλάχιστο κάποια αντίρρηση.

-…καθώς τώρα πια κανείς αντίπαλος δεν του φράζει το δρόμο, χτυπιέται με την ίδια ύπαρξή του, «γνώστης του εαυτού του, δήμιος του εαυτού του χωρίς οίκτο«

-Amor fati: να μη θέλεις να μεταβάλλεις κανένα γεγονός στο παρελθόν, στο μέλλον, στην αιωνιότητα: όχι μονάχα να υποφέρεις την αναγκαιότητα, όχι μόνο να την ανέχεσαι, αλλά και να την αγαπάς.

-Το πάθος της πόζας δεν έχει καμιά σχέση με το μεγαλείο όποιος έχει ανάγκη από πόζα είναι ψεύτης. Ας δυσπιστούμε στους επιδειχτικούς ανθρώπους.

-…ποτέ ένα ξέγνοιαστο και χαρούμενο ξαπόσταμα σ΄ένα φιλικό και εύθυμο περιβάλλον. Ποτέ, τη νύχτα, το γυμνό και θερμό κορμί μιας γυναίκας, δε βρίσκεται κοντά στο δικό του, ποτέ μια αυγή δόξας ύστερα από χίλιες μαύρες και βουβές νύχτες δουλειάς.

Η συνομιλία κουράζει, εξαντλεί, ερεθίζει εκείνος που καταβροχθίζεται απ’ τον εαυτό του και που ωστόσο δεν πεινάει παρά μονάχα για τον εαυτό του

-…λάμπει μια μικρή αχτίδα ευτυχίας: ονομάζεται «μουσική«…

Έρημη και άγνωστη, η διαυγέστερη πνευματική μεγαλοφυϊα γκρεμίζεται στη νύχτα της.

Δυσπιστώντας στους γιατρούς, γίνεται  ο ίδιος γιατρός του εαυτού του και «αυτογιατρεύεται» σ’ ολόκληρη τη ζωή του.

Η γνώση μας ολόκληρη πηγάζει απ΄τον πόνο, «η οδύνη πάντα ψάχνει να βρει τις αιτίες, ενώ η ηδονή έχει την τάση να μένει  στάσιμη εκεί που βρίσκεται, χωρίς ποτέ να κοιτάζει προς τα πίσω«

-Εκείνο που ενδιαφέρει είναι η αιώνια ζωτικότητα κι όχι η αιώνια ζωή.

-...ικανότητα της γνώσης δεμένη σφιχτά με την αρρενωπή και πρωτόγονη θέληση της γνώσης...

-Στο πεδίο της γνώσης, «η τύφλωση δεν είναι  σφάλμα είναι ανανδρία»

-Κάθε αλήθεια που δεν φτάνει ως το ύψιστο σημείο της, κάθε μη απόλυτη φιλαλήθεια δεν έχει ηθική αξία.

Ο Νίτσε δε στοχάζεται για να καλυτερέψει ή να διδάξει τον κόσμο, να τον γαληνέψει ή να γαληνέψει τον εαυτό του. Η εκστατική μέθη της σκέψης του είναι η ίδια αυτοσκοπός και αυτοϊκανοποίηση, μια εντελώς προσωπική και ατομική ηδονή, απόλυτα εγωιστική και πρωτόγονη σαν κάθε δαιμονικό πάθος.

Το φίδι που δεν μπορεί ν΄αλλάξει δέρμα χάνεται. Έτσι και τα πνεύματα που τα εμποδίζουν ν΄αλλάξουν γνώμες παύουν να ναι πνεύματα.

-Είναι μειονέκτημα για το στοχαστή ο δεσμός μ’ ένα μονάχα πρόσωπο. Όταν βρει κανείς τον εαυτό του, πρέπει να δοκιμάζει , από καιρό σε καιρό να τον χάνει, για να μπορεί να τον κερδίζει ξανά.

-…θα πρέπει με όλη του την πίστη να περάσει με απ΄την αύρα της αντίφασης που καταβροχθίζει το Εγώ του για να υψώνεται  αιώνια το πνεύμα, ανανεωμένο και λειψό από κάθε παλιά δοξασία.

…το καθετί- ακόμα κι οι ιδέες του- γεννιέται μέσα του με «την ορμή του κεραυνού».

-Για τον Νίτσε, ο διανοητής βρίσκεται «σπίτι τους» όχι όταν μένει εκεί που γεννήθηκε (η γέννηση είναι ζήτημα παρελθόντος, ιστορίας), αλλά εκεί που δημιουργεί, φέρνονται καινούργια πράγματα στον κόσμο.

-Ενώ σαν σαύρα απολαμβάνει τον ήλιο  κι η ψυχή του πυρπολείται απ΄το φως ίσαμε τα ενδότερα νευρικά κέντρα της κ’ ενώ αναρωτιέται  τι να ‘ναι κείνο που τον έκανε τόσο ανήσυχο τόσο αγωνιώδη, τόσο τσακισμένο, να ‘χει τόση συνείδηση αμαρτίας, έτσι καθώς ξεγυμνώνει απ΄την  απ΄την αξία τους τα πιο γαλήνια, τα πιο φυσικά και τα πιο ρωμαλέα πράγματα και κάνει να γερνάει  ότι πολυτιμότερο έχει το σύμπαν, την ίδια τη ζωή, αναγνωρίζει στο χριστιανισμό, στην πίστη στο υπερπέραν, τη διδαχή που σκιάζει τον σύγχρονο κόσμο.

Αν κοιτάζεις πολήν ώρα στην άβυσσο, τότε κι αυτή μέσα σου

-Γιατί η συνεξαρτησία υπάρχει μονάχα στο άτομο, στον  ιδιώτη και δεν μεγαλώνει μαζί με τον αριθμό, κι ούτε αυξάνει με τα βιβλία και τη μόρφωση.

-«Δεν υπάρχουν ηρωικές εποχές, υπάρχουν μονάχα ηρωικοί άνθρωποι»

Χάρη στ’ ασύνορα πνεύματα η ανθρωπότητα γνωρίζει το ανώτατο μέτρο της.

-Έχει ανάγκη από έναν άνθρωπο που καταστρέφει και αυτοκαταστρέφεται, οι ηρωικοί όμως αυτοί επαναστάτες δεν είναι λιγότερο σμιλευτές και πλάστες του Κόσμου απ΄τους σιωπηλούς δημιουργούς.

by SearchingTheMeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Me and my lovely home

My Home, My Poetry, My Photography

Stories from the Heart

Tess M Garfield writes romance

my life as a piece of string

a daily blog of flaws, cracks and scars

Merging Traffic

Poems, Musings, Quotes and Prayers by Dennis Ference

babbitman

occasional creativity in a bloke-shaped package

Randoms by a Random

Blogging away with random thoughts in form of poetry, stories and more...

Read Write Live

Self Expression equals Happiness

Asma

Paper and ink

AYESHA SAYED

A small initiative for attracting minds towards my art of writing

The scintillator

Sara's doodles

culturevultureexpress

A little bit of everything

Dream Desire Achieve

The dreams you desire can be achieved, for with God nothing is impossible.

Under The Candle Light

Some ideas , Some thoughts coming from the heart under the light of the soul

The Average South African

Food // Travel // Lifestyle

ADEDEJI ISRAEL PEN WRITES

#To be the difference the world cannot differentiate, a controversial blessing in the opera of the rising Sun, riding with the wings of words.

Αρέσει σε %d bloggers: