Θα είμαστε φίλοι;

Θα είμαστε φίλοι; 

Θα είμαστε φίλοι; 
Υπάρχουν τόσοι λόγοι 
που δεν θα έπρεπε ποτέ να δεχτείς.
Είναι φορές που είμαι σκυθρωπός, 
οξύτατα ευαίσθητος
και ντροπαλός ακόμα.
Ο φόβος μου ξεσπάει σα θυμός.
μου είναι τόσο δύσκολο να δώσω.
μιλάω πολύ για μένα όταν φοβάμαι 
κι ίσως περάσει η μέρα
χωρίς να έχω τίποτα να πω.

Μα θα σε κάνω να γελάς
και θα σε αγαπάω,
και μέσα στη λύπη σου
θα σ’ έχω αγκαλιά.

Κλαίω σχεδόν λιγάκι κάθε μέρα 
γιατί με νοιάζει πιότερο
απ’ όσο φαντάζονται οι άλλοι.
Κι αν μερικές φορές 
την τρυφερή μου πλευρά αποκαλύψω
(το πιο ζεστό και μαλακό κομμάτι μου πο’χω)
αναρωτιέμαι: θα είμαστε φίλοι;

Ένας φίλος,
που πέρα από όρκους ή δεσμούς
τη μυστική γωνιά μου θε ν’ αγγίζει,
εκεί, που εγώ είμαι πράγματι εγώ,
τα χείλη που ικετεύουν να γνωρίζει,
τον πόνο μέσ’ στα μάτια όταν θρηνώ.
Που δεν θα φύγει σαν με δει μέσα στο δρόμο
κομματιασμένο απ’ του χαμού το μερτικό,
μα θα σταθεί και εκεί κοντά μου θε να μείνει
να μου μιλήσει για την ομορφιά
που είχα κάποτε εγώ.

Θα είμαστε φίλοι;
Υπάρχουν τόσοι λόγοι
που δεν θα’ πρεπε ποτέ να το δεχτείς.
Συχνά παραείμαι σοβαρός, ψυχρά απομακρυσμένος.
Ποτέ ο ίδιος ακριβώς,
κι όλο μου φαίνεται θα αλλάζω και θ’ αλλάζω.
Καυχιέμαι, κομπορημονώ,
σαν το παιδί την προσοχή ζητάω.
κατσούφης γίνομαι, έχω άγριο θυμό,
κι ώρες πολλές τη γκρίνια μου κρατάω.

Μα θα σε κάνω να γελάς
και θα σε αγαπάω
και μέσα από το φόβο σου
θα στέκομαι κοντά σου.
Τρέμω σχεδόν λιγάκι κάθε μέρα
γιατί φοβάμαι πιότερο απ’ όσο φαντάζονται οι άλλοι.
Κι αν μερικές φορές 
την τρυφερή μου πλευρά αποκαλύψω 
(το αγχωμένο μου κομμάτι π’όλο κρύβω),
αναρωτιέμαι:
Θα είμαστε φίλοι;

Ένας φίλος
που όταν σε φοβάμαι και σε σπρώχνω
σε πείσμα της ασκήμιας μου, θα μείνεις
να μοιραστείς ό,τι απέμεινε από μένα.
Πού όταν κανείς δεν θα γνωρίζει τ’όνομά μου,
σαν δε θα νοιάζεται κανένας πια για μένα,
για όσα έκανα κι όσα δεν έχω κάνει,
κι όλοι που σε κείνους βασιζόμουν
το βάλουνε στα πόδια και μ’αφήσουν.
Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτα δικό μου,
ούτε ακόμα αυτή η λεπτότητα κι οι χάρες,
εσύ παρ’όλα αυτά, θα’σαι κοντά μου.

Θα είμαστε φίλοι;
Δεν έχω λόγο σοβαρό,
απλά μονάχα στο ζητάω.

( Το ποίημα αυτό το βρήκα στο βιβλίο «Συντροφικότητα αλά ελληνικά , εκδ. Θυμάρι, του Γ. Πιντέρη)

Πηγή:http://princess-airis.blogspot.gr


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Obbverse

A touch of whimsy. Why not?

Profusión Real Estate

Te mostramos tu hogar

Zeit der Reife

Meine Bilder, Gedanken und Emotionen

Natis Gartentraum

Alles rund um den Garten, Ausflüge und mehr

The daily addict

The daily life of an addict in recovery

In Pursuit of My First Love

Returning to the First Love

Daily Inspiration - Lisa's Thoughts

Living Your Life—God’s Word—Application Series

Min Vardag med allt vad det innebär...

Livet och allt som hör dit. #postkontusionelltsyndrom # #chrochet #palettblad #virka #sticka

Αρέσει σε %d bloggers: