Αξιοσημείωτα – Τα κλειστά μάτια ~ Μάρω Βαμβουνάκη

Τα κλειστά μάτια ~ Μάρω Βαμβουνάκη

-«Δεν είμαι φάντασμα αφού καθρεφτιζόμουν«, σκέφτηκε «Ζω λοιπόν ακόμα»

-…το παιδί του Μανουήν της που ήταν στα μάτια της η καινούργια ζωή του νεκρού άντρα της.

-…αποξεχνώντας τη νιότη της, τους θηλυκούς πόθους και την αντρική προστασία, χάρισε με χαρά τη ζωή της στο γιο της.

-Δεν χαλάει η αγάπη  μάτια μου, αποκρινόταν και γελούσε, μονάχα φτιάχνει.

-Με το ενδιαφέρον και την επίκριση που έχουν μεγάλη ανάγκη να φανερώνουν οι γύρω μας, ιδίως άμα δεν τους ρωτάς.

-Ο έρωτας είτε σε κάνει είτε σε ξεκάνει. Αλίμονο!

-Τα παιδιά τα μαγεύει βαθιά ο φόβος.

-Απ΄όλα όσα της έκανε ο άντρας της τότε, ό,τι πιο πολύ της άρεσε ήταν ο ψίθυρός του στ΄αυτί της κι αυτά που της έλεγε. Τίποτα δεν πόθησε και δεν έζησε έτσι ζωντανό μέσα στο είναι της όσο τους ψιθύρους εκείνης της νύχτας.

Διαβάζοντας ανακάλυπτε τι σπουδαία, τι τρομερή είναι η ψυχή του και θαμπωνότανε.

-Γύρευε απεγνωσμένα,  με τη βία της νιότης,  ένα ευγενικό γιατρικό όπως είναι η μουσική και το τραγούδι μήπως κι ανακουφιστεί απ΄τον αφόρητο, τον αόριστο πόνο της εφηβείας.

Παράλογα , επιμένουμε να πιστεύουμε πως το παρόν που ζούμε είναι παντοτινό, μόνιμο και ακίνητο και πως το τώρα προεκτείνεται μέχρι τα αιώνια. Όταν πονάμε, όταν αγωνιούμε,  όταν γελάμε, όταν ερωτευόμαστε…

-Και για τα πιο αιφνίδια κι απροσδιόριστα φανερώθηκαν εκεί, κάποτε, κάποια σημάδια. Μόνο που εμείς δεν είμαστε ποτέ στο εκεί και στο κάποτε για να τα προσέξουμε.

-Τα ξορκίζεις τα άσχημα παριστάνοντας πως δεν τα φοβάσαι.

Η κούραση σε ξεκουτιαίνει. Σου τσακίζει τα νεύρα,  σου εξατμίζει τα αισθήματα.

-…μια σαδιστική αναμονή που σ’ εξευτελίζει και μια αφόρητη βρόμα γεμάτη σκόνη και ψείρες που σε σαβανώνει ζωντανό.

-Είμαι  ξύπνιος ή ονειρεύομαι;  Κι αν  ονειρεύομαι είναι δικό μου τούτο το όνειρο ή μπέρδεψα τα βήματά μου και μπήκα σε όνειρο άλλου;

Οι σκέψεις οι βαριές, βαραίνουν τον άλλον κι από μακριά

-Που κοιτά; Στο κενό κοιτά. Ή καλύτερα, μέσα του μοιάζει να κοιτά.

Θα σωθώ απ΄τη φρίκη που μου ΄μεινε, απ΄τον φόβο, απ΄τη μοναξιά, απ΄την απάθεια. Μονάχα ο έρωτας, τα νικαει αυτά.

-Ήταν πάλι ο Γιάννης ο παλιός κι ακόμα ωραιότερος γιατί ήταν απόλυτα ερωτευμένος.

-…είναι φορές που η ψυχή διψάει περισσότερο τον πόνο από όσο ένα παγωμένο κορμί διψάει τον ήλιο.

-Τίποτα δεν έβλεπε. Κανείς δεν τη χτυπούσε νύχτα την πόρτα του ονείρου της. Έλιωνε.

-…δεν έφυγε απ΄τη ζωή από μίσος για τη ζωή αλλά γιατί λαχταρούσε ζωή περισσότερη χωρίς σύνορα θανάτου.

-Τούτη η μυστήρια ζωή που μας δόθηκε είναι γεμάτη από ιστορίες και από συνδυασμούς ιστοριών που αιωνίως, επαναλαμβάνονται. Σαν την ηχώ που χτυπά και επιστρέφει στις αναρίθμητες βουνοκορφές της γης.

-Πάνω σε σίδερα χτυπιέται ο άνθρωπος, πάνω σε βαριά σίδερα κι ονειρεύεται να ελευθερωθεί και  να φτιάξει τη ζωή του όπως τη θέλει…

-Ο νους του τρέχει αχαλίνωτος, η ταραχή του γεννά ιδέες κι αυτό που απόψε ανακάλυψε είναι αβάσταχτα βαρύ για να το εκμυστηρευτεί ή να το ξεχάσει.

-Πήρε στα χέρια του τον ασχημάτιστο πηλό της δικιάς του ζωής και τον έπλασε, με όλες του τις λεπτομέρειες ακριβώς όπως τον ήθελε. Του φύσηξε πνοή και  γεννήθηκε ολοζώντανη, η δικιά του, η προσωπική του τραγωδία! Ίσως…

vamvounaki

by SearchingTheMeaningOfLife

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

IMPREINT journal

The official bulletin of the artist IMPREINT created to repost excerpts from 'En plein air'.

An Aspergian's Chemical Romance

The Struggle And Victory Discovered In Aspergers Through Poetic Passion

YK crafts:

artworks of a neuroscientist.

フォト西の風

Just another WordPress.com site

rutakintome pictures

the world i see... the occasional poem... thanks for stopping by...

da sein im Netz

Licht Farbe Klang --- Petra Pawlofsky

pixelated texan

When stuff falls out of my head, it usually lands here.

Street St. PETE

- life on the streets of a big little city on the Gulf Coast -

Percezioni

percezione, comunicazione, prosa, magnetismo, poesia, yoga, letteratura, corpo, mente, arte, azione

//paulo//rodrigues//webfolio//

//DIT_DO IT TOGETHER CREATIVITY//

The Art of Michel Soucy Jr.

Drawings - Paintings - Set Design - Photography

Michèle. Gedanken(sprünge).

Menschen. Der Alltag. Das Leben. Die Welt. Sachen gibt's...

drycrikjournal

Perspectives from the Ranch

Presley Expressionism Artblog

art me and the world

"gohbyname" Go by nature

Welcome to Patrick Goh's Blog

Gypsy Road Trip

Places to go and things to see by Gypsy Bev

Αρέσει σε %d bloggers: