Αξιοσημίωτα -Το πένθος – π. Φάρος Φιλόθεος

garden_table_yard_paradise

photo by EvAr

Το πένθος – π.Φάρος Φιλόθεος

Η αμέλεια των ψυχικών τραυμάτων , όπως και η αμέλεια των σωματικών τραυμάτων οδηγεί τον  άνθρωπο στο θάνατο. Ο άνθρωπος που αμελεί την ψυχή του και ασχολείται με κατώτερα πράγματα χάνει και την ψυχή και το σώμα.

δύναμη που έχει η Χάρη και η Δικαιοσύνη  να φέρει ζωή είναι πολύ μεγαλύτερη  από τη δύναμη  που έχει η αμαρτία να φέρει θάνατο.

Ο θάνατος δημιουργεί στον άνθρωπο  την ανασφάλεια , που τον κάνει να αναζητεί  την ψυχική  ασφάλεια  του πλούτου , της δόξας  και της ευδαιμονίας. 

-Οι πνευματικοί θησαυροί  που αποτελούν  τη μόνη του περιουσία είναι ακατάλυτοι  και άφθαρτοι  και ότι  επομένως κανείς δεν  θα μπορέσει  να τους  αφαιρέσει από αυτούς. Για τον  άνθρωπο που κατανοεί μ΄αυτόν τον τρόπο τον θάνατο , ο θάνατος γίνεται αθανασία.

-Το σώμα είναι ένα είδος φυλακής, στην  οποία η ψυχή ή το πνεύμα κατατιεί κατά την διάρκεια της επίγειας ζωής  και ο θάνατος  θεωρείται σαν η ευκαιρία απελευθέρωσης  της ψυχής  από τον πόνο , τις δοκιμασίες  και το άγχος που αποτελούν  τα βιώματα  της επίγειας ύπαρξης.

-Όταν ο άνθρωπος αποδέχεται το γεγονός ότι θα πεθάνει κάποτε , τότε  ελευθερώνεται  για να  μπορέσει να ζήσει , να χαρεί κάθε στιγμή, να δει κάθε στιγμή σαν μια  δυνατότητα για ενδιαφέρον , φροντίδα  και αγάπη για τους άλλους. Το τώρα  είναι που έχει σημασία . Αυτό είναι εκείνο που ριψοκινδυνεύει ο άνθρωπος όταν ζει, αγαπάει και χάνει το εγώ του.

-Η διαπαιδαγώγηση  σχετικά  με το θάνατο  είναι πιο πολύ ταμπού απ΄ότι  είναι η διαπαιδαγώγηση για το σεξ ή για τα ναρκωτικά.

-«Η ζωή και ο θάνατος» , λέει ο Henry Miller, «είναι  ένα και ο άνθρωπος δεν μπορεί να χαρεί  ή να αγκαλιάσει το ένα από τα δύο όταν το άλλο απουσιάζει.»

Όταν όμως καταλαβαίνει πλήρως ότι κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία του βρίσκει χρόνο να αναπτυχθεί σ΄αυτή τη μέρα, να γίνει περισσότερο εκείνος που πραγματικά είναι και να αγγίζει άλλους συνανθρώπους του.

-Ήδη  οι πρωτοπόροι ερευνητές  της καταστάσεως της θλίψης απέδωσαν  αυτή την παραμέληση στην  αδυναμία  του να αντιμετωπίσει το δικό του προσωπικό θάνατο.

-Ο Alexander Shaud το 1914 συνέδεσε και πάλι το  φόβο και τη θλίψη  που  κατά τη  γνώμη του είναι  μια κραυγή  για βοήθεια, μια προσπάθεια  επανάκτησης  της χαμένης χαράς.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

nicktomjoe

"Very wild through the wood is the way they must take"

Saint Joan (Creative Studio)

An archive for ... my stuff...

Monk's Advice

Self Help, Motivational, Soul Searching, Travel, happiness, Knowledge Sharing Kindly follow.

Erbe del benessere

La sintonia della natura

Betsy Andrea Mars

A gathering place for my poems and photography

Maria Nestorides

Stories, Poems, Words

Αρέσει σε %d bloggers: