Αξιοσημείωτα -Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι-Ο μικρός ήρωας -Το όνειρο ενός γελοίου

 Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι 

Ο μικρός ήρωας (γραμμένο το 1849 και δημοσιευμένο το 1857)

-Μόλις την κοίταζες ένιωθες αμέσως ακαταμάχητη και αμέριστη συμπάθεια με άλλα λόγια , ξυπνούσε ευγενικά  κι ανώτερα συναισθήματα σ΄όποιον τη συναντούσε .

-Ο καθένας  δίπλα  της  κατά ένα τρόπο ένιωθε καλύτερα, κάπως πιο ελεύθερα πιο ζεστά.

-Κι όμως τα λυπητερά, μεγάλα μάτια της , γεμάτα φλόγα και δύναμη,κοίταζαν άτολμα και ανήσυχα, σαν  να ένιωθε κάθε λεπτό φόβο από κάτι εχθρικό και απειλητικό.

-Ολόκληροι  θησαυροί  συμπάθειας , παρηγοριάς και ελπίδας είναι φυλαγμένοι  σ΄αυτές τις αγνές καρδιές, τόσο συχνά και οι ίδιες πληγωμένες, γιατί η καρδιά που αγαπάει πολύ, θλίβεται και πολύ, αλλά η πληγή τους είναι προσεκτικά κλειστή στα περίεργα βλέμματα, επειδή η βαθιά  λύπη σωπαίνει πιο συχνά και κρύβεται. Δεν τις φοβίζει ούτε το βάθος της πληγής ούτε το πρήξιμο της ούτε η δυσωδία της. Όποιος τις πλησιάζει είναι και αντάξιός τους. Αυτές εξάλλου , φαίνεται σαν να γεννήθηκαν ηρωίδες.

-Ο άντρας της  ήταν ζηλιάρης όχι από αγάπη , αλλά από ευθιξία.

-Μοιάζουν μ΄εκείνη τη ράτσα  των κοινών  απατεώνων, οι οποίοι  έκαναν πόσες  κατεργαριές  ώστε, στο τέλος, πείθονται  και οι ίδιοι ότι έτσι πρέπει να γίνεται , δηλαδή να ζουν και να εξαπατούν.

Ο καλοθρεμμένος άνθρωπος πέρασε όλη τη ζωή του διασκεδάζοντας με ό,τι βρήκε έτοιμο , ο ίδιος δεν κάνει τίποτε ούτε ξέρει πόσο δύσκολα γίνεται η κάθε δουλειά, γι΄αυτό αλίμονο σ΄όποιον θίξει με ταχύτητα τα παχύδερμά του αισθήματα. Ποτέ δεν θα  το  συγχωρήσει , θα το θυμηθεί  πάντοτε και θα εκδικηθεί  με απόλαυση.

Το όνειρο ενός γελοίου (1877)

-Φαίνεται  πως  δεν είναι ο νους που κατευθύνει τα όνειρα , αλλά η επιθυμία , όχι το κεφάλι, αλλά η καρδιά, κι όμως πόσα πανούργα πράγματα σοφίζονταν  πότε πότε  στον ύπνο  ο δικός μου νους!

-Πέθανα , πέθανα οριστικά , το γνωρίζω αυτό και δεν αμφιβάλλω, δε βλέπω, δεν κινούμαι, αλλ΄ όμως αισθάνομαι  και συλλογίζομαι.

-Ξαφνικά , έκανα έκκληση, όχι με τη φωνή , επειδή ήμουν ακίνητος , αλλά με όλο μου το είναι , σ΄αυτόν που ήταν κυρίαρχος όλων όσων μου συνέβαιναν.

-Αν πρέπει  να υπάρξω ξανά- σκέφτηκα- και να ζω πάλι σύμφωνα με την ανυπέρβλητη θέληση κάποιου τότε  δε θέλω να είναι ηττημένος και ταπεινωμένος.

– Δεν μπορούμε να αγαπάμε  ειλικρινά  παρά μόνο με βάσανα ! Δεν ξέρουμε ν΄αγαπάμε  διαφορετικά  και δεν γνωρίζουμε άλλη αγάπη . Θέλω να τυραννιέμαι για ν΄αγαπώ.

-Τα μάτια ετούτων των ευτυχισμένων ανθρώπων είχαν λαμπερή φωτεινότητα. Τα χαρούμενα πρόσωπά  τους ακτινοβολούσαν από την ικανότητα λογικής  και δημιουργικής σκέψης  από μια  ολοκληρωμένη  και γαλήνια  συνείδηση. Στα λόγια  και στις φωνές αυτών των ανθρώπων αντηχεί χαρά μικρού παιδιού.

-Από την αίσθηση  της πληρότητας  της ζωής τους , μου κοβόταν  η ανάσα και σωπαίνοντας τους λάτρευα.

Δεν μπορώ  να πιστέψω  ότι το κακό είναι  μια φυσική κατάσταση στους ανθρώπους.

by SearchingTheMeaningOfLife


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Books by Patricia Furstenberg

Where Books and Dogs Travel through History

Pedazos de miel en jaula

La existencia, la introspección y la experiencia

Le foci dell'Eufrate

ovvero le frasi che urlo di notte

La prioridad eres tu.

Actitud positiva en mi contenido.

Wanderlustig

Travel Reisen Wandern Hiking

Nemorino's travels

aka operasandcycling.com

Words vs the Machine

Existentially Yours

Αρέσει σε %d bloggers: